Interpretacja indywidualna z dnia 19 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.4010.74.2026.3.SG
Nagrody pieniężne przyznane pracownikom spółki w ramach polityki personalnej, nie będące częścią podziału zysku, a związane z prowadzoną działalnością operacyjną, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu ich przyznania, pod warunkiem wypłaty zgodnie z obowiązującymi terminami. Regulacja ta nie jest sprzeczna z art. 16 ust. 1 pkt 15a ustawy o CIT.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 24 kwietnia 2026 r. (data wpływu w tym samym dniu) oraz pismem z 6 maja 2026 r. (data wpływu w tym samym dniu).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
A. S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest osobą prawną z siedzibą w Polsce, podlegającą w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy).
Spółka należy do Grupy A., której działalność w Polsce koncentruje się na prowadzeniu sieci sklepów pod marką „(…)”. Spółka prowadzi bieżącą działalność operacyjną, zatrudnia pracowników na podstawie umów o pracę oraz ponosi koszty związane z ich wynagrodzeniami.
W ramach prowadzonej polityki personalnej Spółka planuje wdrożenie systemu nagród pieniężnych dla wybranych pracowników. W przypadku przyznania, nagrody te będą stanowić element należnego wynagrodzenia za pracę, przy czym mogą one być przyznawane na podstawie różnych kryteriów, w tym:
- w związku z osiągnięciem przez Spółkę określonych celów biznesowych (np. dodatniego wyniku finansowego, wyniku na określonym poziomie, określonego poziomu przychodów lub innych wskaźników finansowych) w danym roku obrotowym lub innym przyjętym przez Spółkę okresie rozliczeniowym - przy czym fakt osiągnięcia przez Spółkę określonego parametru, np. fakt wypracowania zysku czy osiągnięcia określonej sprzedaży na określonym poziomie, nie będzie automatycznie skutkować nabyciem prawa do nagrody przez pracowników,
- w związku z realizacją przez pracownika określonych celów indywidualnych lub zespołowych,
- jako nagrody uznaniowe, przyznawane według oceny Spółki, bez konieczności spełnienia z góry określonych, mierzalnych kryteriów.
System nagród ma zatem charakter elastyczny - nagrody mogą być zarówno powiązane z obiektywnymi kryteriami, takimi jak wyniki finansowe Spółki, jak i mieć charakter uznaniowy, zależny od decyzji Spółki podejmowanej na podstawie bieżących potrzeb biznesowych czy indywidualnej oceny pracy danego pracownika.
Celem wprowadzenia systemu nagród jest zwiększenie stabilności zatrudnienia, wzmocnienie długoterminowego związania kluczowych pracowników ze Spółką, podniesienie atrakcyjności Spółki jako pracodawcy na konkurencyjnym rynku pracy, charakteryzującym się istotną rotacją kadry pracowniczej, a także zmotywowanie personelu do wzrostu zaangażowania, co z kolei ma przełożyć się na wzrost przychodów Spółki.
Zasady przyznawania nagród, w tym krąg uprawnionych pracowników, przesłanki nabycia prawa do nagrody oraz sposób ustalenia jej wysokości będą określane:
- w indywidualnych umowach o pracę lub aneksach, lub
- w obowiązujących w Spółce regulacjach pracowniczych, w szczególności w regulaminie wynagradzania, regulaminach lub procedurach premiowych lub innych wewnętrznych aktach określających zasady wynagradzania pracowników lub dla grup pracowników, lub
- w uchwałach zarządu Spółki podejmowanych w ramach polityki wynagradzania.
Jak wspomniano powyżej, jednym z warunków uruchomienia systemu nagród może być osiągnięcie przez Spółkę dodatniego wyniku finansowego lub innego wskaźnika ekonomicznego, przy czym spełnienie tego warunku nie będzie skutkowało automatycznym nabyciem prawa do nagrody przez pracowników. W takim przypadku nagrody będą przysługiwały pracownikom w związku z osiągnięciem przez Spółkę określonych wyników finansowych w danym roku obrotowym, przy czym:
- przyznanie nagród nie będzie następowało w ramach podziału zysku Spółki (przyznanie i wypłata nagród nie będzie elementem procedury podziału zysku Spółki),
- przyznanie nagród nie będzie uzależnione od podjęcia przez organy Spółki uchwały w sprawie przeznaczenia lub rozdysponowania zysku.
Wysokość puli nagród przeznaczonych do wypłaty w danym roku obrotowym będzie ustalana przez Wnioskodawcę w uzgodnieniu ze spółką z Grupy A. pełniącą funkcje holdingowe - B. S.A. z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka Holdingowa”).
Spółka Holdingowa, w ramach wewnątrzgrupowych zasad zarządzania i polityki motywacyjnej, będzie przekazywać Spółce środki pieniężne odpowiadające całości lub części kosztów nagród wypłacanych przez Spółkę pracownikom. Przekazanie środków nastąpi po wypłacie nagród przez Spółkę i będzie miało charakter zwrotu kosztów poniesionych przez Spółkę. Nie będzie ono związane z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony Spółki na rzecz Spółki Holdingowej. Zwrot środków od Spółki Holdingowej wynika z polityki wewnątrzgrupowego wspierania działalności operacyjnej Spółki, której wyniki finansowe mają wpływ na wyniki Grupy A. jako całości.
Spółka Holdingowa nie będzie stroną stosunku pracy z pracownikami Spółki ani podmiotem zobowiązanym do wypłaty nagród na ich rzecz.
Spółka pozostanie podmiotem zobowiązanym do:
- wypłaty nagród pracownikom,
- rozpoznania kosztu wynagrodzeń w księgach rachunkowych,
- pełnienia funkcji płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych oraz składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne.
Pytania
Czy w świetle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego:
1. Wnioskodawca będzie uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów nagród pieniężnych przyznawanych i wypłacanych pracownikom na zasadach opisanych we wniosku, w miesiącu ich przyznania, pod warunkiem wypłaty tych nagród w terminach wynikających z przepisów prawa pracy, umów lub innych stosunków prawnych łączących strony?
2. Otrzymany przez Wnioskodawcę od Spółki Holdingowej zwrot kosztów wypłaconych nagród, w sytuacji gdy nagrody te nie zostałyby uznane za koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy, stanowi przychód podatkowy Wnioskodawcy?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy:
Ad 1
Nagrody pieniężne wypłacane przez Wnioskodawcę pracownikom mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy w miesiącu ich przyznania, pod warunkiem ich wypłaty w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umów lub innych stosunków prawnych łączących strony.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia ich źródła, z wyjątkiem kosztów wprost wyłączonych z tej kategorii przepisami ustawy.
Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowo wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów.
Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy polegający na tym, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.
Kosztami uzyskania przychodów są m.in. tzw. „koszty pracownicze”, związane z zatrudnianiem personelu oraz organizacją procesu pracy. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, a także wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety wypłacane przez pracodawcę na rzecz pracowników oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników jako inne należności wynikające ze stosunku pracy. Do wskazanej kategorii kosztów należy zaliczyć również nagrody pieniężne przyznawane pracownikom Spółki. Stanowią one w istocie element wynagrodzenia za pracę. Ich przyznanie i wypłata następują na podstawie indywidualnych ustaleń umownych zawartych pomiędzy Spółką a pracownikami oraz obowiązujących w Spółce regulacji wewnętrznych. Nagrody te są ściśle powiązane z wykonywaniem przez pracowników obowiązków pracowniczych oraz z realizacją celów biznesowych Spółki, w tym osiąganiem określonych wyników finansowych. Mieszczą się one w kategorii typowych kosztów pracowniczych ponoszonych przez pracodawców w ramach działalności gospodarczej.
Celem wypłacanych nagród będzie zwiększenie stabilności zatrudnienia, wzmocnienie więzi między Wnioskodawcą a pracownikami oraz docenienie pracowników, których dalsze zaangażowanie jest niezbędne do utrzymania dalszego rozwoju Spółki. Nagroda będzie mieć wymiar motywacyjny, ponieważ pracownicy zyskują dzięki temu przekonanie, że ich działania prowadzące do sukcesu Wnioskodawcy zostaną odpowiednio nagrodzone, co może przekładać się także na ich większą motywację w przyszłości, a to z kolei może doprowadzić do generowania jeszcze większych zysków przez Spółkę.
Wydatki ponoszone przez Spółkę na wypłatę opisanych nagród pozostają zatem w funkcjonalnym i gospodarczym związku z prowadzoną działalnością operacyjną Spółki oraz służą osiąganiu przychodów oraz zabezpieczeniu i zachowaniu źródła przychodów.
Znajduje to potwierdzenie w ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, przykładowo w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 lutego 2016 r., sygn. akt II FPS 5/15, w której czytamy m.in.:
„Nie może budzić większych wątpliwości, że wszelkiego rodzaju nagrody (premie) są swoistym wynagrodzeniem za dobrze wykonaną pracę, czego wynikiem jest osiągnięty dochód, który następnie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Jednocześnie nagrody te mają charakter motywacyjny i służą osiągnięciu dobrych wyników (przychodów) w przyszłości (w kolejnych latach podatkowych). Nie można w związku z tym zasadnie twierdzić, że kwoty wypłacanych pracownikom nagród są jedynie gratyfikacją, która nie służy powyższym celom, tj. osiągnięciu przychodów (wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 2014 r. II FSK 1220/12), a w każdym razie zachowaniu albo zabezpieczeniu źródeł przychodów. Jak każde inne świadczenia pracownicze nagrody i premie wykazują uchwytny związek z działalnością gospodarczą podatnika i wywierają wpływ na osiągane przychody podatkowe. Mają na celu motywować pracowników do efektywnej pracy, czy też zapewnić pracownikom konkurencyjne wynagrodzenie i zapobieżenie ich odejściom do konkurencji (...)”.
Stanowisko to potwierdza również późniejsze orzecznictwo sądów administracyjnych, np. wyroki NSA z 1 grudnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3195/15 oraz z 7 czerwca 2016 r., sygn. akt II FSK 3069/13.
Jednocześnie nagrody będące przedmiotem wniosku nie stanowią wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. W szczególności te nagrody, które będą przyznawane w związku z osiągnięciem przez Spółkę określonych wyników finansowych (np. dodatniego wyniku finansowego, wyniku na określonym poziomie, określonego poziomu przychodów lub innych wskaźników finansowych), nie będą wypłacane tytułem dywidendy ani innych świadczeń związanych z podziałem zysku, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 15a ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kwot wypłacanych tytułem podziału (rozliczenia) wyniku finansowego jednostki (zysku netto).
Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe, literalna wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że wyłączeniu z kosztów podatkowych na jego podstawie podlega kwota wypłacona tytułem podziału zysku netto, a nie dowolny wydatek.
Słowo „wypłacanie” stanowi rzeczownikową formę czasownika „wypłacać”, który zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego PWN oznacza:
1) wydać komuś należne mu pieniądze,
2) odwzajemnić się komuś jakimś czynem.
W świetle powyższego, o „wypłacie” czegoś można mówić wówczas, gdy przedmiot wypłaty jest komuś należny, lub gdy wypłata jest czynnością odwzajemniającą.
W konsekwencji organy podatkowe przyjmują, że posługując się w art. 16 ust. 1 pkt 15a ustawy o CIT sformułowaniem „kwot wypłacanych tytułem podziału zysku netto” ustawodawca wyłączył z kosztów uzyskania przychodów jedynie te kwoty z zysku netto, które wypłacane są, np. w formie nagród, premii lub innych postaci wynagrodzenia, tytułem bezpośredniego podziału zysku. Przepis ten nie obejmuje natomiast sytuacji, gdy wynagrodzenie lub inne podobne świadczenie jest jedynie wyliczane w oparciu o osiągnięty zysk lub uzależnione od jego osiągnięcia.
Powyższa wykładnia art. 16 ust. 1 pkt 15a ustawy o CIT znajduje potwierdzenie m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
- interpretacja indywidualna z 25 kwietnia 2025 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.108.2025.1.JG,
- interpretacja indywidualna z 31 marca 2025 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.112.2025.1.BD,
- interpretacja indywidualna z 28 marca 2025 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.102.2025.1.END,
- interpretacja indywidualna z 27 lipca 2023 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.276.2023.3.SG.
Wysokość wyniku finansowego netto Spółki może stanowić jeden z parametrów uwzględnianych przy uruchomieniu systemu nagród przewidzianego w obowiązujących w Spółce regulacjach pracowniczych lub innych wewnętrznych aktach określających zasady wynagradzania, w tym w uchwałach zarządu Spółki podejmowanych w ramach polityki wynagradzania, jak również w indywidualnych ustaleniach z pracownikami. Okoliczność ta nie oznacza jednak, że przyznanie nagród następuje w ramach procedury podziału zysku Spółki. Nagrody nie są bowiem uzależnione od podjęcia uchwały organów Spółki w sprawie przeznaczenia zysku ani nie stanowią formy jego rozdysponowania pomiędzy pracowników. Ich wypłata realizuje wyłącznie funkcję wynagrodzeniową, wynikającą z przyjętej w Spółce polityki wynagradzania. W konsekwencji do wypłacanych nagród nie znajduje zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 15a ustawy o CIT.
Z kolei, w odniesieniu do momentu zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów zastosowanie znajduje art. 15 ust. 4g ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc m.in. wynagrodzenie ze stosunku pracy oraz jego składniki, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji pracownika w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umów lub innych stosunków prawnych łączących strony.
Z uwagi na brak definicji normatywnej „należnego wynagrodzenia”, w oparciu o wykładnię literalną należy przyjąć, że o „należnym” wynagrodzeniu można mówić wówczas, gdy należności te zostały ustalone (przesądzone) lub są niesporne (również co do wysokości) - tak m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 3 grudnia 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010. 556.2024.2.MK.
Ponadto warto zauważyć, że świadczenia takie jak nagrody, czy premie nie mogą być uznane za „należne” przed ich przyznaniem przez pracodawcę. Świadczenia te stają się takie dopiero wówczas, gdy zostały przyznane pracownikom, gdyż dopiero wtedy pracownicy stają się uprawnieni do dochodzenia wypłaty z tytułu ich przyznania (por. wyrok WSA w Warszawie z 13 stycznia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 2822/15).
Zatem nagrody, o których mowa w niniejszym wniosku, będą mogły być uznane za należne, gdy Spółka przyzna je pracownikom i nadejdzie termin do wypłaty ww. świadczeń, określony w umowie o pracę lub regulacjach wewnętrznych Spółki (np. w regulaminie wynagradzania lub uchwale uprawnionego organu). Od tego bowiem momentu Wnioskodawca będzie zobowiązany do wypłaty świadczeń lub postawienia ich do dyspozycji pracownika.
W konsekwencji nagrody, o których mowa w niniejszym wniosku, będą mogły zostać ujęte w kosztach uzyskania przychodów w miesiącu, w którym zostały przyznane pracownikom, pod warunkiem że zostaną wypłacone lub postawione do dyspozycji pracownika w terminie określonym w umowie o pracę lub regulacjach wewnętrznych Spółki.
Końcowo Wnioskodawca wskazuje, że w sytuacji, w której wypłacone pracownikom nagrody stanowić będą koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy, zwrot odpowiadający poniesionym przez Spółkę kosztom, otrzymany od Spółki Holdingowej, będzie skutkował powstaniem przychodu podatkowego po stronie Wnioskodawcy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, co zapewni symetryczne ujęcie kosztu i odpowiadającego mu przychodu podatkowego.
Powyższe stanowisko dotyczy sytuacji, w której nagrody wypłacane pracownikom stanowią koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy. Na wypadek odmiennej oceny tut. Organu, tj. uznania, że przedmiotowe nagrody nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, Wnioskodawca przedstawia odrębne stanowisko w zakresie skutków podatkowych otrzymanego od Spółki Holdingowej zwrotu poniesionych wydatków, będące przedmiotem pytania nr 2.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe w zakresie pytania nr 1.
Z tego też względu odnoszenie się do Państwa stanowiska w zakresie, o którym mowa w pytaniu nr 2 jest niezasadne.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie nr 1 przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nr 1, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…)
Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością nastawioną na osiąganie przychodów. Z oceny związku z prowadzoną działalnością powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do uzyskania przychodu z danego źródła lub do zabezpieczenia albo zachowania źródła przychodów.
Zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
- wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika,
- musi być definitywny, a więc bezzwrotny,
- musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
- musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
- musi zostać właściwie udokumentowany,
- nie może być kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
Oznacza to, że każdy wydatek wymaga indywidualnej oceny pod kątem jego związku z uzyskanymi przez podatnika przychodami oraz racjonalności działania podatnika dla osiągnięcia tego przychodu. W konsekwencji, podatnik podatku dochodowego od osób prawnych może zaliczyć w ciężar kosztów wszelkie faktycznie poniesione wydatki, które mają, będą miały lub mogły mieć określony wpływ na wielkość osiągniętego przychodu z wyłączeniem enumeratywnie wymienionych w art. 16 ustawy o CIT.
Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 15a ustawy o CIT:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kwot wypłacanych tytułem podziału (rozliczenia) wyniku finansowego jednostki (zysku netto).
Literalna wykładnia art. 16 ust. 1 pkt 15a ustawy o CIT, prowadzi do wniosku, że wyłączeniu z kosztów podatkowych zawartym w tym przepisie podlega kwota wypłacona tytułem podziału zysku netto, a nie dowolny wydatek.
Słowo „wypłacanie” stanowi rzeczownikową formę czasownika „wypłacać”, który zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego PWN oznacza:
1. wydać komuś należne mu pieniądze,
2. odwzajemnić się komuś jakimś czynem.
W świetle powyższego, o „wypłacie” czegoś można mówić wówczas, gdy przedmiot wypłaty jest komuś należny, lub gdy wypłata jest czynnością odwzajemniającą. Opisane w zdarzeniu przyszłym wydatki nie spełniają takich przesłanek.
Posługując się w art. 16 ust. 1 pkt 15a ustawy o CIT, sformułowaniem „kwot wypłacanych tytułem podziału zysku netto”, Ustawodawca wyłączył z kosztów uzyskania przychodów jedynie te kwoty z zysku netto, które wypłacane są tytułem jego bezpośredniego podziału, np. w formie nagród, premii lub innych postaci wynagrodzenia.
Powyższy przepis nie obejmuje zatem sytuacji, gdy wynagrodzenia itp., są jedynie wyliczane w oparciu o osiągnięty zysk.
Nagroda pieniężna spełnia wszystkie powyższe kryteria, ponieważ jej wypłata jest związana z prowadzoną działalnością gospodarczą (występuje zatem związek przyczynowo-skutkowy) i jednocześnie wydatek ten nie został ujęty w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Zauważyć należy, że nagrody mieszczą się w katalogu przychodów ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592). W myśl tego przepisu:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Odnosząc się do określenia momentu, w którym należności ze stosunku pracy stanowią koszty uzyskania przychodów, wskazać należy, że zgodnie z art. 15 ust. 4g ustawy o CIT:
Należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy, z zastrzeżeniem ust. 4ga, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57.
Oznacza to, że pracodawcy, którzy terminowo wypłacają ww. należności zaliczają je do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne. Dopiero w przypadku niedotrzymania terminu wypłaty wynagrodzenia regulacja prawna odsyła do art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT, w myśl którego:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania stażu uczniowskiego, o którym mowa w art. 121a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 737, 854, 1562, 1635 i 1933), a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4g.
Z treści cytowanych przepisów wynika, że wynagrodzenia pracowników stanowią koszt uzyskania przychodu w miesiącu, za który są należne, jednak pod warunkiem, że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji pracownika w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy. Natomiast w przypadku niedochowania wyżej wymienionych terminów zastosowanie znajdzie art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT.
W świetle powyższego w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, co trzeba rozumieć pod pojęciem „w miesiącu, za który są należne”. Ustawa nie określiła tego terminu, więc posiłkując się wykładnią językową, można stwierdzić, że dla celów podatkowych dana należność (np. nagroda) staje się należna, gdy wynika z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony.
Z uwagi na brak definicji „należnego wynagrodzenia” w ustawie podatkowej w oparciu o wykładnię literalną należy przyjąć, że o „należnym” wynagrodzeniu można mówić wówczas, gdy należności te zostały ustalone (przesądzone) lub są niesporne (również co do wysokości).
Ponadto warto zauważyć, że nagrody nie mogą być uznane za „należne” przed ich przyznaniem przez pracodawcę. Świadczenia te stają się takie dopiero wówczas, gdy zostały przyznane pracownikom, gdyż dopiero wtedy pracownicy stają się uprawnieni do dochodzenia wypłaty z tytułu ich przyznania (por. wyrok WSA w Warszawie z 13 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2822/15).
Przedmiotem Państwa wątpliwości jest w pierwszej kolejności kwestia ustalenia, czy Wnioskodawca będzie uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów nagród pieniężnych przyznawanych i wypłacanych pracownikom na zasadach opisanych we wniosku, w miesiącu ich przyznania, pod warunkiem wypłaty tych nagród w terminach wynikających z przepisów prawa pracy, umów lub innych stosunków prawnych łączących strony.
W rozpatrywanej sprawie w ramach prowadzonej polityki personalnej Spółka planuje wdrożenie systemu nagród pieniężnych dla wybranych pracowników. W przypadku przyznania, nagrody te będą stanowić element należnego wynagrodzenia za pracę, przy czym mogą one być przyznawane na podstawie różnych kryteriów. Nagrody mogą być zarówno powiązane z obiektywnymi kryteriami, takimi jak wyniki finansowe Spółki, jak i mieć charakter uznaniowy, zależny od decyzji Spółki podejmowanej na podstawie bieżących potrzeb biznesowych czy indywidualnej oceny pracy danego pracownika.
Celem wprowadzenia systemu nagród jest zwiększenie stabilności zatrudnienia, wzmocnienie długoterminowego związania kluczowych pracowników ze Spółką, podniesienie atrakcyjności Spółki jako pracodawcy na konkurencyjnym rynku pracy, charakteryzującym się istotną rotacją kadry pracowniczej, a także zmotywowanie personelu do wzrostu zaangażowania, co z kolei ma przełożyć się na wzrost przychodów Spółki.
Zasady przyznawania nagród, w tym krąg uprawnionych pracowników, przesłanki nabycia prawa do nagrody oraz sposób ustalenia jej wysokości będą określane:
- w indywidualnych umowach o pracę lub aneksach, lub
- w obowiązujących w Spółce regulacjach pracowniczych, w szczególności w regulaminie wynagradzania, regulaminach lub procedurach premiowych lub innych wewnętrznych aktach określających zasady wynagradzania pracowników lub dla grup pracowników, lub
- w uchwałach zarządu Spółki podejmowanych w ramach polityki wynagradzania.
Przyznanie nagród nie będzie następowało w ramach podziału zysku Spółki (przyznanie i wypłata nagród nie będzie elementem procedury podziału zysku Spółki) oraz nie będzie uzależnione od podjęcia przez organy Spółki uchwały w sprawie przeznaczenia lub rozdysponowania zysku.
Zatem nagrody pieniężne, o których mowa w opisie sprawy będą mogły być uznane za należne, gdy Spółka przyzna je pracownikom i nadejdzie termin do wypłaty ww. świadczeń, który w przypadku Państwa Spółki, będzie wynikał z zapisów w indywidualnych umowach o pracę lub aneksach, lub w obowiązujących w Spółce regulacjach pracowniczych, w szczególności w regulaminie wynagradzania, regulaminach lub procedurach premiowych lub innych wewnętrznych aktach określających zasady wynagradzania pracowników lub dla grup pracowników, lub w uchwałach zarządu Spółki podejmowanych w ramach polityki wynagradzania. Od tego bowiem momentu pracodawca będzie zobowiązany do wypłaty świadczeń lub postawienia ich do dyspozycji pracownika.
Reasumując nagrody, o których mowa we wniosku staną się należne w miesiącu ich przyznania pracownikom i w tym miesiącu będą stanowić koszty uzyskania przychodów Państwa Spółki stosowanie do art. 15 ust. 4g ustawy o CIT. Z tym jednak zastrzeżeniem, że nagrody te zostaną wypłacone w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony będących podstawą do ich wypłaty.
W związku z powyższym Państwa stanowisko do pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
Z uwagi na uznanie, że Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe, odniesienie się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 stało się bezzasadne, gdyż pytanie nr 2 było pytaniem warunkowym, na które oczekiwali Państwo odpowiedzi w przypadku uznania, że w sytuacji opisanej w pytaniu nr 1 nagrody wypłacane pracownikom nie stanowią kosztów uzyskania przychodów Spółki.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków sądowych należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

