Wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 stycznia 2026 r., sygn. V SA/Wa 1993/25

Decyzja odwoławcza odmawiająca umorzenia należności nie może być bardziej niekorzystna dla strony niż decyzja I instancji, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes społeczny. W stosunku do każdej z zaległości należy oddzielnie ustalić początek biegu przedawnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Siwek, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Asesor WSA - Joanna Dąbrowska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 kwietnia 2025 r. nr UP-277/2025 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek uchyla zaskarżoną decyzję.

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi M. S. (dalej: "Strona", "Skarżąca") jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: "ZUS", "organ") z 25 kwietnia 2025 r. nr UP-277/2025 uchylająca w całości decyzję organu z 3 sierpnia 2023 r. nr 1575/2023 i na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 28 ust. 2, 3, 3a i art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2025 r., poz. 350), dalej "u.s.u.s.", oraz w związku z § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. z 2003 r. Nr 141, poz. 1365), dalej "rozporządzenie" oraz odmawiająca umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność gospodarczą w łącznej kwocie 81 125, 14 zł, w tym na: