Interpretacja indywidualna z dnia 18 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.217.2026.3.ACZ
Osobie, która w roku 2025 została rozwódką na mocy prawomocnego wyroku sądu, przysługuje prawo do preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dzieci, gdy faktycznie sprawuje codzienną opiekę i ponosi koszty wychowania dzieci, natomiast prawo do ulgi prorodzinnej przysługuje za lata 2022–2025 ze względu na faktyczne wykonywanie władzy rodzicielskiej.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
- nieprawidłowe w części dotyczącej możliwości skorzystania z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dzieci za 2024 r.,
- prawidłowe w części dotyczącej możliwości skorzystania z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dzieci za 2025 r.,
- prawidłowe w części dotyczącej możliwości skorzystania z ulgi na dzieci za lata 2022-2025.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 17 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 17 kwietnia 2026 r., pismem złożonym 21 kwietnia 2026 r. oraz pismem złożonym 22 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Rok 2022
W październiku 2021 r. został wniesiony przez Panią pozew o rozwód z wyłącznej winy męża A.B. Postanowieniem sądu z 2021 r. małoletnie córki C. i D.B. miały ustalone miejsce zamieszkania przy matce (Pani).
W marcu 2022 r. wycofała Pani pozew o rozwód.
Pani razem z córkami w okresie od sierpnia 2021 r. do maja 2022 r. mieszkałyście w wynajętym przez Panią mieszkaniu.
W czerwcu 2022 r. Pani wraz z córkami ponownie zamieszkałyście z ojcem córek, który obiecywał poprawę zarówno w relacjach z Panią, jak i z dziećmi.
Jednak już od września 2022 r. zaczęły się codzienne nieobecności ojca córek w domu, niewracanie na noc.
Z całą odpowiedzialnością może Pani powiedzieć, że małoletnie córki od zawsze były jedynie pod Pani opieką. To Pani zajmowała się córkami i organizowała ich życie codzienne. Do Pani należał obowiązek związany z ich zaprowadzaniem do przedszkola. W związku z brakiem uregulowania widzeń ojca z córkami nie były one brane przez niego pod osobistą opiekę. Pani zajmowała się codziennymi pobudkami córek do przedszkola, ich porannym przygotowaniem do wyjścia do placówki edukacyjnej. Dziewczyny odbierane były przez babcię (matkę ojca córek). Po zakończeniu pracy od razu wracała Pani do domu i odbierała córki od teściowej. Następnie dziewczyny raz w tygodniu po przedszkolu odprowadzane były przez Panią na zajęcia z dodatkowego języka angielskiego (zajęcia były finansowane przez Panią). Ojciec córek nie uczestniczył aktywnie w życiu C. i D. Na Pani spoczywał ciężar opłacania kosztów przedszkola, wyżywienia, leczenia i ubrania dzieci. Była Pani jedyną osobą, która uczestniczyła w życiu przedszkolnym dzieci. To Pani uczęszczała na zebrania odbywające się w tym okresie w przedszkolu, przygotowywała dziewczyny do występów przedszkolnych, uczyła wierszyków i piosenek na konkursy, brała udział w ich występach. Pani obowiązkiem było również dbanie o potrzeby zdrowotne dziewczyn, chodzenie z nimi do lekarzy, odbywanie kontroli. W czasie choroby Pani zajmowała się dziećmi, chodziła na zwolnienia, gdy była taka konieczność, to Pani przebywała z córkami w szpitalu. Ojciec córek nie odwiedzał ich podczas pobytu w szpitalu. Pani zajmowała się organizacją urodzin córek, wyprawiała im imprezy urodzinowe, kupowała prezenty. Zawoziła Pani córki na urodziny rówieśników i kupowała prezenty kolegom i koleżankom. Córki spędzały wakacje z Panią. Cały dwutygodniowy urlop spędzała Pani z córkami sama. W pozostałym okresie wakacyjnym, gdy Pani pracowała, dziewczynkami zajmowała się babcia, od której po pracy zabierała Pani córki. Następnie popołudnia w okresie wakacyjnym również organizowane były przez Panią, np. wspólne wyjazdy nad jezioro. Święta Wielkanocne, Boże Narodzenie, Sylwester, córki spędzały z Panią, to Pani organizowała im święta.
Do należności jakie płacone były przez ojca dzieci należał wspólnie zaciągnięty kredyt. W trakcie budowy wspólnego domu uczestniczyła Pani w codziennych pracach. Codziennie po pracy razem z dziećmi chodziłyście na budowę, zaś ojciec córek jeździł samochodem. Na budowie zajmowała się Pani odkurzaniem, sprzątaniem podwórka z odpadów, układaniem styropianu na podłodze, myciem narzędzi budowlanych, znoszeniem resztek desek ze stawianego dachu, sprzątaniem folii, robieniem posiłków dla murarza i męża, przycinała Pani taśmy do łączenia rogów, gładzeniem ścian i sufitów ręcznie jak i maszynowo, oczyszczaniem całej podłogi ze szpachli, przygotowywaniem podłogi pod panele, rozkładaniem rolek z izolacją pod panele. Latem dodatkowo dbała Pani o ogród warzywny założony z myślą o dzieciach.
Rok 2023
Od samego początku mimo tego, że Pani z córkami zamieszkiwałyście w tym samym domu z ojcem, to nie łączyły Was żadne relacje. Ojciec córek po powrocie z pracy nie interesował się dziećmi, od razu wychodził na spotkania ze swoją kochanką. Na Pani spoczywał obowiązek zajmowania się córkami.
W tym czasie starsza córka uczęszczała do szkoły, zaś młodsza jeszcze do przedszkola. Codziennie po pracy odrabiała Pani jedną z córek prace domowe, wspólnie uczyłyście się, przygotowywałyście się na sprawdziany. Jednocześnie, gdy starsza córka odrabiała lekcje, musiała Pani zorganizować czas młodszej córce. Sama uczęszczała Pani na zebrania w szkole i w przedszkolu, pomagała przy organizacji szkolnych i przedszkolnych imprez. Po szkole dwa razy w tygodniu zawoziła Pani dziewczyny na zajęcia taneczne połączone ze śpiewem. Uczyła się Pani z nimi piosenek ludowych oraz zawoziła na wszystkie występy ich zespołu. Raz w tygodniu zawoziła Pani córki na zajęcia z nauki pływania. Wszelkie zakupy spożywcze zawsze robiła Pani z dziećmi, gdyż nie miała Pani z kim zostawić córek, ojciec dzieci był ciągle nieobecny. Średnio raz/dwa razy w miesiącu jeździła Pani z córkami do dentysty. Każda popołudniowa wizyta u lekarza którejś z córek wiązała się z zabraniem drugiej córki, bo ojciec z nimi nie zostawał. Razem jeździłyście do galerii handlowych po zakup niezbędnych ubrań, butów wyposażenia dla córek. To na Pani spoczywał obowiązek bieżącego wyposażenia córek w materiały niezbędne nie tylko w szkole, ale również na dodatkowych zajęciach. Święta Wielkanocne z córkami spędzała Pani u swojej siostry. To Pani chodziła z córkami do kościoła i uczyła się z nimi modlitw. Długi weekend majowy córki również spędziły z Panią na rodzinnym wyjeździe z dziadkami do (…).
Zobowiązaniem ponoszonym przez ojca dzieci należało opłacanie wspólnego kredytu.
W czerwcu 2023 r. ojciec dzieci przestał wracać na weekendy do domu, natomiast we wrześniu wyprowadził się do kochanki. Okres wakacyjny Pani wraz z córkami spędzałyście tak jak wcześniej, czyli 2 tygodnie Pani urlopu przebywałyście u Pani rodziców, jednocześnie organizując atrakcje i wyjazdy dla dziewczyn. Następnie dziewczyny, gdy była Pani, w pracy znajdowały się pod opieką babci/Pani teściowej. Po pracy odbierała Pani córki, praktycznie codziennie jeździłyście nad jezioro, w weekendy robiłyście jednodniowe wyjazdy nad morze. Bardzo często całe weekendy miałyście zajęte z uwagi na zapraszanie przez córki koleżanek, tzw. nocowanki, na które wszelkie zakupy jedzenia, owoców, przekąsek spoczywały na Pani. W okresie jesiennym i zimowym weekendy spędzałyście jeżdżąc na basen, aby Pani córki doskonaliły pływanie, chodziłyście do kina. W okresie zimowym, gdy tylko był śnieg wieczorami lepiłyście bałwana, budowałyście iglo, zjeżdżałyście z górki na talerzach. W okresie jesienno-zimowym urządzałyście wieczorne spacery. Święta Bożego Narodzenia tak jak zawsze od urodzenia córek spędzałyście we trzy w domu Pani rodziców i wracałyście do Waszego domu po Nowym Roku. Nadmienia również, że coroczne urlopy były i nadal są planowane pod potrzeby Pani córek, ich przerwy w zajęciach w szkole i w przedszkolu, zaplanowane wizyty lekarskie. Dodatkowo, jeżeli Pani córki miały umówionego lekarza w ciągu dnia lub odbywały się jakieś wydarzenia w przedszkolu i szkole, to Pani zawsze zwalniała się i nadal zwalnia się z pracy.
Rok 2024
Sytuacja nie uległa żadnej zmianie. Ojciec dzieci nadal mieszkał ze swoją kochanką, a córki odwiedzał sporadycznie. Przychodził na chwilę do Waszego domu, a następnie wychodził. Córki nie były przez niego nigdzie zabierane. W dalszym ciągu to Pani ponosiła koszty związane z ich utrzymaniem (opłaty za szkołę, przedszkole, wyżywienie, komitet rodzicielski, składki szkolne, wyprawki). Opłacała Pani wyżywienie, ubrania i kupno butów. Kupowała Pani artykuły plastyczne służące do rozwoju zainteresowań córek, książki, gry. W dalszym ciągu woziła Pani córki dwa razy w tygodniu na zajęcia taneczne połączone ze śpiewem oraz raz w tygodniu na basen. Święta Wielkanocne spędzałyście u Pani siostry. Starsza córka ze względu na wadę zgryzu wymagała założenia aparatu ortodontycznego. Comiesięczne wizyty odbywają się u prywatnego ortodonty. Córka założony najpierw miała specjalny aparat ortodontyczny na górną szczękę, gdyż niezbędne było rozciągnięcie kości. Po 4 miesiącach wykonano kolejne dwa aparaty ortodontyczne. Dodatkowo, córka ze względu na wadę zgryzu musiała uczęszczać do neurologopedy. Wizyty u specjalisty odbywały się również prywatnie. Woziła Pani córkę osobiście, bardzo często zwalniając się wcześniej z pracy. Wszelkie koszty związane z leczeniem ortodontycznym i neurologopedycznym ponosi Pani sama. Ojciec dziecka nie dokłada się do leczenia.
Wiosną 2024 r. złożyła Pani pozew o rozwód z winy męża oraz ograniczenie praw rodzicielskich.
Postanowieniem sądu z (…) czerwca 2024 r. Pani córkom zabezpieczone zostały alimenty, natomiast ich miejsce zamieszkania ustalone zostało przy Pani. Kontakty ojca z dziećmi nie były uregulowane, więc córki cały czas były z Panią. Nadal nie spędzały czasu z ojcem. Wszelkie obowiązki domowe oraz te związane ze szkołą były wykonywane przez Panią.
Dodatkowo, ojciec córek w lipcu 2024 r. wypowiedział wszystkie umowy na media, zabrał klucze od skrzynek od gazu i energii (do tej pory płacił rachunki). Zmuszona była Pani do zawarcia umów na dostawy energii, gazu, wody i śmieci.
Jesienią Pani mąż złożył do Sądu (…) w (…) pozew o ustanowienie rozdzielności majątkowej.
3 grudnia 2024 r. Sąd (…) w (…) wydał wyrok rozwodowy z winy Pani męża oraz o ograniczeniu jego praw rodzicielskich. Ojciec córek odwołał się od wyroku. Jednocześnie sąd uregulował jego kontakty z córkami.
Rok 2025
Ojciec dzieci nadal mieszka z kochanką. Dzieci są przez niego zabierane w weekendy i dni wyznaczone przez sąd. W tym roku Pani starsza córka miała I Komunię Świętą. Wszelkie przygotowania, zarówno duchowe, jak i zakup niezbędnych rzeczy dokonywane były przez Panią. To Pani uczyła córkę modlitw, chodziła na wszelkie spotkania organizacyjne, uczyła córkę czytań, do których zgłosiła się w kościele. Kupowała Pani albę oraz inne niezbędne dodatki komunijne. Wszelkie składki dotyczące Komunii, np. składki na dary dla kościoła, wystrój kościoła, wspólny fotograf, zakup pamiątek dla dzieci leżały po Pani stronie. Ojciec córek zupełnie nie interesował się kwestiami związanymi z Komunią córki. Chcąc zapewnić córce niezapomniane święto wynajęła Pani fotografa do sesji zdjęciowej oraz zorganizowała Pani córce przyjęcie komunijne. W związku z faktem, iż Komunia przypadała w weekend ojca córek Pani pełnomocniczka wystąpiła do sądu o przyznanie pobytu córek w tym dniu z Panią. Sąd wydał postanowienie, na mocy którego obie córki cały weekend, w który przypadała Komunia, spędziły z Panią. Podczas Komunii ojciec córki nie podszedł nawet, aby ją pobłogosławić i nie wziął jej do siebie mimo wcześniejszych ustaleń. Pani córki nadal zawożone są do szkoły przez Panią i odbierane osobiście lub przez babcię. Koszty związane ze szkołą, dodatkowymi zajęciami są ponoszone przez Panią. W styczniu oraz na przełomie czerwca-lipca Pani córki odbywały wyjazdy zagraniczne z zespołem, w którym tańczą i śpiewają. Całość wyjazdów finansowana była przez Panią. Dodatkowo, Pani młodsza córka również wymagała założenia aparatu ortodontycznego. Koszty zakupu aparatu oraz prywatnych wizyt ortodontycznych ponoszone są przez Panią. Również leczenie dentystyczne Pani córek odbywa się u prywatnego stomatologa, gdzie wszelkie koszty opłacane są przez Panią.
(…) października 2025 r. Sąd Apelacyjny w (…) wydał prawomocny wyrok odnośnie rozwodu z wyłącznej winy Pani męża, jednocześnie ograniczając jego prawa rodzicielskie. Sąd Apelacyjny odrzucił w całości apelację Pani męża. W grudniu 2024 r. zapadł również prawomocny wyrok odnośnie rozdzielności majątkowej ustalając jako jej datę sierpień 2024 r.
Faktem potwierdzającym, że Pani córki są pod Pani faktyczną opieką jest pobieranie przez Panią świadczeń 800+ oraz świadczenia „Dobry start 300+” na obie córki.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że prosi o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości skorzystania przez Panią z ulgi w pełnej wysokości 100% na dwójkę dzieci oraz interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości skorzystania z rozliczenia dla osoby samotnie wychowującej dzieci.
Prosi Pani o wydanie interpretacji w zakresie możliwości skorzystania z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dzieci za rok 2024 i 2025.
Prosi Pani o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości skorzystania przez Panią z ulgi w wysokości 100% na dwójkę dzieci od roku 2022, 2023, 2024, 2025.
W latach podatkowych objętych wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium RP.
Dane Pani córek: C.B. – ur. (…) 2015 r., D.B. – ur. (…) 2018 r.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Kiedy uprawomocniło się postanowienie sądu o Pani rozwodzie (proszę wskazać dzień-miesiąc-rok)?”, wskazała Pani, że wyrok uprawomocnił się (…) października 2025 r., sygn. akt (…).
Na pytanie Organu o treści cyt.: „W jaki sposób Sąd ustalił opiekę nad Pani dziećmi, komu powierzono wykonywanie władzy rodzicielskiej oraz u kogo i w jaki sposób ustalono stałe miejsce zamieszkania Pani dzieci i kontakty ojca z dziećmi?”, wskazała Pani, że zgodnie z postanowieniem sądu o zabezpieczeniu z (…) czerwca 2024 r. miejsce pobytu małoletnich córek ustalone zostało przy Pani. Następnie, nieprawomocnym wyrokiem, Sądu (…) w (…) z (…) grudnia 2024 r., sygn. akt (…) (wyrok uprawomocnił się (…) października 2025 r.) wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi Sąd powierzył Pani, zaś władzę rodzicielską ojca ograniczył do prawa współdecydowania o istotnych sprawach dzieci i do wglądu w proces wychowania, leczenia, wykształcenia dzieci. Kontakty ojca z córkami ustalone zostały w następujący sposób.
Ustalono, że kontakty ojca z małoletnimi dziećmi Stron będą odbywały się :
·w pierwszy i trzeci weekend miesiąca od piątku po zajęciach edukacyjnych do niedzieli do godziny 18.00,
·w drugi i czwarty tydzień miesiąca we wtorek od godz. 15.00 do godz. 19.00,
·w wakacje: w trzeci i czwarty tydzień lipca oraz drugi i trzeci tydzień sierpnia od niedzieli od godz. 18.00 do niedzieli do godz. 18.00,
·w drugi tydzień ferii zimowych od niedzieli od godz. 18.00 do niedzieli do godz. 18.00,
·w Święta Bożego Narodzenia w latach nieparzystych w Wigilię oraz Pierwszy Dzień Świąt od godz. 12.00 do godz. 16.00, zaś w latach parzystych w Wigilię i Pierwszy Dzień Świąt od godz. 16.00 do godz. 20.00,
·w Święta Wielkanocne w latach parzystych w Pierwszy Dzień Świąt od godz. 12.00 do godz. 20.00, a w latach nieparzystych w Drugi Dzień Świąt od godz. 12.00 do godz. 20.00.
Prawomocnym wyrokiem z (…) października 2025 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację utrzymując w mocy wyrok Sądu Okręgowego.
We wszystkie pozostałe niewymienione dni dzieci pozostają pod Pani wyłączną opieką.
Sąd nie orzekł o opiece naprzemiennej nad dziećmi. Dzieci są pod Pani opieką wyłączając okresy wskazane wyżej, ojcu Pani córek nie zostało ustalone świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jaki był i jest Pani stan cywilny w 2025 r. i w 2026 r.? Czy w 2025 r. i w 2026 r. była i jest Pani:
·mężatką,
·wdową,
·rozwódką,
·osobą w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów (a jeżeli tak, to proszę wskazać datę uprawomocnienia się orzeczenia sądu w tym zakresie),
·osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności (a jeżeli tak, to proszę wskazać datę uprawomocnienia się orzeczenia sądu w tym zakresie)?”,
wskazała Pani, że do (…) października 2025 r. do wydania prawomocnego wyroku rozwodowego zgodnie z prawem była Pani mężatką. Od (…) października 2025 r. jest Pani rozwódką. W 2026 r. jest Pani nadal rozwódką.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w roku podatkowym (latach podatkowych) objętym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej posiadała/posiada Pani status osoby samotnie wychowującej dzieci w rozumieniu przepisów art. 6 ust. 4c i 4g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?”, wskazała Pani, że według stanu faktycznego od dnia postanowienia sądu o zabezpieczeniu z (…) czerwca 2024 r., gdy miejsce pobytu małoletnich córek ustalone zostało przy Pani była Pani matką samotnie wychowującą dzieci. Od (…) czerwca 2024 r. do dnia dzisiejszego uważa się Pani za matkę samotnie wychowującą dzieci.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w okresie do uprawomocnienia się wyroku rozwodowego ojciec posiadał pełną władzę rodzicielską wobec córek?”, wskazała Pani, że do czasu uprawomocnienia się wyroku ojciec córek posiadał pełnię praw rodzicielskich.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w całym okresie objętym wnioskiem o wydanie interpretacji posiadała i posiada Pani pełną władzę rodzicielską wobec córek?”, wskazała Pani, że nieprzerwanie posiadała i posiada Pani pełnię władz rodzicielskich nad dziećmi.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w okresie od sierpnia 2021 r. do maja 2022 r. do czasu ponownego zamieszkania z ojcem dzieci miejscem zamieszkania Pani dzieci był i jest każdorazowo Pani adres zamieszkania – inny niż adres zamieszkania ojca dzieci?”, wskazała Pani, że tak, w okresie od sierpnia 2021 r. do maja 2022 r. miejscem zamieszkania dzieci był i jest każdorazowo Pani adres zamieszkania, inny niż adres zamieszkania ojca dzieci.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w okresie od czerwca 2022 r. do września 2023 r. miejscem zamieszkania Pani dzieci był i jest każdorazowo adres zamieszkania Pani i ojca dzieci oraz mieszkaliście wszyscy pod tym samym adresem?”, wskazała Pani, że tak, w tym okresie Pani i dzieci miejsce zamieszkania pokrywało się z miejscem zamieszkania ojca dzieci.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Kiedy dokładnie (proszę oprócz miesiąca i roku wskazać dzień) ojciec dzieci we wrześniu 2023 r. wyprowadził się ze wspólnego miejsca zamieszkania?”, wskazała Pani, że nie jest Pani w stanie podać dokładnej daty ze wskazaniem konkretnego dnia, a nie chce Pani wprowadzić Organu w błąd.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy od września 2023 r. od czasu wyprowadzki ojca dzieci miejscem zamieszkania Pani dzieci był i jest każdorazowo Pani adres zamieszkania – inny niż adres zamieszkania ojca dzieci?”, wskazała Pani, że od września 2023 r. miejsce zamieszkania Pani dzieci jest tożsame z Pani adresem zamieszkania. Według Pani wiedzy, od września 2023 r. miejscem zamieszkania ojca Pani córek był i nadal jest dom jego partnerki.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jak w okresie od stycznia 2022 r. do czerwca 2022 r. do czasu ponownego zamieszkania z ojcem Pani córek, wyglądały kontakty ojca z dziećmi, jak często ojciec widywał się z dziećmi, jak organizował im czas?”, wskazała Pani, że od stycznia do czerwca 2022 r. ojciec Pani córek próbował poprawić stosunki z rodziną. Ojciec dzieci w tym czasie przyjeżdżał do mieszkania, w którym Pani mieszkała z córkami. Jednakże, nie zabierał ich nigdzie sam. Nie były to jednak kontakty, które polegały stricte na spędzaniu czasu przez ojca z dziećmi. Dziewczyny bawiły się same w swoim pokoju. Ojciec córek nie zabierał ich sam na żadne wyjazdy, na plac zabaw, parki rozrywki, zoo, wycieczki lub w inne miejsca, gdzie rodzice spędzają czas ze swoimi dziećmi. Kontakty odbywały się najczęściej w mieszkaniu przez Panią wynajmowanym. W tym okresie odbywały się również prace wykończeniowe w Państwa wspólnie wybudowanym domu i najczęściej z córkami przychodziła Pani na budowę, gdzie przebywał ich ojciec. Pani pomagała w pracy na budowie oraz zapewniała córkom zajęcie podczas tych prac. Zabierała Pani im przybory do malowania, zabawki, doglądała ich, dbała o ich wyżywienie. Ojciec córek w tym czasie był po prostu obecny na budowie, nie spędzał tego czasu z córkami i nie interesował się jak spędzają czas. W tym okresie zaprowadzała Pani córki do przedszkola. Z przedszkola dziewczyny odbierane były przez babcię. Ojciec córek nie uczestniczył w żadnych zebraniach w przedszkolu. Pani chodziła na wszelkie zebrania i przedstawienia dziewczyn, zaprowadzała je na zajęcia dodatkowe, za które ponosiła Pani koszty. Ojciec nie organizował córkom samodzielnie czasu. Ojciec córek nie zabezpieczał ich potrzeb zdrowotnych i edukacyjnych. We wskazanym okresie ojciec córek bywał w mieszkaniu, był w tym samym miejscu, gdzie przebywały dzieci, ale nie zajmował się dziećmi.
Pani stanowisko: Pani zdaniem ojciec nie sprawował osobistej, rzeczywistej opieki nad córkami. Uważa Pani, że ma Pani prawo do skorzystania z pełnej ulgi na obie córki (C. i D.B.) za rok 2022.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w okresie od stycznia 2022 r. do czerwca 2022 r. do czasu ponownego zamieszkania z ojcem Pani córek, ojciec wykonywał władzę rodzicielską w stosunku do córek, tj. dbał o prawidłowy rozwój dzieci kształtując ich właściwe zachowania, rozwijał ich zainteresowania (jeżeli tak, to w jaki sposób), wykonywał pieczę nad osobami i majątkami dzieci, zabezpieczał ich potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pokrywał koszty związane z ich utrzymaniem oraz leczeniem, pomagał w edukacji szkolnej, wykazywał zainteresowanie ich wychowaniem, troszczył się o fizyczny i duchowy rozwój dzieci, brał czynny udział w sprawach dotyczących dzieci związanych z ich kształceniem (np. udział w zebraniach, kontakty ze szkołą), dodatkowymi zajęciami, leczeniem, interesował się ich życiem szkolnym i pozaszkolnym itp.?”, wskazała Pani, że w okresie od stycznia do czerwca 2022 r. ojciec Pani córek nie wykazywał zainteresowania rozwojem osobistym dzieci ani ich osobistym wychowaniem. Do Pani należał obowiązek związany z zaprowadzaniem córek do przedszkola. W związku z brakiem uregulowania widzeń ojca z córkami nie były one brane przez niego pod osobistą opiekę, nie spędzał sam z nimi czasu. Pani zajmowała się codziennymi pobudkami córek do przedszkola, ich porannym przygotowaniem do wyjścia do placówki edukacyjnej. Dziewczyny odbierane były przez babcię (matkę ojca córek). Po zakończeniu pracy od razu wracała Pani do domu i odbierała córki od teściowej. Następnie dziewczyny raz w tygodniu po przedszkolu odprowadzane były przez Panią na zajęcia z dodatkowego języka angielskiego (zajęcia były finansowane przez Panią). Ojciec Pani córek nie uczestniczył aktywnie w życiu C. i D. Na Pani spoczywał ciężar opłacania kosztów przedszkola, wyżywienia, leczenia i ubrania dzieci. Była Pani jedyną osobą, która uczestniczyła w życiu przedszkolnym dzieci. To Pani uczęszczała na zebrania odbywające się w tym okresie w przedszkolu, przygotowywała dziewczyny do występów przedszkolnych, uczyła wierszyków i piosenek na konkursy, brała udział w ich występach. Pani obowiązkiem było również dbanie o potrzeby zdrowotne dziewczyn, chodzenie z nimi do lekarzy, odbywanie kontroli. W czasie choroby Pani zajmowała się dziećmi, chodziła na zwolnienia, gdy była taka konieczność to Pani przebywała z córkami w szpitalu. Pani zajmowała się organizacją urodzin córek, wyprawiała im imprezy urodzinowe, kupowała prezenty. Zawoziła Pani córki na urodziny rówieśników i kupowała prezenty kolegom i koleżankom. Córki spędzały wakacje z Panią. Ojciec nie rozwijał ich zainteresowań, nie wspierał rozwoju intelektualnego, nie ponosił kosztów związanych z leczeniem i edukacją, nie interesował się zajęciami dodatkowymi, na które uczęszczały córki.
Pani stanowisko: Pani zdaniem ojciec nie sprawował osobistej, rzeczywistej opieki nad córkami. Uważa Pani, że ma Pani prawo do skorzystania z ulgi na córki (C. i D.B.) w pełnej wysokości za rok 2022.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w okresie od czerwca 2022 r. od momentu ponownego zamieszkania z ojcem córek do września 2023 r. – tj. do czasu wyprowadzki ojca ze wspólnego miejsca zamieszkania, ich ojciec wykonywał władzę rodzicielską w stosunku do córek, tj. dbał o prawidłowy rozwój dzieci kształtując ich właściwe zachowania, rozwijał ich zainteresowania (jeżeli tak, to w jaki sposób), wykonywał pieczę nad osobami i majątkami dzieci, zabezpieczał ich potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pokrywał koszty związane z ich utrzymaniem oraz leczeniem, pomagał w edukacji szkolnej, wykazywał zainteresowanie ich wychowaniem, troszczył się o fizyczny i duchowy rozwój dzieci, brał czynny udział w sprawach dotyczących dzieci związanych z ich kształceniem (np. udział w zebraniach, kontakty ze szkołą), dodatkowymi zajęciami, leczeniem, interesował się ich życiem szkolnym i pozaszkolnym itp.?”, wskazała Pani, że po przeprowadzce Pani oraz Pani córek w czerwcu 2022 r. do wspólnego domu do czasu wyprowadzki ojca we wrześniu 2023 r. sposób sprawowania opieki przez ojca nad córkami nie uległ zmianie. W tym okresie praktycznie od razu po Waszym wprowadzeniu się do wspólnego domu na jaw wyszedł dalszy romans ojca córek. W związku z powyższym, jego obecność w domu była sporadyczna, polegała jedynie na powrocie do domu na noc. Jego kontakty z córkami polegały na tym, że widział, że są one w domu. Wychodził codziennie na różnorakie spotkania, nie brał nigdy dziewczyn ze sobą. Jeżeli po południu w okresie letnim był w domu, to czas ten spędzał na podwórku siedząc sam w telefonie. Nie spędzał z nimi w ogóle samodzielnie czasu, nie uczestniczył w ich zabawach, wspólnych wyjściach na plac zabaw, wyjazdach nad jezioro. Nie organizował im urodzin, wspólnych świąt, wakacji, przerw świątecznych w szkole i przedszkolu. Nie pokrywał kosztów wizyt prywatnych u lekarzy. Nie brał czynnego udziału w wykształceniu dzieci i rozwoju ich zainteresowań, nie uczestniczył w zebraniach w szkole i przedszkolu, nie przychodził na ich występy. Na Pani spoczywał obowiązek zajmowania się córkami. W tym czasie starsza córka uczęszczała do szkoły, zaś młodsza jeszcze do przedszkola. Codziennie po pracy odrabiała Pani jedną z córek prace domowe, wspólnie uczyłyście się, przygotowywałyście się na sprawdziany. Jednocześnie, gdy starsza córka odrabiała lekcje, musiała Pani zorganizować czas młodszej córce. Sama uczęszczała Pani na zebrania w szkole i w przedszkolu, pomagała przy organizacji szkolnych i przedszkolnych imprez. Po szkole dwa razy w tygodniu zawoziła Pani dziewczyny na zajęcia taneczne połączone ze śpiewem. Uczyła Pani się z nimi piosenek ludowych oraz zawoziła na wszystkie występy ich zespołu. Raz w tygodniu zawoziła Pani córki na zajęcia z nauki pływania. Wszelkie zakupy spożywcze zawsze robiła Pani z dziećmi, gdyż nie miała Pani z kim zostawić córek, ojciec dzieci był ciągle nieobecny. Średnio raz/dwa razy w miesiącu jeździła Pani z córkami do dentysty. Każda popołudniowa wizyta u lekarza którejś z córek wiązała się z zabraniem drugiej córki, bo ojciec z nimi nie zostawał. Razem jeździłyście do galerii handlowych po zakup niezbędnych ubrań, butów wyposażenia dla córek. To na Pani spoczywał obowiązek bieżącego wyposażenia córek w materiały niezbędne nie tylko w szkole, ale również na dodatkowych zajęciach. Święta Wielkanocne z córkami spędzała Pani u swojej siostry. To Pani chodziła z córkami do kościoła i uczyła się z nimi modlitw. Długi weekend majowy Pani córki również spędziły z Panią na rodzinnym wyjeździe z dziadkami do (…). Zobowiązaniem ponoszonym przez ojca dzieci należało opłacanie wspólnego kredytu. Cały dwutygodniowy urlop spędzała Pani z córkami sama. W pozostałym okresie wakacyjnym, gdy Pani pracowała, dziewczynkami zajmowała się babcia, od której po pracy zabierała Pani córki. Następnie, popołudnia w okresie wakacyjnym również organizowane były przez Panią, np. wspólne wyjazdy nad jezioro. Święta Wielkanocne, Boże Narodzenie, Sylwester córki spędzały z Panią, to Pani organizowała im święta. Do należności jakie płacone były przez ojca dzieci należał wspólnie zaciągnięty kredyt. W tym okresie nie otrzymywała Pani żadnych środków na utrzymanie córek, sama pokrywała Pani koszty ich utrzymania oraz koszty najmu mieszkania. Ojciec córek nie interesował się również rozwojem duchowym córek. Nie ponosił kosztów związanych z prywatnymi wizytami córek u lekarzy, nie wykazywał zainteresowania ich rozwojem edukacyjnym i fizycznym. Tak jak zostało opisane to wyżej, wszelkie sprawy i obowiązki związane z dziećmi spoczywały na Pani. Ojciec córek nie był zainteresowany organizowaniem im samodzielnie czasu, nie zajmował się ich rozwojem osobistym, nie organizował im czasu na kreatywnych zabawach. Nie troszczył się o ich rozwój duchowy, rozwijanie więzi społecznych, nie organizował im spotkań z rówieśnikami. W czerwcu 2023 r. ojciec dzieci przestał wracać na weekendy do domu, natomiast we wrześniu wyprowadził się do kochanki. Okres wakacyjny Pani wraz z córkami spędzałyście tak jak wcześniej, czyli 2 tygodnie Pani urlopu przebywałyście u Pani rodziców, jednocześnie organizując atrakcje i wyjazdy dla dziewczyn. Ojciec nie był zainteresowany zapewnieniem opieki nad dziećmi podczas przerw w szkole, nie brał urlopu, aby osobiście sprawować pieczę nad córkami. Ojciec córek nie wspierał ich w edukacji, nie siadał ze starszą córką i nie odrabiał z nią lekcji, nie przygotowywał jej do sprawdzianów, nie zabierał na wspólne zakupy, weekendy.
Pani stanowisko: Pani zdaniem ojciec nie sprawował osobistej, rzeczywistej opieki nad córkami. Uważa Pani, że ma Pani prawo do skorzystania z pełnej ulgi na córki (C. i D.B.) za lata podatkowe 2022, 2023.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jak w okresie od września 2023 r. od czasu wyprowadzki ojca dzieci ze wspólnego mieszkania do czasu uprawomocnienia się wyroku rozwodowego wyglądały kontakty ojca z dziećmi, jak często ojciec widywał się z dziećmi, jak organizował im czas?”, wskazała Pani, że od września 2023 r. do (…) grudnia 2024 r. kontakty ojca z córkami nie były prawnie uregulowane, więc ojciec nie brał córek pod osobistą opiekę. Nie spędzały z nim wolnego czasu. Widywał je jedynie wtedy, gdy przychodził do Waszego wspólnego domu, w którym mieszkała Pani z dziewczynami lub w okresie wakacji oddawała je Pani pod opiekę babci. Nie organizował im czasu wolnego, nie spędzał z nimi świąt, nie uczestniczył w ich życiu przedszkolnym i szkolnym, nie wspomagał rozwoju ich zainteresowań i pasji. Nie uczestniczył w ich wizytach u lekarzy, nie pokrywał kosztów wizyt, nie interesował się ich stanem zdrowia podczas choroby. Nie wykazywał inicjatywy opieki nad chorymi dziećmi. Po złożeniu przez Panią pozwu rozwodowego w marcu 2024 r. ociec córek zaczął dopiero uczęszczać na zebrania w przedszkolu i szkole, przychodzić na niektóre przedstawienia córek. Dopiero po zapadnięciu nieprawomocnego wyroku rozwodowego (…) grudnia 2024 r. przez Sąd Okręgowy w (…) ojciec córek na podstawie wydanego zabezpieczenia kontaktów zabierał dziewczyny stricte w wyznaczone przez Sąd dni. Nigdy nie wyszedł z propozycją dodatkowego kontaktu z dziećmi poza wyznaczonymi okresami. Dopiero w trakcie trwania postępowania rozwodowego zaczął uczęszczać na zebrania ogólne odbywające się w szkole. Z wiedzy będącej w Pani posiadaniu może Pani powiedzieć, że córki w czasie należącym do ojca nocowały u babci, spały razem z babcią, babcia je kąpała, przygotowywała jedzenie. Zdarzało się tak, że w momencie kiedy ojciec córek powinien sprawować nad nimi opiekę w rzeczywistości tego nie robił, dziećmi zajmowała się babcia, np. wrzesień 2025 r. kiedy ojciec wyjechał z partnerką na wakacje zagraniczne bez informacji, że w tym okresie nie będzie w stanie sprawować opieki nad dziećmi. Natomiast w okresie wakacyjnym nie poświęcał swojego urlopu na sprawowanie opieki nad dziećmi. Nigdy sam nie spędził żadnego weekendu lub dnia i nocy z córkami, zawsze była z nimi babcia. Nie zabierał ich nawet na samodzielne jednodniowe wyjazdy, tak, aby dzieci mogły pobyć tylko z tatą. Z posiadanej przez Panią wiedzy w wakacje 2025 r. na kilka dni ojciec córek zabrał je do swojej siostry, gdzie całe dnie córki spędzały na zabawach z ciotecznym rodzeństwem, nie były zabierane na zwiedzanie miasta, wspólne przejażdżki. Po uprawomocnieniu się wyroku sądowego córki nadal były zabierane przez ojca w okresie wskazanym w wyroku sądu. Podczas pobytu córek z ojcem zabezpieczał ich potrzeby bytowe związane z ich wyżywieniem. W okresie letnim podczas swoich kontaktów zabierał je na krótkie wypady nad jezioro. Nie zajmował się ich rozwojem kulturalnym, nie były zabierane do kina, spacery, wycieczki, nie organizował ich wspólnych wyjazdów związanych ze zwiedzaniem.
Pani stanowisko: Pani zdaniem ojciec nie sprawował osobistej, rzeczywistej opieki nad córkami. Uważa, Pani że ma Pani prawo do skorzystania z ulgi na córki (C. i D.B.) w pełnej wysokości za rok podatkowy 2022, 2023. Natomiast za lata 2024 i 2025 ma Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dzieci w odniesieniu do obu córek (C. i D.B.).
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w okresie od września 2023 r. od czasu wyprowadzki ojca dzieci ze wspólnego mieszkania do czasu uprawomocnienia się wyroku rozwodowego ojciec wykonywał władzę rodzicielską w stosunku do córek, tj. dbał o prawidłowy rozwój dzieci kształtując ich właściwe zachowania, rozwijał ich zainteresowania (jeżeli tak, to w jaki sposób), wykonywał pieczę nad osobami i majątkami dzieci, zabezpieczał ich potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pokrywał koszty związane z ich utrzymaniem oraz leczeniem, pomagał w edukacji szkolnej, wykazywał zainteresowanie ich wychowaniem, troszczył się o fizyczny i duchowy rozwój dzieci, brał czynny udział w sprawach dotyczących dzieci związanych z ich kształceniem (np. udział w zebraniach, kontakty ze szkołą), dodatkowymi zajęciami, leczeniem, interesował się ich życiem szkolnym i pozaszkolnym itp.?”, wskazała Pani, że od września 2023 r. do (…) grudnia 2024 r. kontakty ojca z córkami nie były prawnie uregulowane, więc ojciec nie brał córek pod osobistą opiekę. Nie spędzały z nim wolnego czasu. Widywał je jedynie wtedy, gdy przychodził do Waszego wspólnego domu, w którym mieszkała Pani z dziewczynami lub w okresie wakacji oddawała je Pani pod opiekę babci. Nie organizował im czasu wolnego, nie spędzał z nimi świąt, nie uczestniczył w ich życiu przedszkolnym i szkolnym, nie wspomagał rozwoju ich zainteresowań i pasji. Nie uczestniczył w ich wizytach u lekarzy, nie pokrywał kosztów wizyt, nie interesował się ich stanem zdrowia podczas choroby. Nie wykazywał inicjatywy opieki nad chorymi dziećmi. Po złożeniu przez Panią pozwu rozwodowego w marcu 2024 r. ociec córek zaczął dopiero uczęszczać na zebrania w przedszkolu i szkole, przychodzić na niektóre przedstawienia córek. Dopiero po zapadnięciu nieprawomocnego wyroku rozwodowego (…) grudnia 2024 r. przez Sąd Okręgowy w (…), ojciec Pani córek na podstawie wydanego zabezpieczenia kontaktów zabierał dziewczyny stricte w wyznaczone przez Sąd dni. Nie ponosił jednak nadal kosztów związanych z leczeniem córek, nie pomagał przy odrabianiu lekcji. Córka w czasie pobytu u ojca wracała z nieodrobionymi lekcjami, które nadrabiała razem z Panią. Starsza córka w weekendy, kiedy była u babci uczyła się z Panią telefonicznie, wyglądało to tak, że łączyła się Pani z córką przez kamerkę (rozmowy telefoniczne) i pilnowała, aby przygotowywała się do sprawdzianu, przepytywała ją Pani podczas rozmów. Córka sama do Pani dzwoniła bardzo często i mówiła czego się nauczyła. W maju 2025 r. córka C. przyjmowała I Komunię Świętą. Tylko Pani uczestniczyła we wszystkich zebraniach dotyczących kwestii organizacyjnych, uczyła córkę modlitw, chodziła z nią Pani na niedzielne msze, opłacała wszelkie składki dotyczące wystroju kościoła, zakupu prezentów do kościoła, zakupu kwiatów i upominków dla katechetki oraz księdza, zakupu pamiątek pierwszokomunijnych dla córki. Wszelkie koszty związane z organizacją przyjęcia komunijnego, ubiory córki, sesja zdjęciowa córki pokrywane były jedynie przez Panią. Jeżeli spotkanie córki w kościele odbywały się w weekend należący do ojca, córkę do kościoła przyprowadzała babcia, a Pani już w kościele przejmowała córkę. I Komunia Święta wypadała w weekend należący do ojca córek. Sąd postanowieniem z (…) kwietnia 2025 r. udzielił Pani dodatkowego zabezpieczenia kontaktów z córkami w ten sposób, że obie córki (…) maja 2025 r. spędzą czas z Panią w związku z uroczystością I Komunii Świętej. Jest Pani w posiadaniu wiedzy, że ojciec córek do dnia uprawomocnienia się wyroku sądu uczestniczył w zebraniach ogólnych w szkole. Nie interesował się uczestnictwem córek w zajęciach dodatkowych zarówno w szkole, jak i poza szkołą. Wszelkie opłaty dodatkowe w szkole, wycieczki, wyjazdy, składki klasowe, organizacja występów, przygotowywanie córek do konkursów spoczywały na Pani. Nie dokładał się do większych wydatków na dzieci, takich jak zakładanie aparatów ortodontycznych u dwóch córek czy wyjazd zagraniczny córek z zespołem pieśni i tańca, do którego należą na festiwal międzynarodowy.
Pani stanowisko: Pani zdaniem ojciec nie sprawował osobistej, rzeczywistej opieki nad córkami. Uważa Pani, że ma Pani prawo do skorzystania z ulgi na córki (C. i D.B.) w pełnej wysokości za rok podatkowy 2023. Natomiast za lata 2024 i 2025 ma Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dzieci w odniesieniu do obu córek (C. i D.B.).
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w okresie od czerwca 2022 r., tj. od momentu ponownego zamieszkania z ojcem córek do czasu uprawomocnienia się Pani wyroku rozwodowego, prowadziła Pani wspólne gospodarstwo domowe z ojcem dzieci i ojciec dzieci ponosił koszty utrzymania domu i rodziny?”, wskazała Pani, że od czerwca 2022 r. do sierpnia 2024 r., kiedy to zapadł prawomocny wyrok odnośnie rozdzielności majątkowej prawnie prowadziliście wspólne gospodarstwo domowe. Koszty ponoszone przez ojca dzieci to: spłata wspólnie zaciągniętego kredytu, do lipca 2024 r. ojciec dzieci opłacał również rachunki za media: gaz, wodę, energię, śmieci. W czerwcu 2024 r. ojciec córek wypowiedział wszystkie umowy na media. W związku z powyższym, od lipca 2024 r. zawarła Pani nowe umowy na media i od tego okresu ponosi Pani koszty za gaz, prąd, wodę i śmieci, ojciec córek nadal płaci koszty kredytu, którego połowa od dnia ustalenia rozdzielności majątkowej, stała się Pani wymagalną należnością wobec byłego męża. Wszelkie koszty utrzymania córek, wyżywienia, ubrania, szkoła, dodatkowe zajęcia, prywatne wizyty u lekarzy specjalistów, wakacje, wydatki związane z zainteresowaniami córek, udział w różnych imprezach, opłacane były i są przez Panią. Zgodnie z postanowieniem Sądu od (…) kwietnia 2024 r. ojciec dzieci zobowiązany był do płacenia alimentów.
Pani stanowisko: Pani zdaniem ojciec dzieci nie sprawował osobistej, rzeczywistej opieki nad córkami. Uważa Pani, że ma Pani prawo do skorzystania z ulgi na córki (C. i D.B.) w pełnej wysokości za rok podatkowy 2022, 2023. Natomiast za lata 2024 i 2025 ma Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dzieci w odniesieniu do obu córek (C. i D.B.).
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jak w okresie od uprawomocnienia się wyroku rozwodowego wyglądają rzeczywiście kontakty ojca z dziećmi, jak często ojciec widuje się z dziećmi, jak organizuje im czas?”, wskazała Pani, że prawomocnym wyrokiem sądu ojciec córek ma ograniczone prawa rodzicielskie. Zabiera córki tylko w okresach ściśle wyznaczonych przez Sąd, w terminach wskazanych wyżej. Do interpretacji Organu pozostawia Pani codzienne przychodzenie ojca córek z partnerką na kilka minut w celu przejścia po wszystkich pomieszczeniach w domu. Nie może Pani natomiast wypowiedzieć się, jak ojciec córek organizuje im dokładnie czas podczas ich spotkań. Z wiedzy, którą posiada Pani dziewczyny będąc na weekend u babci większość czasu spędzają oglądając bajki w telefonie lub same organizują sobie czas, wychodzą na dwór i we dwie bawią się na podwórku w swoim domku. Raz na jakiś czas zabierane są do galerii, w okresie zimowym zabierane były na krótkie wyjścia z ojcem na lodowisko w miejscowości, w której mieszkacie, jednak na lodowisku bawiły się we dwie.
Pani stanowisko: Pani zdaniem ojciec nie sprawował osobistej, rzeczywistej opieki nad córkami. Uważa Pani, że ma Pani prawo do skorzystania z ulgi na córki (C. i D.B.) w pełnej wysokości za rok podatkowy 2022, 2023. Natomiast za lata 2024 i 2025 ma Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dzieci w odniesieniu do obu córek (C. i D.B.).
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w okresie od uprawomocnienia się wyroku rozwodowego i w 2026 r., ojciec dzieci wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do córek, tj. dba o prawidłowy rozwój dzieci kształtując ich właściwe zachowania, rozwija ich zainteresowania (jeżeli tak, to w jaki sposób), wykonuje pieczę nad osobami i majątkami dzieci, zabezpiecza ich potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, płaci alimenty, pokrywa koszty związane z ich utrzymaniem oraz leczeniem, pomaga w edukacji szkolnej, wykazuje zainteresowanie ich wychowaniem, troszczy się o fizyczny i duchowy rozwój dzieci, bierze czynny udział w sprawach dotyczących dzieci związanych z ich kształceniem (np. udział w zebraniach, kontakty ze szkołą), dodatkowymi zajęciami, leczeniem, interesuje się ich życiem szkolnym i pozaszkolnym itp.?”, wskazała Pani, że od uprawomocnienia się wyroku do dnia dzisiejszego ojciec zabiera córki tylko w dniach wyznaczonych przez Sąd. Do maja 2025 r. alimenty opłacane były w terminie. W maju 2025 r. ojciec córek nie wpłacił terminowo alimentów, w związku z powyższym Pani pełnomocniczka wystąpiła do komornika o uregulowanie należności alimentacyjnych. Od czerwca 2025 r. do listopada 2025 r. alimenty na dzieci wpłacane były za pośrednictwem komornika sądowego. Od grudnia do chwili obecnej alimenty opłacane są przez ojca córek. Nie ponosi kosztów leczenia córek, nie partycypuje w kosztach dodatkowych zajęć, zainteresowań córek, nie dokłada się do ich wyjazdów, kosztów związanych ze szkołą. Nie uczestniczy w przygotowywaniach do występów, konkursów szkolnych. Wszelkie materiały do nauki, rozwoju zainteresowań córek zakupywane są przez Panią. Rozwój społeczny i intelektualny córek, wyjścia do kina, parki rozrywki również są przez ojca córek pomijane. Córki uczą się z Panią, z Panią odrabiają lekcje. Nie może Pani natomiast wypowiedzieć się, jak według ojca córek wygląda troska o ich rozwój fizyczny i duchowy. Jeżeli chodzi o szkołę to wie Pani, że jego czynny udział polega na uczęszczaniu na zebrania ogólne w szkole, nie uczęszcza na zebrania indywidualne, dzieci nie chodzą z nim do kościoła. Ojciec nie interesuje się czy córkom potrzebny jest zakup jakichś materiałów, przedmiotów do szkoły, czy też na zajęcia dodatkowe. Nie siada wspólnie z córkami, nie czyta książek.
Pani stanowisko: Pani zdaniem ojciec nie sprawował osobistej, rzeczywistej opieki nad córkami. Uważa Pani, że za lata 2025, 2026, ma Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dzieci w odniesieniu do obu córek (C. i D.B.).
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w latach podatkowych objętych wnioskiem Pani dzieci uczyły/uczą się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświaty lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie?”, wskazała Pani, że Pani córka C.B. do czerwca 2022 r. uczęszczała do przedszkola, a od września 2022 r. – do nadal uczęszcza do szkoły podstawowej. Córka D.B. do czerwca 2025 r. uczęszczała do przedszkola, od września 2025 r. – do nadal uczęszcza do szkoły podstawowej.
Córki nie osiągały żadnego dochodu.
Córki nie były/nie są umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. Córki nie wstąpiły w związki małżeńskie.
Z ojcem córek nie zawierała Pani żadnego porozumienia co do sposobu korzystania z ulgi na dzieci. Ojciec dzieci stawiał Panią przed faktem dokonanym, że odliczył ulgę za którąś z córek. W 2022 r. odliczyła Pani obie córki. W 2025 r. otrzymała Pani wezwanie z Urzędu Skarbowego w (…) o dokonanie korekty PIT-37 za 2022 r. w części dotyczącej ulgi prorodzinnej. Oczywiście nie posiadała Pani wiedzy, że ojciec córek skorzystał z ulgi prorodzinnej. Po otrzymaniu wezwania od organu dokonała Pani stosownych korekt.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w latach podatkowych objętych wnioskiem o wydanie interpretacji w stosunku do Pani i Pani dzieci, o których mowa we wniosku, miały zastosowanie:
- przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń?
- przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?”,
wskazała Pani, że nie miało miejsca zastosowanie przepisów, o których mowa w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Uzyskiwała i nadal uzyskuje Pani dochody z tytułu stosunku pracy opodatkowane podatkiem na zasadach ogólnych.
Nie jest Pani matką ani opiekunem prawnym innych dzieci oprócz tych wskazanych we wniosku.
Od 2026 r. sytuacja podatkowa nie uległa zmianie.
W zakresie możliwości skorzystania z ulgi na dzieci oczekuje Pani wydania interpretacji indywidualnej za 2022 r., 2023 r , 2024 r. i za 2025 r.
W latach podatkowych objętych wnioskiem o wydanie interpretacji wobec Pani i Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym oraz ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
1.Czy może Pani skorzystać z preferencyjnego rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dzieci w odniesieniu do obu córek (C. i D.B.) za lata podatkowe 2024, 2025?
2.Czy powinna Pani jednak skorzystać z ulgi podatkowej na obie córki (C. i D.B.) w pełnej wysokości 2 224,08 zł za lata podatkowe 2024, 2025?
3.Czy może Pani skorzystać z ulgi podatkowej na obie córki (C. i D.B.) w pełnej wysokości 2 224,08 zł za lata podatkowe 2022, 2023?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 1, ma Pani prawo do rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dzieci za lata 2024 i 2025. W tym okresie dzieci mieszkały wyłącznie z Panią i tak jak opisała Pani to w przedstawionym stanie faktycznym, to Pani dbała o wszystkie ich potrzeby, do Pani należał i należy obowiązek ich wychowania. Zgodnie z interpretacją pojęcia osoby samotnie wychowującej dzieci oprócz posiadanego stanu cywilnego równie istotne jest samotne troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca.
W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 2, przysługuje Pani ulga podatkowa w pełnej wysokości za obie córki.
W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 3, za lata podatkowe 2022 i 2023 ma Pani prawo do rozliczenia obu córek w pełnej wysokości w związku z faktem, że to Pani sprawowała faktyczną władzę i opiekę nad córkami. Pani dbała o rozwój emocjonalny córek, zaprowadzała je do placówek edukacyjnych, ponosiła koszty ich utrzymania, zgodnie ze wskazanym opisem stanu faktycznego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
1)małoletnie,
2)pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3)pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:
1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
- w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1)stosuje przepisy:
a)art. 30c lub
b)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2)podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2024 r. i za 2025 r. dla osoby samotnie wychowującej dzieci podkreślić należy, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:
Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.
Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ww. ustawy.
Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi odstępstwo od generalnej zasady indywidualnego opodatkowania. Możliwość jego zastosowania obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie, które należy interpretować ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.
Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się m.in. do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik, osoba, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osoba, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.
Przy czym, status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie sądu o rozwiązaniu małżeństwa, o czym wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 25 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 289/24:
Z powołanych uregulowań prawnych jednoznacznie wynikają przesłanki podmiotowe warunkujące skorzystanie z preferencji podatkowej dla osób samotnie wychowujących dzieci. Nie może budzić wątpliwości, że skorzystać z rzeczonej ulgi mogą jedynie osoby tam enumeratywnie wymienione, tj. samotnie wychowująca dzieci osoba będąca panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci.
Wobec powyższego słuszne jest stanowisko organu, że skoro omawiana preferencja uzależniona jest również od stanu cywilnego rodzica, starającego się o status osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci), to wnioskująca nie może niej skorzystać, gdyż w latach 2021-2023 była mężatką. Samo złożenie pozwu o rozwód nie jest wystarczające dla uznania danej osoby za samotnie wychowującą dziecko, ponieważ status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie o rozwiązaniu małżeństwa. Zatem nie będąc w okresie od 2021-2023 roku panną, wdową, rozwódką, ani osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, ani też osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności – nie można wnioskodawczyni przypisać statusu „osoby samotnie wychowującej dzieci”.
W związku z tym, uzyskanie w danym roku podatkowym jedynie nieprawomocnego orzeczenia o rozwodzie, nie pozwala na uznanie danej osoby za samotnie wychowującą dziecko (dzieci). W doktrynie i w praktyce przeważa stanowisko, zgodnie z którym decydujące znaczenie ma tutaj kryterium formalne, jakim jest prawomocne orzeczenie sądu.
Ponadto, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.
Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować – wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany np. do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie, status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica – przy którym dziecko mieszka – prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, aby skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy mieć ściśle określony stan cywilny oraz wychowywać samotnie dziecko (dzieci).
Powyższe stanowisko potwierdza prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1180/21, w odniesieniu do art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym Sąd stwierdził, że:
W ocenie sądu, organ interpretacyjny prawidłowo wskazał, że powołany przepis wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osoby samotnie wychowującej dzieci. Zgodzić się też należy z Dyrektorem KIS, że przepis odwołuje się do statusu cywilnoprawnego takich osób, jak i faktu samotnego wychowywania dzieci/dziecka.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 grudnia 2021 roku w sprawie sygn. akt II FSK 775/19 wyjaśnił, że ustawodawca zaliczył (ze względu na stan cywilny) do kręgu osób samotnie wychowujących dzieci dwa rodzaje podmiotów: (1) osobę, która nie pozostaje w związku małżeńskim (będącą panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację); lub (2) osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. Jednakże obie kategorie podmiotów, aby mogły skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów, muszą spełnić warunek samotnego wychowywania dziecka w roku podatkowym (…).
(…) Jednakże sama ta okoliczność – faktycznego samotnego wychowywania dziecka - nie jest wystarczająca dla rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o PIT.
Z treści powołanego przepisu art. 6 ust. 4 ustawy o PIT, wynika, że obok faktycznego samotnego wychowywania dziecka, skarżący winien spełniać jeszcze jedno kryterium odnoszące się do stanu cywilnego. Mianowicie w roku podatkowym 2020, skarżący powinien mieć status osoby nie pozostającej w związku małżeńskim, bądź osoby pozostającej w związku małżeńskim, ale równocześnie w takiej sytuacji, że małżonek został pozbawiony prawa rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności (…).
(…) Wskazać należy, że pozbawienie władzy rodzicielskiej i ograniczenie władzy rodzicielskiej są dwoma odrębnymi instytucjami, które przewiduje kodeks rodzinny i opiekuńczy. Uregulowane odpowiednio w art. 111 i art. 107 instrumenty ingerencji we władzę rodzicielską, są przewidziane do stosowania przy zaistnieniu różnych przesłanek, powodują także odmienne skutki. Wbrew stanowisku skarżącego, nie ma podstaw do stosowania analogii legis pomiędzy osobą całkowicie pozbawioną władzy rodzicielskiej będącą w związku małżeńskim, a osobą, która ma ograniczoną władzę rodzicielską „niemal do zera” – jak się wyraził skarżący. O ile można zgodzić się ze skarżącym, że tak silne ograniczenie władzy rodzicielskiej w praktyce równa się jej pozbawieniu, o tyle nie można uznać, że uprawnia do skorzystania przez skarżącego ze sposobu opodatkowania przewidzianego w art. 6 ust. 4 ustawy o PIT.
Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko (dzieci). Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka pozwalająca na uznanie Pani w 2024 r. za osobę samotnie wychowującą dzieci w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. nie należała Pani w 2024 r. do jednej z kategorii osób wymienionych w powołanym przepisie (nie była Pani panną, wdową, rozwódką albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności), stanowiącym zamknięty katalog osób uznanych przez ustawodawcę za osobę samotnie wychowującą dziecko (dzieci).
Ponadto, dla możliwości skorzystania przez Panią z przedmiotowej preferencji bez znaczenia pozostaje również fakt ustanowienia między Panią i Pani byłym mężem w trakcie trwania związku małżeńskiego rozdzielności majątkowej. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwalające na skorzystanie z ww. preferencji podatkowej nie różnicują rodziców dziecka na tych, którzy posiadają wspólność majątkową czy rozdzielność majątkową. Rozdzielność majątkowa odnosi się do ustroju małżeńskiego i nie świadczy o separacji między małżonkami, którą orzeka sąd na podstawie odrębnych przepisów, o czym stanowi art. 611 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).
Zgodnie z treścią art. 611 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd orzekł separację.
Jak stanowi z kolei art. 614 § 1 ww. ustawy:
Orzeczenie separacji ma skutki takie jak rozwiązanie małżeństwa przez rozwód, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wskazuje, w jakiej sytuacji osoba, która samotnie wychowuje dziecko (dzieci), może z preferencji podatkowej skorzystać. Takim warunkiem jest m.in. uzyskanie prawomocnego orzeczenia o rozwodzie. Status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie o rozwiązaniu małżeństwa. W związku z tym, posiadanie w roku podatkowym jedynie nieprawomocnego orzeczenia o rozwodzie, nie pozwala na uznanie danej osoby za samotnie wychowującą dziecko (dzieci).
W konsekwencji, w Pani przypadku wyrok rozwodowy rodzi skutki w postaci rozwiązania Pani małżeństwa w dacie jego uprawomocnienia – tj. w dniu (…) października 2025 r.
Podsumowując stwierdzam, że w świetle przedstawionego opisu sprawy i obowiązującego stanu prawnego, nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2024 r. jako osoba samotnie wychowująca dzieci, według zasad określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie należała Pani bowiem w 2024 r. do jednej z kategorii osób wymienionych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – tj. nie była Pani w tym okresie panną, wdową, rozwódką albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. Wyrok sądu, w którym orzeczono Pani rozwód uprawomocnił się (…) października 2025 r. i dopiero od tej daty uzyskała Pani status osoby rozwiedzionej.
Zatem Pani stanowisko w części, w której wskazała Pani, że ma Pani prawo do rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dzieci za 2024 r. należało uznać za nieprawidłowe.
Natomiast, skoro w 2025 r. córki mieszkały z Panią i wszelkie koszty związane ze szkołą, wycieczkami, wyjazdami, składkami klasowymi, organizacją występów, przygotowywaniem córek do konkursów, dodatkowymi zajęciami, zakupem aparatu oraz prywatnymi wizytami ortodontycznymi młodszej córki, leczeniem dentystycznym córek ponoszone były wyłącznie przez Panią, tylko Pani uczestniczyła we wszystkich zebraniach dotyczących kwestii organizacyjnych I Komunii Świętej starszej córki, uczyła córkę modlitw, chodziła z nią Pani na niedzielne msze, opłacała wszelkie składki dotyczące wystroju kościoła, zakupu prezentów do kościoła, zakupu kwiatów i upominków dla katechetki oraz księdza, zakupu pamiątek pierwszokomunijnych dla córki, wszelkie koszty związane z organizacją przyjęcia komunijnego, ubiory córki, sesja zdjęciowa córki pokrywane były jedynie przez Panią, córki wożone są przez Panią do szkoły, natomiast ojciec dzieci po zapadnięciu nieprawomocnego wyroku rozwodowego na podstawie wydanego zabezpieczenia kontaktów zabierał córki w wyznaczone przez Sąd dni i nigdy nie wyszedł z propozycją dodatkowego kontaktu z dziećmi poza wyznaczonymi okresami, nie ponosił kosztów związanych z leczeniem córek, nie pomagał przy odrabianiu lekcji (córka w czasie pobytu u ojca wracała z nieodrobionymi lekcjami, które nadrabiała razem z Panią, starsza córka w weekendy, kiedy była u babci uczyła się z Panią telefonicznie), w czasie należącym do ojca córki nocowały u babci, zdarzało się tak, że w momencie kiedy ojciec córek powinien sprawować nad nimi opiekę w rzeczywistości tego nie robił i dziećmi zajmowała się babcia, nie zajmował się ich rozwojem kulturalnym, nie były zabierane do kina, spacery, wycieczki, nie organizował ich wspólnych wyjazdów związanych ze zwiedzaniem, nie interesował się uczestnictwem córek w zajęciach dodatkowych zarówno w szkole, jak i poza szkołą, to pozwala na uznanie Pani w 2025 r. za osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym, przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za 2025 r.
Zatem Pani stanowisko w części, w której wskazała Pani, że ma Pani prawo do rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dzieci za 2025 r. należało uznać za prawidłowe.
Przechodząc natomiast do kwestii możliwości skorzystania przez Panią z ulgi prorodzinnej na małoletnie córki za lata 2022-2025 wskazać należy, że zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:
1) wykonywał władzę rodzicielską;
2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
Zgodnie art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:
1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.
Art. 27f ust. 2c ww. ustawy stanowi, że:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:
1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
2) wstąpiło w związek małżeński.
Jak stanowi art. 27f ust. 2d ww. ustawy:
Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów;
2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka, którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d.
Zgodnie z art. 26 ust. 7d ww. ustawy:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
Zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
W myśl art. 27f ust. 5 ww. ustawy:
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
1) odpis aktu urodzenia dziecka;
2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
Stosownie do art. 27f ust. 7 ww. ustawy:
Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
W myśl art. 6 ust. 8 ww. ustawy:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:
§ 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.
§ 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
Stosownie do art. 92 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236):
Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
Na gruncie art. 93 § 1 ww. Kodeksu:
Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
Jak stanowi art. 95 § 1 ww. Kodeksu:
Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.
W świetle art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim. Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień.
W myśl art. 97 § 1 ww. Kodeksu:
Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.
Zgodnie zaś z treścią art. 107 § 1 i § 2 ww. Kodeksu:
§ 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.
§ 2. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.
Podkreślenia przy tym wymaga, że separacja bądź rozwód rodziców nie są równoznaczne z utratą przez rodzica prawa do wykonywania władzy rodzicielskiej. Sąd rodzinny, ogłaszając separację bądź rozwiązując związek małżeński określa także prawa rodzicielskie. Jeżeli zatem nie pozbawia tego prawa jednego z rodziców, to uznaje, że rodzice są zdolni do porozumienia w sprawach dotyczących dziecka. Jednakże, z uwagi na dobro dziecka, Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do dziecka.
Warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie władzy rodzicielskiej”. Należy mieć na uwadze, że do nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Należy przy tym odróżnić treść władzy rodzicielskiej od jej wykonywania, gdyż samo posiadanie władzy rodzicielskiej nie oznacza jej wykonywania.
Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.
W konsekwencji, wykonywanie obowiązku alimentacyjnego, czyli fakt płacenia alimentów na dzieci, nie jest rozstrzygający dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską. Obowiązek alimentacyjny jest bowiem niezależny od władzy rodzicielskiej, a więc spoczywa także na rodzicach, którzy zostali pozbawieni tej władzy.
Stąd ulga na dzieci przysługuje tym rodzicom, którzy faktycznie sprawują pieczę nad osobą i majątkiem dziecka. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty może skorzystać tylko ten rodzic. Jeżeli rodzic dziecka pomimo posiadania praw rodzicielskich nie zajmuje się dzieckiem albo jego kontakty są sporadyczne należy uznać, że nie wykonuje władzy rodzicielskiej i w związku z tym nie ma prawa do ulgi.
Zatem, o wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dzieckiem. Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad małoletnim dzieckiem w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a w szczególności podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb fizycznych, edukacyjnych i duchowych dziecka. Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.
Reasumując, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Ponadto, w myśl art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwotę przysługującej ulgi mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
Wątpliwość Pani budzi kwestia, czy ma Pani prawo odliczyć w 100% ulgę prorodzinną za lata 2022-2025 na dwoje Pani małoletnich dzieci.
Możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej ustawodawca uzależnił od wykonywania władzy rodzicielskiej.
Zatem, skoro:
- w okresie w okresie od sierpnia 2021 r. do maja 2022 r. miejscem zamieszkania Pani dzieci był każdorazowo Pani adres zamieszkania, inny niż adres zamieszkania ojca dzieci (postanowieniem sądu z 2021 r. małoletnie córki miały ustalone miejsce zamieszkania przy matce (Pani), od sierpnia 2021 r. do maja 2022 r. Pani razem z córkami mieszkała w wynajętym przez Panią mieszkaniu) oraz ojciec dzieci w tym czasie przyjeżdżał do mieszkania, w którym Pani mieszkała z córkami, jednakże nie były to kontakty, które polegały na spędzaniu czasu przez ojca z dziećmi – córki bawiły się same w swoim pokoju, ojciec córek bywał w mieszkaniu, był w tym samym miejscu, gdzie przebywały dzieci, ale nie zajmował się dziećmi, nie zabierał ich sam na żadne wyjazdy, na plac zabaw, wycieczki lub w inne miejsca, gdzie rodzice spędzają czas ze swoimi dziećmi, nie uczestniczył w żadnych zebraniach w przedszkolu, nie organizował córkom samodzielnie czasu, nie zabezpieczał ich potrzeb zdrowotnych i edukacyjnych, nie rozwijał ich zainteresowań, nie wspierał rozwoju intelektualnego, nie interesował się zajęciami dodatkowymi, na które uczęszczały córki, nie wykazywał zainteresowania rozwojem osobistym dzieci ani ich osobistym wychowaniem, córki nie były brane przez niego pod osobistą opiekę, nie spędzał sam z nimi czasu, ojciec nie uczestniczył aktywnie w życiu córek, na Pani spoczywał ciężar opłacania kosztów przedszkola, wyżywienia, leczenia i ubrania dzieci, Pani obowiązkiem było również dbanie o potrzeby zdrowotne córek, chodzenie z nimi do lekarzy, odbywanie kontroli, w czasie choroby Pani zajmowała się córkami, chodziła na zwolnienia, gdy była taka konieczność, to Pani przebywała z córkami w szpitalu, zajmowała się organizacją urodzin córek, wyprawiała im imprezy urodzinowe, kupowała prezenty, zawoziła córki na urodziny rówieśników i kupowała prezenty kolegom i koleżankom oraz
- po przeprowadzce Pani oraz Pani córek w czerwcu 2022 r. do wspólnego domu do czasu wyprowadzki ojca we wrześniu 2023 r. ze wspólnego domu sposób sprawowania opieki przez ojca nad córkami nie uległ zmianie, jego obecność w domu była sporadyczna, polegała jedynie na powrocie do domu na noc, jego kontakty z córkami polegały na tym, że widział, że są one w domu, wychodził codziennie na różnorakie spotkania, nie brał nigdy dziewczynek ze sobą, jeżeli po południu w okresie letnim był w domu, to czas ten spędzał na podwórku siedząc sam w telefonie, nie spędzał z nimi w ogóle samodzielnie czasu, nie uczestniczył w ich zabawach, wspólnych wyjściach na plac zabaw, wyjazdach nad jezioro, nie organizował im urodzin, wspólnych świąt, wakacji, przerw świątecznych w szkole i przedszkolu, nie pokrywał kosztów wizyt prywatnych u lekarzy, nie brał czynnego udziału w wykształceniu dzieci i rozwoju ich zainteresowań, nie uczestniczył w zebraniach w szkole i przedszkolu, nie przychodził na ich występy, to na Pani spoczywał obowiązek bieżącego wyposażenia córek w materiały niezbędne nie tylko w szkole, ale również na dodatkowych zajęciach, sama uczęszczała Pani na zebrania w szkole i w przedszkolu, pomagała przy organizacji szkolnych i przedszkolnych imprez, Święta Wielkanocne z córkami spędzała Pani u swojej siostry, to Pani chodziła z córkami do kościoła i uczyła modlitw, długi weekend majowy Pani córki również spędziły z Panią, cały dwutygodniowy urlop spędzała Pani z córkami sama, w pozostałym okresie wakacyjnym, gdy Pani pracowała, dziewczynkami zajmowała się babcia, od której po pracy zabierała Pani córki, Święta Wielkanocne, Boże Narodzenie, Sylwester córki spędzały z Panią, to Pani organizowała im święta, do należności jakie płacone były przez ojca dzieci należał wspólnie zaciągnięty kredyt, w tym okresie nie otrzymywała Pani żadnych środków na utrzymanie córek, sama pokrywała Pani koszty ich utrzymania oraz koszty najmu mieszkania, ojciec córek nie interesował się również rozwojem duchowym córek, nie ponosił kosztów związanych z prywatnymi wizytami córek u lekarzy, nie wykazywał zainteresowania ich rozwojem edukacyjnym i fizycznym, wszelkie sprawy i obowiązki związane z dziećmi spoczywały na Pani, ojciec córek nie był zainteresowany organizowaniem im samodzielnie czasu, nie zajmował się ich rozwojem osobistym, nie troszczył się o ich rozwój duchowy, rozwijanie więzi społecznych, nie organizował im spotkań z rówieśnikami, w czerwcu 2023 r. ojciec dzieci przestał wracać na weekendy do domu, natomiast we wrześniu wyprowadził się z domu, ojciec nie był zainteresowany zapewnieniem opieki nad dziećmi podczas przerw w szkole, nie brał urlopu, aby osobiście sprawować pieczę nad córkami, nie wspierał ich w edukacji, nie siadał ze starszą córką i nie odrabiał z nią lekcji, nie przygotowywał jej do sprawdzianów, nie zabierał na wspólne zakupy, weekendy, w czerwcu 2023 r. ojciec dzieci przestał wracać na weekendy do domu, natomiast we wrześniu wyprowadził się z domu, oraz
- w okresie od września 2023 r. i w 2024 r. kontakty ojca z córkami nie były prawnie uregulowane, więc ojciec nie brał córek pod osobistą opiekę, nie spędzały z nim wolnego czasu, widywał je jedynie wtedy, gdy przychodził do waszego wspólnego domu, w którym mieszkała Pani z córkami lub w okresie wakacji oddawała je Pani pod opiekę babci, nie organizował im czasu wolnego, nie spędzał z nimi świąt, nie uczestniczył w ich życiu przedszkolnym i szkolnym, nie wspomagał rozwoju zainteresowań i pasji, nie uczestniczył w ich wizytach u lekarzy, nie pokrywał kosztów wizyt, nie interesował się ich stanem zdrowia podczas choroby, nie wykazywał inicjatywy opieki nad chorymi dziećmi, nigdy nie wyszedł z propozycją dodatkowego kontaktu z dziećmi poza wyznaczonymi okresami, nie ponosił kosztów związanych z leczeniem córek, nie pomagał przy odrabianiu lekcji (Pani córka w czasie pobytu u ojca wracała z nieodrobionymi lekcjami, które nadrabiała razem z Panią, a starsza córka w weekendy, kiedy była u babci uczyła się z Panią telefonicznie), kiedy w maju 2025 r. Pani córka przyjmowała I Komunię Świętą, tylko Pani uczestniczyła we wszystkich zebraniach dotyczących kwestii organizacyjnych, uczyła córkę modlitw, chodziła z nią Pani na niedzielne msze, opłacała wszelkie składki dotyczące wystroju kościoła, zakupu prezentów do kościoła, zakupu kwiatów i upominków dla katechetki oraz księdza, zakupu pamiątek pierwszokomunijnych dla córki, wszelkie koszty związane z organizacją przyjęcia komunijnego, ubiory córki, sesja zdjęciowa córki pokrywane były jedynie przez Panią, ojciec córek do dnia uprawomocnienia się wyroku sądu uczestniczył w zebraniach ogólnych w szkole, nie interesował się uczestnictwem córek w zajęciach dodatkowych (zarówno w szkole, jak i poza szkołą), wszelkie opłaty dodatkowe w szkole, wycieczki, wyjazdy, składki klasowe, organizacja występów, przygotowywanie córek do konkursów spoczywały na Pani, nie dokładał się do większych wydatków na dzieci, takich jak zakładanie aparatów ortodontycznych u dwóch córek czy wyjazd zagraniczny córek z zespołem pieśni i tańca, po złożeniu przez Panią pozwu rozwodowego w marcu 2024 r. ojciec córek zaczął dopiero uczęszczać na zebrania w przedszkolu i szkole, przychodzić na niektóre przedstawienia córek, dopiero po zapadnięciu nieprawomocnego wyroku rozwodowego (…) grudnia 2024 r. ojciec córek na podstawie wydanego zabezpieczenia kontaktów zabierał dziewczynki stricte w wyznaczone przez Sąd dni, nigdy nie wyszedł z propozycją dodatkowego kontaktu z dziećmi poza wyznaczonymi okresami, córki w czasie należącym do ojca nocowały u babci, zdarzało się tak, że w momencie kiedy ojciec córek powinien sprawować nad nimi opiekę w rzeczywistości tego nie robił i dziećmi zajmowała się babcia, w okresie wakacyjnym ojciec dzieci nie poświęcał swojego urlopu na sprawowanie opieki nad dziećmi, oraz
- po uprawomocnieniu się wyroku sądowego i w 2025 r. Pani córki nadal były zabierane przez ojca wyłącznie w okresie wskazanym w wyroku sądu, podczas pobytu córek z ojcem zabezpieczał ich potrzeby bytowe związane z ich wyżywieniem, w okresie letnim podczas swoich kontaktów zabierał je na krótkie wypady nad jezioro, nie zajmował się ich rozwojem kulturalnym, nie były zabierane do kina, spacery, wycieczki, nie organizował ich wspólnych wyjazdów związanych ze zwiedzaniem, nie ponosił kosztów leczenia córek, nie partycypował w kosztach dodatkowych zajęć, zainteresowań córek, nie dokładał się do ich wyjazdów, kosztów związanych ze szkołą, nie uczestniczył w przygotowywaniach do występów, konkursów szkolnych, wszelkie materiały do nauki, rozwoju zainteresowań córek zakupywane były przez Panią, rozwój społeczny i intelektualny córek, wyjścia do kina, parki rozrywki również były przez ojca córek pomijane, córki uczyły się z Panią i z Panią odrabiały lekcje, czynny udział ojca polegał na uczęszczaniu na zebrania ogólne w szkole, nie uczęszczał on na zebrania indywidualne, dzieci nie chodziły z nim do kościoła, ojciec nie interesował się czy córkom potrzebny jest zakup jakichś materiałów, przedmiotów do szkoły, czy też na zajęcia dodatkowe, to Pani ponosiła koszty związane z utrzymaniem córek (opłaty za szkołę, przedszkole, wyżywienie, komitet rodzicielski, składki szkolne, wyprawki), opłacała Pani wyżywienie, ubrania i kupno butów, kupowała Pani artykuły plastyczne służące do rozwoju zainteresowań córek, książki, gry, Pani córki nadal były zawożone przez Panią do szkoły i odbierane przez Panią osobiście lub przez babcię, koszty związane z dodatkowymi zajęciami są ponoszone przez Panią, koszty zakupu aparatu ortodontycznego młodszej córki oraz prywatnych wizyt ortodontycznych i neurologopedycznych ponoszone są przez Panią, również leczenie dentystyczne Pani córek jest opłacane przez Panią,
to za lata 2022-2025, to Pani przysługuje wyłączne prawo (po spełnieniu wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania) do skorzystania z ulgi prorodzinnej na dwoje małoletnich dzieci wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w wysokości 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wskazuję, że samo dysponowanie prawem wykonywania władzy rodzicielskiej nie jest wystarczające do skorzystania z ulgi na dzieci. Jeżeli rodzic dzieci pomimo posiadania praw rodzicielskich nie zajmuje się dziećmi, nie wykazuje żadnego zainteresowania ich wychowaniem i nie ponosi żadnych kosztów ich utrzymania poza zasądzonymi alimentami, jego władza rodzicielska jest jedynie formalna. Zatem nie sposób uznać za wystarczające dla przyjęcia, że ojciec wykonywał władzę rodzicielską w rozumieniu art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Samo płacenie alimentów na małoletnie dzieci, czy też wspólne zamieszkiwanie z nimi nie jest bowiem wystarczające dla przyjęcia, że również ojciec taką władzę faktycznie wykonywał.
Zatem, Pani stanowisko w części, w której wskazała Pani, że za lata 2022-2025 przysługuje Pani ulga na małoletnie córki w pełnej wysokości, należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnegopostępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (tj. ojca Pani dzieci).
Końcowo wskazuję, że zapłacona na konto Krajowej Informacji Skarbowej, opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w części, która stanowi nadpłatę w myśl art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa, zostanie zwrócona w terminie określonym w art. 14f § 2a tej ustawy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


