Wyrok SN z dnia 16 kwietnia 2026 r., sygn. II PSKP 26/26
Wydanie przez sąd drugiej instancji wyroku w składzie jednego sędziego, ukształtowanym na podstawie art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, w okresie po dniu 26 kwietnia 2023 r., tj. po podjęciu przez skład siedmiu sędziów Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego uchwały III PZP 6/22 mającej moc zasady prawnej, prowadzi do nieważności postępowania na podstawie art. 379 pkt 4 k.p.c. z uwagi na ograniczenie prawa do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy wynikającego z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, którego to ograniczenia nie usprawiedliwia względami ochrony zdrowia publicznego określonymi w art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Sąd Najwyższy bierze nieważność postępowania pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia, niezależnie od podstaw skargi kasacyjnej, co skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku bez merytorycznego rozpoznania podniesionych w niej zarzutów naruszenia prawa materialnego.
Teza AI
Istota problemu
Sprawa dotyczyła zasadności wypowiedzenia nauczycielowi mianowanemu stosunku pracy na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela, w związku z uzyskaniem przez niego negatywnej oceny pracy dokonanej w trybie art. 6a Karty Nauczyciela. Skarga kasacyjna pozwanego pracodawcy kwestionowała zarówno prawidłowość ustaleń faktycznych i oceny prawnej dokonanej przez sąd drugiej instancji co do braku podstaw do wystawienia nauczycielowi negatywnej oceny pracy, jak i zasadność przywrócenia go do pracy na podstawie art. 45 § 1 i § 2 k.p. w związku z art. 23 ust. 1 pkt 5 Karty Nauczyciela.
Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miał jednak problem natury proceduralnej, niepodniesiony wprost w podstawach skargi kasacyjnej, lecz badany przez Sąd Najwyższy z urzędu w ramach kontroli ważności postępowania: czy wydanie wyroku przez sąd drugiej instancji w składzie jednoosobowym, ukształtowanym na podstawie art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, prowadzi do nieważności postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c., w kontekście standardu ochrony sądowej wynikającego z art. 45 ust. 1 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.


