Interpretacja indywidualna z dnia 15 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.442.2026.2.AC

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 31 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 maja 2026 r. ( wpływ 20 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą od 1 maja 2016 roku. W zakresie opisanym w niniejszym wniosku Wnioskodawca prowadzi działalność od dnia 1 stycznia 2026 roku. Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ mieszka i rozlicza się w Polsce. Forma opodatkowania prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej to ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Wnioskodawca prowadzi ewidencję przychodów właściwą dla tej formy opodatkowania.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą obejmującą działalność artystyczną i wykonuje odpłatne koncerty gry na shakuhachi, tj. tradycyjnym japońskim flecie bambusowym. W ramach tej działalności Wnioskodawca uzyskuje lub zamierza uzyskiwać przychody z występów publicznych, koncertów, wydarzeń kulturalnych oraz innych form prezentacji artystycznej.

Specyfika wykonywanej działalności wymaga zachowania odpowiedniej oprawy scenicznej, zgodnej z charakterem wykonywanego instrumentu, repertuaru oraz oczekiwaniami organizatorów i odbiorców. Wnioskodawca wykonuje utwory i program artystyczny związany z japońską tradycją muzyczną, a elementem prawidłowej i profesjonalnej prezentacji scenicznej jest występowanie w tradycyjnym japońskim stroju formalnym, obejmującym w szczególności kimono, hakamę oraz obuwie typu seta.

Wnioskodawca zamierza nabyć wskazane elementy stroju wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności artystycznej. Strój ten ma charakter wyspecjalizowany i niestandardowy z perspektywy codziennego funkcjonowania w Polsce. Z uwagi na jego formę, przeznaczenie, estetykę i funkcję sceniczną nie jest on nabywany w celu zaspokojenia zwykłych potrzeb osobistych ani do codziennego użytku prywatnego.

Zakup stroju ma służyć wyłącznie występom scenicznym, koncertom, wydarzeniom artystycznym, materiałom promocyjnym związanym z działalnością artystyczną oraz budowaniu spójnego, autentycznego przekazu artystycznego bezpośrednio związanego z wykonywaną usługą.

Wnioskodawca nie zamierza wykorzystywać tego stroju poza działalnością artystyczną. Wydatek zostanie właściwie udokumentowany fakturą wystawioną na Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wartość stroju scenicznego, o którym mowa we wniosku, nie przekroczy kwoty 10 000 zł.

Pytanie

Czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup elementów tradycyjnego japońskiego stroju scenicznego, w szczególności kimona, hakamy oraz obuwia typu seta, nabywanych wyłącznie w celu wykorzystywania ich podczas odpłatnych koncertów gry na shakuhachi i innych działań artystycznych realizowanych w ramach działalności gospodarczej, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Pana, wydatki na zakup wskazanych elementów stroju scenicznego powinny stanowić koszty uzyskania przychodów, ponieważ pozostają w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz z osiąganiem przychodów z działalności artystycznej.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. W analizowanej sytuacji zakup stroju nie ma charakteru konsumpcyjnego ani osobistego, lecz służy profesjonalnemu wykonaniu usługi artystycznej. Tradycyjny japoński ubiór sceniczny nie jest w realiach życia codziennego w Polsce ubiorem typowym, uniwersalnym ani przeznaczonym do zwykłego noszenia. Jego nabycie wynika z wymagań scenicznych i artystycznych bezpośrednio związanych z wykonywaniem koncertów gry na shakuhachi.

Podkreśla Pan, że w tym przypadku strój nie pełni wyłącznie funkcji estetycznej lub wizerunkowej, ale stanowi element samej usługi artystycznej i jej autentycznego wykonania. Odbiór koncertu shakuhachi jest związany nie tylko z samym dźwiękiem instrumentu, ale również z zachowaniem właściwej konwencji kulturowej i scenicznej. Tym samym strój sceniczny stanowi narzędzie wykonania świadczenia artystycznego w odpowiedniej formie.

Wydatki te należy odróżnić od zakupu zwykłej odzieży codziennej, biznesowej lub eleganckiej, która może być wykorzystywana prywatnie. W Pana ocenie tradycyjny formalny strój japoński przeznaczony do występów shakuhach i ma cechy odróżniające go od zwykłej odzieży osobistej. Jest to strój wyspecjalizowany, kulturowo i funkcjonalnie związany z określonym rodzajem działalności artystycznej, nabywany wyłącznie do używania na scenie i w działaniach promocyjnych bezpośrednio związanych z tą działalnością. W konsekwencji wydatek na jego zakup spełnia przesłanki uznania za koszt uzyskania przychodów.

Na gruncie praktyki interpretacyjnej zagadnienie odzieży jako kosztu podatkowego bywa oceniane restrykcyjnie, zwłaszcza gdy chodzi o odzież elegancką lub taką, która może być wykorzystywana prywatnie. Z tego względu przedmiotowy wniosek dotyczy sytuacji odmiennej od standardowych przypadków garniturów, koszul, obuwia wizytowego albo innych elementów zwykłej garderoby. Strój używany przez Pana jest strojem tradycyjnym, specyficznym kulturowo i scenicznym, a jego zakup ma ścisły związek z usługą artystyczną świadczoną odpłatnie na rynku. Wnosi Pan o potwierdzenie, że w opisanych okolicznościach wydatki te mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

A zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
•  jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W myśl art. 22 ust. 4 w/w ustawy:

W świetle art. 22 ust. 5 ww. ustawy:

Natomiast według treści art. 22 ust. 6 ww. ustawy:

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, stosownie do art. 22 ust. 6b ww. ustawy:

Zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt ewidencjonowany stanowi uproszczoną formę opodatkowania działalności gospodarczej. Przedsiębiorcy korzystający z takiej formy rozliczenia płacą podatek od przychodu, tym samym nie mają możliwości pomniejszania przychodu o koszty jego uzyskania.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że:

• Od 1 stycznia 2026 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą obejmującą działalność artystyczną.
• Działalność związana jest wykonywaniem odpłatnych koncertów gry na shakuhachi tj. na tradycyjnym japońskim flecie bambusowym.
• Działalność opodatkowana została ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
• Zamierza Pan nabyć elementy tradycyjnego japońskiego stroju scenicznego tj. kimona, hakamy, obuwia typu seta.
• Zakup japońskiego stroju scenicznego chce Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Z powyżej powołanych przepisów wynika, że przychód otrzymany (bez pomniejszania go o koszty uzyskania tego przychodu) stanowi podstawę opodatkowania ryczałtem. Opodatkowanie ryczałtem nie pozwala bowiem na rozliczenie kosztów, czyli podatnik nie ma możliwości obniżyć przychodów o koszty jego uzyskania.

A zatem decydując się na zryczałtowaną formę opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej nie ma Pan możliwości zaliczenia wydatku na zakup japońskiego stroju scenicznego tj. kimona, hakamy, obuwia typu seta do kosztów uzyskania prowadzonej działalności gospodarczej.

Wobec powyższego Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.