Interpretacja indywidualna z dnia 15 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.134.2026.4.MAP

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków :

• mających na celu przystosowanie lokalu do celów prowadzonej działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe,
• na wyposażenie lokalu – jest prawidłowe,
• na czynsz najmu płacony małoletniemu po uzyskaniu zgody sądu – jest prawidłowe,
• na opłaty eksploatacyjne (czynsz, media) – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wskazanych we wniosku wydatków. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 marca 2026 r. oraz pismem, które wpłynęło 25 marca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (dalej: „JDG”), jest czynnym podatnikiem VAT, opodatkowanym na zasadach ogólnych. Przedmiotem działalności jest m.in. wynajem krótkoterminowy i zakwaterowanie (PKD 55.20.Z).

Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką lokalu mieszkalnego w udziale 4/6. Pozostałe udziały należą do syna pełnoletniego (1/6) oraz syna małoletniego (1/6). Lokal nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Lokal znajduje się w złym stanie technicznym i wymaga szeregu prac naprawczych.

Wnioskodawczyni obecnie przygotowuje lokal do prowadzenia działalności i ponosi wydatki na:

1.zakup materiałów budowlanych i wyposażenia (dokumentowany fakturami VAT, na których wykazana jest kwota podatku VAT),

2.zakup usług remontowych (dokumentowany fakturami wystawianymi przez podmioty zwolnione z VAT lub rachunkami),

3.zakup narzędzi ręcznych i elektronarzędzi niezbędnych do prac (faktury VAT), wartość jednostkowa do 10 000 zł,

4.koszty gospodarowania odpadami (worki, kontenery),

5.zakup usług stolarskich (zabudowa na wymiar) oraz gotowych mebli i wyposażenia (dokumentowany fakturami wystawianymi przez podmioty zwolnione z VAT, rachunkami lub umowami kupna-sprzedaży), których wartość jednostkowa nie przekracza 10 000 zł.

Wnioskodawczyni zamierza przeznaczyć lokal wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (niekorzystających ze zwolnienia z VAT). Bez względu na ostateczną kwalifikację konkretnych transakcji (czy będzie to usługa zakwaterowania ze stawką 8%, czy najem komercyjny ze stawką 23%), lokal będzie generował sprzedaż opodatkowaną VAT, a nie sprzedaż zwolnioną przedmiotowo (jak np. najem na cele mieszkaniowe).

Zakres prac ma charakter wyłącznie odtworzeniowy (remontowy) i obejmuje m.in.: naprawę i wymianę niesprawnych instalacji (wod.-kan., elektrycznej), wymianę zużytych okładzin ściennych i podłogowych (w tym glazury), naprawę tynków, malowanie oraz wymianę białego montażu.

Wymiana niektórych elementów instalacji oraz okładzin wynika z konieczności usunięcia awarii oraz zużycia technicznego. Zastosowanie nowocześniejszych materiałów wynika z aktualnego postępu technicznego. Prace te nie zmieniają parametrów użytkowych, technicznych, ani kubatury lokalu, lecz przywracają jego pierwotną zdolność użytkową.

Tytuł prawny do lokalu:

1.Wnioskodawczyni dysponuje udziałem własnym (4/6);

2.Wnioskodawczyni zawarła umowę nieodpłatnego użyczenia udziału z pełnoletnim synem (1/6);

3.w odniesieniu do udziału małoletniego syna (1/6), złożono do Sądu Rejonowego wniosek o zgodę na użyczenie udziału. Sprawa jest w toku.

Wnioskodawczyni podjęła decyzję o rozpoczęciu prac i ponoszeniu opłat eksploatacyjnych przed uzyskaniem prawomocnego postanowienia sądu, co jest podyktowane rachunkiem ekonomicznym. Wnioskodawczyni ponosi obecnie 100% kosztów remontu i utrzymania ze środków obrotowych JDG. Wnioskodawczyni faktycznie włada całym lokalem i będzie czerpać z niego 100% przychodów.

Opłaty na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej dokumentowane są notami księgowymi wystawianymi przez zarządcę nieruchomości bezpośrednio na imię i nazwisko Wnioskodawczyni. Noty te opiewają na 100% kosztów utrzymania lokalu. Faktury za media oraz faktury zakupowe za materiały wystawiane są na dane Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni ponosi te wydatki w całości w celu zabezpieczenia przyszłego źródła przychodów.

Uzupełnienie z 11 marca 2026 r.

1)Jakie księgi dla celów rachunkowości podatkowej prowadzi Wnioskodawczyni?

Odpowiedź: Wnioskodawczymi prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów (KPiR).

2)Czy przychody z najmu lokalu, o którym mowa we wniosku, Wnioskodawczyni będzie zaliczać do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza? Od kiedy Wnioskodawczyni zamierza wynajmować powyższy lokal w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?

Odpowiedź: Przychody z najmu lokalu będą zaliczane do źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”. Rozpoczęcie wynajmu planowane jest na kwiecień/maj 2026 r. (w zależności od terminu zakończenia prac remontowych i uzyskania zgody Sądu rodzinnego).

3)Czy celem poniesienia wydatków na wskazane we wniosku prace jest przystosowanie lokalu do celów najmu?

Odpowiedź: Tak, wyłącznym celem poniesienia wydatków jest przywrócenie lokalu do stanu zdatnego do użytku oraz jego przystosowanie i wyposażenie do celów najmu.

4)Czy powyższy lokal zostanie przez Wnioskodawczynię wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych?

Odpowiedź: Nie, lokal mieszkalny nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

5)Czy lokal ten będzie spełniał warunki definicji środka trwałego w dniu przyjęcia do używania, zgodnie z art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Odpowiedź: Tak, w dniu planowanego przyjęcia do używania (czyli w momencie rozpoczęcia świadczenia usług zakwaterowania) lokal będzie kompletny i zdatny do użytku, a przewidywany okres jego używania w działalności to minimum do końca 2027 r. (z uwzględnieniem bieżących konserwacji i planowanych przez Wspólnotę w 2026 r. napraw pionów wodnych w budynku). Lokal spełniałby zatem warunki definicji z art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „u.p.d.o.f.”). Jednakże, zgodnie z art. 22c pkt 2 u.p.d.o.f., budynki i lokale mieszkalne nie podlegają amortyzacji, w związku z czym Wnioskodawczyni nie wprowadzi go do ewidencji środków trwałych i nie będzie dokonywać odpisów amortyzacyjnych.

6)Czy wskazane we wniosku prace dotyczące przygotowania lokalu do celów prowadzonej działalności będą obejmowały:

a)przebudowę środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych;

b)rozbudowę środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały;

c)rekonstrukcję środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu;

d)adaptację środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany,

e)modernizację środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.

Odpowiedź: Prace nie będą obejmowały żadnej z czynności wymienionych w lit. a), b), c), d) oraz e) wezwania. W świetle przepisów prawa podatkowego mają one charakter wyłącznie remontowy (przywrócenie pierwotnej zdolności użytkowej zużytego lokalu). Odnosząc się szczegółowo do poszczególnych punktów:

a)przebudowa - nie. Prace nie zmienią układu funkcjonalnego, ani parametrów technicznych;

b)rozbudowa - nie. Prace nie powiększą powierzchni, ani kubatury;

c)rekonstrukcja - nie. Stanowią one bieżący remont zużytych elementów (np. odtworzenie okładzin na istniejących ścianach), a nie „rekonstrukcję” całego zniszczonego środka trwałego;

d)adaptacja – nie. Lokal zachowuje funkcję mieszkalną;

e)modernizacja - nie. Celem prac jest odtworzenie zużytej substancji. Wykorzystanie aktualnie dostępnych na rynku materiałów wynika z powszechnego postępu technologicznego, a nie z celowego, trwałego ulepszenia podnoszącego pierwotną wartość użytkową.

7)Od kiedy Wnioskodawczyni zamierza wynajmować powyższy lokal?

Odpowiedź: Wnioskodawczyni zamierza wynajmować lokal od kwietnia/maja 2026 r.

8)Kiedy (i jakie) wydatki na materiały, usługi remontowe, narzędzia, utylizację odpadów oraz wyposażenie lokalu poniosła Wnioskodawczyni?

Odpowiedź: Pierwsze wydatki poniesiono w styczniu i lutym 2026 r. (ponoszone są w sposób ciągły). Obejmują one m.in.:

• usługi (dokumentowane fakturami od podmiotów zwolnionych z VAT, a w przypadku usług wywozu odpadów - fakturami VAT), opisane na dokumentach m.in. jako:„Renowacja powłok ściennych: usuwanie tapet i przygotowanie podłoża; Prace naprawcze i porządkowe: usunięcie usterek hydraulicznych oraz utylizacja odpadów”, „Wymiana instalacji wodno-kanalizacyjnej; Renowacja powłok ściennych: usuwanie płytek i przygotowanie podłoża”, „Malowanie ścian i sufitów, uzupełnienie spoin, wymiana okładzin ściennych i podłogowych w łazience w ramach bieżącego remontu lokalu”, a także „kontener na odpady/odbiór odpadów”;
• materiały budowlane: kleje, fugi, gładzie, beton, tynki, płyty k-g, klej gipsowy, taśma uszczelniająca, folia w płynie, wkręty, narożniki, profile do zabudowy, taśmy z włókna szklanego, płótno, siatka, masa szpachlowa, silikon, rury, kolanka, trójniki, złączki, przedłużki, zawory, uszczelki, stelaż WC, odpływ, panele, podkłady, płytki gresowe, farby, grunty, przewody, osprzęt elektryczny (puszki, pokrywki), worki na odpady, piana uszczelniająca, klamki do okien, środek czyszczący;
• narzędzia i akcesoria: wałki, pędzle, kuwety malarskie i wkłady, folia malarska, wiertła, tarcza ścierna, gąbka ścierna, parownica czyszcząca, żarówka;
• Wnioskodawczyni planuje również w ramach przygotowań zakup wyposażenia ruchomego i stałego (m.in. meble, biały montaż, AGD, środki czystości).

9)Czy Wnioskodawczyni posiada jakiekolwiek dowody potwierdzające poniesienie wydatków na wskazane we wniosku prace w lokalu, o których mowa we wniosku?

Odpowiedź: Tak, wydatki udokumentowane są fakturami VAT (w przypadku zakupów materiałów, narzędzi oraz usług wywozu odpadów) lub fakturami „bez VAT” (od wykonawców zwolnionych z VAT) oraz paragonami z NIP firmy Wnioskodawczyni. Zawierają one wszystkie niezbędne dane: datę zakupu, dane sprzedawcy, dane nabywcy (Wnioskodawczyni z nr NIP), wartość zakupu oraz wyszczególnienie ilości i rodzaju zakupionych materiałów/usług. Z dokumentów jednoznacznie wynika poniesienie ciężaru ekonomicznego przez Wnioskodawczynię.

10)Jakie wydatki na media Wnioskodawczyni zamierza zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?

Odpowiedź: Do kosztów uzyskania przychodów zaliczane będą wydatki na: opłaty do Wspólnoty (w tym woda i wywóz śmieci), prąd, gaz oraz usługi telekomunikacyjne (Internet/TV).

11)Czy wskazane we wniosku wydatki na czynsz i media dotyczą/będą dotyczyć okresu:

a)przed zawarciem umowy najmu,

b)po zawarciu umowy najmu?

Odpowiedź: Wydatki te dotyczą obu okresów: przed zawarciem umowy najmu (zabezpieczenie substancji na czas remontu), oraz po zawarciu umów (bieżąca eksploatacja i udostępnienie lokalu gościom).

12)Jaki jest związek przyczynowy pomiędzy poniesionymi wydatkami na czynsz i media, a osiągnięciem przychodu lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów z prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej?

Odpowiedź: Związek jest bezpośredni: opłaty są niezbędne do utrzymania prawa do lokalu i przeprowadzenia prac (zabezpieczenie źródła), a w trakcie najmu media są warunkiem koniecznym do wyświadczenia usługi noclegowej generującej przychód.

13)Jakie będą zapisy umowy najmu dotyczące opłat za media? Kto będzie zobowiązany do ich ponoszenia?

Odpowiedź: Z uwagi na model najmu krótkoterminowego, goście nie są odrębnie obciążani rachunkami za media. Koszty te są skalkulowane w ogólnej cenie za dobę noclegową. Umowy na media zawarte są bezpośrednio z Wnioskodawczynią.

14)Czy Wnioskodawczyni będzie wynajmować lokal, o którym mowa we wniosku, we własnym imieniu i na własny rachunek?

Odpowiedź: Tak, Wnioskodawczyni będzie wynajmować lokal we własnym imieniu i na własny rachunek.

15)Kto będzie zawierał umowy najmu powyższego lokalu z najemcami?

Odpowiedź: Umowy z gośćmi będą zawierane przez Wnioskodawczynię (akceptacja rezerwacji poprzez platformy typu Booking.com) lub poprzez profesjonalnego operatora (rozliczenie za faktycznie wynajęte dni). W obu wariantach przychód stanowi przychód z działalności gospodarczej Wnioskodawczyni.

16)Czy wniosek do Sądu o zgodę na użyczenie udziału do lokalu przez małoletniego syna, który złożyła Wnioskodawczyni dotyczy również wyrażenia zgody na:

a)wskazane we wniosku prace,

b)najem powyższego lokalu,

c)zarówno prace, jak i najem lokalu?

Odpowiedź: Wniosek złożony do Sądu formalnie (w petitum) dotyczy zgody na zawarcie umowy użyczenia (lit. b). Jednakże w treści obszernego uzasadnienia oraz w dołączonym projekcie umowy wprost wskazano konieczność przeprowadzenia generalnego remontu lokalu ze środków Wnioskodawczyni. Sąd proceduje więc sprawę wiedząc, że najem warunkowany jest wykonaniem tych prac (obejmuje merytorycznie lit. a).

17)Kiedy Wnioskodawczyni złożyła powyższy wniosek do Sądu i czego dokładnie on dotyczy?

Odpowiedź: Wniosek do Sądu został złożony 5 stycznia 2026 r. Dotyczy on zezwolenia Wnioskodawczyni na samodzielne dokonanie czynności prawnej w imieniu małoletniego – zawarcia umowy nieodpłatnego użyczenia jego udziału (1/6) na rzecz Wnioskodawczyni, w celu przeznaczenia lokalu na wynajem w ramach prowadzonej działalności. We wniosku argumentowano, że remont zostanie sfinansowany w całości z majątku Wnioskodawczyni, przynosząc przysporzenie majątkowe małoletniemu, bez obciążania go kosztami.

Uzupełnienie z 25 marca 2026 r.

Wnioskodawczyni poinformowała o istotnej zmianie okoliczności faktycznych w sprawie, wynikających z decyzji Sądu rodzinnego. Zmiana ta dotyczy wyłącznie 1/6 udziału w nieruchomości należącego do małoletniego syna Wnioskodawczyni oraz harmonogramu rozpoczęcia działalności.

Aktualizacja opisu zdarzenia przyszłego (tytuł prawny do lokalu i przesunięcie terminu):

Wnioskodawczyni poinformowała, że na rozprawie 19 marca 2026 r. Sąd Rodzinny nie przychylił się do wniosku o wyrażenie zgody na zawarcie przez małoletniego umowy bezpłatnego użyczenia jego udziału (1/6) w lokalu, wskazując, że czynność ta nie przynosi bezpośredniej korzyści majątkowej dziecku.

W związku z powyższym, Wnioskodawczyni złoży do Sądu Rodzinnego nowy wniosek - o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu, polegającej na zawarciu odpłatnej umowy najmu 1/6 udziału małoletniego syna na rzecz firmy Wnioskodawczyni (za rynkową stawką czynszu) oraz o ustanowienie reprezentanta dziecka (na podstawie art. 99 KRO) w celu zawarcia i podpisania tej umowy.

Tytuł prawny Wnioskodawczyni do dysponowania całym lokalem na cele działalności gospodarczej będzie zatem ostatecznie kształtował się następująco:

1.4/6 udziału - własność Wnioskodawczyni,

2.1/6 udziału - umowa bezpłatnego użyczenia od pełnoletniego syna,

3.1/6 udziału - odpłatna umowa najmu od małoletniego syna, zawarta po uzyskaniu zgody Sądu przez reprezentanta dziecka.

Aktualizacja harmonogramu rozpoczęcia działalności:

W związku z koniecznością przeprowadzenia nowej procedury przed Sądem Rodzinnym, Wnioskodawczyni zaktualizowała odpowiedzi udzielone w piśmie z 11 marca 2026 r. dotyczące daty rozpoczęcia świadczenia usług. Rozpoczęcie faktycznego świadczenia usług najmu krótkoterminowego w przedmiotowym lokalu ulegnie przesunięciu i nastąpi niezwłocznie po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego oraz formalnym zawarciu umowy najmu z reprezentantem dziecka (szacunkowo nastąpi to w III kwartale 2026 r.). Do tego czasu Wnioskodawczyni będzie kontynuować prace wykończeniowe w ramach posiadanego w większości tytułu prawnego do lokalu.

Jednocześnie Wnioskodawczyni oświadczyła, że wszystkie pozostałe odpowiedzi na szczegółowe pytania organu, opisy faktur oraz stanowiska dotyczące podatku VAT i 5/6 udziału w lokalu, przesłane w piśmie z 11 marca 2026 r., pozostają w pełni aktualne i wiążące, z uwzględnieniem modyfikacji dotyczących formy prawnej 1/6 udziału małoletniego syna oraz przesunięcia terminu rozpoczęcia działalności, które zostały szczegółowo opisane w piśmie z 25 marca 2026 r.

Pytania (pytanie Nr 1 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 11 marca 2026 r. natomiast pytanie Nr 2 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 25 marca 2026 r.)

1.Czy Wnioskodawczyni ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów (dalej: „KUP”) ponoszone wydatki na materiały, usługi remontowe, narzędzia, utylizację odpadów oraz wyposażenie lokalu w dacie ich poniesienia, w części proporcjonalnej do aktualnie posiadanego tytułu prawnego (tj. w wysokości 5/6 wydatków, co odpowiada udziałowi własnemu oraz udziałowi użyczonemu przez pełnoletniego syna)?

2.Czy Wnioskodawczyni będzie miała prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów (KUP) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej:

a)pozostałą część ponoszonych dotychczas wydatków remontowych i wyposażeniowych (tj. w wysokości 1/6 wydatków, przypadającą na udział małoletniego syna) - poprzez dokonanie ich odpowiedniego ujęcia w kosztach w dacie zawarcia odpłatnej umowy najmu tego udziału z reprezentantem dziecka,

b)wydatki na comiesięczny czynsz najmu, płacony na rzecz małoletniego syna, na podstawie wyżej wymienionej umowy najmu?

3.Czy Wnioskodawczyni może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów 100% wydatków na opłaty eksploatacyjne (czynsz, media), dokumentowane notami księgowymi i fakturami wystawionymi na imię i nazwisko Wnioskodawczyni (bez numeru NIP), biorąc pod uwagę, że Wnioskodawczyni ponosi te wydatki w całości w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą?

4.Czy Wnioskodawczyni przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (odliczenie VAT) w wysokości 100% z faktur dokumentujących zakup materiałów, wyposażenia i narzędzi związanych z remontem lokalu, pomimo że w momencie dokonywania zakupów postępowanie sądowe o zgodę na użyczenie udziału małoletniego (1/6) jest w toku, biorąc pod uwagę, że wydatki te służą wyłącznie wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług?

5.W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie pytania Nr 4 za nieprawidłowe – czy Wnioskodawczyni ma prawo w dacie otrzymania faktur odliczyć podatek VAT w części proporcjonalnej do posiadanych tytułów prawnych (tj. 5/6 kwoty podatku), a następnie – po uprawomocnieniu się postanowienia sądu zezwalającego na użyczenie udziału małoletniego – dokonać korekty deklaracji VAT (pliku JPK_V7) i odliczyć pozostałą część podatku (1/6)?

Interpretacja dotyczy kwestii będących przedmiotem zapytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (pytanie Nr 1, Nr 2 oraz Nr 3). Natomiast w zakresie podatku od towarów i usług (pytanie Nr 4 i Nr 5) wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Pani stanowisko w sprawie (w odniesieniu do pytania Nr 1 ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 11 marca 2026 r. natomiast w odniesieniu do pytania Nr 2 ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 25 marca 2026 r.)

Ad 1.

Wnioskodawczyni uważa, że ma Ona prawo do bieżącego zaliczania w KUP 5/6 ponoszonych wydatków (art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej „PIT”). Wnioskodawczyni dysponuje tytułem prawnym do 5/6 lokalu. Wydatki na remont mają ścisły związek z planowanym przychodem z najmu, a ciężar ekonomiczny ponosi wyłącznie Wnioskodawczyni. Zatem dla 5/6 udziałów przesłanki KUP są bezspornie spełnione na bieżąco.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawczyni, odpowiedź na obie części pytania Nr 2 jest twierdząca.

Wydatki na remont całego lokalu były i są ponoszone celowo, z zamiarem przystosowania nieruchomości do prowadzenia opodatkowanej działalności gospodarczej. Ponieważ uregulowanie tytułu prawnego do 1/6 udziału małoletniego wymaga procedury sądowej, Wnioskodawczyni tymczasowo wstrzymała się z zaliczeniem 1/6 tych wydatków do KUP.

Z chwilą podpisania umowy najmu udziału, Wnioskodawczyni uzyska pełny, odpłatny tytuł prawny do tej części lokalu. Wobec tego, dotychczasowe nakłady poczynione na tę część lokalu będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, gdyż warunkują one możliwość osiągania przychodów z całości apartamentu.

Jednocześnie, comiesięczny czynsz najmu uiszczany na rzecz syna, na podstawie ważnej umowy zawartej z reprezentantem dziecka, będzie stanowić bezpośredni koszt uzyskania przychodu w prowadzonej działalności (art. 22 ust. 1 ustawy o PIT).

Ad 3.

Wnioskodawczyni uważa, że:

·w odniesieniu do opłat czynszowych:

Podstawą zapisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów (KPiR) jest nota księgowa wystawiona bezpośrednio na Wnioskodawczynię. Przepisy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości zaliczenia wydatku do kosztów od posiadania numeru NIP na dowodzie księgowym (jak ma to miejsce w ustawie o VAT), lecz od związku wydatku z przychodem i faktycznego poniesienia ciężaru ekonomicznego.

·w odniesieniu do faktur za media (prąd, gaz, itp.):

Faktury wystawione na imię i nazwisko Wnioskodawczyni (bez NIP lub z NIP) są pełnoprawnym dowodem księgowym. W przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej tożsamość przedsiębiorcy jest tożsama z tożsamością osoby fizycznej.

Skoro faktury te dotyczą lokalu wykorzystywanego wyłącznie w działalności gospodarczej, a Wnioskodawczyni ponosi 100% wynikających z nich opłat w celu zabezpieczenia źródła przychodów, ma prawo ująć je w całości w kosztach firmy.

Zarówno w przypadku noty, jak i faktur za media, kluczowy jest fakt, że Wnioskodawczyni jako jedyny faktyczny dysponent lokalu ponosi ciężar utrzymania nieruchomości, która służy generowaniu opodatkowanych przychodów z najmu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków:

• mających na celu przystosowanie lokalu do celów prowadzonej działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe,
• na wyposażenie lokalu – jest prawidłowe,
• na czynsz najmu płacony małoletniemu po uzyskaniu zgody sądu – jest prawidłowe,
• na opłaty eksploatacyjne (czynsz, media) – jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny – nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem, bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. Zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane ze źródłem przychodów, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym, dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów) nawet wówczas, gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Generalnie zatem należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów.

Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została zatem od istnienia związku przyczynowo-skutkowego, polegającego na tym, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, bądź funkcjonowanie źródła tego przychodu. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań, braku nadzoru lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Innymi słowy podstawową cechą kosztu podatkowego jest związek tego kosztu z przychodem (ewentualnie z zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów). Istotne znaczenie ma również cel, w jakim został poniesiony.

Bliżej zasadę tę opisuje wyrok NSA z 16 października 2012 r. sygn. akt II FSK 430/11, w którym stwierdzono:

Zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest by wydatek łącznie spełniał następujące przesłanki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• był definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostawał w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie znajdował się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ww. ustawy oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”.

Dokonując oceny charakteru ponoszonych przez Panią wydatków należy rozstrzygnąć, czy spełniają one kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 ww. ustawy. Ocena prawna danego wydatku wymaga, bowiem uwzględnienia unormowań art. 23 ust. 1 ww. ustawy, w którym ustawodawca dokonał enumeratywnego wyliczenia wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, nawet, jeśli ponoszone są w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.

Wobec powyższego, możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatku, który – racjonalnie oceniając – mógłby przyczynić się do powstania przychodu, czy jego zwiększenia, nawet, jeżeli przychód faktycznie nie wystąpi.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

Jeżeli ponoszone przez podatnika wydatki, choć związane z lokalem mieszkalnym, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza, zostaną racjonalnie i gospodarczo uzasadnione oraz właściwie udokumentowane i nie są ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, to mogą być uwzględnione w kosztach podatkowych, o ile istnieje związek tych wydatków, chociażby pośredni, z możliwością uzyskania przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

W związku z powyższym, aby dany wydatek można zaliczyć do kosztów, musi zostać poniesiony w związku z potrzebami działalności (firmy), a nie potrzebami prywatnymi przedsiębiorcy, którego działalność gospodarcza jest prowadzona w lokalu mieszkalnym (domu).

Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu odnosi ewidentne korzyści, albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

W zakresie obowiązków podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła, należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Zgodnie z art. 22 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Definicja momentu poniesienia kosztu zawarta w ww. art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy wszystkich podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, niezależnie od przyjętej metody ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych.

W myśl § 6 ust. 3 rozporządzenia z 6 września 2025 r. Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2025 r. poz. 1299):

Odnosząc się do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez Panią dotyczących przystosowania lokalu do prowadzenia w nim działalności gospodarczej, tj. kosztów poniesionych na materiały i usługi remontowe wskazać należy, że w myśl art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem jedną z przesłanek warunkujących uznanie lokalu za środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej jest jego kompletność i zdatność do użytku w dniu przyjęcia do używania. Składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjnie umożliwiające jego funkcjonowanie, zgodnie z przeznaczeniem. Przez sformułowanie „zdatny do użytku” należy rozumieć możliwość faktycznego oraz prawnego użytkowania.

Wartość początkową środków trwałych ustala się na podstawie art. 22g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dlatego też wydatki, które zostały poniesione w celu przystosowania środka trwałego do używania (wykorzystywania go w działalności gospodarczej), niezbędne do uczynienia z niego składnika majątku kompletnego i zdatnego do użytku powiększają wartość początkową środka trwałego.

Stosownie do art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis ten obowiązuje od 1 stycznia 2022 r. Przepis ten został zmieniony przez art. 1 pkt 16 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2105; dalej: „ustawa zmieniająca”).

Jednocześnie z art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej wynika, że:

Tym samym - na podstawie przepisu przejściowego - który jest przepisem szczególnym, podatnicy jeszcze przez rok (2022) mogli stosować przepisy dotyczące amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obowiązujące na dzień 31 grudnia 2021 r., w odniesieniu do budynków i lokali mieszkalnych nabytych lub wytworzonych przed 1 stycznia 2022 r.

W myśl art. 22n ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W odniesieniu do wydatków mających na celu przystosowanie lokalu do celów prowadzonej działalności gospodarczej zauważam, że w analizowanej sprawie remont lokalu został przeprowadzony przed oddaniem go do używania i jest niezbędny aby lokal był kompletny i zdatny do użytku, co oznacza, że wydatki z nim związane co do zasady powinny zwiększać wartość początkową środka trwałego.

Z uwagi natomiast na art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lokale mieszkalne nie podlegają amortyzacji, ani ujęciu w ewidencji środków trwałych - w myśl art. 22n ust. 3 ww. ustawy. Zatem, poniesione w tym zakresie wydatki nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej.

W związku z powyższym, nie będą kosztem uzyskania przychodów wydatki poniesione na materiały i usługi budowlane, jak również wydatki poniesione na „wymianę białego montażu” oraz wydatki na narzędzia i akcesoria jak wskazane we wniosku wałki, pędzle, kuwety malarskie, folia malarska itd., które zużywają się w trakcie trwania remontu, podobnie jak związane z remontem wydatki na utylizację odpadów.

Stosownie do art. 22f ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 22d ust. 1 tej ustawy:

Zatem – jeżeli wartość początkowa składników majątku nie przekracza 10 000 zł – podatnik ma możliwość:

a)nie zaliczyć ich do podlegających amortyzacji środków trwałych, o których mowa w art.22a i art. 22b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odnosząc wydatki na nabycie/wytworzenie tych składników bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania;

b)zaliczyć je do podlegających amortyzacji środków trwałych, ujmując je w stosownej ewidencji, po czym:

·dokonać ich jednorazowej amortyzacji w miesiącu oddania do używania albo w miesiącu następnym lub

·dokonywać odpisów amortyzacyjnych od ich wartości początkowej zgodnie z art. 22h-22m ww. ustawy.

W myśl art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22e ww. ustawy:

Należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 pkt 49 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis ten nie odwołuje się do sfery podejrzeń, lecz stwierdzenia wymienionych w nim okoliczności uzasadniających wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów określonych wydatków.

W odniesieniu do wydatków na zakup wyposażenia lokalu, które zostały poniesione w całości przez Panią i mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, należy wskazać, że spełniają przesłankę zasadności zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki poniesione na zakup wyposażenia, którego wartość początkowa nie przekroczy 10 000 zł stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania do używania, jak wynika z art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem w sytuacji, kiedy wyposażenie zostanie oddane do używania po uzyskaniu zgody Sądu, wydatki stanowią w całości koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej.

Zauważam także, że zgodnie z art. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Zakresem zastosowania tego przepisu są objęte sytuacje, w których spełnione są łącznie następujące warunki:

• podatnik uzyskał przychód, a więc przysporzenie majątkowe i jednocześnie
• przychód ten „wynika z czynności, które nie mogą być przedmiotem skutecznej prawnie umowy”, czyli wykazuje związek przyczynowo-skutkowy z taką czynnością, ma swoje źródło w takiej czynności.

Przywołany wyżej przepis wprowadza ograniczenie w zakresie przedmiotowym obowiązywania ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ograniczenie to ustawodawca zrealizował przez zastosowanie instytucji wyłączenia spod działania tej ustawy ściśle określonej kategorii przychodów. Prawo podatkowe nie zawiera definicji użytych w przywołanym wyżej przepisie pojęć, należy więc w tym względzie odnieść się do przepisów Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

W myśl natomiast art. 58 § 2 Kodeksu cywilnego:

W związku z powyższym, przedmiotem prawnie skutecznej umowy, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogą być zachowania, które ze swej istoty są sprzeczne z prawami przyrody, ustawą lub zasadami współżycia społecznego i w konsekwencji w ogóle nie mogą być określone w treści ważnej i wywołującej zamierzone skutki umowy. Są to czynności, które w żadnych okolicznościach i warunkach, jakie przepisy prawa przewidują dla zawarcia wolnej od wad umowy, nie mogą być przedmiotem stosunku cywilnoprawnego, nawet hipotetycznie. Przychody wynikające z zachowań, które w żadnych okolicznościach nie mogą być zaakceptowane przez obowiązujący porządek prawny, zostały wyłączone przez ustawodawcę spod działania ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 tej ustawy.

Jednocześnie należy przy tym zaznaczyć, że jedynie ważna czynność prawna może stanowić podstawę prawną uznania wydatków za koszt uzyskania przychodu.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 61 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Działania podejmowane w zakresie możliwości zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodów muszą mieścić się w granicach prawa i nie mogą zmierzać do jego obejścia.

Na podstawie art. 101 § 1 ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236):

W myśl art. 101 § 2 ww. ustawy:

Stosownie do art. 101 § 3 cyt. ustawy:

W myśl art. 583 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 468):

Przy czynnościach przekraczających zwykły zarząd majątkiem małoletniego wymagana jest zgoda Sądu Rodzinnego.

W opisie sprawy wskazała Pani, że na rozprawie 19 marca 2026 r. Sąd Rodzinny nie przychylił się do Pani wniosku o wyrażenie zgody na zawarcie przez małoletniego umowy bezpłatnego użyczenia jego udziału (1/6) w lokalu, wskazując, że czynność ta nie przynosi bezpośredniej korzyści majątkowej dziecku. W związku z powyższym, zamierza Pani złożyć do Sądu Rodzinnego kolejny nowy wniosek - o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu, polegającej na zawarciu odpłatnej umowy najmu 1/6 udziału małoletniego syna na rzecz Pani firmy (za rynkową stawką czynszu) oraz o ustanowienie reprezentanta dziecka (na podstawie art. 99 KRO) w celu zawarcia i podpisania tej umowy. Rozpoczęcie faktycznego świadczenia usług najmu krótkoterminowego w przedmiotowym lokalu ulegnie przesunięciu i nastąpi niezwłocznie po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego oraz formalnym zawarciu umowy najmu z reprezentantem dziecka (szacunkowo nastąpi to w III kwartale 2026 r.).

W kwestii wydatków na czynsz najmu płacony małoletniemu po uzyskaniu zgody sądu stwierdzić należy, że comiesięczny czynsz najmu płacony na rzecz małoletniego dziecka na podstawie odpłatnej umowy najmu zawartej przez reprezentanta dziecka, po uzyskaniu zgody sądu, jako koszt spełniający przesłanki z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi koszt uzyskania przychodów w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Ponadto, w odniesieniu do wydatków na opłaty eksploatacyjne (czynsz, media) wskazuję, że opłacanie czynszu za lokal i związanych z użytkowaniem lokalu mediów w części dotyczącej udziału małoletniego syna we współwłasności lokalu, nie jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd majątkiem małoletniego. Z przedstawionego opisu wynika, że tylko Pani będzie wynajmowała przedmiotowy lokal w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej i to Pani będzie uzyskiwała z tego tytułu w całości przychody podlegające opodatkowaniu, a sam wynajem nastąpi dopiero po uzyskaniu zgody Sądu. Zatem w sytuacji, kiedy wydatki mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, są ponoszone przez przedsiębiorcę w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów i zostały właściwie udokumentowane, wówczas stanowią koszt uzyskania przychodów w pełnej wysokości.

Reasumując, stwierdzić należy, że Pani stanowisko dotyczącemożliwości zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej w odniesieniu do wydatków:

• mających na celu przystosowanie lokalu do celów prowadzonej działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe,
• na wyposażenie lokalu – jest prawidłowe,
• na czynsz najmu płacony małoletniemu po uzyskaniu zgody sądu – jest prawidłowe,
• na opłaty eksploatacyjne (czynsz, media) – jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

W zakresie podatku od towarów i usług wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.