Interpretacja indywidualna z dnia 27 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.163.2026.1.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka zobowiązana jest do obliczenia i zapłaty minimalnego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 24ca Ustawy CIT za rok podatkowy 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Rok podatkowy Spółki trwał od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. i zgodny był z rokiem kalendarzowym. W poprzednim do 2025 r. podatkowym trwającym 21 miesięcy (przedłużony rok podatkowy rozpoczęty 1 kwietnia 2023 r. a zakończony 31 grudnia 2024 r.) Spółka osiągnęła przychody podatkowe w wysokości ok. (…) złotych. Z tego przychody z działalności zwolnionej z podatku (przychody uzyskiwane w oparciu o decyzję o wsparciu, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy CIT) wyniosły ok. (…) zł, zaś przychody z działalności opodatkowanej wyniosły ok. (…) złotych. W 2025 r., kiedy Spółka nie korzystała już ze zwolnienia podatkowego (w 2024 r. doszło do wygaszenia decyzji o wsparciu) jej przychody podatkowe wyniosły ok. (…) zł.

Pytanie

Czy Spółka zobowiązana jest do obliczenia i zapłaty minimalnego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 24ca Ustawy CIT za rok podatkowy 2025?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. nie jest ona zobowiązana do obliczenia i zapłaty minimalnego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 24ca ust. 1 Ustawy CIT.

Zgodnie z art. 24ca ust. 14 pkt 3 Ustawy CIT przepisów o minimalnym podatku dochodowym nie stosuje się, jeżeli w roku podatkowym podatnik uzyskał przychody niższe o co najmniej 30% w stosunku do przychodów uzyskanych w roku podatkowym bezpośrednio poprzedzającym ten rok podatkowy.

We wspomnianym przepisie art. 24ca ust. 14 pkt 3 Ustawy CIT mowa jest o przychodach podatnika bez rozróżniania, czy chodzi o przychody opodatkowane czy zwolnione z podatku. Przepis ten odwołuje się również do wyników z roku podatkowego bezpośrednio poprzedzającego ten rok podatkowy bez różnicowania, ile miesięcy ten poprzedni rok podatkowy trwał (brak więc np. przepisu analogicznego do art. 24ca ust. 8 Ustawy CIT zgodnie z którym jeżeli rok podatkowy podatnika jest dłuższy albo krótszy niż 12 miesięcy, kwotę 3 000 000 zł, o której mowa w ust. 3 pkt 4, oblicza się, mnożąc kwotę 250 000 zł przez liczbę rozpoczętych miesięcy roku podatkowego podatnika).

W tym kontekście, zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu należy uznać, że za 2025 r. Spółka nie jest zobowiązana do zapłaty podatku minimalnego, gdyż jej przychody podatkowe za 2025 r. były o co najmniej 30% niższe w stosunku do przychodów uzyskanych w roku podatkowym bezpośrednio poprzedzającym ten rok podatkowy (trwającym od 1 kwietnia 2023 r. do 31 grudnia 2024 r.).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytanie). W szczególności przedmiotem interpretacji nie była ocena, czy przychody Spółki za 2025 r. były o co najmniej 30% niższe w stosunku do przychodów uzyskanych w roku podatkowym bezpośrednio poprzedzającym ten rok podatkowy. Państwa informacje w tym zakresie potraktowano jako niepodlegający ocenie element opisu sprawy.

Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Jak wynika z powyższego przepisu, minimalny podatek dochodowy w wysokości 10% podstawy opodatkowania dotyczy przede wszystkim spółek oraz podatkowych grup kapitałowych z siedzibą lub miejscem zarządu na terytorium Polski. Obejmuje on nie tylko podatników, którzy w danym roku podatkowym ponieśli stratę określoną w art. 24ca ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, ale również tych, których udział dochodów z działalności operacyjnej (tj. przychodów innych niż z zysków kapitałowych) w całych przychodach nie przekroczył 2%. Udział ten określany jest mianem wskaźnika dochodowości lub wskaźnika rentowności.

W art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, ustawodawca przewidział zamknięty katalog przychodów/kosztów, których nie należy uwzględniać dla celów obliczenia powyższego wskaźnika dochodowości.

Wskaźnik dochodowości obliczany jest na podstawie art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Według art. 24ca ust. 14 pkt 3 ustawy o CIT:

Z opisu sprawy wynika, że w poprzednim roku obrotowym, trwającym od 1 kwietnia 2023 r. do 31 grudnia 2024 r. Spółka osiągała przychody z działalności zwolnionej z opodatkowania (przychody uzyskiwane w oparciu o decyzję o wsparciu, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT) oraz przychody z działalności opodatkowanej. W kolejnym roku podatkowym, pokrywającym się z rokiem kalendarzowym, Spółka osiągnęła przychody o co najmniej 30% niższe, w stosunku do przychodów uzyskanych w poprzednim roku podatkowym, przy czym, ze względu na wygaszenie decyzji o wsparciu, Spółka nie korzystała już ze zwolnienia podatkowego.

Mając na uwadze powyższe regulacje prawne, powzięli Państwo wątpliwość, czy Spółka zobowiązana jest do obliczenia i zapłaty minimalnego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 24ca ustawy o CIT, za rok podatkowy trwający od 1 stycznia do 31 grudnia 2025 r.

Należy podkreślić, że cytowany powyżej przepis art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, na potrzeby wyliczania wskaźnika dochodowości, odnosi się do dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, w myśl którego:

Odwołanie to wskazuje, że w celu ustalenia udziału dochodów w przychodach, kluczowego dla określenia obowiązku opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym, należy stosować reguły dotyczące kalkulacji dochodu określone w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT.

Należy jednak zaznaczyć, że wyżej wskazany przepis nie precyzuje sposobu określania dochodu jako podstawy opodatkowania. Szczegółowe wytyczne w tym zakresie zawarte zostały w kolejnych jednostkach redakcyjnych art. 7 ustawy o CIT, do których przepis art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT jednak nie odsyła.

W świetle art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Z kolei na podstawie art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:

Dokonując analizy powyższych przepisów, należy wskazać, że przepisy te również nie precyzują uwzględnienia dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a we wskaźniku dochodowości określonym w art. 24ca ust. 1 pkt 2. Przepis odnosi się jedynie do dochodów, nie rozróżniając pomiędzy dochodami opodatkowanymi a zwolnionymi od opodatkowania. Tym samym, w myśl zasady lege non distinguente nec nostrum est distinguere (gdy ustawa nie rozróżnia, nie do nas należy rozróżnianie), należy przyjąć, że przepis ten odnosi się do wszystkich dochodów Spółki (z wyjątkiem tych wymienionych w art. 24ca ust. 2), bez względu na to, czy są to dochody opodatkowane czy zwolnione od opodatkowania.

Przepisy art. 24ca ustawy o CIT, dotyczące wskaźnika dochodowości, nie zawierają odesłania do ww. art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy, wskazującego na nieuwzględnienie w dochodzie, przychodów ze źródeł przychodów, z których dochód nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zatem, na potrzebę ustalenia udziału dochodów w przychodach, należy wyłącznie stosować reguły dotyczące kalkulacji dochodu określone w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, bowiem przepis art. 24ca ust. 1 pkt 2 nie odnosi się do innych jednostek redakcyjnych art. 7 ustawy o CIT.

Ponadto, należy zauważyć, iż w zamkniętym katalogu art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, racjonalny ustawodawca nie wskazał, że dochody zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a, należy wykluczyć z udziału dochodów w przychodach na potrzeby art. 24ca ust. 1 pkt 2. Gdyby rzeczywiście taka była intencja ustawodawcy, niewątpliwie dałby on temu wyraz poprzez dodanie stosownego punktu do art. 24ca ust. 2 ustawy.

Odwołanie się w art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT do dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, dotyczy określenia wskaźnika dochodowości. Dochód, o którym mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, jest wartością niepomniejszaną o jakiekolwiek ulgi. Wspomniany dochód dla celów wskaźnika dochodowości stanowi wartość (jako nadwyżka sumy przychodów ze źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania) wynikająca z pomniejszenia przychodu o koszty uzyskania przychodu.

Dokonanie ewentualnych odliczeń jest możliwe od podstawy opodatkowania, obliczonej zgodnie z art. 24ca ust. 10 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Reasumując, we wskazanym art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, ustawodawca posłużył się następującym zwrotem: „osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%”, tym samym nie wprowadził żadnego rozróżnienia na dochody „opodatkowane” i „zwolnione”, ani też nie ograniczył zakresu przedmiotowego tego przepisu wyłącznie do dochodów podlegających opodatkowaniu.

Ustawodawca nie wskazał wprost, aby przy określaniu udziału dochodów ze źródeł innych niż zyski kapitałowe, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, należało wyłączać jakąkolwiek część dochodów - w szczególności tych korzystających ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Analogicznie należy rozumieć pojęcie przychodów występujące w przepisie art. 24ca ust. 14 pkt 3 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Literalna wykładnia ww. przepisu, odnosząca się do pojęcia „roku podatkowego”, wskazuje, iż ustawodawca nie wprowadził też żadnego rozróżnienia uwzględniającego długość jego trwania.

Mając na uwadze wskazane powyżej regulacje prawne oraz opis zdarzenia, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że zgodnie z literalnym brzmieniem art. 24ca ust. 14 pkt 3 ustawy o CIT, należy uznać, że za 2025 r. Spółka nie jest zobowiązana do zapłaty podatku minimalnego, gdyż jej przychody podatkowe za 2025 r. były o co najmniej 30% niższe w stosunku do przychodów uzyskanych w roku podatkowym bezpośrednio poprzedzającym ten rok podatkowy.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.