Interpretacja indywidualna z dnia 15 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.106.2026.2.BD
Dochód uzyskany przez zagraniczną agencję artystyczną z tytułu usług świadczonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu od osób prawnych według stawki 20%, niezależnie od posiadanego certyfikatu rezydencji, jeśli działalność nie jest objęta porozumieniem o współpracy kulturalnej między państwami.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo pismem z 10 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
A jest samorządową instytucją kultury prowadzącą statutową działalność kulturalną oraz pomocniczo działalność gospodarczą (…).
W miesiącu sierpniu A zamierza zorganizować w (…) koncert muzyka (…). Artysta występuje wraz ze swoim zespołem pod nazwą (…), jednakże umowa o wykonanie koncertu jest podpisywana przez A z chorwacką agencją B reprezentowaną przez (…) (…), Chorwacja. Kontrahent ten ma NIP unijny zarejestrowany w (…).
Wynagrodzenie z tytułu honorarium artysty oraz inne koszty zostaną wypłacone zatem spółce B spółka ta zadeklarowała, że po podpisaniu umowy przedstawi A certyfikat rezydencji wystawiony przez Republikę Chorwacji.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w powiązaniu z art. 26 ustawy, A w momencie wypłaty wynagrodzenia powinien pobrać zryczałtowany podatek dochodowy u źródła w wysokości 20% przychodów. Jednakże przepisy art. 21 ust. 1 stosuje się zgodnie z art. 21 ust. 2 z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Zgodnie z Umową między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Chorwacji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzoną w Warszawie dnia 19 października 1994 r., art. 17 ust. 2 jeżeli dochód mający związek z osobiście wykonywaną działalnością takiego artysty nie przypada temu artyście, lecz innej osobie, dochód taki może być opodatkowany w tym umawiającym się państwie (Chorwacji).
W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
1)w umowie zawartej z Agencją honorarium za występ jest wyodrębnione i stanowi netto kwotę (…)EUR; są również wyodrębnione pozostałe zobowiązania wobec kontrahenta: pokrycie kosztów podróży (…) EUR i pokrycie kosztów organizacyjnych (…) EUR;
2)opisany przez A koncert Artysty w Polsce nie będzie odbywać się w ramach wymiany kulturalnej - zawierany jest komercyjny kontrakt, a nie na podstawie porozumienia o współpracy kulturalnej pomiędzy władzami polskimi i chorwackimi;
3)zagraniczna Agencja, z którą zawarto umowę, opisana we wniosku, jest rezydentem podatkowym Chorwacji, na co A otrzymał potwierdzenie w postaci certyfikatu rezydencji, który załączono do sprawy.
Nie posiadają Państwo informacji, aby Agencja B prowadziła na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, a wypłacane wynagrodzenie za usługi artystyczne będzie płacone na rachunek Agencji prowadzony przez bank z chorwackim numerem IBAN: (…); nr NIP Agencji (…).
Pytanie
Czy zawarta między Polską i Chorwacją umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania wraz z przedstawionym certyfikatem rezydencji uprawniają A do niepobierania podatku dochodowego u źródła od wypłacanego honorarium za usługi artystyczne wyświadczone na terenie Polski?
Państwa stanowisko w sprawie
A w (…) interpretuje zapisy art. 17 Umowy pomiędzy Polską a Republiką Chorwacji w ten sposób, że jeśli chorwacka spółka B przedstawi swój certyfikat rezydencji wystawiony przez chorwackie organy podatkowe, to A będzie zwolniony jako płatnik z potrącania (poboru) podatku 20% z wypłacanego spółce B honorarium za wyświadczone na terenie polski usługi artystyczne. Spółka chorwacka powinna opodatkować się w Chorwacji.
Zdaniem A, kwoty związane ze zwrotem kosztów podróży (…) EUR i (…) EUR kosztów organizacyjnych nie podlegają podatkowi u źródła, natomiast kwota honorarium (…) EUR wypłacona Agencji w związku z występem Artysty będzie podlegała zwolnieniu od opodatkowania podatkiem u źródła z uwagi na przedstawiony przez Agencję certyfikat rezydencji oraz umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Republiką Chorwacji.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):
Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W przepisie tym, wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.
W myśl art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.
W świetle art. 3 ust. 5 ustawy o CIT:
Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 , jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu. Katalog takich przychodów został określony w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
W myśl art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 , przychodów:
2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
- ustala się w wysokości 20% przychodów.
Z powyższego wynika, że co do zasady, przychody wymienione w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT podlegają ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (opodatkowaniu podatkiem u źródła).
Jak wynika z art. 21 ust. 2 ustawy o CIT:
Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Na podstawie art. 22b ustawy o CIT:
Zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.
Z treści ww. przepisów wynika, że od niektórych przychodów osiąganych na terytorium Polski przez podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu pobierany jest podatek dochodowy w sposób zryczałtowany. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 ustawy o CIT.
Powyższe regulacje prawne wskazują na fakt, że w przypadku podmiotu, który nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, a uzyskuje przychody na tym terytorium, w kwestii sposobu opodatkowania pierwszeństwo mają postanowienia właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. Przy czym, zastosowanie stawki podatku wynikającej z takiej umowy lub niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikatem rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej oraz dopełnieniem pozostałych warunków wskazanych w art. 26 ustawy o CIT (wymóg zachowania przez płatnika należytej staranności przy weryfikacji warunków wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania).
Obowiązki płatnika w powyżej wskazanym zakresie są uregulowane w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy zawarta między Polską i Chorwacją umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania wraz z przedstawionym certyfikatem rezydencji uprawniają Wnioskodawcę do niepobierania podatku dochodowego u źródła od wypłacanego honorarium za usługi artystyczne wyświadczone na terenie Polski.
W rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajdzie Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Chorwacji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie dnia 19 października 1994 r. (Dz.U. z 1996 r., Nr 78, poz. 370 ze zm., dalej: UPO) zmodyfikowana przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Chorwację 7 czerwca 2017 r.
Stosownie do art. 7 ust. 1 i 7 UPO:
1. Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.
7. Jeżeli w zyskach mieszczą się części dochodu, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia tego artykułu.
W myśl art. 17 ust. 1-3 UPO:
1. Bez względu na postanowienia art. 14 i 15 niniejszej umowy dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
2. Jeżeli dochód mający związek z osobiście wykonywaną działalności takiego artysty lub sportowca
nie przypada temu artyście lub sportowcowi, lecz innej osobie, dochód taki, bez względu na postanowienia art. 7, 14 i 15 niniejszej umowy, może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.
3. Bez względu na postanowienia ust. 1 i 2 tego artykułu dochód, o którym mowa w tym artykule, będzie zwolniony od opodatkowania w tym Umawiającym się Państwie, w którym wykonywana jest działalność artysty lub sportowca, jeżeli działalność ta jest wykonywana na podstawie umowy lub porozumienia o współpracy kulturalnej między rządami Umawiających się Państw.
Z uwagi na okoliczność, iż Polska jest członkiem OECD, postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania powinny być interpretowane zgodnie z Komentarzem do Konwencji Modelowej OECD.
W rozpatrywanej sprawie będą Państwo ponosić koszty wynagrodzenia z tytułu honorarium artysty oraz inne koszty na rzecz chorwackiej Agencji. W umowie zawartej z Agencją wyodrębnione jest honorarium za występ Artysty oraz pozostałe zobowiązania wobec kontrahenta, takie jak: pokrycie kosztów podróży i kosztów organizacyjnych.
Odnosząc się do ustalenia, czy kwota honorarium wypłacona Agencji w związku z występem Artysty będzie podlegała zwolnieniu od opodatkowania podatkiem u źródła należy wskazać na regulacje w tym zakresie.
Jak wynika z art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, z tytułu przychodów pochodzących z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności m.in. widowiskowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, a organizowanej za pośrednictwem osób prawnych prowadzących działalność m.in. w zakresie imprez artystycznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ustala się podatek dochodowy w wysokości 20% przychodów.
Co istotne, przepisy te stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, pod warunkiem że płatnik będzie posiadał certyfikat rezydencji.
W art. 17 ust. 2 UPO wskazano, że jeżeli dochód mający związek z osobiście wykonywaną działalnością takiego artysty nie przypada temu artyście, lecz innej osobie, dochód taki, może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty jest wykonywana.
Natomiast z art. 17 ust. 3 UPO wynika, że dochód, o którym mowa powyżej, będzie zwolniony od opodatkowania w tym Umawiającym się Państwie, w którym wykonywana jest działalność artysty, jeżeli działalność ta jest wykonywana na podstawie umowy lub porozumienia o współpracy kulturalnej między rządami Umawiających się Państw.
W przedmiotowej sprawie dochód za występ Artysty zagranicznego w Polsce przypadnie Agencji chorwackiej jako „innej osobie”, o której mowa w art. 17 ust. 2 UPO.
W tym miejscu wskazać należy, że zawarte w art. 17 ust. 2 UPO sformułowanie, że dochód „może być opodatkowany” nie oznacza możliwości wyboru, w którym państwie dochód ten podlega opodatkowaniu. Sformułowanie to oznacza, że państwo, w którym działalność artysty jest wykonywana (tj. Polska) ma prawo opodatkować takie dochody, jeżeli na podstawie polskich przepisów dochody te podlegają w Polsce opodatkowaniu. Używane w umowach bilateralnych słowo „mogą” należy zatem rozumieć jako prawo administracji skarbowej danego państwa do opodatkowania określonych rodzajów dochodów. Postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przyznają więc państwu będącemu stroną umowy prawo do opodatkowania danego rodzaju dochodu, jeżeli ustawodawstwo wewnętrzne nakłada podatek na taki rodzaj dochodu (przychodu) - a taki obowiązek nakłada art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
W Państwa sprawie płatność w części przypadającej na kwotę honorarium na rzecz Agencji chorwackiej będzie polegać opodatkowaniu na gruncie ustawy o CIT, w związku z postanowieniami art. 17 ust. 2 UPO, gdyż zgodnie z treścią tego przepisu dochód chorwackiej Agencji z tytułu działalności Artysty wykonywanej na terytorium Polski, podlegać będzie opodatkowaniu w Polsce.
Na Państwa podmiocie jako płatniku w związku z płatnością honorarium na rzecz Agencji będzie ciążył obowiązek pobrania podatku u źródła na podstawie art. 26 ust. 1 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT i art. 17 ust. 2 UPO.
Z regulacji zawartych w art. 17 ust. 3 UPO wynika, że niepobranie podatku zgodnie z polsko-chorwacką umową o unikaniu podwójnego opodatkowania będzie możliwe jedynie pod warunkiem, że opisana we wniosku działalność (koncert Artysty) będzie wykonywana na podstawie umowy lub porozumienia o współpracy kulturalnej między rządami Umawiających się Państw.
Jak wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku, koncert Artysty w Polsce nie będzie odbywać się w ramach wymiany kulturalnej - zawierany jest komercyjny kontrakt, a nie porozumienie o współpracy kulturalnej pomiędzy rządem polskim i chorwackim.
Zatem, przepis art. 17 ust. 3 UPO nie będzie miał zastosowania.
W konsekwencji, kwota honorarium wypłacona Agencji w związku z występem Artysty będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce.
Zatem, nieprawidłowe jest Państwa stanowisko wskazujące, że kwota honorarium wypłacona Agencji w związku z występem Artysty będzie podlegała zwolnieniu od opodatkowania podatkiem u źródła z uwagi na przedstawiony przez Agencję certyfikat rezydencji oraz umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Republiką Chorwacji.
W rozpatrywanej sprawie będą wypłacać Państwo poza honorarium także wynagrodzenie m.in. z tytułu innych kosztów obejmujących pozostałe zobowiązania, tj. koszty podróży i organizacyjne związane z działalnością widowiskową w Polsce.
Zatem do ustalenia, czy wynagrodzenie obejmujące pozostałe zobowiązania (koszty podróży i koszty organizacyjne) otrzymywane przez Agencję w związku z występem Artysty będzie podlegało opodatkowania podatkiem u źródła należy ponownie odnieść się do art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT z którego wynika, że przychody podmiotów zagranicznych wynikające z jakichkolwiek opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej wykonywane przez zagraniczne osoby prawne a organizowane za pośrednictwem osób prawnych prowadzących działalność m.in. w zakresie imprez artystycznych na terytorium Polski podlegają opodatkowaniu 20% podatkiem od przychodów. Wskazane koszty związane z działalnością widowiskową mieszczą się w dyspozycji tego przepisu. Koszty te stanowią integralną część opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej i podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła.
Z uwagi na posiadanie przez Państwa certyfikatu rezydencji zasadne jest też odniesienie się do powołanego wcześniej art. 17 ust. 2 UPO. Z powyższego przepisu wynika, że dochód, który będzie przypadał Agencji z tytułu innych kosztów obejmujących pokrycie kosztów podróży oraz kosztów organizacyjnych związanych z działalnością Artysty podlega opodatkowaniu w Państwie w którym działalność widowiskowa jest wykonywana czyli w Polsce.
W konsekwencji należy uznać, iż wydatki na rzecz Agencji stanowiące pozostałe zobowiązania wobec Agencji będą podlegały opodatkowaniu w Polsce na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT w związku z art. 17 ust. 2 UPO. Na Państwa podmiocie jako płatniku ciąży obowiązek poboru podatku na podstawie tych przepisów w związku z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT. Tym samym, Państwa stanowisko wskazujące, że kwoty związane ze zwrotem kosztów podróży i kosztów organizacyjnych nie podlegają podatkowi u źródła jest nieprawidłowe.
Zatem, Państwa stanowisko w zakresie uprawnienia do niepobrania podatku dochodowego z tytułu wynagrodzenia obejmującego:
-honorarium za występ – jest nieprawidłowe,
-pozostałe zobowiązania wobec kontrahenta – jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

