Interpretacja indywidualna z dnia 20 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDWL.4011.14.2026.3.JK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 23 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 16 kwietnia 2026 r. (wpływ 16 kwietnia 2026 r.) oraz z 5 maja 2026 r. (wpływ 5 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan po rozwodzie od lutego 2022. Posiada Pan pełną władzę rodzicielską, jednak dziecko mieszka z matką. Płaci Pan regularnie alimenty zasądzone przez sąd oraz uczestniczy Pan w kosztach dodatkowych, wyjazdy, leczenie, zakupy ubrań, kosmetyków, hobby (rower) itp. Spotyka się Pan z dziećmi w dni powszednie (poniedziałek, środa, piątek od „po szkole” do 19), w co drugi weekend od piątku do niedzieli, połowę wakacji, połowę ferii, połowę świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocnych, co drugą „majówkę”, każdego roku 1 czerwca, 23 czerwca, 6 grudnia.

Zgodnie z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na dzieci przysługuje rodzicom wykonującym władzę rodzicielską. Po rozwodzie co do zasady zachowują władzę rodzicielską, chyba że sąd postanowi inaczej.

W uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan, że:

Żadne z Pana dzieci w latach 2022-2026 nie było pełnoletnie (A – xxx r., B – xxx r.), nie utrzymują się samodzielnie i nadal nie osiągnęły pełnoletności, a co za tym idzie nie wstąpiły w związek małżeński.

Zgodnie z wyrokiem sądu na obydwie córki zasądzone zostały alimenty płacone przez Pana w kwocie po 450 zł miesięcznie na każde z dzieci. Dodatkowo dzieci w razie potrzeby otrzymują od Pana kieszonkowe, odzież, obuwie, kosmetyki, prezenty na urodziny znajomych, atrakcje, są zabierane na wakacje, ferie zimowe, itp. W każdym tygodniu spędzają z Panem poniedziałki, środy i piątki oraz co drugi weekend, połowę ferii, wakacji, przerw świątecznych i inne dni zgodnie z wyrokiem sądu co również wpływa na branie udziału w kosztach ich utrzymania, mieszkania, itp. Jako ojciec Pana rola w wychowaniu dzieci wiąże się zarówno ze spędzaniem z nimi czasu jak i zapewnianiu wszelkich potrzebnych dóbr materialnych i bytowych.

Pomimo tego, iż sprawowana przez Pana opieka nie jest „opieką naprzemienną”, dzieci spędzają z Panem bardzo dużo czasu (j/w.) co przedstawione jest między innymi w wyroku sądu dotyczącego opieki nad córkami. Pozostałe dni dzieci spędzają ze swoją matką, przy której zgodnie z wyrokiem mają miejsce zamieszkania. (wtorki, czwartki, połowę ferii, połowę wakacji, przerw świątecznych itp.).

Żadne z Pana dzieci nie otrzymywało i nie otrzymuje renty socjalnej.

Zgodnie ze wskazaniem we wniosku, że dzieci zamieszkują z matką wyjaśnił Pan, że w latach 2022-2026 ich miejsce zamieszkania zgodnie z wyrokiem rozwodowym również było przy matce, jednak z zaznaczeniem powyższych informacji – spędzają z Panem połowę swojego czasu. Władza rodzicielska przysługuje zarówno Panu jak i matce.

Żadne z Pana dzieci nie zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie.

Posiada Pan dwie córki: A, B.

We wskazanych latach uzyskiwał Pan dochody z tytułu umowy o pracę w Banku X oraz uposażenie związane ze służbą w (...).

Pomiędzy Panem a matką dziecka nie doszło do porozumienia w sprawie podziału ulgi prorodzinnej.

Wykonywał Pan, wykonuje i będzie wykonywał władzę rodzicielską nad Pana córkami co jest nie tylko Pana obowiązkiem ale również spełnieniem i radością. Bierze Pan czynny udział w życiu i wychowaniu swoich dzieci. Począwszy od wspólnego spędzania czasu, poprzez wyjazdy na ferie, wakacje, itp. aż po wizyty u lekarzy, dentystów, na wywiadówkach, wspólne zakupy do szkoły (pomimo tego, iż to Matka pobiera 300+ na wyprawkę szkolną dla dzieci Pan również kupuje im zeszyty, buty do szkoły, długopisy i inne potrzebne rzeczy), itd. Zabezpiecza Pan wszelkie potrzeby dzieci a także ich zachcianki. Dokłada Pan wszelkich starań aby żadnemu z dzieci nic nie brakowało, a Pana obowiązek wychowania nie kończy się na przelewie z alimentami. Pomimo tego, iż to Matka dzieci otrzymuje zarówno alimenty jak i 800+ Pan również bierze ogromny udział w kosztach ich wychowania i utrzymania.

Orzeczenie sądu o rozwodzie i opiece nad dziećmi wydane zostało 1 lutego 2022 r. i uprawomocnione 14 dni później.

W związku z brakiem ustaleń i niewiedzą zarówno Pan jak i matka dzieci korzystaliście w pełni z ulgi prorodzinnej o czym dowiedział się Pan z Urzędu Skarbowego w Y w tym roku. Od początku rozliczania podatku dochodowego z ulgą prorodzinną (w trakcie trwania małżeństwa) dzieci były zawsze rozliczane przez Pana na Pana rozliczeniu PIT. Dlatego też pomimo rozwodu nadal tak pozostało. W związku z brakiem porozumienia w tej sprawie biorąc pod uwagę stan rzeczywisty związany z ich wychowaniem a także kosztami utrzymania uważa Pan, że zarówno Pan jak i matka dzieci powinniście rozliczać obecnie dzieci w proporcji 50/50%. Dlatego też po informacji z Urzędu Skarbowego dokonał Pan korekt zeznań za lata 2022-2026 w połowie (za jedno dziecko), i opłacił Pan zarówno błędnie naliczoną ulgę jak i odsetki.

Nie posiada Pan żadnych informacji związanych z matką dzieci a zatem nie może Pan udzielić odpowiedzi na pytanie czy i jakie dochody posiada.

Pytania

Czy w Pana sytuacji ma Pan prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej na dziecko w zeznaniu PIT-37? Czy może Pan odliczyć 50% jeżeli matka również korzysta z ulgi?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku braku porozumienia miedzy rodzicami ulga powinna zostać podzielona w częściach równych lub proporcjonalnie do faktycznego wykonywania obowiązków rodzicielskich, co potwierdza utrwalona praktyka organów podatkowych i orzecznictwo sądów administracyjnych.

W związku z powyższymi informacjami oraz stanem faktycznym związanym z codziennym wychowaniem oraz utrzymaniem Pan córek uważa Pan w sprawie podziału ulgi j/w, to jest sprawiedliwy podział ulgi w proporcji po 50%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Natomiast, zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Na podstawie art. 27f ust. 2a cyt. ustawy:

Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Według art. 27f ust. 2c powołanej ustawy:

Stosownie do art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:

Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem (dziećmi) po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka (dzieci) jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach (czyli innych niż naprzemienna opieka lub wspólne zamieszkiwanie rodziców i dziecka (dzieci) połączone ze wspólnym wykonywaniem pieczy nad dzieckiem) odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) wynika, że:

Na mocy art. 26 ww. ustawy:

Na podstawie art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 27f ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Tym samym, ulga prorodzinna nie ma zastosowania w sytuacji, gdy do dziecka podatnika mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, co wynika z ww. art. 27f ust. 7 w zw. z art. 6 ust. 8 cyt. ustawy.

Zgodnie zatem z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dzieci jest wykonywanie w stosunku do tych dzieci władzy rodzicielskiej.

Na podstawie art. 92 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 236):

Według art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z art. 95 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że:

W świetle art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Na gruncie art. 97 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne.

Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.

Co istotne, samo płacenie alimentów na dziecko oraz spotkania z małoletnim dzieckiem nie są rozstrzygające dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty może skorzystać tylko ten rodzic.

Podkreślenia przy tym wymaga, że separacja bądź rozwód rodziców nie są równoznaczne z utratą przez rodzica prawa do wykonywania władzy rodzicielskiej. Sąd rodzinny, ogłaszając separację bądź rozwiązując związek małżeński określa także prawa rodzicielskie. Jeżeli zatem nie pozbawia tego prawa jednego z rodziców, to uznaje, że rodzice są zdolni do porozumienia w sprawach dotyczących dziecka. Jednakże, z uwagi na dobro dziecka, Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do dziecka.

Powtórzyć należy, że warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie władzy rodzicielskiej”.

W pierwszej kolejności – przystępując do oceny możliwości zastosowania ulgi prorodzinnej – wskazać należy, że wysokość odliczenia kwoty z tytułu ulgi na dzieci, o której mowa w art. 27f ustawy, została określona na dziecko, przy czym rodzicom dziecka ustawodawca przyznał jeden wspólny limit. W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska, to w określonych przypadkach każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującej kwoty ulgi. Powyższe oznacza, że suma miesięcznych odliczeń dokonanych przez oboje rodziców względem tego samego dziecka nie może przekroczyć kwoty obliczonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy.

Brzmienie art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku:

a)w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,

b)w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:

-zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub

-gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim.

Natomiast w przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Co istotne, ww. przepis wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do odliczenia. Prawo do ulgi – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – przysługuje zatem na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską.

Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Z opisu sprawy wynika, żejest Pan po rozwodzie od lutego 2022. Płaci Pan regularnie alimenty zasądzone przez sąd oraz uczestniczy Pan w kosztach dodatkowych dotyczących dzieci. Pomimo tego, iż sprawowana przez Pana opieka nie jest opieką naprzemienną, dzieci spędzają z Panem bardzo dużo czasu, co przedstawione jest między innymi w wyroku sądu dotyczącego opieki nad córkami. Pozostałe dni dzieci spędzają ze swoją matką, przy której zgodnie z wyrokiem mają miejsce zamieszkania – w latach 2022-2026 ich miejsce zamieszkania zgodnie z wyrokiem rozwodowym również było przy matce, jednak z zaznaczeniem powyższych informacji – spędzają z Panem połowę swojego czasu. Władza rodzicielska przysługuje zarówno Panu jak i matce. Pomiędzy Panem a matką dziecka nie doszło do porozumienia w sprawie podziału ulgi prorodzinnej.

W konsekwencji, odnosząc się do możliwości skorzystania przez Pana z ulgi prorodzinnej na dwoje małoletnich dzieci wskazać należy, że skoro jak wynika z opisu sprawy decyzją Sądu miejsce zamieszkania małoletnich dzieci w okresie objętym wnioskiem jest przy matce, nie została orzeczona opieka naprzemienna, nie ma Pan porozumienia z matką dzieci co do wysokości odliczenia ulgi prorodzinnej na małoletnie dzieci, to w tej sytuacji ma zastosowanie zdanie czwarte przepisu art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym w przypadkach innych niż wymienione w tym przepisie, odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dzieci mają miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy Kodeks cywilny. W przedmiotowej sprawie jest to matka dzieci.

Zatem, nie jest Pan uprawniony do skorzystania z ulgi prorodzinnej i tym samym dokonania odliczenia 50% kwoty ulgi, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w stosunku do dwóch małoletnich dzieci.

Zatem Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.