Interpretacja indywidualna z dnia 18 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.82.2026.2.ANK
Podmiot wypłacający dywidendę na rzecz podmiotu unijnego może zastosować zwolnienie z WHT na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, stosując Look-Through Approach, gdy rzeczywistym właścicielem jest podmiot w innym państwie członkowskim UE spełniający warunki zwolnienia.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem 16 kwietnia 2026 r. wpływ 16 i 24 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
1.Charakterystyka Wnioskodawcy i podmiotów powiązanych.
Wnioskodawca - Sp. z o.o. (dalej również: „Spółka”, „Wnioskodawca” lub „P”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (rezydent podatkowy). Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in….. Wnioskodawca pełni funkcję płatnika podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osiąganych przez nierezydentów na terytorium RP (tzw. podatek u źródła lub WHT).
W planowanym zdarzeniu przyszłym, polegającym na wypłacie dywidendy, udział wezmą następujące podmioty z grupy kapitałowej G:
1.H (dalej: „H") - spółka kapitałowa z siedzibą w Holandii. H jest bezpośrednim udziałowcem Wnioskodawcy, posiadającym 100% udziałów w kapitale zakładowym P. Udziały te są w posiadaniu H nieprzerwanie przez okres przekraczający dwa lata (H jest wspólnikiem od 2002 r.). H jest rezydentem podatkowym w Holandii i podlega tam opodatkowaniu od całości swoich dochodów. Wnioskodawca posiada i będzie posiadał aktualny certyfikat rezydencji podatkowej H.
2.I (dalej: „I”) - spółka kapitałowa z siedzibą we Włoszech. I jest jednostką dominującą najwyższego szczebla w G i posiada 100% udziałów w H jest więc pośrednim, 100-procentowym udziałowcem Wnioskodawcy). I jest spółką operacyjną, notowaną na giełdzie papierów wartościowych, posiadającą rzeczywistą substancję biznesową (biura, personel, aktywa) oraz podlegającą we Włoszech opodatkowaniu od całości swoich dochodów.
2.Opis planowanego zdarzenia przyszłego (Wypłata dywidendy).
Wnioskodawca planuje dokonanie wypłaty dywidendy z wypracowanych zysków. Decyzja o wypłacie dywidendy zostanie podjęta przez Zgromadzenie Wspólników (tj. H).
Szczegółowe parametry planowanej transakcji przedstawiają się następująco:
·Kwota dywidendy: (…)
·Przekroczenie progu ustawowego: (…) Wypłacana kwota dywidendy przekroczy próg 2 000 000 PLN, o którym mowa w art. 26 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”).
·Ścieżka przepływu środków: Środki pieniężne z tytułu dywidendy zostaną przekazane przez Wnioskodawcę na rachunek bankowy bezpośredniego udziałowca, tj. H (Holandia).
3.Status odbiorcy i rzeczywistego właściciela (Beneficial Owner)
Wnioskodawca powziął wątpliwość co do statusu swojego bezpośredniego udziałowca ( H) jako rzeczywistego właściciela (beneficial owner) wypłacanych należności dywidendowych. Z analizy struktury i przepływów wewnątrzgrupowych wynika, że H może pełnić w tej transakcji funkcję spółki holdingowej/pośredniczącej. Istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że H przekaże otrzymane środki (w formie dywidendy lub innego transferu kapitałowego) na rzecz swojego jedynego udziałowca - I.
W związku z powyższym, w analizowanym stanie faktycznym (winno być: „zdarzeniu przyszłym”) mogą wystąpić przesłanki wskazujące, że H nie jest rzeczywistym właścicielem dywidendy w rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT, lecz działa jako podmiot pośredniczący (conduit company), zobowiązany (prawnie lub faktycznie) do przekazania należności innemu podmiotowi.
Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że rzeczywistym właścicielem (beneficjentem ekonomicznym) dywidendy jest spółka I z siedzibą we Włoszech. I:
·Jest rezydentem podatkowym w państwie członkowskim Unii Europejskiej (Włochy).
·Prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby jest spółką operacyjną, giełdową).
·Posiada (pośrednio, poprzez H) 100% udziałów w kapitale Wnioskodawcy nieprzerwanie przez okres ponad dwóch lat.
·Nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
Gdyby Wnioskodawca dokonywał wypłaty dywidendy bezpośrednio na rzecz I (z pominięciem H), spełnione zostałyby wszystkie przesłanki do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT.
Wnioskodawca, jako płatnik, zamierza dochować należytej staranności przy weryfikacji warunków zwolnienia. Wnioskodawca zamierza zastosować zwolnienie z obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego (WHT) od wypłacanej dywidendy, stosując tzw. koncepcję Look-Through Approach (podejście polegające na „przejrzeniu” struktury). W ramach tego podejścia Wnioskodawca pominie bezpośredniego odbiorcę (H), który może nie posiadać statusu beneficjenta rzeczywistego, i zastosuje zwolnienie ze względu na status ostatecznego odbiorcy (I), który ten status posiada i jest rezydentem podatkowym w UE.
W odpowiedzi na wezwanie uzupełnili Państwo opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku i udzielili następujących odpowiedzi na zadane pytania:
Pytanie 1:
Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym nie wystąpią negatywne przesłanki o których mowa w art. 22c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) tzn. czy skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 nie będzie sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ww. przepisu i nie będzie głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania nie będzie sztuczny?
Odpowiedź Wnioskodawcy na pytanie 1:
W opisanym zdarzeniu przyszłym nie wystąpię negatywne przesłanki, o których mowa w art. 22c ustawy o CIT. Skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 nie będzie sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ww. przepisu. Nie będzie to również głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności, a sposób działania nie będzie sztuczny.
Pytanie 2:
Czy Wnioskodawca (płatnik) skutecznie złoży oświadczenie o którym mowa w art. 26 ust. 7a-7j ustawy o CIT? (w związku z przekroczeniem kwoty o której mowa w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT)?
Odpowiedź Wnioskodawcy na pytanie 2:
Tak, w związku z przekroczeniem kwoty, o której mowa w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, Wnioskodawca (jako płatnik) skutecznie złoży oświadczenie zarządu, o którym mowa w art. 26 ust. 7a-7j ustawy o CIT.
Pytanie 3:
Czy rzeczywistym właścicielem wypłacanej przez Państwa dywidendy będzie I?
Odpowiedź Wnioskodawcy na pytanie 3:
Tak, rzeczywistym właścicielem wypłacanej dywidendy, (ostatecznym beneficjentem) będzie spółka I.
Pytanie 4:
Czy I jako rzeczywisty właściciel dywidendy rozpozna w swoim kraju przychód podatkowy z tytułu otrzymanej dywidendy (chociażby jako dochód zwolniony)?
Odpowiedź Wnioskodawcy na pytanie 4:
Tak, spółka I, jako rzeczywisty właściciel dywidendy, rozpozna w swoim kraju (we Włoszech) przychód podatkowy z tytułu otrzymanej dywidendy.
Pytanie 5: Czy płatności przekazywane w łańcuchu podmiotów są/będą rodzajowo tożsame? (płatność przekazana będzie również w formie dywidendy)?
Odpowiedź Wnioskodawcy na pytanie 5:
Tak, płatności przekazywane w łańcuchu podmiotów będę rodzajowo tożsame. Płatność przekazywana przez bezpośredniego udziałowca (H) na rzecz rzeczywistego właściciela (I) nastąpi również w formie dywidendy.
Pytanie 6:
Czy każdy z podmiotów w łańcuchu płatności:
a)podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, na terytorium RP, państwa członkowskiego UE lub w innym państwie należącym do EOG (art. 22 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT)?
b)nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągnięcia (art. 22 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT)?
c)stanowi spółkę w rozumieniu art. 4a pkt 21 ustawy o CIT lub jeden z podmiotów wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy o CIT lub jeden z podmiotów, do których przepisy ust. 4-4b stosuje się odpowiednio (art. 22 ust. 4 pkt 2, ust. 4c i ust. 6 ustawy o CIT)?
d)posiada nieprzerwanie przez okres co najmniej dwóch lat bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej dywidendę (tzw. przesłanka bezpośredniego posiadania udziałów) (art. 22 ust. 4 pkt 3 w zw. art. 22 ust. 4a-4b ustawy o CIT)?
e)posiada tytułem własności udziały (akcje) z tytułu których dywidenda jest wypłacana (art. 22 ust. 4d ustawy o CIT)?
Odpowiedź Wnioskodawcy na pytanie 6:
W odniesieniu do podmiotów uczestniczących w łańcuchu płatności (tj. spółki H oraz spółki I):
Ad a) Tak, każdy z podmiotów podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, w państwie członkowskim UE (odpowiednio H w Holandii, a I we Włoszech).
Ad b) Tak, żaden z podmiotów w łańcuchu płatności nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągnięcia.
Ad c) Tak, każdy z podmiotów stanowi spółkę podlegającą odpowiednim przepisom (H jest spółką kapitałową ... w Holandii, a I jest spółką kapitałową. we Włoszech).
Ad d) Bezpośredni udziałowiec, spółka H, posiada nieprzerwanie przez okres co najmniej dwóch lat (od 2002 roku) bezpośrednio nie mniej niż 10% (posiada 100%) udziałów w kapitale Spółki wypłacającej dywidendę (P). Z kolei rzeczywisty właściciel, spółka I, posiada bezpośrednio 100% udziałów w spółce H, co oznacza nieprzerwane od ponad dwóch lat posiadanie w sposób pośredni 100% udziałów w kapitale Spółki wypłacającej.
Ad e) Tak, udziałowiec bezpośredni (H) posiada tytułem własności udziały, z tytułu których dywidenda jest wypłacana przez Wnioskodawcę. Spółka I posiada natomiast tytułem własności udziały w kapitale spółki H.
Pytanie
Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, przy założeniu, że bezpośredni udziałowiec (H) nie posiada statusu rzeczywistego właściciela (beneficial owner) należności, Wnioskodawca działając jako płatnik, może zastosować zwolnienie z poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych (WHT) od wypłacanej dywidendy na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, stosując koncepcję „Look-Through Approach” i uwzględniając status podatkowy oraz siedzibę rzeczywistego właściciela (I), będącego rezydentem podatkowym w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym, działając jako płatnik, ma on prawo zastosować zwolnienie z poboru zryczałtowanego podatku dochodowego (WHT) na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, stosując koncepcję Look-Through Approach. Oznacza to, że Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania zwolnienia dywidendowego, badając spełnienie warunków tego zwolnienia w odniesieniu do rzeczywistego właściciela należności (I z siedzibą we Włoszech), nawet jeśli bezpośredni odbiorca płatności (H z siedzibą w Holandii) nie jest ich rzeczywistym właścicielem.
Uzasadnienie prawne stanowiska Wnioskodawcy:
1.Podstawa prawna zwolnienia dywidendowego.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy od dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu.
Jednakże, na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, zwalnia się od podatku dochodowego przychody z dywidend, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
1.wypłacającym dywidendę jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.uzyskującym dochody (przychody) z dywidend jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
3.spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej;
4.spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
Przepis ten stanowi implementację do polskiego porządku prawnego Dyrektywy Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (dalej: „Dyrektywa Parent- Subsidiary” lub „Dyrektywa PS”).
2.Kwestia rzeczywistego właściciela a dywidendy.
Wnioskodawca zauważa, że w przeciwieństwie do zwolnienia dla odsetek i należności licencyjnych (art. 21 ust. 3 ustawy o CIT), literalne brzmienie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT (dotyczącego dywidend) nie zawiera wprost warunku, aby odbiorca dywidendy był jej „rzeczywistym właścicielem” (beneficial owner). Niemniej jednak, w świetle klauzuli obejścia prawa (art. 22c ustawy o CIT) oraz orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), organy podatkowe badają ten status również przy wypłacie dywidend, aby zapobiec nadużyciom polegającym na wykorzystywaniu sztucznych spółek pośredniczących (conduit companies) z siedzibą w UE wyłącznie w celu uzyskania zwolnienia podatkowego.
W analizowanym stanie faktycznym (winno być: „zdarzeniu przyszłym”) Wnioskodawca zakłada, że bezpośredni odbiorca (H) może nie być rzeczywistym właścicielem. Jednakże kluczowym faktem jest to, że rzeczywisty właściciel (I) również jest podmiotem z UE (Włochy), który byłby uprawniony do zwolnienia, gdyby otrzymał dywidendę bezpośrednio.
3.Koncepcja Look-Through Approach (LTA)
Koncepcja Look-Through Approach polega na pominięciu dla celów podatkowych podmiotu pośredniczącego, który nie jest rzeczywistym właścicielem należności, i przypisaniu płatności bezpośrednio do jej rzeczywistego właściciela.
Zastosowanie tej koncepcji w odniesieniu do zwolnienia dywidendowego znajduje silne oparcie w:
a)Celu Dyrektywy Parent-Subsidiary;
b)Orzecznictwie TSUE;
c)Objaśnieniach Ministerstwa Finansów;
d)Orzecznictwie polskich sądów administracyjnych.
Ad a) Cel Dyrektywy Parent-Subsidiary
Celem Dyrektywy PS jest wyeliminowanie podwójnego opodatkowania zysków dystrybuowanych pomiędzy spółkami powiązanymi mającymi siedzibę w różnych państwach członkowskich UE. Zgodnie z motywem 3 tej Dyrektywy, dąży ona do zwolnienia dywidend i innych zysków podzielonych wypłacanych przez spółki zależne ich spółkom dominującym z podatku potrącanego u źródła dochodu. Odmowa prawa do zwolnienia w sytuacji, gdy ostatecznym odbiorcą dywidendy jest podmiot unijny (I), prowadziłaby do naruszenia zasady neutralności podatkowej i celu Dyrektywy. Opodatkowanie dywidendy tylko dlatego, że przepływa ona przez inną spółkę z UE (H), byłoby sprzeczne z fundamentalnymi swobodami Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności ze swobodą przepływu kapitału.
Ad b) Orzecznictwo TSUE (tzw. sprawy duńskie)
W przełomowych wyrokach z dnia 26 lutego 2019 r. w sprawach połączonych C-116/16 i C-117/16 (dotyczących dywidend) TSUE potwierdził, że państwa członkowskie mają obowiązek odmówić przyznania korzyści wynikających z dyrektywy w przypadku nadużycia prawa. Jednakże Trybunał wyraźnie wskazał, kiedy nadużycie nie występuje. TSUE stwierdził, że w sytuacji, gdy rzeczywistym właścicielem dywidend jest podmiot mający siedzibę w innym państwie członkowskim UE, który spełniałby warunki do skorzystania ze zwolnienia, gdyby otrzymał dywidendę bezpośrednio, nie można mówić o nadużyciu prawa. Oznacza to, że struktura, w której pośredniczy spółka z UE, a beneficjentem jest inna spółka z UE, nie jest strukturą abuzywną służącą unikania opodatkowania, ponieważ podatek i tak nie byłby należny przy płatności bezpośredniej. Zatem zastosowanie LTA jest w takim przypadku w pełni uzasadnione.
Ad c) Objaśnienia Ministerstwa Finansów z dnia 3 lipca 2025 r.
Stanowisko Wnioskodawcy znajduje bezpośrednie potwierdzenie w Objaśnieniach podatkowych z dnia 3 lipca 2025 r. w sprawie stosowania tzw. klauzuli rzeczywistego właściciela dla celów podatku u źródła. W dokumencie tym Ministerstwo Finansów wprost potwierdziło możliwość stosowania koncepcji Look-Through Approach również w odniesieniu do dywidend. Jak wskazano w Objaśnieniach: „Ponadto, zastosowanie koncepcji LTA przez płatnika nie może pozostawać w sprzeczności z celami dyrektywy PS. Brak sprzeczności zachodzi w jednej z następujących sytuacji:
1)rzeczywistym właścicielem dywidendy jest podmiot z UE lub EOG lub
2)dywidenda jest co najmniej jednokrotnie opodatkowana na terytorium UE lub EOG”.
Skoro w analizowanym przypadku rzeczywistym właścicielem jest I (podmiot z UE), zastosowanie LTA jest zgodne z wytycznymi Ministerstwa Finansów. Płatnik powinien ustalić łańcuch podmiotów i zweryfikować, czy ostateczny beneficjent spełnia warunki z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT. Wnioskodawca taką weryfikację przeprowadzi i wykaże, że I (Włochy) spełnia wymogi rezydencji, opodatkowania oraz posiadania kapitału (pośrednio).
Ad d) Orzecznictwo sądów administracyjnych i interpretacje indywidualne
Możliwość zastosowania LTA potwierdza również orzecznictwo, w tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2023 r. (sygn. akt II FSK 1588/20). NSA potwierdził, że w przypadku wypłaty do podmiotu pośredniczącego organ podatkowy powinien zbadać status ostatecznego odbiorcy. Jeśli spełnia on warunki zwolnienia, to zwolnienie nie powinno być kwestionowane. Podobnie w najnowszych interpretacjach indywidualnych, np. w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 20 sierpnia 2025 r. (nr 0111-KDIB1-2.4010.276.2025.1.ANK), organ podatkowy potwierdził możliwość stosowania LTA w przypadku wypłaty dywidendy w strukturze holdingowej, gdzie ostatecznym beneficjentem był podmiot z UE.
4.Weryfikacja warunków w odniesieniu do I
Stosując koncepcję LTA, Wnioskodawca weryfikuje spełnienie warunków z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT w odniesieniu do I:
1.Rezydencja: I jest rezydentem podatkowym we Włoszech (UE) - warunek spełniony.
2.Opodatkowanie: I podlega we Włoszech opodatkowaniu od całości dochodów - warunek spełniony.
3.Udział kapitałowy: I posiada pośrednio (przez H) 100% udziałów w P. Należy wskazać, że dla celów LTA uwzględnia się ciągłość posiadania udziałów w łańcuchu podmiotów. Skoro H posiada 100% udziałów w P, a I posiada 100% udziałów w H, to ekonomicznie I jest właścicielem Wnioskodawcy. Zarówno TSUE, jak i polskie sądy wskazują, że przy ocenie nadużycia prawa należy patrzeć na sens ekonomiczny. Skoro I posiada udziały pośrednio od wielu lat, warunek trwałości powiązania jest spełniony.
4.Status beneficjenta rzeczywistego: I jest spółką operacyjną, giełdową, prowadzącą rzeczywistą działalność gospodarczą - warunek spełniony.
Podsumowanie
Zastosowanie koncepcji Look-Through Approach w przedstawionym stanie faktycznym (winno być: „zdarzeniu przyszłym”) jest w pełni uzasadnione i konieczne dla zachowania zgodności polskich przepisów z prawem unijnym. Odmowa zwolnienia w sytuacji, gdy dywidenda trafia ostatecznie do podmiotu unijnego (Włochy), który byłby zwolniony przy płatności bezpośredniej, stanowiłaby nieuzasadnione ograniczenie swobody przepływu kapitału i naruszenie celu Dyrektywy PS. Mechanizm Pay & Refund (art. 26 ust. 2e ustawy o CIT) nie powinien mieć zastosowania, jeżeli Płatnik jest w stanie wykazać (zgodnie z zasadą należytej staranności), że rzeczywistym właścicielem jest podmiot uprawniony do zwolnienia.
W związku z powyższym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że jest uprawniony do zastosowania zwolnienia z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT w oparciu o koncepcję Look-Through Approach.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej : „ustawa o CIT”):
Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT:
Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak stanowi art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.
Natomiast stosownie do art. 3 ust. 5 ustawy o CIT:
Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT:
Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT:
Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
Stosownie do art. 22a ustawy o CIT:
Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT:
Zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, f oraz j, z wyjątkiem dochodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
1) wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
3) spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
4) spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
Stosownie do art. 22 ust. 4a cytowanej wyżej ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółka uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada udziały (akcje) w spółce wypłacającej te należności w wysokości, o której mowa w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.
Zgodnie z art. 22 ust. 4b ustawy o CIT:
Zwolnienie to ma również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, przez spółkę uzyskującą dochody (przychody) z tytułu udziału w zysku osoby prawnej mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, upływa po dniu uzyskania tych dochodów (przychodów). W przypadku niedotrzymania warunku posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat spółka, o której mowa w ust. 4 pkt 2, jest obowiązana do zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od dochodów (przychodów) określonych w ust. 1 w wysokości 19% dochodów (przychodów) do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym utraciła prawo do zwolnienia. Odsetki nalicza się od następnego dnia po dniu, w którym po raz pierwszy skorzystała ze zwolnienia.
Ponadto zgodnie z art. 22 ust. 4d ustawy o CIT:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, stosuje się:
1) jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 4 pkt 3, wynika z tytułu własności;
2) w odniesieniu do dochodów uzyskanych z udziałów (akcji) posiadanych na podstawie tytułu:
a) własności,
b) innego niż własność, pod warunkiem że te dochody (przychody) korzystałyby ze zwolnienia, gdyby posiadanie tych udziałów (akcji) nie zostało przeniesione.
W myśl art. 22 ust. 6 ustawy o CIT:
Przepisy ust. 4-4d stosuje się odpowiednio również do podmiotów wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy, przy czym w przypadku Konfederacji Szwajcarskiej przepisy ust. 4-4d mają zastosowanie, jeżeli zostanie spełniony warunek, o którym mowa w ust. 4c pkt 2.
Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że warunkiem zwolnienia od podatku dochodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spełnienie przez uzyskującego dywidendę jednocześnie wszystkich przesłanek, o których mowa w art. 22 ust. 4-4d ustawy o CIT.
Powołane przepisy art. 22 ust. 4-4d ustawy o CIT, wprowadzają wyjątek od generalnej zasady opodatkowania wypłacanych dywidend wyrażonej w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT. Z uwagi na obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadę powszechności opodatkowania, przepisy statuujące zwolnienia od opodatkowania należy interpretować ściśle, zgodnie z zasadami wykładni językowej i w granicach tej wykładni.
Stosownie do art. 22c ust. 1 ustawy o CIT:
Przepisów art. 17 ust. 1 pkt 57 i 58, art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 4, art. 24n ust. 1 oraz art. 24o ust. 1 nie stosuje się, jeżeli skorzystanie ze zwolnienia określonego w tych przepisach było:
1) sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych przepisów;
2) głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania był sztuczny.
Przy czym zgodnie z art. 22c ust. 2 ustawy o CIT:
Na potrzeby ust. 1 sposób działania nie jest sztuczny, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że podmiot działający rozsądnie i kierujący się zgodnymi z prawem celami zastosowałby ten sposób działania w dominującej mierze z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych. Do przyczyn, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się celu skorzystania ze zwolnienia określonego w przepisach art. 17 ust. 1 pkt 57 i 58, art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 4, art. 24n ust. 1 oraz art. 24o ust. 1, sprzecznego z przedmiotem lub celem tych przepisów.
Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:
Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
Płatnik, który chce zastosować zwolnienie wynikające z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, i nie dokonywać poboru podatku u źródła, jest zobowiązany do przeprowadzenia pełnej weryfikacji warunków umożliwiających skorzystanie z tego zwolnienia, zachowując przy tym należytą staranność. To oznacza, że płatnik ma obowiązek weryfikować, czy uzyskująca dochody z dywidendy spółka spełnia wszystkie warunki do skorzystania ze zwolnienia z podatku u źródła. W ramach należytej staranności nie można ograniczać się jedynie do weryfikacji warunków zastosowania zwolnienia wynikających z art. 22 ust. 4-6 ustawy o CIT.
Stosownie do art. 26 ust. 2e ustawy o CIT:
Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:
1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e ;
2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
W związku z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, w przypadku przekroczenia kwoty 2 000 000 zł z tytułów określonych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT na rzecz jednego podatnika - płatnicy nie mają możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Zgodnie zaś z art. 26 ust. 7a ustawy o CIT:
Przepisu ust. 2e nie stosuje się, jeżeli płatnik złożył oświadczenie, że:
1) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie posiada wiedzy uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
W myśl art. 26 ust. 7b i 7c ustawy o CIT:
7b. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7a, składa kierownik jednostki w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości, a w przypadku gdy jednostką kieruje organ wieloosobowy - wyznaczona osoba wchodząca w skład tego organu, przy czym nie jest dopuszczalne złożenie tego oświadczenia przez pełnomocnika.
7c. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7a, płatnik jest obowiązany złożyć do organu podatkowego wskazanego w art. 28b ust. 15, nie później niż ostatniego dnia drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym doszło do przekroczenia kwoty określonej w ust. 2e, przy czym wykonanie tego obowiązku po dokonaniu wypłaty nie zwalnia płatnika z obowiązku dochowania należytej staranności przed jej dokonaniem.
Zgodnie z art. 26 ust. 7f ustawy o CIT:
Jeżeli płatnik złożył oświadczenie, o którym mowa w ust. 7a, a następnie dokonuje na rzecz podatnika, którego dotyczyło to oświadczenie, dalszych wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 , płatnik może nie stosować przepisu ust. 2e do ostatniego dnia roku podatkowego, w którym złożył to oświadczenie, przy czym przepis ust. 2j stosuje się odpowiednio.
Natomiast w myśl art. 26 ust. 7g ustawy o CIT:
W przypadku, o którym mowa w ust. 7f, płatnik, w terminie do ostatniego dnia miesiąca następującego po zakończeniu roku podatkowego albo okresu, o którym mowa w ust. 2j, składa oświadczenie do organu podatkowego, o którym mowa w art. 28b ust. 15 , że w momencie dokonania dalszych wypłat należności:
1) posiadał dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie posiadał wiedzy uzasadniającej przypuszczenie, że istniały okoliczności wykluczające możliwość zastosowania stawki podatku, zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Należy zwrócić uwagę na art. 4a pkt 29 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
Ilekroć w ustawie jest mowa o rzeczywistym właścicielu – oznacza to podmiot, który spełnia łącznie następujące warunki:
a) otrzymuje należność dla własnej korzyści, w tym decyduje samodzielnie o jej przeznaczeniu i ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej części,
b) nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem zobowiązanym do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi,
c) prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby, jeżeli należności są uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym przy ocenie, czy podmiot prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą, uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez ten podmiot w zakresie otrzymanej należności.
Należy podkreślić, że uprawnienia do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT przysługują jedynie podatnikom, a więc podmiotom uzyskującym trwałe przysporzenie majątkowe z tytułu otrzymania danej należności. Podmiot pośredniczący w przekazywaniu płatności z definicji nie spełni więc tego kryterium, w związku z czym nie będzie on uprawniony do skorzystania z preferencyjnego systemu opodatkowania dywidend (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 marca 2016 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 82/14).
Dokonując weryfikacji należytej staranności należy odnosić się do aspektów istotnych z punktu widzenia stosowania danej preferencji podatkowej. W szczególności dotyczy to:
1.weryfikacji statusu kontrahenta jako podatnika (rzeczywistego właściciela) w stosunku do otrzymanej należności, w tym poprzez pryzmat prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej przez ten podmiot;
2.weryfikacji rezydencji podatkowej odbiorcy należności;
3.weryfikacji otrzymanych dokumentów pod kątem ich zgodności ze stanem faktycznym (w tym na podstawie informacji dostępnych publicznie).
Wskazując na warunek bezpośredniego posiadania udziałów należy zauważyć, że będzie on spełniony, gdy wszystkie podmioty w łańcuchu płatności kaskadowo spełniają ten warunek w kolejnej spółce w łańcuchu. Wówczas każda kolejna spółka otrzymująca dywidendę powinna spełniać warunek bezpośredniego posiadania udziałów względem kolejnej spółki wypłacającej, a nie względem pierwszej spółki wypłacającej. Warunek bezpośredniego posiadania udziałów będzie spełniony także gdy rzeczywisty właściciel dywidendy na rzecz którego jest ona przekazywana przez pośredników posiada bezpośrednio udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendę.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy przy założeniu, że bezpośredni udziałowiec ( H) nie posiada statusu rzeczywistego właściciela (beneficial owner) należności, Wnioskodawca działając jako płatnik, może zastosować zwolnienie z poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych (WHT) od wypłacanej dywidendy na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, stosując koncepcję „Look-Through Approach” i uwzględniając status podatkowy oraz siedzibę rzeczywistego właściciela (I), będącego rezydentem podatkowym w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej.
Jak już wyżej wskazano zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy tego podatku uzyskujący określone w art. 7b ust. 1 pkt 1 tej ustawy przychody (dochody) z dywidend oraz inne przychody (dochody) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Polski podlegają w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym, którego stawka wynosi 19% uzyskanego przychodu (dochodu). Przepis dotyczy przychodów (dochodów) uzyskiwanych zarówno przez podatników podatku CIT będących rezydentami, jak i będących nierezydentami.
Jednocześnie, podmioty krajowe (w tym spółki), które dokonują wypłaty należności z powyższego tytułu są obowiązane jako płatnicy pobierać w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od wypłacanych należności (zdanie pierwsze art. 26 ust. 1 ustawy o CIT).
W drodze odstępstwa od wskazanych zasad, polski ustawodawca – treścią art. 22 ust. 4 ustawy o CIT – przewiduje zwolnienie z opodatkowania podatkiem wskazanym w art. 22 ust. 1 tej ustawy spółek uzyskujących takie przychody (otrzymujących dywidendę), które podlegają w Polsce, innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz w Szwajcarii, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Warunki stosowania tego zwolnienia określa art. 22 ust. 4-6 ustawy o CIT.
Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz odnosząc się do spełnienia warunków omówionych powyżej a wynikających z art. 22 ust. 4-6 ustawy o CIT w zw. z art. 26 ustawy o CIT, należy stwierdzić, że skoro:
1.rzeczywistym właścicielem wypłacanej dywidendy, (ostatecznym beneficjentem) będzie spółka I;
2.spółka I, jako rzeczywisty właściciel dywidendy, rozpozna w swoim kraju (we Włoszech) przychód podatkowy z tytułu otrzymanej dywidendy;
3.płatności przekazywane w łańcuchu podmiotów będę rodzajowo tożsame. Płatność przekazywana przez bezpośredniego udziałowca ( H) na rzecz rzeczywistego właściciela ( I) nastąpi również w formie dywidendy;
4.Wnioskodawca, jako podmiot wypłacający dywidendę jest spółką mającą siedzibę na terytorium Polski (warunek z art. 22 ust. 4 pkt 1 ustawy CIT);
5.każdy z podmiotów podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, w państwie członkowskim UE - odpowiednio H w Holandii, a I we Włoszech - (art. 22 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT);
6.żaden z podmiotów w łańcuchu płatności nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągnięcia (art. 22 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT);
7.każdy z podmiotów stanowi spółkę podlegającą odpowiednim przepisom - H jest spółką kapitałową B.V. w Holandii, a I jest spółką kapitałową. we Włoszech - (art. 22 ust. 4 pkt 2, ust. 4c i ust. 6 ustawy o CIT);
8.bezpośredni udziałowiec, spółka H, posiada nieprzerwanie przez okres co najmniej dwóch lat (od 2002 roku) bezpośrednio nie mniej niż 10% (posiada 100%) udziałów w kapitale Spółki wypłacającej dywidendę (P). Z kolei rzeczywisty właściciel, spółka I, posiada bezpośrednio 100% udziałów w spółce H, co oznacza nieprzerwane od ponad dwóch lat posiadanie w sposób pośredni 100% udziałów w kapitale Spółki wypłacającej (art. 22 ust. 4 pkt 3 w zw. art. 22 ust. 4a-4b ustawy o CIT);
9.udziałowiec bezpośredni ( H) posiada tytułem własności udziały, z tytułu których dywidenda jest wypłacana przez Wnioskodawcę. Spółka I posiada natomiast tytułem własności udziały w kapitale spółki H (art. 22 ust. 4d ustawy o CIT);
10.skorzystanie ze zwolnienia określnego w art. 22 ust. 4 ustawy CIT:
i.nie będzie sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych przepisów,
ii.nie będzie głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania nie będzie sztuczny w rozumieniu art. 22c ust. 2 ustawy CIT (warunek z art. 22c ust. 1 ustawy o CIT);
11.w związku z przekroczeniem kwoty, o której mowa w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, Wnioskodawca (jako płatnik) skutecznie złoży oświadczenie zarządu, o którym mowa w art. 26 ust. 7a-7j ustawy o CIT
- to w opisanym zdarzeniu przyszłym, przy założeniu, że bezpośredni udziałowiec ( H) nie posiada statusu rzeczywistego właściciela (beneficial owner) należności, Wnioskodawca działając jako płatnik, może zastosować zwolnienie z poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych (WHT) od wypłacanej dywidendy na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, stosując koncepcję „Look-Through Approach” i uwzględniając status podatkowy oraz siedzibę rzeczywistego właściciela (I ), będącego rezydentem podatkowym w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Euroejskiej tj. we Włoszech.
Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązujące w dniu wydania interpretacji.
Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych i wyroków wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego…. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


