Interpretacja indywidualna z dnia 18 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDWT.4011.54.2026.3.JŁR

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 kwietnia 2026 r. (wpływ 29 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani matką dwojga małoletnich dzieci w wieku 14 i 8 lat. W roku podatkowym 2025 pozostawała Pani w związku małżeńskim z ojcem dzieci, przy czym od stycznia do lipca 2025 r. prowadzili Państwo wspólne gospodarstwo domowe i wspólnie sprawowali opiekę nad dziećmi.

Od sierpnia 2025 r. nastąpiło faktyczne rozstanie – dzieci zamieszkują wyłącznie z Panią, a Pani sprawuje nad nimi codzienną, faktyczną i pełną opiekę, obejmującą wszystkie obowiązki związane z wychowaniem, edukacją oraz utrzymaniem.

Ojciec dzieci nie uczestniczy na co dzień w ich wychowaniu, jego kontakt z dziećmi jest sporadyczny i nieregularny. W praktyce ciężar wychowania i opieki nad dziećmi spoczywa wyłącznie na Pani.

Za rok podatkowy 2025 dokonała Pani rozliczenia podatku dochodowego, korzystając z ulgi prorodzinnej na dwoje dzieci w całości.

W związku z powyższym powstała wątpliwość, czy w sytuacji faktycznego sprawowania wyłącznej opieki nad dziećmi przez część roku podatkowego, przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości za okres sprawowania tej opieki, a za okres wspólnego zamieszkiwania – proporcjonalnie.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

1.W 2025 r. uzyskiwała Pani wyłącznie dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę.

2.W całym 2025 r. pozostawała Pani formalnie w związku małżeńskim.

3.Od sierpnia 2025 r. do grudnia 2025 r. dzieci stale zamieszkiwały z Panią, co oznacza, że ich miejscem zamieszkania było Pani miejsce zamieszkania. W tym okresie miejsce zamieszkania dzieci nie było tożsame z miejscem zamieszkania obojga rodziców.

4.W 2025 r. żadne z dzieci nie było umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie.

5.Ojciec dzieci posiadał formalnie władzę rodzicielską przez cały 2025 r.

6.Niezależnie od formalnego pozostawania w związku małżeńskim w 2025 r., faktyczna opieka nad dziećmi przez cały rok spoczywała na Pani. Ojciec dzieci, z uwagi na charakter pracy (praca za granicą), nie uczestniczył w bieżącej opiece nad dziećmi, ich edukacji, leczeniu ani organizacji czasu wolnego (w tym organizacji ferii, świąt oraz zajęć dodatkowych).

Od sierpnia do grudnia 2025 r. brak jego zaangażowania miał charakter całkowity, natomiast w okresie od stycznia do lipca 2025 r. jego udział w opiece był marginalny i ograniczał się do sporadycznych, nieregularnych kontaktów z dziećmi.

W okresie od stycznia do lipca 2025 r. ojciec dzieci uczestniczył częściowo w kosztach utrzymania wspólnego gospodarstwa domowego, w tym w opłatach za mieszkanie, jednak miało to wyłącznie charakter finansowy i nie wiązało się z faktycznym sprawowaniem opieki nad dziećmi ani udziałem w ich wychowaniu.

Ojciec dzieci nie uczestniczył w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących ich wychowania i rozwoju, a jego udział ograniczał się głównie do obowiązku alimentacyjnego oraz incydentalnego wsparcia finansowego.

Ojciec dzieci realizował obowiązek alimentacyjny w wysokości 1000 zł miesięcznie, ustalony od kwietnia 2025 r., co stanowiło jego podstawową formę udziału w utrzymaniu dzieci.

Całość obowiązków związanych z codziennym utrzymaniem dzieci, ich wychowaniem oraz zabezpieczeniem ich potrzeb życiowych spoczywała wyłącznie na Pani.

7.W odniesieniu do ulgi prorodzinnej za 2025 r. nie doszło do porozumienia pomiędzy Panią a ojcem dzieci co do sposobu jej podziału. Początkowo dokonała Pani odliczenia ulgi na dwoje dzieci w całości, jednak następnie – działając ostrożnościowo – złożyła Pani korektę rozliczenia i proporcjonalnie zmniejszyła odliczenie za okres od stycznia do lipca 2025 r., dokonując zwrotu odpowiedniej kwoty podatku. Ojciec dzieci został poinformowany, że sposób ostatecznego rozliczenia ulgi uzależnia Pani od uzyskania interpretacji indywidualnej.

Do chwili obecnej brak jest porozumienia pomiędzy stronami w tym zakresie.

8.W 2025 r. do żadnego z dzieci nie miały zastosowania przepisy dotyczące działalności gospodarczej, podatku liniowego, ryczałtu, podatku tonażowego ani przemysłu okrętowego.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do zastosowania ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości za okres od sierpnia do grudnia 2025 r., w którym sprawuje Pani samodzielnie faktyczną opiekę nad dziećmi, a za okres od stycznia do lipca 2025 r. – proporcjonalnie, czy też ulga powinna zostać podzielona po połowie między rodziców za cały rok podatkowy?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, zgodnie z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej przysługuje temu rodzicowi, który faktycznie wykonuje władzę rodzicielską i sprawuje opiekę nad dzieckiem.

W przypadku, gdy oboje rodzice wykonują władzę rodzicielską i wspólnie sprawują opiekę nad dzieckiem, ulga powinna być podzielona między nich, co do zasady po równo, chyba że ustalą inaczej.

Natomiast w sytuacji, gdy jeden z rodziców faktycznie sprawuje opiekę nad dzieckiem, a drugi rodzic nie uczestniczy w bieżącym wychowaniu, opiece i utrzymaniu dziecka, prawo do ulgi przysługuje temu rodzicowi, który faktycznie tę opiekę wykonuje.

W przedstawionym stanie faktycznym od sierpnia 2025 r. to Pani sprawuje wyłączną, codzienną i faktyczną opiekę nad dziećmi, co oznacza, że za ten okres przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości.

Za okres od stycznia do lipca 2025 r., kiedy dzieci pozostawały we wspólnym gospodarstwie domowym obojga rodziców, zasadne jest proporcjonalne rozliczenie ulgi między rodzicami.

W związku z powyższym uważa Pani, że ma Pani prawo do zastosowania ulgi prorodzinnej w całości za okres faktycznego sprawowania wyłącznej opieki nad dziećmi, a za pozostały okres – proporcjonalnie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.):

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1)wykonywał władzę rodzicielską;

2)pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3)sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1)jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a)pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b)niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2)dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3)trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:

a)92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b)166,67 zł na trzecie dziecko,

c)225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.

Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1)na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

2)wstąpiło w związek małżeński.

Stosownie do art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:

Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:

1)osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów;

2)osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka, którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d omawianej ustawy:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Z art. 27f ust. 3 ww. ustawy wynika, że:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 25 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.):

Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:

§ 1 Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.

§ 2 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)odpis aktu urodzenia dziecka;

2)zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3)odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4)zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Art. 27f ust. 7 wskazanej ustawy stanowi:

Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Według art. 6 ust. 8 ww. ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)stosuje przepisy:

a)art. 30c lub

b)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Na gruncie art. 92 ustawy z 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2809 ze zm.):

Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.

Stosownie do art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.

Art. 95 § 1 cytowanego Kodeksu stanowi, że:

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

Z art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu wynika, że:

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską.

Samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne realizowanie, czyli wykonywanie obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka. Co istotne, samo tylko uiszczanie alimentów na rzecz dziecka, czy też sporadyczne spotkania z dzieckiem nie wypełniają tak rozumianego określenia „wykonywanie władzy rodzicielskiej”.

Odnosząc się natomiast do kwestii podziału „ulgi prorodzinnej” pomiędzy rodziców wykonujących władzę rodzicielską wskazać należy, że ustawodawca dał im możliwość wyboru, w jaki sposób dokonają odliczeń kwoty przysługującej im ulgi. Istotne jest jednak to, aby odliczona kwota przez oboje rodziców nie przekroczyła rocznego limitu ulgi określonego ustawą. W związku z tym, możliwe jest skorzystanie z odliczenia kwoty ulgi przez jednego z rodziców, przy czym konieczne jest w tym zakresie uzyskanie porozumienia pomiędzy osobami uprawnionymi, gdyż to im ustawodawca pozostawił decyzję w tym względzie. Jak wynika bowiem z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwotę ulgi rodzice mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Jednakże, w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:

a)zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub

b)gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim.

-kwotę ulgi rodzice mogą odliczyć od podatku w równych częściach.

Wskazać przy tym należy, że sądy administracyjne wyjaśniały już, jak należy rozumieć zwrot „ustalenia” zawarty w art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 lipca 2016 r. sygn. akt II FSK 447/16 wskazał, że:

art. 27f ust. 4 u.p.d.o.f. nie zawiera warunku zawarcia „ustaleń” czy też porozumienia rodziców dziecka w jakiejś szczególnej formie. W konsekwencji porozumienie pomiędzy rodzicami co do każdorocznego odliczenia ulgi prorodzinnej wynika z faktycznych czynności (faktycznego odliczania ulgi), a nie z formalnej umowy lub jej zmiany.

Natomiast w przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

W opisie stanu faktycznego wskazała Pani, że jest Pani matką dwojga małoletnich dzieci w wieku 14 i 8 lat. W całym 2025 r. pozostawała Pani formalnie w związku małżeńskim z ojcem dzieci, przy czym od stycznia do lipca 2025 r. prowadzili Państwo wspólne gospodarstwo domowe i wspólnie sprawowali opiekę nad dziećmi. W związku z faktycznym Państwa rozstaniem od sierpnia 2025 r. do grudnia 2025 r. dzieci stale zamieszkiwały z Panią, co oznacza, że ich miejscem zamieszkania było Pani miejsce zamieszkania. W tym okresie miejsce zamieszkania dzieci nie było tożsame z miejscem zamieszkania obojga rodziców. Dzieci zamieszkują wyłącznie z Panią, a Pani sprawuje nad nimi codzienną, faktyczną i pełną opiekę, obejmującą wszystkie obowiązki związane z wychowaniem, edukacją oraz utrzymaniem. Ojciec dzieci nie uczestniczy na co dzień w ich wychowaniu, jego kontakt z dziećmi jest sporadyczny i nieregularny. W praktyce ciężar wychowania i opieki nad dziećmi spoczywa wyłącznie na Pani. Ojciec dzieci posiadał formalnie władzę rodzicielską przez cały 2025 r. Niezależnie od formalnego pozostawania w związku małżeńskim w 2025 r., faktyczna opieka nad dziećmi przez cały rok spoczywała na Pani. Ojciec dzieci, z uwagi na charakter pracy (praca za granicą), nie uczestniczył w bieżącej opiece nad dziećmi, ich edukacji, leczeniu ani organizacji czasu wolnego (w tym organizacji ferii, świąt oraz zajęć dodatkowych). Od sierpnia do grudnia 2025 r. brak jego zaangażowania miał charakter całkowity, natomiast w okresie od stycznia do lipca 2025 r. jego udział w opiece był marginalny i ograniczał się do sporadycznych, nieregularnych kontaktów z dziećmi. W okresie od stycznia do lipca 2025 r. ojciec dzieci uczestniczył częściowo w kosztach utrzymania wspólnego gospodarstwa domowego, w tym w opłatach za mieszkanie, jednak miało to wyłącznie charakter finansowy i nie wiązało się z faktycznym sprawowaniem opieki nad dziećmi ani udziałem w ich wychowaniu. Ojciec dzieci nie uczestniczył w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących ich wychowania i rozwoju, a jego udział ograniczał się głównie do obowiązku alimentacyjnego oraz incydentalnego wsparcia finansowego. Wszystkie obowiązki związane z codziennym utrzymaniem dzieci, ich wychowaniem oraz zabezpieczeniem ich potrzeb życiowych spoczywały wyłącznie na Pani. W kwestii ulgi prorodzinnej za 2025 r. nie doszło do porozumienia pomiędzy Panią a ojcem dzieci co do sposobu jej podziału. Do chwili obecnej brak jest porozumienia pomiędzy stronami w tym zakresie. W 2025 r. uzyskiwała Pani wyłącznie dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę. W 2025 r. żadne z dzieci nie było umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie. W 2025 r. do żadnego z dzieci nie miały zastosowania przepisy dotyczące działalności gospodarczej, podatku liniowego, ryczałtu, podatku tonażowego ani przemysłu okrętowego.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że w sytuacji gdy nie doszło do zawarcia porozumienia z ojcem dzieci co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej za 2025 r. i od stycznia 2025 r. do lipca 2025 r. miejsce zamieszkania dzieci, o których mowa we wniosku, było – w rozumieniu ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny – takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, to przysługuje Pani prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na dwoje małoletnich dzieci w wysokości 50% kwoty ulgi za miesiące od stycznia do lipca 2025 r. Stosownie bowiem do art. 27f ust. 4 ww. ustawy w przypadku braku porozumienia między rodzicami kwotę obliczoną zgodnie z art. 27f ust. 2 omawianej ustawy, rodzice odliczają od podatku w równych częściach, w sytuacji gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim.

Odnosząc się natomiast do możliwości odliczenia przez Panią ulgi prorodzinnej od miesiąca sierpnia 2025 r. na małoletnie dzieci i przyjmując za Panią, że nie zawarła Pani porozumienia z ojcem dzieci co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej za 2025 r., to w związku z tym że miejsce zamieszkania Pani dzieci było – w rozumieniu ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny – u Pani, a ojciec dzieci mieszkał w innym miejscu, co oznacza, że miejsce zamieszkania dzieci nie było takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, przysługuje Pani prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na dwoje małoletnich dzieci w pełnej wysokości, tj. 100% kwoty, ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za miesiące od sierpnia do grudnia 2025 r. Do Pani sytuacji, przy założeniu braku porozumienia pomiędzy rodzicami co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej, od sierpnia 2025 r. ma zastosowanie zdanie czwarte przepisu art. 27f ust. 4 omawianej ustawy, zgodnie z którym w przypadkach innych niż wyżej wymienione, odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy Kodeks cywilny.

Wobec powyższego, Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.