Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 9 kwietnia 2026 r., sygn. III SA/Wr 495/25

Kara pieniężna za naruszenia przepisów transportowych powinna być naliczana oddzielnie dla każdego naruszenia, a termin przedawnienia jej nałożenia ulega zawieszeniu na czas postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Anetta Chołuj, sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak, , po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 października 2025 r., nr BP.501.1730.2025.2367.DL1 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę w całości.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z 22 października 2025 r. (nr BP.501.1730.2025.2367.DL1) Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: GITD, organ odwoławczy) – po rozpatrzeniu odwołania K. G. (dalej: skarżący, strona) – od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: DWITD, organ pierwszej instancji) z dnia 26 listopada 2019 r. (nr WITD.DI.0152.10039/56/19) w przedmiocie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 11.050 zł, uchylił pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie i nałożył karę pieniężną w wysokości 10.950 zł. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia GITD wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.), art. 4 pkt 22, art. 92a ust. 1, art. 92b ust 1, art. 92c ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1539 ze zm., dalej: utd), lp.5.2.1, lp.5.5.2, lp.5.6.1, lp.5.7.1, lp.5.11.1, lp.6.1.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, art. 4, art. 6, art. 7, art. 8, art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, zwanego dalej "rozporządzenie 561/2006" (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), art. 1, art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1054 z dnia 15 lipca 2020 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 w odniesieniu do minimalnych wymogów dotyczących maksymalnego dziennego i tygodniowego czasu prowadzenia pojazdu, minimalnych przerw oraz dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 165/2014 w odniesieniu do określania położenia za pomocą tachografów (Dz. Urz. UE L Nr 249, str. 1), art. 22, art. 32 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego, zwanego dalej "rozporządzenie 165/2014" (Dz. Urz. UE L 60 z 28.2.02014, str. 1).