Interpretacja indywidualna z dnia 25 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.103.2026.1.AG
Przychody uzyskiwane ze sprzedaży ziemniaków sadzeniaków zakupionych i przechowywanych w warunkach zwiększających ich wartość kiełkowania, nie wpisują się w zakres działalności rolniczej zwolnionej z opodatkowania CIT; winny zostać opodatkowane jako przychody z działalności gospodarczej.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 marca 2026 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynął Państwa wniosek z 25 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy przychód uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży ziemniaków sadzeniaków, zakupionych uprzednio od innych podmiotów i przechowanych w odpowiednich warunkach do czasu uzyskania odpowiednich cech biologicznego rozwoju, będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
(…) sp. z o.o. (dalej także: „Spółka”, lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność rolniczą o profilu produkcyjnym i usługowym. Spółka specjalizuje się w uprawie rzepaku oraz zbóż.
Jednym z kluczowych obszarów działalności Spółki jest także produkcja ziemniaków sadzeniaków, które trafiają następnie do licznych gospodarstw rolnych w całej Polsce, stanowiąc solidną podstawę pod przyszłe plony.
W ramach swojej działalności Spółka zamierza skupować ziemniaki, przechowywać je ponad miesiąc we własnym magazynie, jonizować i w ten sposób zwiększać ich wartość kiełkowania, a następie sprzedawać.
W procesie przechowywania ziemniaków, Spółka będzie utrzymywała odpowiednią temperaturę oraz będzie generowała do atmosfery komory przechowalniczej etylen, który utrzymuje pobudzone kiełki w odpowiedniej długości, zapobiegając ich nadmiernemu wydłużaniu.
Pytanie
Czy przychód uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży ziemniaków sadzeniaków, zakupionych uprzednio od innych podmiotów i przechowanych w odpowiednich warunkach do czasu uzyskania odpowiednich cech biologicznego rozwoju, będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
Państwa stanowisko w sprawie
Państwa zdaniem przychód uzyskiwany z tytułu sprzedaży ziemniaków sadzeniaków, zakupionych uprzednio od innych podmiotów i przechowanych w odpowiednich warunkach do czasu uzyskania odpowiednich cech biologicznego rozwoju, nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. - dalej: „Ustawa o CIT”) przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej oraz dochodów opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek.
Przepis zawarty w art. 2 ust. 2 ustawy o CIT stanowi, że działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:
1)miesiąc - w przypadku roślin,
2)16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
3)6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4)2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt
- licząc od dnia nabycia.
Z kolei art. 2 ust. 3 ustawy o CIT zawiera definicję działów specjalnych produkcji rolnej, którymi zgodnie z treścią tego przepisu są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.
Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności będzie skupował ziemniaki, przechowywał je ponad miesiąc we własnym magazynie, jonizował i w ten sposób zwiększał ich wartość kiełkowania, a następie sprzedawał ziemniaki sadzeniaki gotowe do sadzenia.
Działalność tego rodzaju stanowi, w opinii Wnioskodawcy, produkcję materiału siewnego, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynosi co najmniej miesiąc. Działalność tego rodzaju spełnia zatem definicję działalności rolniczej zawartej w art. 2 ust. 2 ustawy o CIT.
Należy podkreślić, że produkcja ziemniaków jest produkcją rolniczą polegającą na wytworzeniu produktu roślinnego (bulwy) z materiału nasiennego. Całkowity okres produkcji ziemniaka składa się z okresu wzrostu rośliny na plantacji (w ziemi), który trwa ok. 5 miesięcy oraz okresu przechowywania zimowego wynoszącego ok. 7 miesięcy.
Bulwa ziemniaka jest żywym organizmem od momentu zainicjowania kiełkowania, przez haczykowanie i wiązanie młodych bulw (po ustaniu wzrostu stolonu), aż do momentu osiągnięcia dojrzałości fizjologicznej bulw (zbiorczej). Jej funkcje życiowe postępują przez cały okres przechowywania (po zbiorze) aż do następnej wiosny, kiedy materiał ten w postaci wegetatywnej trafia do gleby jako kolejna bulwa mateczna.
W trakcie przechowywania bulw w okresie jesiennym i także zimowym, następują zmiany fizjologiczne (parowanie, zmiany zaw. suchej masy) i biochemiczne (głównie oddychanie komórkowe, początki wybudzania i podkiełkowywania). Zmiany te – szybsze lub wolniejsze, związane są głównie z temperaturą w okresie przechowywania, ale także pośrednio w następstwie blokowania lub wzrostu działania hormonów roślinnych.
Największe przemiany biologiczne (dokładniej: fizjologiczno-biochemiczne) zachodzą w okresie przechowywania w bulwie pobudzonej (kiełkującej). Obserwuje się wtedy szybką zamianę skrobi w cukry rozpuszczalne, następnie tzw. oddychanie (zużycie substancji zapasowej z końcowym wydzielaniem, ciepła, dwutlenku węgla i odparowaniem wody). Tworzy się także kiełek – zaczątek nowej łodygi.
Spoczynkiem fizjologicznym nazywamy stan, który uniemożliwia skiełkowanie bulwy, nawet wtedy kiedy warunki zewnętrzne temu sprzyjają (np. wyższa temperatura). Okres uśpienia, zwany inaczej okresem spoczynku (długi lub krótki) jest związany także z genotypem i cechami osobistymi każdej z odmian ziemniaka. Okres spoczynku fizjologicznego dla grupy odmian bardzo wczesnych i wczesnych kończy się z reguły pomiędzy 20 października i 1 listopada. Dla kolejnych grup np. dla odmian średnio wczesnych, spoczynek bulw może kończyć się nawet w drugiej dekadzie grudnia.
W wyższych temperaturach przechowywania jesienno-zimowego silnie skraca się okres spoczynku bulw, co związane jest z utratą hormonów hamujących kiełkowanie na korzyść hormonów generujących kiełkowanie i wzrost (np. giberelina).
Okres zbioru w warunkach Polski trwa z reguły w okresie od września do początku października. Następnie bulwy trafiają do klimatyzowanych przechowalni, w których można spowolnić – ale nie zatrzymać procesy przemian biologicznych.
Dla ziemniaków przeznaczanych nie do spożycia, bądź przemysłu, lecz do reprodukcji – okres od końca zbioru (w październiku do końca grudnia) wykorzystywany jest także w procesie produkcyjnym jako element przygotowywania bulw do wczesnego podkiełkowania, zarazem rozpoczęcia nowego okresu sezonowego. Podnosi się wtedy temperaturę – jako element skrócenia okresu spoczynku i inicjacji kiełkowania.
Podczas tego procesu przy produkcji nasiennej, coraz powszechniejsza staje się technologia generowania do atmosfery komory przechowalniczej etylenu, który utrzymuje pobudzone kiełki w odpowiedniej długości, zapobiegając ich nadmiernemu wydłużaniu. Zaletą stabilizacji kiełka apikalnego i kolejnych wyrastających z innych oczek jest wyrównanie startu wiosennego wszystkich kiełków wyrastających z oczek bulwy macierzystej. To z kolei prowadzi do uzyskania łodyg, na których haczykowanie i tuberyzacja, czyli inicjowanie bulw potomnych zachodzi w podobnym przedziale czasowym i finalnie otrzymywany pod jedną rośliną produkt jest homogenny.
W produkcji ziemniaka niezbędna jest systematyczna wymiana materiału nasadzeniowego.
Preferowanym kalibrażem, czyli wielkością kupowanego w tym celu ziemniaka, jest najczęściej przedział 35-55 mm. Biorąc pod uwagę powyższe, najkorzystniejsze w produkcji ziemniaka sadzeniaka jest otrzymanie właśnie takiego przedziału bulw w plonie. Stąd proces skracania okresu uśpienia bulw w przechowalni i wcześniejsze inicjowanie kiełkowania wspierane jednocześnie inhibitorami typu etylen jest bardzo istotną częścią produkcji ziemniaka w kontekście optymalizacji plonu pod kątem jakościowym.
W trakcie magazynowania ziemniaków sadzeniaków, sterowanie atmosferą komory przechowalniczej poprzez dobór zakresu temperatur w zależności od kondycji fizjologicznej bulw – odpowiednio blokowanie lub wzrost działania hormonów roślinnych za pomocą dozowanych inhibitorów – uruchamia procesy, które utrzymują sadzeniaki w odpowiednim stadium rozwojowym.
Podejmowane przez Spółkę działania w okresie przechowywania ziemniaków w okresie spoczynku będą zmierzały zatem do uzyskania najwyższej jakości materiału sadzeniakowego i nie będą prowadziły do przetworzenia przechowywanych ziemniaków, a jedynie do przyspieszenia lub spowolnienia naturalnych procesów zachodzących w przechowywanych bulwach.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca uważa, że przychód uzyskiwany z tytułu sprzedaży ziemniaków sadzeniaków, zakupionych uprzednio od innych podmiotów i przechowanych w odpowiednich warunkach do czasu uzyskania odpowiednich cech biologicznego rozwoju, będzie stanowił przychód z działalności rolniczej i jako taki nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej oraz dochodów opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek.
Pojęcie działalności rolniczej dla celów podatku dochodowego od osób prawnych zostało określone w art. 2 ust. 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
Działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:
1) miesiąc - w przypadku roślin,
2) 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
3) 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4) 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt
- licząc od dnia nabycia.
Ponieważ ustawodawca zdefiniował pojęcie działalności rolniczej, to tylko w granicach wyznaczonych zakresem owej definicji można mówić o przychodzie z tego tytułu.
Zakresu wyłączenia przedmiotowego określonego w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, nie stosuje się natomiast do przychodów wynikających z działalności związanej z działalnością rolniczą lub produkcją rolniczą. Do przychodów z działalności rolniczej zalicza się przychody pochodzące (a nie „związane”) z działalności wymienionej w art. 2 ust. 2 ustawy o CIT. Wyłączenie nie ma więc zastosowania do przychodów pochodzących, np. z działalności przetwórczej płodów rolnych czy świadczenia usług związanych z działalnością rolniczą (np. dzierżawa gruntów rolnych na cele prowadzenia działalności rolniczej przez inny podmiot). Przychody z takich rodzajów działalności, jako przychody pochodzące z innej niż rolnicza działalności, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
W myśl omawianego przepisu, działalność rolnicza może być prowadzona w dwojaki sposób, polegający na:
-wytwarzaniu produktów roślinnych i zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym, czyli naturalnym, z własnych upraw, hodowli lub chowu, w zakresie wymienionym w przepisie;
-hodowaniu roślin i zwierząt nabywanych od innych producentów, przy czym okresy przetrzymywania zakupionych roślin i zwierząt, w celu ich biologicznego wzrostu (tzn. czas liczony od dnia nabycia do dnia zbycia) nie mogą być krótsze od okresów wskazanych w przepisie.
Przez wytwarzanie należy rozumieć działalność, która skutkuje powstaniem produktów roślinnych lub zwierzęcych. Ustawa wymaga, aby produkty te były w stanie nieprzetworzonym. Produkt przetworzony to taki, który na skutek zastosowania względem niego określonych procesów technologicznych nabrał nowych cech, właściwości. Stan nieprzetworzony to taki stan produktu, który nie różni się zasadniczo od stanu, w jakim produkt znajdował się bezpośrednio po jego wytworzeniu. Produkt zwierzęcy lub roślinny ma pochodzić z własnej uprawy, hodowli lub chowu. Przez „własną” należy rozumieć w tym wypadku samodzielną i na swój rachunek prowadzoną uprawę, hodowlę lub chów.
W myśl art. 2 ust. 3 ustawy o CIT:
Działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.
Stosownie do art. 2 ust. 4 cytowanej ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1344):
Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1 , o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.
W oparciu o powyższe, stwierdzić należy, że przychody z działalności rolniczej – poza dochodami z działów specjalnych produkcji rolnej – nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Natomiast naruszenie zakresu działalności rolniczej oraz sposobu w jaki winna być wykonywana, stanowi o konieczności poddania zakresowi przedmiotowemu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodów z czynności, wykraczających poza ustawowy zakres działalności rolniczej. W konsekwencji, działalność pozarolnicza (w tym działy specjalne produkcji rolnej) objęta została podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że jednym z kluczowych obszarów Państwa działalności jest produkcja ziemniaków sadzeniaków. W ramach swojej działalności Spółka zamierza skupować ziemniaki, przechowywać je ponad miesiąc we własnym magazynie, jonizować i w ten sposób zwiększać ich wartość kiełkowania, a następie sprzedawać.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przychód uzyskiwany z tytułu sprzedaży ziemniaków sadzeniaków, zakupionych uprzednio od innych podmiotów i przechowanych do czasu uzyskania odpowiednich cech biologicznego rozwoju, będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Aby odnieść się do przedmiotowego zagadnienia należy najpierw ustalić, czy bulwy ziemniaków (sadzeniaków), mogą zostać zakwalifikowane jako rośliny, o których mowa w ww. art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
Wg definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego (https://sjp.pwn.pl/):
-roślina to: „żywy organizm, który ma zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła”;
-ziemniak to: „powszechnie uprawiana roślina o jadalnych bulwach rosnących pod ziemią”, „bulwa tej rośliny”;
-bulwa, to: „silnie zgrubiała, mięsista łodyga podziemna niektórych roślin”;
-sadzeniak to: „ziemniak przeznaczony do sadzenia”.
Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, że bulwy ziemniaka sadzeniaka można jedynie traktować jako część rośliny przeznaczoną do sadzenia, natomiast nie jest to roślina. Z bulwy ziemniaka dopiero powstanie (wyrośnie) roślina, natomiast sama bulwa ziemniaka sadzeniaka, nie powinna być postrzegana jako roślina.
A zatem, nie sposób uznać, że w okresie przechowywania przez Państwa ziemniaków sadzeniaków, w którym zwiększają Państwo jedynie ich wartość kiełkowania (w tym przez utrzymywanie pobudzonych kiełków w odpowiedniej długości, zapobiegając ich nadmiernemu wydłużaniu), dochodzi do biologicznego wzrostu roślin. W opisanym we wniosku przypadku nie nabywają bowiem Państwo rośliny, która miałby biologicznie wzrastać przez okres co najmniej jednego miesiąca.
Warto zwrócić również uwagę na art. 3 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 129 ze zm.) w myśl którego:
W rozumieniu ustawy określenie materiał siewny - oznacza rośliny lub ich części przeznaczone do siewu, sadzenia, szczepienia, okulizacji lub innego sposobu rozmnażania roślin, w tym materiał siewny spełniający wymagania w zakresie wytwarzania i jakości dla danej kategorii, i stanowi materiał siewny roślin rolniczych obejmujący nasiona roślin rolniczych odmian gatunków objętych przepisami dotyczącymi wytwarzania i jakości, a w przypadku ziemniaka - bulwy, zwane dalej „sadzeniakami ziemniaka”.
Przepis ten potwierdza, że w opisanym we wniosku przypadku mamy do czynienia jedynie z częścią pierwotnej rośliny, która jest przeznaczona do siewu, czyli jeszcze nie z samą rośliną ziemniaka.
Bulwa ziemniaka sadzeniaka to rodzaj specyficznego materiału siewnego. Dopiero w wyniku umieszczenia go w glebie i zapewnienia odpowiednich warunków agrotechnicznych, z materiału tego wyrosnąć może roślina.
Odnosząc powyższe do opisu zdarzenia, stwierdzić należy, że Państwa działalność ogranicza się jedynie do przechowywania ziemniaków sadzeniaków, a Państwa intencją jest utrzymanie materiału w fazie stabilnego spoczynku i zachowanie jego parametrów jakościowych jako materiału siewnego przed momentem wysadzenia do gruntu.
Na etapie magazynowania i kondycjonowania zakupionych bulw sadzeniaków, nie można mówić o roślinach w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT. Bulwa w okresie spoczynku i kontrolowanego przechowywania jest jedynie biologicznym nośnikiem (surowcem), a nie samodzielną, wegetującą rośliną.
Tym samym, przychód uzyskiwany z tytułu sprzedaży ziemniaków sadzeniaków, zakupionych uprzednio od innych podmiotów i przechowanych w odpowiednich warunkach do czasu uzyskania odpowiednich cech biologicznego rozwoju, będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
W konsekwencji Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


