Interpretacja indywidualna z dnia 14 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL1-2.4011.244.2026.2.PSZ
Podatnik wykonujący faktycznie wyłącznie władzę rodzicielską ma prawo do pełnego odliczenia ulgi prorodzinnej, nawet jeśli drugi rodzic formalnie posiada prawa rodzicielskie, ale ich faktycznie nie wykonuje.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 8 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 21 kwietnia 2026 r. (wpływ 23 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W roku podatkowym 2025 uzyskiwała Pani dochody z tytułu stosunku pracy (umowa o pracę), które są opodatkowane według skali podatkowej (art. 27 ustawy o PIT). Z tego tytułu odprowadzane są zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.
W roku podatkowym 2025 sprawowała Pani pełną władzę nad małoletnimi dziećmi: X (ur. (…) 2011 r.), Y (ur. (…) 2013 r.) oraz Z (ur. (…) 2018 r.).
Jest Pani z ojcem dzieci w trakcie rozwodu, zabezpieczenie miejsca pobytu dzieci jest przy Pani wydane przez sąd (…) września 2024 r. Od kwietnia 2024 r. mieszka Pani z dziećmi sama. Ojciec dzieci na tą chwilę nie sprawuje rzeczywistej opieki na co dzień, wszelkie kwestie wychowania, opieki, wyżywienia, zakupu ubrań, edukacji, zajęć pozalekcyjnych, opieki medycznej, organizacji czasu w trakcie wakacji i ferii oraz opieki w tym czasie należą do Pani. (…) sierpnia 2024 r. zostały zasądzone alimenty od ojca dzieci. Ojciec terminowo wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego, jednak jego zaangażowanie w proces wychowawczy ogranicza się wyłącznie do wsparcia finansowego. Kontakty na tą chwile są ustalone między Panią a ojcem dzieci. Ojciec zabiera dzieci we wtorki i czwartki od godziny 15:00 do 19:00 oraz co drugi weekend, które ograniczają się tylko do spędzania wspólnego czasu, nie podejmuje on jednak żadnych istotnych decyzji w sprawach dzieci, wszelkie obowiązki spoczywają na Pani. W przypadku choroby to Pani organizuje wizyty lekarskie, kupuje Pani leki i sprawuje osobistą opiekę nad chorym dzieckiem, ojciec nie uczestniczy w procesie leczenia, ani profilaktyki zdrowotnej. Ojciec nie wykazuje inicjatywy w sprawach dotyczących rozwoju i wychowania emocjonalnego, czy w wyborze zajęć dodatkowych. W związku z powyższym zaangażowanie ojca ma charakter jedynie wizytowy, a nie wychowawczy, co oznacza, że nie wykonuje on faktycznie władzy rodzicielskiej w rozumieniu przepisów o uldze prorodzinnej.
W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1.Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
Odpowiedź: Tak, posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
2.Czy w 2025 r. była Pani osobą, w stosunku do której orzeczono separację, w rozumieniu odrębnych przepisów? Jeżeli tak, to należy wskazać datę (dd-mm-rrrr) uprawomocnienia wyroku sądu dotyczącego separacji.
Odpowiedź: W 2025 r. nie była orzeczona separacja.
3.Czy w 2025 r. w stosunku do Pani dzieci, o których mowa we wniosku miały zastosowanie przepisy:
a)art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym),
b)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego,
c)ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?
Odpowiedź:
a)Nie.
b)Nie.
c)Nie.
4.Czy pomiędzy Panią a ojcem dzieci, o których mowa we wniosku, doszło do porozumienia co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej za 2025 r.? Jeżeli tak, to w jakich proporcjach i w jakiej wysokości rodzice zgodzili się dokonać odliczeń od podatku dochodowego w ramach ulgi na dzieci?
Odpowiedź: W 2025 r. nie doszło do porozumienia między Panią, a ojcem dzieci, podziału ulgi prorodzinnej.
5.Czy w całym 2025 r.miejsce zamieszkania trójki małoletnich dzieci, o których mowa we wniosku, było takie samo jak miejsce Pani zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny? Jeżeli nie, proszę wskazać jakie było miejsce zamieszkania trójki małoletnich dzieci, o których mowa we wniosku w 2025 r.?
Wskazuję, że zgodnie z art. 26 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.
W myśl natomiast § 2 ww. przepisu:
Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
Odpowiedź: Tak, w całym 2025 r. miejsce małoletnich dzieci było takie samo jak Pani. (…) sierpnia 2024 r. było sądowne zabezpieczenie miejsca pobytu dzieci przy Pani.
6.Czy w 2025 r. Pani dzieci zostały na podstawie orzeczenia sądu umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych?
Odpowiedź: W 2025 r. nie zostały.
7.Czy w 2025 r.posiadała Pani władzęrodzicielską względem Pani dzieci?
Odpowiedź: Tak, w 2025 r. posiadała Pani władzę rodzicielską względem małoletnich dzieci.
8.Czyw 2025 r. wykonywała Pani w stosunku do dzieci, o których mowa we wniosku władzę rodzicielską, tj. czy wykonywała Pani obowiązki, dzięki którym Pani dzieci wychowywane były w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny, a w szczególności, czy sprawowała Pani faktyczną pieczę nad dziećmi i jej majątkiem, zajmowała się Pani wychowaniem dzieci, uczestniczyła Pani w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących zdrowia, rozwoju oraz wychowania dzieci (tym samym, czy zapewniała Pani i zabezpieczała wszystkie ich potrzeby od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne, emocjonalne)?
Odpowiedź: Oświadcza Pani, że w okresie którego dotyczy wniosek,wykonywała Pani władzę rodzicielską nad Pani dziećmi w sposób faktyczny i ciągły. Pani obowiązki obejmowały:
·pieczę nad dziećmi: Pani dzieci stale zamieszkiwały z Panią, we wspólnym gospodarstwie domowym. Codziennie dbała Pani o ich potrzeby, finansowała Pani pełne wyżywienie, kupowała Pani ubrania, zapewniała im Pani całodzienną opiekę oraz właściwe warunki;
·decyzje o zdrowiu i edukacji: samodzielnie podejmowała Pani kluczowe decyzje dotyczące leczenia dzieci, wyboru lekarza. Brała Pani udział w wywiadówkach, pomagała Pani w nauce;
·rozwój fizyczny i psychiczny: zapewniała Pani dzieciom odpowiedni rozwój emocjonalny, spędzała Pani wspólnie czas, wspierała Pani ich pasje;
·potrzeby bytowe i rozwojowe: z Pani środków finansowych oraz bieżących dochodów finansowała Pani potrzeby edukacyjne, zakup przyborów szkolnych oraz opłaty dodatkowych zajęć.
9.Czyw 2025 r. ojciec dziecka posiadał względem Państwa dzieci władzę rodzicielską?
Odpowiedź: Tak, w 2025 r. ojciec dzieci posiadał władzę rodzicielską.
10.Czy w 2025 r. ojciec dziecka wykonywał względem dzieci, o których mowa we wniosku władzę rodzicielską, tj. czy wykonywał obowiązki, dzięki którym dzieci wychowywane były w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny, a w szczególności, czy ojciec dziecka sprawował faktyczną pieczę nad dziećmi i ich majątkiem, zajmował się wychowaniem dzieci, uczestniczył w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących zdrowia, rozwoju oraz wychowania dzieci (tym samym, czy zapewniał i zabezpieczał wszystkie ich potrzeby od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne, emocjonalne)?
Odpowiedź: Ojciec dzieci w 2025 r. realizował tylko i wyłącznie ustalone kontakty oraz płacił alimenty.
11.Czy jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci (niż dzieci wymienione w treści wniosku) i względem nich wykonywała w okresie, o którym mowa we wniosku, władzę rodzicielską? Jeśli tak, należy podać ich daty urodzenia.
Odpowiedź: Nie jest Pani matką, ani opiekunem innych dzieci niż te wskazane we wniosku.
12.Czy w 2025 r. przysługiwała Pani ulga prorodzinna na jeszcze inne dzieci (poza tymi, o których mowa we wniosku)?
Odpowiedź: W 2025 r. nie przysługiwała Pani ulga na inne dzieci niż te wskazane we wniosku.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do pełnego odliczenia ulgi prorodzinnej na troje dzieci w zeznaniu rocznym PIT-37 za rok 2025?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym, ma Pani prawo do odliczenia 100% kwoty ulgi na dzieci, o której mowa w art. 27f ustawy o PIT.
Zgodnie z przepisami prawo do ulgi przysługuje rodzicowi, który faktycznie sprawuje i wykonuje władzę rodzicielską. W Pani sytuacji, drugi rodzic przyjmuje postawę całkowicie bierną, nie uczestniczy on w codziennym życiu dzieci, nie podejmuje decyzji o ich edukacji, czy leczeniu, a przede wszystkim nie realizuje większego zaangażowania w opiece nad dziećmi w takich okresach jak wakacje, czy ferie. Mimo braku ku temu przeszkód.
W związku z powyższym, skoro jako jedyny rodzic realnie wykonuje Pani władzę rodzicielską i sprawuje Pani całodobową opiekę nad dziećmi cały rok, uważa Pani, że przysługuje Pani prawo do pełnego odliczenia kwoty ulgi.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 27f ust. 1 ww. ustawy:
Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:
1)wykonywał władzę rodzicielską;
2)pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
3)sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:
1)jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
a)pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
b)niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
2)dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;
3)trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:
a)92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
b)166,67 zł na trzecie dziecko,
c)225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.
Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:
1)na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
2)wstąpiło w związek małżeński.
Jak stanowi art. 27f ust. 2d ww. ustawy:
Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
1)osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów;
2)osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
W świetle art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych.
W pozostałych przypadkach (czyli innych niż naprzemienna opieka lub wspólne zamieszkiwanie rodziców i dziecka połączone ze wspólnym wykonywaniem pieczy nad dzieckiem) odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny:
Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:
§ 1 Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.
§ 2 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
1)odpis aktu urodzenia dziecka;
2)zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
3)odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
4)zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
Jak stanowi art. 27f ust. 7 omawianej ustawy:
Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
Przy czym, ulga prorodzinna nie ma zastosowania w sytuacji, gdy do dziecka podatnika mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, co wynika z art. 27f ust. 7 w zw. z art. 6 ust. 8 cyt. ustawy.
Podkreślenia wymaga, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
Zgodnie zatem z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej.
Wobec tego, zasadnym jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:
Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:
Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:
Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.
Na podstawie art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim. Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień.
W myśl art. 97 § 1 tejże ustawy:
Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.
Zgodnie zaś z treścią art. 107 ww. Kodeksu:
§ 1 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.
§ 2 W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.
W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska i władza ta jest wykonywana przez oboje rodziców, to każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującego na dziecko limitu. Kwotę tę rodzice mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Dotyczy to zarówno rodziców pozostających w związku małżeńskim lub partnerskim, jak i rodziców rozwiedzionych czy będących w separacji.
Porozumienie rodziców co do wysokości dokonywanego odliczenia nie jest jednak wymagane w przypadku, gdy tylko jeden rodzic spełnia warunki określone w art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie władzy rodzicielskiej”. Należy mieć na uwadze, że do nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Należy przy tym odróżnić treść władzy rodzicielskiej od jej wykonywania, gdyż samo posiadanie władzy rodzicielskiej nie oznacza jej wykonywania.
Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.
W konsekwencji, wykonywanie obowiązku alimentacyjnego, czyli fakt płacenia alimentów na dzieci, czy też sporadyczne spotkania z dziećmi, nie są rozstrzygające dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską. Obowiązek alimentacyjny jest bowiem niezależny od władzy rodzicielskiej, a wiec spoczywa także na rodzicach, którzy zostali pozbawieni tej władzy.
Stąd ulga na dzieci przysługuje tym rodzicom, którzy faktycznie sprawują pieczę nad osobą i majątkiem dziecka. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty może skorzystać tylko ten rodzic. Jeżeli rodzic dziecka pomimo posiadania praw rodzicielskich nie zajmuje się dzieckiem albo jego kontakty są sporadyczne należy uznać, że nie wykonuje władzy rodzicielskiej i w związku z tym nie ma prawa do ulgi.
Powyższe potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 2378/15, stwierdzając: „(…) dla nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej, konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek, to jest posiadanie władzy rodzicielskiej (nawet ograniczonej na podstawie wyroku sądowego) i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Czym innym jest bowiem posiadanie władzy a czym innym jej wykonywanie, a to oznacza, że utożsamianie ich na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje uzasadnienia. W celu nabycia prawa do przedmiotowej ulgi podatnik powinien wykazać zatem, że w danym roku podatkowym wykonywał, a nie tylko posiadał władzę rodzicielską (…).”
Zatem, o wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dzieckiem. Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad małoletnim dzieckiem w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a w szczególności podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb fizycznych, edukacyjnych i duchowych dziecka.
W związku z tym, wykonywanie władzy rodzicielskiej należy odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.
Przystępując do oceny możliwości zastosowania ulgi prorodzinnej – wskazać należy, że wysokość odliczenia kwoty z tytułu ulgi na dzieci, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, została określona na dziecko, przy czym rodzicom dziecka ustawodawca przyznał jeden wspólny limit. W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska i władza ta jest wykonywana przez oboje rodziców, to w określonych przypadkach każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującej kwoty ulgi. Powyższe oznacza, że suma miesięcznych odliczeń dokonanych przez oboje rodziców względem tego samego dziecka nie może przekroczyć kwoty obliczonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Co istotne, kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej, z tym, że biorąc pod uwagę umiejscowienie w przepisach ustawy sformułowania „lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej”, tj. po wyrazach „kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych”, należy przyjąć, że podstawową formą podziału przysługującego odliczenia pomiędzy rodziców – z których każdy ma prawo do zastosowania ulgi – jest podział tej kwoty w częściach równych. Tym samym, możliwość skonsumowania kwoty ulgi przez rodziców dziecka w inny sposób niż w proporcji pół na pół należy traktować w kategorii przywileju (wyjątku od generalnej zasady) wymagającego zgody obojga rodziców.
W konsekwencji, przysługiwanie odliczenia obojgu rodzicom w kwotach równych lub dowolnej proporcji przez nich ustalonej może mieć miejsce tylko wówczas, gdy oboje rodzice wykonują władzę rodzicielską.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w roku podatkowym 2025 sprawowała Pani pełną władzę nad małoletnimi dziećmi: X (ur. (…) 2011 r.), Y (ur. (…) 2013 r.) oraz Z (ur. (…) 2018 r.). Jest Pani z ojcem dzieci w trakcie rozwodu, zabezpieczenie miejsca pobytu dzieci jest przy Pani wydane przez sąd (…) września 2024 r. Od kwietnia 2024 r. mieszka Pani z dziećmi sama. Ojciec dzieci na tą chwilę nie sprawuje rzeczywistej opieki na co dzień, wszelkie kwestie wychowania, opieki, wyżywienia, zakupu ubrań, edukacji, zajęć pozalekcyjnych, opieki medycznej, organizacji czasu w trakcie wakacji i ferii oraz opieki w tym czasie należą do Pani. (…) sierpnia 2024 r. zostały zasądzone alimenty od ojca dzieci. Ojciec terminowo wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego, jednak jego zaangażowanie w proces wychowawczy ogranicza się wyłącznie do wsparcia finansowego. Kontakty na tą chwile są ustalone między Panią a ojcem dzieci. Ojciec zabiera dzieci we wtorki i czwartki od godziny 15:00 do 19:00 oraz co drugi weekend, które ograniczają się tylko do spędzania wspólnego czasy, nie podejmuje on jednak żadnych istotnych decyzji w sprawach dzieci, wszelkie obowiązki spoczywają na Pani. W przypadku choroby to Pani organizuje wizyty lekarskie, kupuje Pani leki i sprawuje osobistą opiekę nad chorym dzieckiem, ojciec nie uczestniczy w procesie leczenia, ani profilaktyki zdrowotnej. Ojciec nie wykazuje inicjatywy w sprawach dotyczących rozwoju i wychowania emocjonalnego, czy w wyborze zajęć dodatkowych. W związku z powyższym zaangażowanie ojca ma charakter jedynie wizytowy, a nie wychowawczy, co oznacza, że nie wykonuje on faktycznie władzy rodzicielskiej w rozumieniu przepisów o uldze prorodzinnej. Wskazała Pani, że w roku podatkowym 2025 uzyskiwała Pani dochody z tytułu stosunku pracy (umowa o pracę), które są opodatkowane według skali podatkowej (art. 27 ustawy o PIT). Z tego tytułu odprowadzane są zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. W 2025 r. nie była orzeczona separacja. W stosunku do Pani dzieci, o których mowa we wniosku nie miały zastosowania przepisy: art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym), ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego, ustawy z dnia (…) sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia (…) lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. W 2025 r. nie doszło do porozumienia między Panią, a ojcem dzieci, co do podziału ulgi prorodzinnej. W całym 2025 r. miejsce małoletnich dzieci było takie samo jak Pani. (…) sierpnia 2024 r. było sądowne zabezpieczenie miejsca pobytu dzieci przy Pani. W 2025 r. Pani dzieci nie zostały na podstawie orzeczenia sądu umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. W 2025 r. posiadała Pani władzę rodzicielską względem małoletnich dzieci i oświadcza Pani, że w okresie którego dotyczy wniosek, wykonywała Pani władzę rodzicielską nad Pani dziećmi w sposób faktyczny i ciągły. Pani obowiązki obejmowały: pieczę nad dziećmi: Pani dzieci stale zamieszkiwały z Panią, we wspólnym gospodarstwie domowym. Codziennie dbała Pani o ich potrzeby, finansowała Pani pełne wyżywienie, kupowała Pani ubrania, zapewniała im Pani całodzienną opiekę oraz właściwe warunki; decyzje o zdrowiu i edukacji: samodzielnie podejmowała Pani kluczowe decyzje dotyczące leczenia dzieci, wyboru lekarza. Brała Pani udział w wywiadówkach, pomagała Pani w nauce; rozwój fizyczny i psychiczny: zapewniała Pani dzieciom odpowiedni rozwój emocjonalny, spędzała Pani wspólnie czas, wspierała Pani ich pasje; potrzeby bytowe i rozwojowe: z Pani środków finansowych oraz bieżących dochodów finansowała Pani potrzeby edukacyjne, zakup przyborów szkolnych oraz opłaty dodatkowych zajęć. Ojciec dzieci posiadał w 2025 r. władzę rodzicielską – realizował tylko i wyłącznie ustalone kontakty oraz płacił alimenty. Nie jest Pani matką, ani opiekunem innych dzieci niż te wskazane we wniosku. W 2025 r. nie przysługiwała Pani ulga na inne dzieci niż te wskazane we wniosku.
Wątpliwość Pani budzi kwestia, czy ma Pani prawo odliczyć ulgę prorodzinną za rok 2025 r. w pełnej wysokości na troje Pani małoletnich dzieci.
Biorąc pod uwagę powołane przepisy wyjaśnić należy, że odliczenia ulgi z tytułu wychowywania małoletnich dzieci dokonuje ten z rodziców, który wykonuje w stosunku do nich władzę rodzicielską. W przypadku, gdy tylko jeden z rodziców wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do małoletnich dzieci, to rodzicowi temu przysługuje prawo do odliczenia ulgi w pełnej wysokości limitu określonego na te dzieci. Samo dysponowanie prawem wykonywania władzy rodzicielskiej nie jest wystarczające do skorzystania z ulgi na dzieci. Jeżeli rodzic dzieci pomimo posiadania praw rodzicielskich nie zajmuje się dziećmi, a jego kontakty z dziećmi są sporadyczne, nie wykazuje żadnego zainteresowania ich wychowaniem i nie ponosi żadnych kosztów ich utrzymania poza zasądzonymi alimentami, jego władza rodzicielska jest jedynie formalna. Samo płacenie alimentów na małoletnie dzieci oraz sporadyczne kontakty z nimi nie są bowiem wystarczające dla przyjęcia, że również ojciec taką władzę wykonuje.
W konsekwencji, skoro – jak wynika z treści wniosku – ojciec dzieci terminowo wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego, jednak jego zaangażowanie w proces wychowawczy ogranicza się wyłącznie do wsparcia finansowego, kontakty na tą chwile są ustalone między Panią a ojcem dzieci, ojciec zabiera dzieci we wtorki i czwartki od godziny 15:00 do 19:00 oraz co drugi weekend, które ograniczają się tylko do spędzania wspólnego czasu, nie podejmuje on jednak żadnych istotnych decyzji w sprawach dzieci, wszelkie obowiązki spoczywają na Pani, ojciec nie uczestniczy w procesie leczenia, ani profilaktyki zdrowotnej, ojciec nie wykazuje inicjatywy w sprawach dotyczących rozwoju i wychowania emocjonalnego, czy w wyborze zajęć dodatkowych, zaangażowanie ojca ma charakter jedynie wizytowy, a nie wychowawczy, nie sposób uznać, że ojciec Pani dzieci w 2025 r. wykonywał władzę rodzicielską w rozumieniu art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast w 2025 r. to Pani wykonywała władzę rodzicielską nad Pani dziećmi w sposób faktyczny i ciągły, Pani obowiązki obejmowały: pieczę nad dziećmi: Pani dzieci stale zamieszkiwały z Panią, we wspólnym gospodarstwie domowym, codziennie dbała Pani o ich potrzeby, finansowała Pani pełne wyżywienie, kupowała Pani ubrania, zapewniała im Pani całodzienną opiekę oraz właściwe warunki; decyzje o zdrowiu i edukacji: samodzielnie podejmowała Pani kluczowe decyzje dotyczące leczenia dzieci, wyboru lekarza, brała Pani udział w wywiadówkach, pomagała Pani w nauce; rozwój fizyczny i psychiczny: zapewniała Pani dzieciom odpowiedni rozwój emocjonalny, spędzała Pani wspólnie czas, wspierała Pani ich pasje; potrzeby bytowe i rozwojowe: z Pani środków finansowych oraz bieżących dochodów finansowała Pani potrzeby edukacyjne, zakup przyborów szkolnych oraz opłaty dodatkowych zajęć.
Wskazuję, że samo dysponowanie prawem wykonywania władzy rodzicielskiej nie jest wystarczające do skorzystania z ulgi na dzieci. Jeżeli rodzic dzieci pomimo posiadania praw rodzicielskich nie zajmuje się dziećmi, nie wykazuje żadnego zainteresowania ich wychowaniem i nie ponosi żadnych kosztów ich utrzymania poza zasądzonymi alimentami, jego władza rodzicielska jest jedynie formalna. Zatem nie sposób uznać za wystarczające dla przyjęcia, że ojciec wykonywał władzę rodzicielską w rozumieniu art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Samo płacenie alimentów na małoletnie dzieci, czy też sporadyczne kontakty z nimi nie są bowiem wystarczające dla przyjęcia, że również ojciec taką władzę faktycznie wykonywał.
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa podatkowego uznać należy, że skoro to Pani wykonywała władzę rodzicielską bez udziału drugiego rodzica, to wyłącznie Pani przysługuje prawo do dokonania odliczenia w ramach ulgi prorodzinnej, wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w pełnej wysokości, tj. 100% kwoty w rozliczeniu podatkowym za 2025 r. zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że przysługuje Pani prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej w zeznaniu rocznym PIT-37 za rok 2025 w pełnej wysokości, tj. w wysokości 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na troje małoletnich dzieci.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pani, jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla Pani męża.
Końcowo wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

