Interpretacja indywidualna z dnia 15 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL1-2.4011.260.2026.1.BR

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

-nieprawidłowe w części dotyczącej możliwości rozliczenia się przez Panią jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2022-2025 oraz uprawnienia do złożenia korekty zeznania podatkowego za lata 2022-2025 i zastosowania w tej korekcie preferencji podatkowej przewidzianej dla osoby samotnie wychowującej dziecko,

-prawidłowe w części dotyczącej możliwości rozliczenia się przez Panią jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2026 i lata kolejne.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 14 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Jest Pani zatrudniona na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Z tego tytułu osiąga Pani dochód w postaci comiesięcznego wynagrodzenia. Poza wynagrodzeniem z tytułu umowy o pracę nie osiąga Pani innych dochodów. Podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

Jest Pani osobą rozwiedzioną. Rozwiązanie związku małżeńskiego przez rozwód nastąpiło wyrokiem Sądu Okręgowego z (…) grudnia 2021 r. bez orzekania o winie. Nie złożono wniosku o uzasadnienie wyroku rozwodowego oraz nie wniesiono apelacji, zatem wyrok uprawomocnił się (…) grudnia 2021 r.

W wyroku rozwodowym sąd powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem, urodzonym (…) września 2015 r. obojgu rodzicom – Pani i Pani byłemu mężowi, ustalając miejsce zamieszkania małoletniego w każdorazowym miejscu zamieszkania matki.

Sąd ustanowił pieczę naprzemienną nad dzieckiem w systemie tygodniowym zgodnie z treścią porozumienia rodzicielskiego z (…) czerwca 2021 r. Od dnia rozwodu do chwili obecnej Pani i ojciec dziecka posiadacie pełną władzę rodzicielską i mieszkacie osobno.

Od dnia rozwodu nie jest Pani w innym związku małżeńskim i prowadzi Pani samodzielnie gospodarstwo domowe (tj. 2-osobowe wraz z małoletnim synem, nad którym sprawuje Pani opiekę w okresach tygodniowych). Od dnia orzeczenia rozwodu nie pozostawała Pani we wspólnym gospodarstwie domowym z ojcem dziecka, ani z żadną inną osobą dorosłą. W żadnym okresie nie dochodzi także do wspólnego zamieszkiwania dziecka z obojgiem rodziców, ani do wspólnego wykonywania bieżącej opieki.

Ponosi Pani samodzielnie wszystkie koszty związane z utrzymaniem domu i utrzymaniem dziecka, gdy przebywa u Pani. W okresie gdy syn przebywa u Pani, samodzielnie go Pani wychowuje, bez udziału i wsparcia ojca dziecka, zapewniając mu wszystkie potrzeby bytowe. Jest Pani z synem przez cały tydzień od niedzieli wieczór do kolejnej niedzieli wieczór, następnie syn jedzie do ojca i tam spędza kolejny tydzień. W tygodniu kiedy syn jest u Pani odwozi go Pani rano do szkoły i potem jadzie Pani do pracy. Po południu pomaga Pani synowi w nauce, zawozi na zajęcia popołudniowe, lub wspólnie spędzacie czas. Przygotowuje Pani posiłki, dba Pani o jego rozwój fizyczny i emocjonalny, zapewnia Pani opiekę lekarską kiedy jest taka potrzeba. Dokonuje Pani zakupów żywności, ubrań, leków, środków higienicznych, zabawek. Gdy syn jest u Pani zapewnia mu Pani opiekę i ponosi samodzielnie wszelkie koszty związane z jego utrzymaniem. Od czasu orzeczenia rozwodu zabezpiecza Pani jego potrzeby bytowe, zdrowotne oraz edukacyjne w każdym tygodniu, w którym syn jest u Pani. Sama Pani ponosi koszty związane z wyjazdami weekendowymi, wspólnymi wyjazdami wakacyjnymi lub półkoloniami, w tygodniach kiedy dziecko jest u Pani. W okresie gdy syn przebywa u ojca, to ojciec zabezpiecza jego potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne i w tym czasie ponosi koszty z tym związane. Pani i Pani były mąż nie dokonujecie pomiędzy sobą żadnych rozliczeń kosztów utrzymania dziecka, ani nie prowadzicie wspólnego budżetu. Świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dziecka, od dnia rozwodu do maja 2026 r. jest/będzie przelewana w całości na Pani konto, gdyż to Pani o nie wnioskowała. Świadczenie wychowawcze nie było przedmiotem rozstrzygnięcia sądowego w sprawie rozwodowej.

W marcu 2026 r. ojciec dziecka złożył wniosek o świadczenie wychowawcze i zostało mu ono przyznane, zatem od czerwca 2026 r. w całości świadczenie będzie przekazywane na jego konto.

Nie miały i nie mają zastosowania wobec Pani, ani wobec Pani syna przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (podatek liniowy), ani ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, w tym również w zakresie form opodatkowania wykluczających zastosowanie art. 6 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych. Ani Pani, ani Pani syn nie podlegacie opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego.

Dotychczas, tj. po dniu orzeczenia rozwodu, tj. za lata 2022, 2023 i 2024 rozliczała się Pani z podatku dochodowego od osób fizycznych na zasadach ogólnych, nie stosując preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pytania

1.Czy w przedstawionym stanie faktycznym (tj. w którym sprawuje Pani nad małoletnim synem opiekę naprzemienną na podstawie prawomocnego wyroku sądu z 2021 r., prowadzi Pani odrębne gospodarstwo domowe od drugiego rodzica i samodzielnie ponosi wszelkie koszty utrzymania dziecka w okresach Pani opieki, a także gdy w całości zostało Pani przyznane świadczenie wychowawcze) miała/ma Pani prawo do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2022, 2023, 2024 i 2025?

2.Czy w przedstawionym stanie faktycznym, który nie ulegnie zmianie w przyszłości, może Pani zostać uznana za osobę samotnie wychowującą małoletnie dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata kolejne, tj. 2026 i następne – przy opiece naprzemiennej nad małoletnim dzieckiem, gdy świadczenie wychowawcze zostało przyznane w całości ojcu dziecka?

3.Czy w opisanym stanie faktycznym jest Pani uprawniona do złożenia korekty zeznania podatkowego za lata 2022, 2023, 2024 i 2025 i zastosowania w tej korekcie preferencji podatkowej przewidzianej dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1

W przedstawionym stanie faktycznym (tj. w którym sprawuje Pani nad małoletnim synem opiekę naprzemienną na podstawie prawomocnego wyroku sądu z 2021 r., prowadzi Pani odrębne gospodarstwo domowe od drugiego rodzica i samodzielnie ponosi wszelkie koszty utrzymania dziecka w okresach Pani opieki, a także gdy w całości zostało Pani przyznane świadczenie wychowawcze) miała i ma Pani prawo do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2022, 2023, 2024 i 2025.

Ad. 2

W przedstawionym stanie faktycznym, który nie ulegnie zmianie w przyszłości, może Pani zostać uznana za osobę samotnie wychowującą małoletnie dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2026 i następne – przy opiece naprzemiennej nad małoletnim dzieckiem, gdy świadczenie wychowawcze zostało przyznane w całości ojcu dziecka.

Ad. 3

W opisanym stanie faktycznym jest Pani uprawniona do złożenia korekty zeznania podatkowego za lata 2022, 2023, 2024 i 2025 oraz zastosowania w tej korekcie preferencji podatkowej przewidzianej dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadnienie stanowiska

W Pani ocenie, od orzeczenia rozwodu, w latach 2022, 2023, 2024 i 2025 posiadała Pani status osoby samotnie wychowującej dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz – mając na uwadze fakt, że okoliczności stanu faktycznego opisanego w złożonym wniosku m.in. w odniesieniu do opieki naprzemiennej nad małoletnim synem nie ulegną żadnym modyfikacjom w przyszłości – będzie posiadała taki status w 2026 r. i latach kolejnych.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z utrwaloną już linią orzeczniczą (m.in. wyrok NSA z 24 stycznia 2024 r., sygn. II FSK 497/21; wyrok z 7 lutego 2023 r., sygn. akt II FSK 1766/20; wyrok NSA z 10 października 2023 r., sygn. II FSK 309/21), dotyczącą wykładni art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepis ten nie pozwala na ograniczenie statusu „osoby samotnie wychowującej dzieci” wyłącznie do rodziców wychowujących dzieci bez wsparcia drugiego z rodziców. W warstwie leksykalnej przepis wskazuje tylko, że rodzic chcący skorzystać z ulgi musi „w roku podatkowym samotnie wychowywać dzieci”. Samotne wychowywanie nie musi przy tym mieć miejsca przez cały rok podatkowy. Jeśli zatem rozwiedziony rodzic nie wykonuje w tym samym czasie i w tym samym miejscu czynności, przy współudziale drugiego rodzica, składających się na proces jego czynności wychowawczych, to nieuprawnione jest twierdzenie, że robi to wspólnie z drugim rodzicem. Dla potrzeb odkodowania znaczenia sformułowania „osoby samotnie wychowującej dziecko”, fundamentalne znaczenie ma wyraz „samotnie”. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego „samotność” lub „samotny” oznacza „przebywanie, życie w odosobnieniu, bez rodziny, bez towarzystwa”, „niemający w nikim wsparcia, dziejący się bez wsparcia innych”, „niemający żony lub niemająca męża”, „znajdujący się gdzieś całkiem sam, zdany tylko na siebie” (sjp.pl; sjp.pwn.pl; SJP pod red. M. Szymczaka, t. III, s. 177, PWN, Warszawa 1981). Leksykalne znaczenie wyrazu „samotny” ukierunkowuje na odkodowanie sformułowania „rodzic samotnie wychowujący dzieci”, jako rodzica wychowującego dzieci (dziecko) w odosobnieniu od drugiego rodzica dzieci (dziecka) i bez jego udziału, przebywającego z dziećmi (dzieckiem) w innym miejscu niż drugi rodzic. Kryterium „samotności” wyklucza się z kryterium „wspólności”. Wyraz „wspólny” w jego zasadniczym znaczeniu oznacza m.in. „wykonywanie razem z innymi” (sjp.pl).

Ponadto, w latach 2022, 2023, 2024 i 2025 nie zachodziła wobec Pani przesłanka negatywna (wyłączająca) określona w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie wychowywała Pani syna wraz z jego ojcem oraz z uwagi na fakt, że świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, zostało ustalone w tym okresie w całości wyłącznie dla Pani. Przesłanka ta nie ziści się także w 2026 r. i w latach kolejnych, gdyż w roku 2026 r. (od czerwca 2026 r.) ww. świadczenie wychowawcze zostało ustalone w całości wyłącznie dla ojca dziecka.

Tak więc w żadnym z powyższych okresów nie zachodziła okoliczność ustalenia świadczenia wychowawczego jednocześnie Pani i Pani byłemu mężowi w sytuacji sprawowanej przez Państwa opieki naprzemiennej nad synem. Innymi słowy posiadała Pani status osoby samotnie wychowującej od 2022 r. i będzie go Pani posiadać również w 2026 r. i latach kolejnych, o ile stan faktyczny dotyczący sposobu wykonywania opieki nad dzieckiem pozostanie niezmienny.

W prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 27 listopada 2025 r., syg. I SA/Wr 475/25 wskazano, że: „Należy dostrzec, że zgodnie z art. 6 ust. 4f u.p.d.o.f. preferencyjne opodatkowanie nie przysługuje samotnym rodzicom, którzy wychowują co najmniej jedno dziecko wspólnie, rozumiane także jako »naprzemienne« wykonywanie opieki nad dzieckiem, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze. Zdaniem Sądu redakcja tego przepisu nie modyfikuje wyżej przedstawionego rozumienia pojęcia »samotnego wychowywania dzieci«, lecz wyklucza jedynie preferencyjne opodatkowanie w określonym ustawą przypadku. Wskazany przepis nie pozwala na preferencyjne opodatkowanie samotnych rodziców, którzy wychowują co najmniej jedno dziecko wspólnie, rozumiane także jako »naprzemienne« wykonywanie opieki nad dzieckiem. Przy czym wyłączenie możliwości preferencyjnego rozliczenia podatku uwarunkowane jest spełnieniem również przesłanki, by w przypadku wychowywania dziecka pod opieką naprzemienną, w związku z tą opieką obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a u.p.p.w.d. W tym kontekście całkowicie nietrafnie DKIS stwierdził, że przepis art. 6 ust. 4f u.p.d.o.f. będzie miał zastosowanie do skarżącego, podczas gdy z opisu stanu faktycznego wynikało, że świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a u.p.p.w.d. zostało ustalone wyłącznie skarżącemu. W takim przypadku nie można uznać, że art. 6 ust. 4f u.p.d.o.f. może znaleźć zastosowanie do skarżącego, skoro przepis ten mówi o świadczeniu wychowawczym ustalonym obydwojgu rodzicom”. Identyczne stanowisko zostało wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2025 r., sygn. II FSK 633/24.

Zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576). Tak więc z literalnego brzmienia ww. przepisu wynika, że wyłączenie możliwości preferencyjnego opodatkowania jako rodzic samotnie wychowujący dziecko naprzemiennie, zachodzi wyłącznie w jednym przypadku, tj. gdy świadczenie wychowawcze zostało ustalone obojgu rodzicom jednocześnie, co nie miało miejsca w przedstawionym stanie faktycznym, tj. w latach 2022, 2023, 2024 i 2025 i nie będzie miało miejsca w 2026 r. i latach kolejnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Według art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych – za wskazany przez Panią okres, tj. za lata 2022, 2023, 2024, 2025 r. i lata następne – w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, należy wyjaśnić, że każda preferencja podatkowa stanowi wyjątek od zasady równości i powszechności opodatkowania. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

-posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko;

-wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecko;

-nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego;

-niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 508):

W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:

Stosownie do art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci:

Co do zasady, świadczenie wychowawcze na mocy art. 4 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy przysługuje albo matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu tego rodzica.

W art. 5 ust. 2a cyt. ustawy ustawodawca zastrzegł natomiast, że w przypadku opieki naprzemiennej orzeczonej przez sąd kwotę świadczenia wychowawczego ustala się w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc. Zatem na mocy tego przepisu każdemu z rodziców, który – na mocy orzeczenia sądu – wykonuje opiekę naprzemienną nad małoletnim dzieckiem przysługuje świadczenie wychowawcze ustalone w sposób wskazany w tym przepisie.

Należy podkreślić, że zwrot „zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci”, nie odnosi się do tego czy rodzic faktycznie pobiera to świadczenie, lecz czy ma do niego prawo (zostało mu przyznane). W sytuacji, gdy jeden z rodziców nie pobiera świadczenia wychowawczego nie oznacza, że nie ma prawa do tego świadczenia.

Wskazuję, że powołany powyżej przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się do posiadania określonego stanu cywilnego (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Jednocześnie podkreślam, że od 1 stycznia 2022 r. na szczególne uwzględnienie zasługuje zmiana normatywna wynikająca z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na mocy tego przepisu nie przyznaje się preferencji osobie, która wychowuje dziecko z drugim rodzicem w systemie opieki naprzemiennej, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Wychowywanie dziecka w systemie opieki naprzemiennej przez rozwiedzionych rodziców nie stanowi jednak samo w sobie przesłanki negatywnej, która pozbawia rodzica prawa do opodatkowania dochodów na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowujących dzieci, gdyż do zastosowania wyłączenia z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek, tj. zarówno wychowywania dziecka w systemie opieki naprzemiennej, jak i ustalenie świadczenia wychowawczego zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

W rezultacie, rodzice sprawujący naprzemienną opiekę mogą być rodzicami samotnie wychowującymi dzieci. Nie oznacza to jednak, że zarówno ojciec, jak i matka dziecka, mogą opodatkować swoje dochody na zasadach przewidzianych dla rodziców samotnie wychowujących dzieci, ponieważ zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prawo to przysługuje tylko jednemu rodzicowi, pod warunkiem, że spełnia pozostałe warunki dla tej preferencji.

W sytuacji, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost stanowi, że żaden z rodziców nie może zastosować tej preferencji. W praktyce chodzi o rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu, którzy zgodnie z orzeczeniem sądu sprawują opiekę nad dzieckiem w porównywalnych i powtarzających się okresach w systemie opieki naprzemienne, oraz każdy z rodziców pobiera świadczenie wychowawcze w wysokości połowy kwoty tego świadczenia, które przysługuje za dany miesiąc. Jeżeli tylko jeden z rodziców pobiera świadczenie wychowawcze, to prawo do opodatkowania swoich dochodów na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko przysługuje temu rodzicowi, który nie pobiera świadczenia wychowawczego.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pani zatrudniona na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Z tego tytułu osiąga Pani dochód w postaci comiesięcznego wynagrodzenia. Poza wynagrodzeniem z tytułu umowy o pracę nie osiąga Pani innych dochodów. Podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Jest Pani osobą rozwiedzioną. Rozwiązanie związku małżeńskiego przez rozwód nastąpiło wyrokiem Sądu Okręgowego z (…) grudnia 2021 r., a zatem wyrok uprawomocnił się (…) grudnia 2021 r. W wyroku rozwodowym sąd powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem, urodzonym (…) września 2015 r. obojgu rodzicom – Pani i Pani byłemu mężowi, ustalając miejsce zamieszkania małoletniego w każdorazowym miejscu zamieszkania matki. Sąd ustanowił pieczę naprzemienną nad dzieckiem w systemie tygodniowym zgodnie z treścią porozumienia rodzicielskiego z (…) czerwca 2021 r. Od dnia rozwodu do chwili obecnej Pani i ojciec dziecka posiadacie pełną władzę rodzicielską i mieszkacie osobno. Od dnia rozwodu nie jest Pani w innym związku małżeńskim i prowadzi Pani samodzielnie gospodarstwo domowe (tj. 2-osobowe wraz z małoletnim synem, nad którym sprawuje Pani opiekę w okresach tygodniowych). Od dnia orzeczenia rozwodu nie pozostawała Pani we wspólnym gospodarstwie domowym z ojcem dziecka, ani z żadną inną osobą dorosłą. W żadnym okresie nie dochodzi także do wspólnego zamieszkiwania dziecka z obojgiem rodziców, ani do wspólnego wykonywania bieżącej opieki. Ponosi Pani samodzielnie wszystkie koszty związane z utrzymaniem domu i utrzymaniem dziecka, gdy przebywa u Pani. W okresie gdy syn przebywa u Pani, samodzielnie go Pani wychowuje, bez udziału i wsparcia ojca dziecka, zapewniając mu wszystkie potrzeby bytowe. Jest Pani z synem przez cały tydzień od niedzieli wieczór do kolejnej niedzieli wieczór, następnie syn jedzie do ojca i tam spędza kolejny tydzień. W tygodniu kiedy syn jest u Pani odwozi go Pani rano do szkoły i potem jadzie Pani do pracy. Po południu pomaga Pani synowi w nauce, zawozi na zajęcia popołudniowe, lub wspólnie spędzacie czas. Przygotowuje Pani posiłki, dba Pani o jego rozwój fizyczny i emocjonalny, zapewnia Pani opiekę lekarską kiedy jest taka potrzeba. Dokonuje Pani zakupów żywności, ubrań, leków, środków higienicznych, zabawek. Gdy syn jest u Pani zapewnia mu Pani opiekę i ponosi samodzielnie wszelkie koszty związane z jego utrzymaniem. Od czasu orzeczenia rozwodu zabezpiecza Pani jego potrzeby bytowe, zdrowotne oraz edukacyjne w każdym tygodniu, w którym syn jest u Pani. Sama Pani ponosi koszty związane z wyjazdami weekendowymi, wspólnymi wyjazdami wakacyjnymi lub półkoloniami, w tygodniach kiedy dziecko jest u Pani. W okresie gdy syn przebywa u ojca, to ojciec zabezpiecza jego potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne i w tym czasie ponosi koszty z tym związane. Pani i Pani były mąż nie dokonujecie pomiędzy sobą żadnych rozliczeń kosztów utrzymania dziecka, ani nie prowadzicie wspólnego budżetu. Wobec Pani, ani wobec Pani syna nie miały i nie mają zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (podatek liniowy), ani ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, w tym również w zakresie form opodatkowania wykluczających zastosowanie art. 6 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych. Ani Pani, ani Pani syn nie podlegacie opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego. Świadczenie wychowawcze o którym mowa w art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dziecka, od dnia rozwodu do maja 2026 r. jest/będzie przelewana w całości na Pani konto, gdyż to Pani o nie wnioskowała. Świadczenie wychowawcze nie było przedmiotem rozstrzygnięcia sądowego w sprawie rozwodowej. W marcu 2026 r. ojciec dziecka złożył wniosek o świadczenie wychowawcze i zostało mu ono przyznane, zatem od czerwca 2026 r. w całości świadczenie będzie przekazywane na jego konto. Dotychczas, tj. po dniu orzeczenia rozwodu, tj. za lata 2022, 2023 i 2024 rozliczała się Pani z podatku dochodowego od osób fizycznych na zasadach ogólnych, nie stosując preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dokonując analizy opisu sprawy, nie budzi wątpliwości fakt, że w latach 2022-2025 każdy z rodziców odrębnie bez udziału drugiego z rodziców wychowywał małoletniego syna, bowiem – jak Pani wskazała – opieka nad synem była realizowana przez oboje rodziców, zgodnie z wyrokiem sądu, w okresach tygodniowych w systemie opieki naprzemiennej. Jednocześnie wskazała Pani, że świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dziecka, o które Pani wnioskowała, jest przelewane na Pani konto od dnia rozwodu do maja 2026 r. Od czerwca 2026 r. świadczenie to w całości będzie przekazywane na konto ojca dziecka. Zatem, w odniesieniu do lat 2022-2025, w Pani sytuacji występuje określona w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych negatywna przesłanka uniemożliwiająca Pani skorzystanie z tej preferencji, gdyż świadczenie wychowawcze zostało ustalone Pani, zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci za lata 2022-2025.

Natomiast jeżeli faktycznie – tak jak Pani wskazała – od czerwca 2026 r. świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dziecka w całości będzie przekazywane na konto ojca dziecka, to za ten rok – w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek – będzie Pani miała prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pobieranie przez Panią w okresie od stycznia do maja 2026 r. świadczenia wychowawczego nie pozbawi Pani ww. prawa gdyż przepis stanowi wyraźnie o stanie istniejącym „w roku podatkowym”, a nie „przez cały rok podatkowy”. Zatem wystarczającym jest, aby stan taki zaistniał w ciągu roku, a nie aby trwał przez cały rok. W rezultacie, jeżeli od czerwca 2026 r., to nie Pani będzie pobierała świadczenie wychowawcze a Pani były mąż to będzie posiadała Pani statusu „osoby samotnie wychowującej dziecko”.

Jeżeli w roku 2027 i latach kolejnych – jak Pani również wskazała – świadczenie wychowawcze w całości będzie przekazywane na konto ojca dziecka, to w Pani sytuacji nie wystąpi określona w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych negatywna przesłanka uniemożliwiająca Pani skorzystanie z tej preferencji, bowiem nie zostało Pani ustalone świadczenie, zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że za lata 2022-2025, tj. w latach, w których sprawowała Pani nad małoletnim synem opiekę naprzemienną na podstawie prawomocnego wyroku sądu z 2021 r., prowadziła Pani odrębne gospodarstwo domowe od drugiego rodzica i samodzielnie ponosiła wszelkie koszty utrzymania dziecka w okresach Pani opieki, a także w całości zostało Pani przyznane świadczenie wychowawcze,nie mogła rozliczyć się Pani jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast za rok 2026 będzie Pani mogła rozliczyć się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli Pani sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się, to również w latach kolejnych, tj. od 2027 r. będzie Pani mogła rozliczyć się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przechodząc z kolei do kwestii możliwości złożenia korekty zeznania podatkowego za lata podatkowe 2022, 2023, 2024 i 2025 wskazać należy, że zgodnie bowiem z art. 81 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):

W myśl art. 3 pkt 5 ww. ustawy:

Natomiast stosownie do art. 81 § 3 ww. ustawy:

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa).

Z uwagi na fakt, że za lata 2022-2025 nie mogła rozliczyć się Pani jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to nie jest Pani uprawniona do złożenia korekty zeznania podatkowego za te lata i zastosowania w tej korekcie preferencji podatkowej przewidzianej dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,

-zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszlego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

W odniesieniu do powołanych przez Panią wyroków sądów wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.