Interpretacja indywidualna z dnia 18 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.333.2026.1.AS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty za studia psychologiczne.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług terapeutycznych, w tym integracji sensorycznej, fizjoterapii oraz terapii manualnej. Współpracuje jako terapeuta integracji sensorycznej oraz fizjoterapeuta w przedszkolu integracyjnym, gdzie prowadzi terapię dzieci z różnymi wyzwaniami rozwojowymi i niepełnosprawnościami. Jako członek zespołu terapeutycznego oraz diagnosta i koordynator ds. terapii jest odpowiedzialna nie tylko za prowadzenie terapii lecz także za wykonywanie badań przesiewowych w kierunku zaburzeń rozwoju, udział w zespołach diagnostycznych, konsultacje z rodzicami oraz przekazywanie im informacji o trudnościach dziecka i wskazaniach do dalszej terapii.

Zakres tych obowiązków wymaga od Wnioskodawczyni zarówno specjalistycznej wiedzy merytorycznej, jak i umiejętności psychologicznych, w szczególności w zakresie komunikacji, wsparcia emocjonalnego oraz pracy z rodzinami w kryzysie związanym z diagnozą dziecka. W swojej pracy zawodowej Wnioskodawczyni wykorzystuje terapię czaszkowo‑krzyżową, co pozwala Jej oferować holistyczne wsparcie zarówno fizyczne jak i emocjonalne, niezbędne w pracy z dziećmi obciążonymi zaburzeniami rozwojowymi oraz ich rodzinami. Wnioskodawczyni uwzględnia aspekty psychosomatyczne i emocjonalne funkcjonowania pacjentów. Wiedza z zakresu psychologii traumy i psychosomatyki jest kluczowa dla tego rodzaju terapii oraz przy pracy z dziećmi i rodzinami z obciążeniami psychicznymi lub emocjonalnymi.

Wnioskodawczyni rozpoczęła studia psychologiczne na kierunku psychologia. Program studiów obejmuje wiedzę psychologiczną, która jest bezpośrednio wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności w obszarach:

·pracy z dziećmi z zaburzeniami rozwojowymi;

·wsparcia rodziny;

·komunikacji interpersonalnej;

·pracy z traumą;

·diagnozy funkcjonalnej;

·prowadzenia oddziaływań terapeutycznych.

Uzyskanie wykształcenia psychologicznego umożliwi Wnioskodawczyni:

·prowadzenie konsultacji z rodzicami w sposób bardziej profesjonalny i zgodny z zasadami psychologii rozwojowej;

·pogłębienie umiejętności pracy systemowej z dzieckiem i jego rodziną;

·poszerzenie kompetencji niezbędnych do pełnienia funkcji koordynatora ds. terapii;

·rozszerzenie zakresu świadczonych usług o elementy terapii psychologicznej, które są zalecone wielu dzieciom z potrzebą kształcenia specjalnego;

·lepsze przygotowanie do prowadzenia terapii czaszkowo-krzyżowej w przypadku pacjentów z obciążeniami psychosomatycznymi.

Kompleksowa terapia umożliwi większą szansę na poprawę jakości życia dzieci i ich rodzin.

Uczelnia wystawiła dokument potwierdzający opłatę za studia (fakturę). Wydatek został poniesiony przez Wnioskodawczynię w okresie prowadzenia działalności gospodarczej.

Wnioskodawczyni oświadcza, że zgodnie z art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP, ponieważ ośrodek interesów życiowych i gospodarczych Wnioskodawczyni znajduje się w Polsce. Wnioskodawczyni pracuje oraz prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium RP.

Działalność gospodarczą Wnioskodawczyni prowadzi od … lutego 2025 r.

Zakres prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności - tak jak zostało to opisane w piśmie jako mgr fizjoterapii po licznych kursach specjalistycznych - polega na:

·prowadzeniu zajęć rehabilitacji ruchowej, terapii manualnej, terapii czaszkowo krzyżowej, terapii integracji sensorycznej;

·prowadzeniu diagnostyki przesiewowej w zakresie zaburzeń sfery ruchowej bądź procesów integracji sensorycznej;

·udziale w procesie diagnostycznym dzieci z podejrzeniem zaburzeń neurorozwojowych;

·przekazywaniu rodzicom informacji dotyczących funkcjonowania dziecka, postępów terapii oraz zaleceń do pracy w domu.

Zakres działalności Wnioskodawczyni obejmuje również działania o charakterze edukacyjnym i wspierającym wobec rodzin dzieci z niepełnosprawnością lub zaburzeniami rozwojowymi, w szczególności:

·prowadzenie warsztatów i spotkań psychoedukacyjnych dla rodziców i opiekunów dzieci z niepełnosprawnością;

·udzielanie systemowego wsparcia rodzinom, uwzględniającego funkcjonowanie całego systemu rodzinnego w sytuacji choroby lub zaburzenia dziecka;

·prowadzenie rozmów wspierających i interwencyjnych w sytuacjach kryzysowych wynikających z trudności emocjonalnych, wychowawczych lub adaptacyjnych związanych z diagnozą dziecka;

·przekazywanie rodzicom informacji dotyczących mechanizmów funkcjonowania dziecka, jego potrzeb emocjonalnych i rozwojowych oraz sposobów adekwatnego reagowania.

Jako formę opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni wybrała podatek liniowy 19%. W ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów (KPiR), zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

Studia rozpoczęły się w październiku 2024 r., jednak Wnioskodawczyni dołączyła w trakcie ich trwania przed pierwszą sesją w lutym 2025 r. ustalając z władzami uczelni samodzielne nadrobienie programu i przystąpienie do pierwszej sesji w lutym 2025 r. Faktura została wystawiona przez uczelnię … marca 2025 r.

Program studiów trwa 7 semestrów, a koszty jakie Wnioskodawczyni poniesie to przede wszystkim kwota czesnego, które opłaca. Średni koszt roczny (2 semestry) to kwota … zł.

Studia psychologiczne mają bezpośredni związek z osiąganiem, zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów z prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej.

Standardowo prowadzenie rozmów interwencyjnych, wsparcia systemowego oraz warsztatów psychoedukacyjnych dla rodzin należy do kompetencji psychologa. Charakter działalności Wnioskodawczyni obejmuje świadczenie usług terapeutycznych dla dzieci (fizjoterapia, terapia integracji sensorycznej) oraz prowadzenie wsparcia i warsztatów dla rodzin dzieci z niepełnosprawnością lub zaburzeniami rozwojowymi, które to działania dodatkowo zostały Wnioskodawczyni powierzone z uwagi na Jej ogromne doświadczenie zawodowe oraz prywatne (Wnioskodawczyni jest rodzicem dziecka ze spectrum autyzmu). Prawidłowe wykonywanie tych zadań wymaga posiadania wiedzy z zakresu psychologii rozwojowej, psychologii klinicznej, komunikacji interpersonalnej oraz interwencji kryzysowej.

Studia psychologiczne umożliwiają Wnioskodawczyni pogłębienie wiedzy i rozwinięcie kompetencji niezbędnych do:

·prawidłowej diagnostyki funkcjonalnej i rozwojowej dzieci;

·planowania i modyfikowania programów terapeutycznych;

·udzielania adekwatnego wsparcia rodzinom dzieci z zaburzeniami, w tym w sytuacjach kryzysowych;

·współpracy w zespole terapeutycznym z innymi specjalistami (psycholog, pedagog, logopeda, lekarz);

·rozszerzenia zakresu usług o prowadzenie indywidualnej terapii psychologicznej oraz treningu umiejętności społecznych dla dzieci (po uprzednim ukończeniu studiów z zakresu psychologii).

Pytanie

Czy opłata za studia psychologiczne, poniesiona przez Wnioskodawczynię w związku z prowadzoną jednoosobową działalnością gospodarczą świadczącą usługi terapeutyczne może zostać uznana za koszt uzyskania przychodu, na podstawie art. 22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni, opłata za studia psychologiczne poniesiona przez Nią w związku z prowadzoną jednoosobową działalnością gospodarczą - świadczenie usług terapeutycznych (fizjoterapia, integracja sensoryczna, terapia czaszkowo‑krzyżowa, konsultacje z rodzicami i praca z rodzinami) może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodu, na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadnienie stanowiska:

1.studia psychologiczne poszerzają kompetencje zawodowe Wnioskodawczyni w obszarach: diagnozy rozwojowej, psychologii traumy, pracy z rodziną i terapii psychosomatycznej - co ma bezpośrednie zastosowanie w prowadzonej przez Nią działalności. Dzięki nim jest w stanie świadczyć usługi na wyższym, bardziej specjalistycznym poziomie, co przyczynia się do osiągania przychodów z działalności.

2.wydatek został rzeczywiście poniesiony, jest odpowiednio udokumentowany (fakturą i potwierdzeniem przelewu) i spełnia definicję kosztu uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

3.koszt ten posiada bezpośredni związek przyczynowo skutkowy z przychodami z działalności.

Kompleksowość i wyższa jakość usług wpływa na pozyskiwanie nowych klientów oraz rozwój firmy.

W świetle powyższego Wnioskodawczyni wnosi o uznanie poniesionego wydatku za koszt uzyskania przychodu Jej działalności gospodarczej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Podkreślam, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów nie tyle co z działalnością gospodarczą, ale przede wszystkim okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·został właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Tym samym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod warunkiem, że wykaże, iż świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami, a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodu trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu podatnika.

Podkreślić jednak muszę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu - każdorazowo spoczywa na podatniku.

Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu.

Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.

Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, iż świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.

Należy ponadto dodać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy – poniesienie wydatku, który nie został wyłączony w art. 23 omawianej ustawy podatkowej, nie oznacza, że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów. Dokonując powyższej kwalifikacji należy mieć również na uwadze negatywny katalog kosztów zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wskazano w wyroku NSA z 16 października 2012 r. sygn. akt II FSK 430/11 oraz wyroku NSA z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14, wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.

Natomiast w wyroku WSA we Wrocławiu z 17 października 2013 r. sygn. I SA/Wr 1291/13 wyjaśniono, że:

Zauważyć należy, że aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć charakteru osobistego, bowiem wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu. W konsekwencji wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności, a ich poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza należy uznać za uzasadnione racjonalnie i gospodarczo.

Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych (opłata za studia) nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do stwierdzenia zatem, czy wydatki takie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w związku wykonywaną działalnością, istotne jest ustalenie:

• czy związane są z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne do wykonywanej działalności i które mają z nią związek,
• czy służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością, a więc co do zasady mają charakter osobisty.

Zatem, uzasadnionymi racjonalnie i gospodarczo kosztami, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła, jakim jest wykonywana przez Panią działalność gospodarcza, są takie wydatki, które pozwolą Pani nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w jej prowadzeniu. Istotnym warunkiem zaliczenia takich wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest istnienie źródła przychodów, do którego dany wydatek można przyporządkować.

Z opisu sprawy wynika, że od … lutego 2025 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług terapeutycznych, w tym integracji sensorycznej, fizjoterapii oraz terapii manualnej. Jako formę opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej wybrała Pani podatek liniowy 19%. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej współpracuje Pani jako terapeuta integracji sensorycznej oraz fizjoterapeuta w przedszkolu integracyjnym, gdzie prowadzi terapię dzieci z różnymi wyzwaniami rozwojowymi i niepełnosprawnościami. Jako członek zespołu terapeutycznego oraz diagnosta i koordynator ds. terapii jest odpowiedzialna nie tylko za prowadzenie terapii lecz także za wykonywanie badań przesiewowych w kierunku zaburzeń rozwoju, udział w zespołach diagnostycznych, konsultacje z rodzicami oraz przekazywanie im informacji o trudnościach dziecka i wskazaniach do dalszej terapii. Zakres tych obowiązków wymaga od Pani zarówno specjalistycznej wiedzy merytorycznej, jak i umiejętności psychologicznych, w szczególności w zakresie komunikacji, wsparcia emocjonalnego oraz pracy z rodzinami w kryzysie związanym z diagnozą dziecka. W swojej pracy zawodowej wykorzystuje Pani terapię czaszkowo‑krzyżową, co pozwala oferować holistyczne wsparcie zarówno fizyczne, jak i emocjonalne, niezbędne w pracy z dziećmi obciążonymi zaburzeniami rozwojowymi oraz ich rodzinami. Uwzględnia Pani aspekty psychosomatyczne i emocjonalne funkcjonowania pacjentów. Wiedza z zakresu psychologii traumy i psychosomatyki jest kluczowa dla tego rodzaju terapii oraz przy pracy z dziećmi i rodzinami z obciążeniami psychicznymi lub emocjonalnymi. Rozpoczęła Pani studia psychologiczne na kierunku psychologia. Program studiów obejmuje wiedzę psychologiczną, która jest bezpośrednio wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności w obszarach:

·pracy z dziećmi z zaburzeniami rozwojowymi,

·wsparcia rodziny,

·komunikacji interpersonalnej,

·pracy z traumą,

·diagnozy funkcjonalnej,

·prowadzenia oddziaływań terapeutycznych.

Podjęte studia psychologiczne umożliwiają Pani pogłębienie wiedzy i rozwinięcie kompetencji niezbędnych do:

·prawidłowej diagnostyki funkcjonalnej i rozwojowej dzieci,

·planowania i modyfikowania programów terapeutycznych,

·udzielania adekwatnego wsparcia rodzinom dzieci z zaburzeniami, w tym w sytuacjach kryzysowych,

·współpracy w zespole terapeutycznym z innymi specjalistami (psycholog, pedagog, logopeda, lekarz),

·rozszerzenia zakresu usług o prowadzenie indywidualnej terapii psychologicznej oraz treningu umiejętności społecznych dla dzieci.

Studia rozpoczęły się w październiku 2024 r., jednak Pani dołączyła w trakcie ich trwania przed pierwszą sesją w lutym 2025 r. ustalając z władzami uczelni samodzielne nadrobienie programu i przystąpienie do pierwszej sesji w lutym 2025 r. Faktura za studia została wystawiona przez uczelnię … marca 2025 r. Wskazuje Pani, że studia psychologiczne mają bezpośredni związek z osiąganiem, zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów z prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej.

Na podstawie przedstawionego opisu sprawy oraz przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzam, że oplata za studia – poniesiona przez Panią w związku z podjęciem nauki na studiach o kierunku psychologia – jest związana z zakresem prowadzonej przez Panią działalności, a zdobyta na studiach wiedza będzie miała odzwierciedlenie w powstaniu lub wzroście przychodów z tego źródła, bądź wpłynie na zachowanie lub zabezpieczenie tego źródła przychodów.

Podsumowując, wydatek poniesiony na opłatę za studia psychologiczne może stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Panią pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam przy tym, że kosztem uzyskania przychodów mogą być wydatki odpowiednio udokumentowane.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie stanu faktycznego przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Należy zaznaczyć, że zasadność zaliczenia wydatków (w szczególności związek między ich poniesieniem a osiągnięciem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu) do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej może zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego, prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy.

Końcowo informuję, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie tylko i wyłącznie w zakresie sprawy objętej pytaniem. A zatem, nie odnosi się do innych kwestii zawartych w opisie sprawy, które nie były przedmiotem zapytania w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego, w szczególności nie odnosi się do prawidłowości udokumentowania poniesionych wydatków.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.