Interpretacja indywidualna z dnia 12 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.275.2026.2.TR
Emerytura wojskowa oraz renta inwalidzka wypłacane polskiemu rezydentowi podatkowemu z funduszy publicznych USA, jako świadczenia pochodzące z sektora publicznego, pozostają zwolnione z opodatkowania w Polsce zgodnie z postanowieniami art. 19 ust. 1 umowy polsko-amerykańskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 13 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 13 kwietnia 2026 r. (wpływ 13 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanów faktycznych
Rezydencja podatkowa i pobyt
Od dnia 12 maja 2025 r. przebywa Pan w Polsce. Centrum Pana interesów życiowych znajduje się w Polsce: Pana żona (X) posiada mieszkanie w Polsce, cała jej rodzina mieszka w Polsce, Pan i Pana żona posiadają Państwo wspólne konto w polskim banku.
W Stanach Zjednoczonych pozostała dalsza rodzina; nie posiada Pan tam zatrudnienia ani nieruchomości (dom w USA został sprzedany przed wyjazdem).
Na tej podstawie jest Pan polskim rezydentem podatkowym od dnia 12 maja 2025 r., a co najmniej od momentu spełnienia kryteriów ustawowych w roku 2025 i w latach kolejnych.
Emerytura wojskowa z USA
Po zakończeniu służby otrzymuje Pan emeryturę (…). Świadczenie ma charakter publicznoprawny, przysługujący z tytułu pełnienia służby w sektorze publicznym (federalnym). Emerytura jest wypłacana miesięcznie od dnia 1 czerwca 2025 r. Od wypłat (…) potrąca podatek federalny w USA w wysokości (...) USD miesięcznie (withholding).
Świadczenie z tytułu niezdolności do pracy (…).
Niezależnie od emerytury otrzymuje Pan świadczenie Z wypłacane przez (…) (USA). Jest to renta inwalidzka dla byłych członków amerykańskich sił zbrojnych, mająca charakter świadczenia kompensacyjnego z systemu federalnego. Świadczenie jest stałe (z zastrzeżeniem możliwości zmniejszenia w szczególnych okolicznościach), wypłacane miesięcznie. Od tego świadczenia nie jest potrącany podatek w USA; świadczenie jest tam zwolnione z opodatkowania.
W uzupełnieniu wniosku podał Pan, co następuje.
Pana obywatelstwo
Jest Pan obywatelem Stanów Zjednoczonych Ameryki.
Charakter emerytury wojskowej z USA
Emerytura wojskowa z USA jest wypłacana z funduszy publicznych Stanów Zjednoczonych z tytułu pracy lub osobiście świadczonych usług jako pracownikowi Rządu Stanów Zjednoczonych lub jakiejkolwiek agendy Stanów Zjednoczonych, w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi.
Charakter świadczenia z tytułu niezdolności do pracy
Świadczenie z tytułu niezdolności do pracy jest wypłacane z funduszy publicznych Stanów Zjednoczonych z tytułu pracy lub osobiście świadczonych usług jako pracownikowi Rządu Stanów Zjednoczonych lub jakiejkolwiek agendy Stanów Zjednoczonych, w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi.
Pytania
1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym, przy założeniu Pana rezydencji podatkowej w Polsce, emerytura wojskowa wypłacana z tytułu służby w amerykańskich siłach zbrojnych jest zwolniona w Polsce z opodatkowania zgodnie z art. 19 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178)?
2) Czy w przedstawionym stanie faktycznym świadczenie Z wypłacane przez (…) (renta inwalidzka dla weteranów) jest zwolnione w Polsce z opodatkowania zgodnie z art. 19 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178)?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie:
Ad. 1.
Emerytura wojskowa z tytułu służby w amerykańskich siłach zbrojnych jako świadczenie z sektora publicznego, podlega preferencyjnemu uregulowaniu w obowiązującej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a USA, zgodnie z którym prawo do opodatkowania takich świadczeń co do zasady przysługuje państwu źródła (USA).
W konsekwencji, przy założeniu Pana rezydencji podatkowej w Polsce, emerytura ta powinna być w Polsce zwolniona z opodatkowania, o czym wprost stanowi art. 19 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178).
Ad. 2.
Świadczenie Z ma charakter kompensacyjny (odszkodowawczy) i stanowi świadczenie publiczne wypłacane weteranom z federalnego systemu USA. W związku z tym, na gruncie ustawy o PIT oraz postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA, świadczenie to powinno korzystać ze zwolnienia od podatku, o czym stanowi wprost art. 19 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178).
Uzasadnienie stanowiska
Rezydencja podatkowa.
Od dnia 12 maja 2025 r. posiada Pan w Polsce centrum interesów życiowych (ognisko domowe, rodzina, rachunek bankowy, zamiar stałego pobytu i ubezpieczenie zdrowotne). W USA nie posiada Pan obecnie domu ani zatrudnienia. W świetle przepisów ustawy o PIT oraz zasad kolizyjnych umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA, prowadzi to do przyjęcia rezydencji w Polsce od wskazanej daty, a najpóźniej po spełnieniu kryteriów czasowych w roku podatkowym 2025.
Emerytura wojskowa.
Świadczenia emerytalne wypłacane byłym członkom sił zbrojnych USA są świadczeniami z sektora publicznego. Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania co do zasady przewidują odrębne traktowanie świadczeń z sektora publicznego, przyznając pierwszeństwo opodatkowania państwu, które wypłaca świadczenie. W tej sytuacji opodatkowanie emerytury wojskowej następuje w USA. Polski system podatkowy powinien respektować to rozdzielenie kompetencji, tak aby nie doszło do podwójnego opodatkowania. Pobrany w USA podatek federalny (withholding) dodatkowo potwierdza wykonywanie prawa do opodatkowania przez państwo źródła, a art. 19 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178) wprost stanowi, że takie świadczenie podlega zwolnieniu w Polsce.
Z.
Świadczenie to ma charakter kompensacyjny i jest przyznawane weteranom przez federalną agencję rządową z tytułu trwałego uszczerbku na zdrowiu powstałego w związku ze służbą wojskową. W systemie amerykańskim jest ono zwolnione z opodatkowania. Jest to swoista renta za doznany trwały uszczerbek na zdrowiu wypłacany z systemu federalnego.
Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, w tym umowa pomiędzy Polską a USA, co do zasady przewidują odrębne traktowanie świadczeń z sektora publicznego, przyznając pierwszeństwo opodatkowania państwu, które wypłaca świadczenie, a art. 19 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178) wprost stanowi, że takie świadczenie podlega zwolnieniu w Polsce.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w przywołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce m.in. współmałżonka
W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
Jednak co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem przesłanek wynikających z art. 3 ust. 1a tej ustawy. Rezydencja podatkowa – jak wynika z ww. Objaśnień podatkowych nie ma bowiem charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Jak wyjaśniłem powyżej, zamieszkiwanie w Polsce małżonka wskazuje w świetle Objaśnień podatkowych na posiadanie ścisłych powiązań osobistych z Polską. W Objaśnieniach tych wskazano, że przy ocenie tego aspektu w praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce m.in. współmałżonka.
Ustalenie, że osoba fizyczna spełnia przesłanki pozwalające uznać ją za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy nie przesądza o uznaniu tej osoby za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Powyższe przepisy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, co wynika z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Ustalając Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy odnieść się do przepisów Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz.U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178).
Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 7 i pkt 8 tej Umowy:
W rozumieniu niniejszej Umowy, jeżeli z jej treści nie wynika inaczej:
Określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Polski” oznacza:
a) polską spółkę i
b) jakąkolwiek osobę (oprócz spółki lub innej jednostki organizacyjnej, traktowanej zgodnie z polskim prawem jako spółka) mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Polski dla celów jej opodatkowania, lecz w przypadku udziałowca spółki prawa cywilnego lub zarządcy majątku tylko w takim zakresie, w jakim dochód uzyskany przez taką osobę z tego tytułu podlega podatkowi polskiemu jako dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce (pkt 7).
Określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych” oznacza:
a) spółkę Stanów Zjednoczonych i
b) jakąkolwiek osobę (oprócz spółki lub innej jednostki organizacyjnej, traktowanej zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych jako spółka) mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych dla celów jej opodatkowania, lecz w przypadku udziałowca spółki prawa cywilnego lub zarządcy majątku tylko w takim zakresie, w jakim dochód uzyskany przez taką osobę z tego tytułu podlega podatkowi Stanów Zjednoczonych jako dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Stanach Zjednoczonych (pkt 8).
Natomiast na podstawie art. 4 Umowy:
Jeżeli w znaczeniu artykułu 3, ustępu 1, punktów 7 i 8 niniejszej Umowy osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obydwu Umawiających się Państwach, to:
a) będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ona stale zamieszkuje. Jeżeli ona stale zamieszkuje w obydwu Umawiających się Państwach lub nie zamieszkuje w żadnym z Umawiających się Państw, to będzie uważana za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, z którym jej związki osobiste i majątkowe są ściślejsze (ośrodek powiązań osobistych),
b) jeżeli nie można ustalić, w którym z Umawiających się Państw znajduje się ośrodek jej powiązań osobistych, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, w którym ona zazwyczaj przebywa,
c) jeżeli ona zazwyczaj przebywa w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa w żadnym z Umawiających się Państw, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, którego jest obywatelem.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisów należy sięgnąć do Komentarza Modelowej Konwencji OECD. Głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli chodzi o koncepcję określenia „ognisko domowe”, należy zaznaczyć, że każda forma mieszkania może być wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący własnością lub wynajęty przez zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany). Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
Zgodnie z ww. Komentarzem do Konwencji Modelowej – kryterium, na podstawie którego organ dokonuje rozstrzygnięcia nie powinno pozostawiać wątpliwości, że podatnik spełnia wymagane warunki tylko w jednym państwie.
W opisie zdarzenia wskazał Pan, że:
· (…) jest Pan polskim rezydentem podatkowym od dnia 12 maja 2025 r., a co najmniej od momentu spełnienia kryteriów ustawowych w roku 2025 i w latach kolejnych.
· Od dnia 12 maja 2025 r. przebywa Pan w Polsce. Centrum Pana interesów życiowych znajduje się w Polsce: Pana żona (X) posiada mieszkanie w Polsce, cała jej rodzina mieszka w Polsce, Pan i Pana żona posiadają Państwo wspólne konto w polskim banku.
· W Stanach Zjednoczonych pozostała dalsza rodzina; nie posiada Pan tam zatrudnienia ani nieruchomości (dom w USA został sprzedany przed wyjazdem).
Przechodząc zatem do opodatkowania wskazanych przez Pana świadczeń zauważam, że na podstawie art. 19 ust. 1 Umowy:
Płace, wynagrodzenia i podobne świadczenia, włączając emerytury i renty lub podobne dochody, wypłacane z funduszy publicznych jednego z Umawiających się Państw obywatelowi tego Umawiającego się Państwa z tytułu pracy lub osobiście świadczonych usług jako pracownikowi Rządu tego Umawiającego się Państwa lub jakiejkolwiek jego agendy w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi, będą zwolnione od opodatkowania przez drugie Umawiające się Państwo.
W myśl natomiast art. 19 ust. 2 Umowy:
Praca lub osobiście świadczone usługi, wykonywane przez obywatela jednego z Umawiających się Państw, będą traktowane przez drugie Umawiające się Państwo jako pełnienie funkcji rządowych, jeżeli taka praca lub osobiście świadczone usługi są tak traktowane przez wewnętrzne prawo obu Umawiających się Państw.
W myśl Komentarza do art. 19 Konwencji Modelowej OECD artykuł ten ma zastosowanie do pensji, płac i innych podobnych wynagrodzeń oraz do emerytur związanych ze służbą państwową. Podobne postanowienia dawnych dwustronnych konwencji były sformułowane zgodnie z zasadami kurtuazji międzynarodowej i wzajemnego poszanowania suwerennych państw. Lecz znaczenie i zakres stosowania artykułu 19 poważnie się zwiększyły z uwagi na to, że w wyniku wzrostu sektora państwowego poszerzyła się znacznie działalność sektora państwowego za granicą (...).
Zgodnie z artykułem 19 Projektu konwencji z 1963 r. usługi świadczone na rzecz państwa, jego jednostki administracyjnej lub organu lokalnego musiały być świadczone „w związku z wypełnianiem funkcji o charakterze rządowym”. To sformułowanie zostało wykreślone w Modelowej konwencji z 1997 r. Jednakże niektóre państwa członkowskie OECD uważały, że takie wyłączenie doprowadzi do rozszerzenia zakresu tego artykułu. Umawiające się państwa wyrażające taki pogląd i sądzące, że takie rozszerzenie nie jest pożądane, mogą w dalszym ciągu stosować, a nawet preferować, w swych dwustronnych konwencjach sformułowanie „w związku z wypełnianiem funkcji o charakterze rządowym” (...).
Należy mieć jednak na uwadze, że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta ze Stanami Zjednoczonymi zawiera odmienne uregulowania niż te oparte na wzorcu Konwencji Modelowej OECD.
Przepis ten odnosi się bowiem do płac, wynagrodzeń i podobnych świadczeń, w tym emerytur i rent lub podobnych dochodów, wypłacanych z funduszy publicznych jednego państwa obywatelowi tego państwa z tytułu pracy lub osobiście świadczonych usług jako pracownikowi Rządu tego państwa lub jakiejkolwiek jego agendy w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi. Przewiduje on również zwolnienie od opodatkowania świadczeń w drugim państwie.
Skoro zatem, jak Pan doprecyzował w uzupełnieniu wniosku:
· jest Pan obywatelem Stanów Zjednoczonych Ameryki;
· emerytura wojskowa z USA jest wypłacana z funduszy publicznych Stanów Zjednoczonych z tytułu pracy lub osobiście świadczonych usług jako pracownikowi Rządu Stanów Zjednoczonych lub jakiejkolwiek agendy Stanów Zjednoczonych, w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi;
· świadczenie z tytułu niezdolności do pracy jest wypłacane z funduszy publicznych Stanów Zjednoczonych z tytułu pracy lub osobiście świadczonych usług jako pracownikowi Rządu Stanów Zjednoczonych lub jakiejkolwiek agendy Stanów Zjednoczonych, w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi;
to świadczenia te podlegają dyspozycji art. 19 ust. 1 polsko-amerykańskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
W konsekwencji stwierdzam, że na gruncie opisanego zdarzenia:
- emerytura wojskowa wypłacana Panu z tytułu służby w amerykańskich siłach zbrojnych jest zwolniona w Polsce od opodatkowania zgodnie z art. 19 ust. 1 polsko-amerykańskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania;
- świadczenie Z wypłacane Panu (renta inwalidzka dla weteranów) jest zwolnione w Polsce od opodatkowania zgodnie z art. 19 ust. 1 polsko-amerykańskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

