Interpretacja indywidualna z dnia 18 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4013.97.2026.1.AM

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku akcyzowym jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 17 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 17 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółka X S.A. (dalej również: Spółka) zajmuje się (…). (…).

Proces produkcji energii elektrycznej

Paliwem podstawowym elektrociepłowni jest (…), który spalany jest w (…) podstawowych jednostkach kotłowych (…), które wytwarzają parę o parametrach (…). Paliwem uzupełniającym bilans są: (…).

Jednostki podstawowe to:

- (…) kotły (…) nr (…) o mocy (…) każdy i maksymalnej wydajności parowej po (…),

- (…) kotły (…) nr (…) o mocy (…) i maksymalnej wydajności parowej po (…) każdy,

- (…) kocioł typu (…) nr (…) o mocy (…) i maksymalnej wydajności parowej po (…).

Maksymalna zdolność produkcyjna podstawowych jednostek wytwórczych wynosi (…) pary, a ich maksymalna zainstalowana moc termiczna to (…).

Wytworzona w kotłach para zasila (…).

Z kolektora wysokoprężnego para kierowana jest (…). Zabezpieczenie odbiorców wewnętrznych i zewnętrznych w parę o poszczególnych parametrach wymaga pracy turbogeneratorów.

Należy wyjaśnić, że proces wytwarzania energii elektrycznej oparty o parę wodną, odbywa się według obiegu cieplnego (…). Oznacza to tyle, że ciepło wytworzone w kotle w postaci pary wykorzystane zostaje do produkcji energii elektrycznej (para porusza łopatkami turbiny wytwarzającej energię). Ciepło odpadowe z tego procesu odprowadzane jest poprzez wyloty czy upusty turbin.

W instalacjach Spółki ciepło pozostałe po produkcji energii elektrycznej zwykle nie jest odprowadzane do środowiska w postaci podgrzewu wód powierzchniowych lub powietrza, (co powodowałoby zwiększenie emisji gazów cieplarnianych mając negatywny wpływ na środowisko naturalne), ale jest wykorzystywane jako ciepło technologiczne oraz jako ciepło użyteczne, do ogrzewania budynków i przygotowania ciepłej wody użytkowej (…).

W związku ze zmianami procesu technologicznego zachodzącego w zakładzie Spółki, Spółka wykorzystuje i zamierza wykorzystywać do produkcji energii elektrycznej i ciepła wyrób klasyfikowany do pozycji CN 2713, tj. „Koks naftowy, bitum naftowy oraz inne pozostałości olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych” (dalej: koks naftowy).

Koks naftowy jest wytwarzany na instalacjach Spółki w składzie podatkowym i przemieszczany do elektrociepłowni, która również znajduje się na terenie objętym zezwoleniem na skład podatkowy. Jednocześnie, Spółka jest zarejestrowana jako podmiot zużywający w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku akcyzowym (dalej: ustawa akcyzowa).

Spółka zamierza uznać koks naftowy wykorzystywany do produkcji energii elektrycznej za wyrób zwolniony od akcyzy na podstawie art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej.

Spółka posiada układy pomiarowe pozwalające jej na podział ilości koksu naftowego wykorzystanego do produkcji energii elektrycznej, tj. w procesie technologicznym opisanym wyżej, oraz koksu naftowego wykorzystanego wyłącznie do produkcji ciepła.

Zatem dopiero po wyprodukowaniu energii elektrycznej i zaabsorbowaniu ciepła jako ciepła użytecznego lub technologicznego, oraz na podstawie prowadzonych ewidencji, Spółka jest w stanie określić, jaką ilość zużytego koksu naftowego można ewidencyjnie przypisać dla produkcji energii elektrycznej.

Pytanie

Czy Spółka ma prawo do zwolnienia od podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej dla koksu naftowego w związku z przemieszczeniem go na teren Elektrociepłowni w celu zużycia go w procesie produkcji energii elektrycznej opisanym powyżej?

Państwa stanowisko w sprawie

Spółka stoi na stanowisku, iż koks naftowy wykorzystywany jako paliwo do produkcji energii elektrycznej w procesie opisanym w stanie faktycznym wniosku będzie podlegał zwolnieniu od akcyzy na gruncie art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej.

Uzasadnienie stanowiska Spółki:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy akcyzowej, przez wyroby akcyzowe należy rozumieć wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy akcyzowej.

Równocześnie ustawodawca w art. 86 ust. 1 ustawy akcyzowej określił katalog wyrobów, które należy klasyfikować do kategorii wyrobów energetycznych. Zgodnie z pkt 2 ww. przepisu, do wyrobów energetycznych zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

W poz. 30 załącznika nr 1 do ustawy akcyzowej, wymienione zostały, oznaczone kodem CN 2713 „Koks naftowy, bitum naftowy oraz inne pozostałości olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych”.

Koks naftowy o pozycji CN 2713 nie został natomiast wymieniony w załączniku nr 2 ustawy akcyzowej. Nie stosuje się zatem wobec niego procedury przepisów dotyczących kontroli nad produkcją i przemieszczaniem, określonych w Dyrektywie 2020/262, w tym reżimu składów podatkowych oraz procedury zawieszenia poboru akcyzy. Co do zasady takie wyroby akcyzowe na gruncie krajowego porządku prawnego obłożone są mniej restrykcyjnymi przepisami w zakresie kontroli celno-skarbowej jak również obrót nimi nie jest tak sformalizowany jak to ma miejsce w przypadku przemieszczeń wyrobów wymienionych w załączniku nr 2 ustawy akcyzowej.

Jak wynika zatem z powyższych regulacji, wytwarzany przez Spółkę koks naftowy, wykorzystywany w procesie opisanym we wniosku, należy do wyrobów akcyzowych, a dokładniej, do wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy akcyzowej.

Stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej, zwalnia się od akcyzy ze względu na przeznaczenie wyroby energetyczne zużywane w procesie produkcji energii elektrycznej - wyłącznie w przypadkach, o których mowa w ust. 3 pkt 1-5, jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w ust. 5, 6, 12, 13 ustawy akcyzowej. Co istotne, analizowane zwolnienie stanowi implementację obligatoryjnego zwolnienia dla wyrobów energetycznych zużywanych do produkcji energii elektrycznej, wynikającego z art. 14 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2003/96/WE. Polska wprowadziła to zwolnienie w postaci określonej w art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej.

W opisanym w niniejszym wniosku stanie faktycznym, zastosowanie ma przypadek, o którym mowa w art. 32 ust. 3 pkt 1 ustawy akcyzowej, który mówi, że zwolnienie stosuje się w przypadku dostarczenia ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu zużywającego.

W stanie faktycznym objętym wnioskiem, koks naftowy powstaje w instalacjach Spółki, objętych zezwoleniem na prowadzenie składu podatkowego. Elektrociepłownia również znajduje się na terenie objętym zezwoleniem na prowadzenie składu podatkowego. Jednak jak Spółka wskazywała powyżej, koks naftowy o kodzie CN 2713 nie jest wymieniony w załączniku nr 2 do ustawy akcyzowej, a więc nie jest objęty systemem składów podatkowych, ani też procedurą zawieszenia poboru akcyzy.

W związku z powyższym przemieszczenie koksu naftowego do elektrociepłowni należy więc uznać za przemieszczenie ze składu podatkowego do podmiotu zużywającego, o którym mowa w art. 32 ust. 3 pkt 1 ustawy akcyzowej.

Specyfika procesu technologicznego, występującego w Spółce powoduje, że całość koksu naftowego zużywanego przez Spółkę w procesie opisanym we wniosku, zużywana jest do produkcji energii elektrycznej. Spalanie koksu powoduje wydzielanie się ciepła i wytworzenie pary, która napędza turbiny produkujące energię elektryczną.

Zdaniem Spółki takie ukształtowanie procesu technologicznego w Spółce, przesądza, że mamy do czynienia ze zużyciem koksu w procesie produkcji energii elektrycznej.

Jak wskazano w stanie faktycznym wniosku, pewna ilość ciepła pozostającego po jego wykorzystaniu do napędu turbin parowych, zostaje następnie wykorzystana jako ciepło użyteczne. Jednak dalsze wykorzystanie pary, po wyprodukowaniu energii elektrycznej, jest jedynie sposobem na zagospodarowanie strat energii, które powstają w procesie jej produkcji.

Fakt, że po produkcji energii elektrycznej ciepło odpadowe z turbin jest absorbowane i wykorzystywane na cele gospodarcze jako ciepło użyteczne czy też ciepło technologiczne, nie ma znaczenia dla możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem prezentowanym wielokrotnie przez Ministerstwo Finansów, dla celów zwolnienia od akcyzy istotne jest do czego wyrób zużywany jest w pierwszej kolejności, a nie dalsze ewentualne wykorzystanie odpadów poprodukcyjnych.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że wykorzystanie w procesie opisanym w stanie faktycznym wniosku podlega zwolnieniu na gruncie art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej, jako zużycie do produkcji energii elektrycznej. Natomiast, dalsze wykorzystanie pary powstałej w wyniku spalenia koksu naftowego jest bez znaczenia, gdyż zwolnienie od akcyzy ma zastosowanie w momencie przeznaczenia wyrobu do celu określonego w art. 32 ust. 4 pkt 1.

Powyższe wnioski znajdują potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 835/17. W wyroku sąd potwierdził, że zużycie wyrobów energetycznych w instalacjach pracujących w oparciu o (…), analogicznie jak instalacje Spółki, korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 412, ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez wyroby akcyzowe należy rozumieć:

W poz. 30 załącznika nr 1 wymieniono koks naftowy, bitum naftowy oraz inne pozostałości olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, klasyfikowany do kodu CN 2713.

Jak stanowi art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy:

W świetle art. 86 ust. 3 ustawy:

Jak wynika z art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy:

Na mocy art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 22 ustawy:

Podmiot zużywający to podmiot:

 a) mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia,

 b) niemający miejsca zamieszkania, siedziby lub miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który odbiera nabyte wyroby energetyczne objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określone w:

- art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2, bezpośrednio do zbiornika na stałe zamontowanego na statku powietrznym lub jednostce pływającej,

- art. 32 ust. 1 pkt 3.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

 1) produkcja wyrobów akcyzowych;

 2) wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;

 3) import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem:

 a) importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów,

 b) importu wyrobów akcyzowych wprowadzonych do składu podatkowego, w celu dopuszczenia ich do obrotu w rozumieniu przepisów prawa celnego i objęcia procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w miejscu importu znajdującym się w tym składzie podatkowym,

 c) przypadków, gdy dług celny wygasł na podstawie art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu celnego;

 4) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;

 4a) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło;

 5) wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;

6) wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Na mocy art. 8 ust. 2 ustawy:

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

 1) użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:

a) było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub

b) nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy;

 2) dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy;

 3) sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;

 4) nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Jak stanowi art. 8 ust. 6 ustawy:

Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy:

W świetle z art. 13 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Zgłoszenia rejestracyjnego jest obowiązany dokonać podmiot prowadzący działalność gospodarczą zamierzający:

 a) wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu akcyzą - przed dniem wykonania pierwszej takiej czynności,

 b) wykonywać czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie - przed dniem wykonania pierwszej czynności z wykorzystaniem tych wyrobów,

 c) wykonywać czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie - przed dniem wykonania pierwszej czynności z wykorzystaniem tych wyrobów,

 d) dokonywać nabycia wewnątrzwspólnotowego alkoholu etylowego całkowicie skażonego środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej lub dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje, na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego - przed dniem dokonania pierwszego nabycia wewnątrzwspólnotowego tego alkoholu.

Na mocy art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy:

Jak stanowi art. 32 ust. 3 ustawy:

Zwolnienie od akcyzy wyrobów, o których mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie w przypadku ich:

 1) dostarczenia ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu zużywającego lub

 2) dostarczenia ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu pośredniczącego, lub

 3) dostarczenia od podmiotu pośredniczącego do podmiotu zużywającego, lub

 4) nabycia wewnątrzwspólnotowego przez zarejestrowanego odbiorcę, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, w celu zużycia przez niego jako podmiot zużywający, lub

 5) nabycia wewnątrzwspólnotowego przez zarejestrowanego odbiorcę, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, w celu dostarczenia do podmiotu zużywającego, lub

5a) dostarczenia od zarejestrowanego odbiorcy, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, do podmiotu pośredniczącego, w przypadku posiadania przez zarejestrowanego odbiorcę zezwolenia na nabywanie wyrobów energetycznych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, jako zarejestrowany odbiorca oraz zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot pośredniczący w zakresie tych wyrobów, lub

 6) importu przez podmiot pośredniczący, lub

 7) importu przez podmiot zużywający, lub

 8) zużycia przez podmiot prowadzący skład podatkowy występujący jako podmiot zużywający, lub

 9)zużycia przez podmiot pośredniczący występujący jako podmiot zużywający.

W myśl art. 32 ust. 5 ustawy:

Warunkiem zwolnień od akcyzy wyrobów akcyzowych ze względu na ich przeznaczenie jest również:

 1) objęcie wyrobów akcyzowych będących przedmiotem zwolnienia zabezpieczeniem akcyzowym lub w przypadku importu - zabezpieczeniem złożonym w trybie stosowanym przy zabezpieczeniu należności celnych na podstawie przepisów prawa celnego, złożonym przez, odpowiednio: podmiot prowadzący skład podatkowy, podmiot pośredniczący lub zarejestrowanego odbiorcę, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, w wysokości zobowiązania podatkowego mogącego powstać w przypadku użycia tych wyrobów niezgodnie z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy lub naruszenia warunków zwolnienia - do czasu potwierdzenia odbioru wyrobów akcyzowych przez, odpowiednio: podmiot zużywający lub podmiot pośredniczący; warunek ten nie dotyczy sytuacji, o której mowa w ust. 3 pkt 4 lub 8;

1a) w przypadku wyrobów energetycznych, o których mowa w ust. 1 pkt 3, dostarczanych do zbiornika, z którego są zasilane zbiorcze instalacje licznikowe - potwierdzenie odbioru, w sposób określony w art. 46j ust. 3, przez podmiot upoważniony do odbioru tych wyrobów i złożenie oświadczenia przez ten podmiot o ich przeznaczeniu uprawniającym do zwolnienia;

 2) przemieszczanie wyrobów akcyzowych na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD oraz zakończenie przemieszczania w sposób, o którym mowa w art. 46b ust. 2, oraz w terminie, o którym mowa w art. 46b ust. 3;

2a) w przypadku przemieszczeń, o których mowa w art. 46na ust. 1, 2, 5 i 7 - sporządzenie i przesłanie do Systemu projektu e-DD w terminach określonych w tych przepisach oraz uzyskanie z Systemu e‑DD z nadanym numerem referencyjnym, sprawdzonego pod względem kompletności i prawidłowości danych zawartych w tym dokumencie, zgodnie z art. 46na ust. 8.

 3) (uchylony)

Zgodnie z art. 32 ust. 6 ustawy:

Jak stanowi art. 40 ust. 6 ustawy:

Na mocy art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Jak stanowi art. 89 ust. 1 ustawy:

Stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla:

 1) węgla i koksu przeznaczonych do celów opałowych objętych pozycjami CN 2701, 2702 oraz 2704 00 - 1,38 zł/1 gigadżul (GJ);

 2) benzyn silnikowych o kodach CN 2710 12 45 lub 2710 12 49 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych benzyn z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1529 zł/1000 litrów;

 3) (uchylony)

 4) benzyn lotniczych o kodzie CN 2710 12 31, paliw typu benzyny do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 12 70 oraz nafty pozostałej o kodzie CN 2710 19 25 - 1822,00 zł/1000 litrów;

 5) paliw do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 19 21 - 1446,00 zł/1000 litrów;

 6) olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 43 i 2710 20 11 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1160 zł/1000 litrów;

 7) (uchylony)

 8) biokomponentów stanowiących samoistne paliwa, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach, przeznaczonych do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN - 1160 zł/1000 litrów;

 9) olejów napędowych przeznaczonych do celów opałowych o kodach CN od 2710 19 43 do 2710 19 48 i od 2710 20 11 do 2710 20 19, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów;

10) olejów opałowych o kodach CN od 2710 19 51 do 2710 19 68 i od 2710 20 31 do 2710 20 39:

 a) z których 30% lub więcej objętościowo destyluje przy 350^oC lub których gęstość w temperaturze 15^oC jest niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów,

 b) pozostałych, niepodlegających obowiązkowi barwienia i znakowania na podstawie przepisów szczególnych - 69,00 zł/1000 kilogramów;

11) olejów i preparatów smarowych:

 a) olejów smarowych, pozostałych olejów o kodach CN od 2710 19 71 do 2710 19 99, z wyłączeniem wyrobów o kodzie CN 2710 19 85 (oleje białe, parafina ciekła) oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99,

 b) olejów smarowych o kodzie CN 2710 20 90,

 c) preparatów smarowych objętych pozycją CN 3403, z wyłączeniem smarów plastycznych objętych tą pozycją

- 1180,00 zł/1000 litrów;

12) gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych:

a) gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711 oraz gazowych węglowodorów alifatycznych objętych pozycją CN 2901:

- skroplonych - 659,00 zł/1000 kilogramów,

- w stanie gazowym - 10,32 zł/1 gigadżul (GJ),

aa) gazu ziemnego o kodach CN 2711 11 00 i 2711 21 00 - 0 zł,

b) wyprodukowanych w składzie podatkowym i spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach:

- biogazu, bez względu na kod CN - 0 zł,

- wodoru i biowodoru o kodzie CN 2804 10 00 - 0 zł,

c) pozostałych - 14,00 zł/1 gigadżul (GJ);

13) gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711, przeznaczonych do celów opałowych - 1,38 zł/1 gigadżul (GJ);

14) pozostałych paliw silnikowych - 1786 zł/1000 litrów;

15) pozostałych paliw opałowych:

a) w przypadku gdy ich gęstość w temperaturze 15^oC jest:

- niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 232,00 zł/1000 litrów,

- równa lub wyższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 69,00 zł/1000 kilogramów,

b) gazowych - 1,38 zł/gigadżul (GJ).

Jednocześnie wskazać należy, że w zakresie wyrobów, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2, 6 i 8 ustawy, obowiązuje Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 28 marca 2026 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego na niektóre paliwa silnikowe (Dz.U. z 2026 r. poz. 416, ze zm.).

Mając na uwadze powyższe, na wstępie oceny Państwa stanowiska zaznaczyć należy, że w toku postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, Organ obowiązany jest do indywidualnego rozpatrzenia sprawy, tj. wyłącznie w odniesieniu do okoliczności przedstawionych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i mając na uwadze treść postawionego pytania/pytań.

W dalszej kolejności wyjaśnić należy, że przepisy ustawy o podatku akcyzowym w zakresie opodatkowania wyrobów energetycznych stanowią implementację przepisów Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. WE L Nr 283, s. 51 z późn. zm.; Dz.U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, s. 405). Wskazana regulacja określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym produktów energetycznych i energii elektrycznej. Pozostawiając poszczególnym państwom margines swobody, dyrektywa energetyczna ustala zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania. Poszczególne państwa Unii Europejskiej, w tym Polska, (zgodnie z zasadą lojalności) zobligowane zostały do opodatkowania określonych zastosowań ww. wyrobów. Przy czym istotne jest to, że zasadą nadrzędną jest opodatkowanie tych produktów, przy wyraźnie ograniczonej możliwości stosowania zwolnień.

Oznacza to, że co do zasady wyroby energetyczne podlegają opodatkowaniu akcyzą, a możliwość zastosowania preferencji podatkowych, jako wyjątku od powszechności opodatkowania, wymaga ścisłej interpretacji przepisów wprowadzających stosowanie takich preferencji.

Państwa wątpliwości przedstawione we wniosku dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym dla koksu naftowego w związku z przemieszczeniem go na teren elektrociepłowni w celu zużycia go w procesie produkcji energii elektrycznej.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości wskazać należy, że skorzystanie z powyższego zwolnienia w Państwa przypadku wymaga, aby:

-zużywanymi wyrobami były wyroby energetyczne,

-zużycie wyrobów energetycznych odbywało się w procesie produkcji energii elektrycznej,

-nabycie lub dostarczenie wyrobów energetycznych następowało wyłącznie w sposób wskazany w art. 32 ust. 3 pkt 1-5 ustawy,

-spełnione zostały warunki, o których mowa w art. 32 ust. 5 i 6 ustawy.

Równocześnie z uwagi na Państwa status, w tych okolicznościach nie mają zastosowania warunki wynikające z art. 32 ust. 12 i 13 ustawy.

Z przedstawionego przez Państwa we wniosku opisu sprawy wynika, że (…).

Paliwem podstawowym elektrociepłowni jest (…), który spalany jest w (…) jednostkach kotłowych z naturalnym obiegiem, które wytwarzają parę o parametrach (…). Paliwem uzupełniającym bilans są: (…).

Do produkcji energii elektrycznej i ciepła wykorzystują Państwo i zamierzają wykorzystywać wyrób klasyfikowany do pozycji CN 2713, tj. „Koks naftowy, bitum naftowy oraz inne pozostałości olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych” (dalej: koks naftowy).

Koks naftowy jest wytwarzany na instalacjach Spółki w składzie podatkowym i przemieszczany do elektrociepłowni, która również znajduje się na terenie objętym zezwoleniem na skład podatkowy.

Jednocześnie wskazali Państwo, że są zarejestrowani jako podmiot zużywający w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku akcyzowym.

Mając na uwadze przedstawiony przez Państwa opis sprawy oraz powyższe wyjaśnienia wskazać należy, że w Państwa przypadku o ile zostaną spełnione warunki dotyczące rodzaju wyrobu (wyroby o kodzie CN 2713 stanowią bowiem wyroby energetyczne), sposobu jego zużycia (zużycie do produkcji energii elektrycznej) oraz dokonania zgłoszenia rejestracyjnego (są Państwo bowiem zarejestrowani jako podmiot zużywający), to jednak nie zostanie prze Państwa spełniony warunek dotyczący sposobu nabycia zużywanego wyrobu.

Skoro bowiem koks naftowy wytwarzany przez Państwa w składzie podatkowym będzie przemieszczany do elektrociepłowni, która znajduje się na terenie tego samego składu podatkowego, to - wbrew Państwa twierdzeniom - nie można uznać, że w tej sytuacji znajdzie zastosowanie przypadek o którym mowa w art. 32 ust. 3 pkt 1 ustawy, tj. nastąpi dostarczenie ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu zużywającego. Będący przedmiotem wniosku wyrób nie będzie bowiem de facto dostarczany do podmiotu zużywającego, skoro podmiotem prowadzącym skład podatkowy jak i podmiotem zużywającym te wyroby będzie dokładnie ten sam podmiot (Państwo), a samo zużycie wyrobu będzie miało miejsce na terenie składu podatkowego. W tym przypadku zatem zużycie koksu naftowego w celu produkcji energii elektrycznej będzie stanowiło jego zużycie przez podmiot prowadzący skład podatkowy, co odpowiadałoby hipotezie innej normy przewidzianej w art. 32 ust. 3 pkt 8 ustawy (zużycia przez podmiot prowadzący skład podatkowy występujący jako podmiot zużywający), przy czym przypadek ten nie uprawiania do zastosowania przedmiotowego zwolnienia, gdyż nie został przez ustawodawcę wymieniony w art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy.

Zaznaczyć ponownie natomiast należy, że warunkiem zastosowania zwolnienia na podstawie art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy jest nabycie lub dostarczenie wyrobów energetycznych wyłącznie w sposób wskazany w art. 32 ust. 3 pkt 1-5 ustawy, co oznacza, że opisany przez Państwa przypadek - wskazany z kolei w art. 32 ust. 3 pkt 8 ustawy - nie wpisuje się w którykolwiek ze wskazanych powyżej przypadków.

W kontekście analizowanej sprawy zaznaczyć ponownie należy, że na gruncie prawa unijnego opodatkowanie wyrobów akcyzowych wynika ze wskazanej wyżej dyrektywy Rady 2003/96/WE.

Wskazana powyżej dyrektywa ustanowiła ogólne zasady w zakresie opodatkowania wyrobów akcyzowych oraz przyznała państwom członkowskim prawo zarówno do określania preferencji podatkowych (obligatoryjnych i fakultatywnych) i jak i ustanawiania warunków dla celów zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych preferencji oraz zapobiegania jakimkolwiek oszustwom podatkowym, unikaniu lub nadużyciom, przy czym zasadniczo odnoszą się do wyrobów zharmonizowanych.

Jak wynika bowiem z art. 14 ust. 1 lit. a Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.Urz.UE.L Nr 283, str. 51):

Zgodzić należy się z Państwem że powyższe, obligatoryjne zwolnienie z dyrektywy zostało wprowadzone do krajowego porządku prawnego w postaci określonej w art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym. Niemniej jednak podkreślić należy, że nie jest to jedyny przepis, dzięki któremu zostaje zachowany cel wynikający z powyższej dyrektywy. Takim przepisem jest bowiem również art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, który w przypadku wyrobów objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy stanowi, że zobowiązanie podatkowe nie powstaje i wygasa obowiązek podatkowy, gdy zużyto wyrób akcyzowy do wyprodukowania innego wyrobu akcyzowego, również w ramach procesów służących bezpośrednio produkcji tego wyrobu.

Ograniczenie zatem możliwości zastosowania zwolnienia w odniesieniu do wyrobów energetycznych zużywanych do produkcji energii elektrycznej do przypadków wskazanych w art. 32 ust. 3 pkt 1-5 ustawy o podatku akcyzowym, jest związane także z preferencją wynikającą z art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, która umożliwia podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy skorzystanie z przysługującej preferencji, wynikającej z art. 14 ust. 1 lit. a Dyrektywy Rady 2003/96/WE.

Jak wskazuje się bowiem w literaturze przedmiotu „w sytuacji, gdy wyroby akcyzowe zużywane są w składzie podatkowym do wyprodukowania innego wyrobu akcyzowego, zużycie takich wyrobów nie powoduje zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy. W rezultacie zużycie wyrobów akcyzowych do produkcji innych wyrobów akcyzowych w składzie podatkowym nie wiąże się z powstaniem zobowiązania podatkowego w akcyzie w stosunku do zużywanych wyrobów akcyzowych. W stosunku do tych wyrobów wygasa również obowiązek podatkowy, ponieważ nowy obowiązek podatkowy powstaje w stosunku do wyrobu akcyzowego wytworzonego z udziałem składników (surowców) również stanowiących wyroby akcyzowe. Taka konstrukcja pozwala na uniknięcie podwójnego opodatkowania wyrobu końcowego (…)

Jednocześnie należy pamiętać, że ustawodawca nie zdefiniował procesów bezpośrednio służących produkcji wyrobów akcyzowych. W związku z tym do każdego przypadku należy podchodzić indywidualnie, analizując cel zużycia danego wyrobu, a nie tylko fakt, czy proces jest bezpośredni i w jakim stopniu. Konieczne jest zbadanie, czy celem zużycia danego wyrobu akcyzowego jest produkcja innego wyrobu, czy też jego konsumpcja przez dany podmiot, tak jak przez każdego innego przedsiębiorcę niewytwarzającego wyrobów akcyzowych. Na przykład wyroby energetyczne zużywane do podgrzewania instalacji do produkcji innych wyrobów akcyzowych nie powinny podlegać opodatkowaniu, ponieważ celem ich zużycia jest produkcja wyrobów akcyzowych, które następnie wyprowadzone ze składu podatkowego będą opodatkowane akcyzą. Natomiast w sytuacji, gdy w składzie podatkowym wyroby energetyczne byłyby wykorzystywane do produkcji energii elektrycznej, zużycie takie prowadziłoby do zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy, jednak nie wiązałoby się z obowiązkiem zapłaty akcyzy, ponieważ dane wyroby energetyczne byłyby zwolnione od akcyzy ze względu na szczególne przeznaczenie wyrobów akcyzowych (tj. przeznaczenie do wytwarzania energii elektrycznej). Jednak jeżeli te same wyroby energetyczne byłyby zużywane jedynie do produkcji ciepła, konieczne byłoby opodatkowanie ich zużycia” (por. S. Parulski, Akcyza. Komentarz, WK 2016. Komentarz do art. 42 ustawy o podatku akcyzowym).

Podkreślić przy tym należy, że aktualne orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje jednoznacznie, że nawet określenie dodatkowych warunków stosowania preferencji przez krajowego ustawodawcę (np. poprzez umożliwienie zastosowania zwolnienia wyłącznie w ściśle określonych przypadkach nabycia wyrobów akcyzowych) nie można uznać za nadmierne nieproporcjonalne do zamierzonych celów w zakresie minimalizacji nieprawidłowości. Działania bowiem zmierzające do realizacji celów tych preferencji stanowią istotny warunek do ich realizacji. Procedury takie nie regulują bowiem kwestii materialnych, a celem ich wprowadzenia nie było utrudnienie czy też uniemożliwienie skorzystania z prawa do tych preferencji, lecz zabezpieczenie prawidłowego korzystania przez podmiot z tego prawa (por. prawomocny wyrok WSA w Gliwicach z 10 czerwca 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 89/19; wyrok WSA w Gliwicach z 22 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 1565/12; wyrok NSA z 23 października 2012 r., sygn. akt I GSK 972/11; wyrok NSA z 18 sierpnia 2018 r., sygn. akt I GSK 1070/13, w którym odwołano się m.in. do wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie C-226/07 oraz wyroków NSA z dnia: 23 października 2012 r., sygn. akt I GSK 968/11; sygn. akt GSK 977/11; sygn. akt I GSK 980/11; sygn. akt I GSK 988/11).

Jak wskazano natomiast w wyrokach NSA z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt I FSK 1410/21 i I FSK 1259/21: „Nie był zasadny także kolejny zarzut, a mianowicie naruszenia § 6 ust. 2 rozporz. akc. Na jego podstawie, zwalnia się od akcyzy oleje smarowe, pozostałe oleje o kodach (...), przeznaczone do wykorzystania do celów innych niż napędowe lub opałowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, albo jako oleje smarowe do silników albo do produkcji paliw silnikowych, olejów opałowych, dodatków lub domieszek do paliw silnikowych lub olejów smarowych do silników, w przypadkach, o których mowa w art. 32 ust. 3 pkt 1-3 i 6-9 ustawy akcyzowej - jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w art. 32 ust. 5-13 ustawy akcyzowej.

Z powyższego wynika, że omawiane zwolnienie od akcyzy nie dotyczy jakiegokolwiek przypadku, gdy odnotowane zostanie przeznaczenie olejów smarowych do wykorzystania na cele inne niż napędowe, opałowe lub jako oleje smarowe do silników, albo do produkcji paliw silnikowych lub olejów opałowych, bądź jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, czy olejów smarowych do silników - lecz jednoznacznie odnosi się do wybranych (wskazanych) sytuacji, to jest wymienionych w art. 32 ust. 3 pkt 1-3 i 6-9 AkcyzU, a mianowicie: dostarczenia wyrobów ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu zużywającego (art. 32 ust. 3 pkt 1 AkcyzU) lub dostarczenia ich ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu pośredniczącego (art. 32 ust. 3 pkt 2 AkcyzU), lub dostarczenia wyrobów od podmiotu pośredniczącego do podmiotu zużywającego (art. 32 ust. 3 pkt 3 AkcyzU), lub importu przez podmiot pośredniczący (art. 32 ust. 3 pkt 6 AkcyzU), lub importu przez podmiot zużywający (art. 32 ust. 3 pkt 7 AkcyzU) lub zużycia wyrobów przez podmiot prowadzący skład podatkowy występujący jako podmiot zużywający. Przy tym, odrębną kwestią pozostają wymogi odnośnie spełnienia warunków, o których mowa w art. 32 ust. 5-13 AkcyzU.

Skarżąca nie wskazała, który przypadek z udziałem podmiotu zużywającego bądź podmiotu pośredniczącego (zgodnie z ich ustawową kwalifikacją - art. 2 ust. 1 pkt 22 i pkt 23 AkcyzU) ma miejsce w niniejszej sprawie, ale przede wszystkim nie postawiła zarzutów naruszenia przepisów postępowania w zakresie zaniechania dokonania ustaleń faktycznych, niezbędnych do zastosowania wskazanego zwolnienia od akcyzy. W ten sposób spółka pozbawiła się możliwości usprawiedliwionego skarżenia nieprawidłowego zastosowania (niezastosowania) przepisów dotyczących zwolnienia od akcyzy na podstawie § 6 pkt 2 rozporz. akc.

Ponadto, wbrew temu, co twierdzi spółka w skardze kasacyjnej, problematyka zastosowania przedmiotowego zwolnienia od akcyzy nie ogranicza się jedynie do określonych wymogów formalnych, albowiem wskazanie przypadków dostarczenia towaru pomiędzy określonymi podmiotami, jego importu lub zużycia (art. 32 ust. 3 pkt 1-3 i 6-9 AkcyzU) ma charakter materialnoprawny, nie zaś formalny”.

Z kolei w wyroku NSA z 15 grudnia 2023 r., sygn. akt I FSK 1606/23 wskazano, że: „Jak trafnie zauważył organ w odpowiedzi na skargę kasacyjną, prawodawca nie przewidział żadnych odstępstw od tych warunków. Brak zatem spełnienia któregokolwiek z warunków uniemożliwia zastosowanie zwolnienia. Ponadto muszą one zostać spełnione kumulatywnie. Warunki te można podzielić na trzy zasadnicze kategorie. Pierwsza kategoria odwołuje się do przeznaczenia. Druga do warunków formalnych, o których mowa w art. 32 ust. 5, 6, 12 i 13 ustawy o podatku akcyzowym. Ostatnia zaś, najistotniejsza w sprawie, nawiązuje do przypadków nabycia wyrobów, określonych enumeratywnie w art. 32 ust. 3 pkt 1-3 i 6-9 ustawy o podatku akcyzowym”.

Orzecznictwo NSA zatem jednolicie wskazuje, że możliwość zastosowania zwolnienia ze względu na przeznaczenie, w tym także tego będącego przedmiotem niniejszej sprawy, wymaga spełnienia wszystkich warunków kumulatywnie, a więc również tych dotyczących sposobu nabycia, do których odwołuje się art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy.

Ponadto nie można się z Państwem zgodzić, że będący przedmiotem wniosku koks naftowy nie może zostać objęty procedurą zawieszenia poboru akcyzy z uwagi na to, że nie został wymieniony w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym. Jak wynika bowiem z cytowanego wyżej art. 40 ust. 6 ustawy, procedurę zawieszenia poboru akcyzy stosuje się również względem wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa. Wskazany przez Państwa we wniosku wyrób klasyfikowany do pozycji CN 2713, jest bowiem co do zasady opodatkowany stawką akcyzy inną niż stawka zerowa. Jednocześnie wyrób ten jest przez Państwa produkowany w składzie podatkowym, na co jednoznacznie wskazuje przedstawiony przez Państwa opis sprawy. W związku z powyższym, do objętego wnioskiem wyrobu - wbrew Państwa twierdzeniom - ma zastosowanie procedura zawieszenia poboru akcyzy.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że w opisanej przez Państwa we wniosku sytuacji przemieszczenie koksu naftowego na teren elektrociepłowni w celu zużycia go w procesie produkcji energii elektrycznej nie będzie mogło być objęte zwolnieniem od akcyzy na podstawie art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym.

Niezależenie od powyższego wskazać jednak należy, że w przypadku zużycia objętego procedurą zawieszenia poboru akcyzy koksu naftowego klasyfikowanego do kodu CN 2713 do produkcji energii elektrycznej (a więc innego wyrobu akcyzowego) może korzystać z preferencji wskazanej w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, co oznacza że w tym przypadku nie będą Państwo zobowiązani do uiszczenia podatku akcyzowego od objętego wnioskiem wyrobu, bowiem zobowiązanie podatkowe nie powstanie, a obowiązek podatkowy z tytułu produkcji koksu naftowego o kodzie CN 2713 wygaśnie.

Niemniej jednak Państwa stanowisko względem przedstawionego we wniosku pytania należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

W odniesieniu do powołanego przez Państwa orzecznictwa zaznaczyć należy, że wyroki sądowe co do zasady nie mają mocy powszechnie obowiązującej. Sąd wyrokiem lub postanowieniem rozstrzyga wyłącznie konkretną sprawę co do stwierdzenia naruszenia prawa i skutków prawnych tego naruszenia i jedynie w tej sprawie ma moc wiążącą. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, o czym stanowi art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, ze zm.). Równocześnie istnienie orzecznictwa sądów administracyjnych nie odbiera organowi wydającemu interpretację prawa do samodzielnej oceny zdarzeń i wykładni przepisów w sprawach innych niż ta, w której konkretny wyrok zapadł. Organ wydający interpretację ma wręcz obowiązek dokonania samodzielnej oceny przedstawionego we wniosku zagadnienia (wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 2211/15).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.