Interpretacja indywidualna z dnia 18 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4013.91.2026.2.MW

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest:

- w zakresie pytania nr 1 - prawidłowe;

- w zakresie pytań nr 2, 3, 4 i 5 – nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 13 marca 2026 r.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem, które wpłynęło do Organu 19 maja 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka X (dalej jako Wnioskodawca lub Spółka), w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów planuje zakup towarów o kodzie CN 3811 90 00 oraz o kodzie CN 3824 99 92 jako dodatki do paliw (środki czyszczące układ paliwowy). Dodatkowo, dostawca tego produktu z Niemiec poinformował Wnioskodawcę, iż ich sprzedaż nie zostanie przez niego potwierdzana dokumentem e-SAD. Przemieszczenie tych wyrobów nastąpi poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy.

Nabywane w przyszłości towary będą służyć do dalszej odprzedaży.

W uzupełnieniu wniosku - w odpowiedzi na pytanie w brzmieniu:

„Do jakiego rodzaju paliw dodatkami są towary o których mowa we wniosku, oznaczone kodami: CN 3811 90 00 oraz CN 3824 99 92”wskazali Państwo, że:

W ramach kodu CN 3811 90 00 Spółka planuje nabycie dodatków do paliw jako środków przeznaczonych do:

a) Czyszczenia katalizatora. Jest to środek, który może być wykorzystany we wszystkich pojazdów z silnikami benzynowymi lub wysokoprężnymi, a także może być przeznaczony do pojazdów hybrydowych;

b) Czyszczenia filtra cząstek stałych w silnikach wysokoprężnych;

c) Czyszczenia układu paliwowego w silnikach benzynowych;

d) Czyszczenia wnętrza silnika benzynowego lub z instalacją LPG;

e) Czyszczenia układu biodiesla (w silnikach wysokoprężnych);

f) Czyszczenia układu wtrysku oleju napędowego Common Rail w silnikach wysokoprężnych.

W ramach produktów o kodzie CN 3811 90 00 [winno być o kodzie CN 3824 99 92 – wskazanie w tej części odpowiedzi na wezwanie kodu CN 3811 90 00 Organ traktuje jako omyłkę pisarską – przypis Organu] przewidziane są nabycia:

a) Środka ochrony układu wtryskowego do silników benzynowych;

b) Środka do czyszczenia silników wysokoprężnych;

c) Środka ochrony silnika wysokoprężnego przez mrozem;

d) Środka ochrony do silników benzynowych z instalacją LPG.

Wszystkie ww. preparaty w celu ich użycia muszą zostać wlane do baku paliwa. W przypadku środków przeznaczonych do silników benzynowych z instalacją LPG środek musi zostać wtłoczony do zbiornika LPG.

Pytania

1. Czy nabywane w ramach WNT wyrobów o kodzie CN 3811 90 00 oraz o kodzie CN 3824 99 92 jako dodatki do paliw stanowią wyroby energetyczne w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym?

2. Czy do tych wyrobów ewentualnie uznanych za energetyczne, zgodnie z art. 89 ust. 2e ustawy o podatku akcyzowym (wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, inne niż określone w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ww. ustawy) - ma zastosowanie stawka akcyzy w wysokości 1822,00 zł/1000 litrów?

3. Czy w przypadku braku wystawionego przez dostawcę dokumentu e-SAD Wnioskodawca jest uprawniony do nabycia przedmiotowych wyrobów w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia?

4. Czy przedmiotowe wyroby (dodatki do paliw), zgodnie z art. 86 ust. 2 ustawy akcyzowej stanowią paliwa silnikowe?

5. Jeśli odpowiedź na pytanie nr 4 będzie przecząca - czy Wnioskodawca na podstawie art. 103 ust. 5a ustawy o VAT w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jako dodatków do paliw, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego będzie zobowiązany do obliczenia i wpłacenia kwoty podatku na rachunek urzędu skarbowego właściwego w zakresie podatku akcyzowego w terminie 5 dni od dnia wprowadzenia tych towarów na terytorium kraju?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1)

Wyroby o kodzie CN 3811 90 00 - zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku akcyzowym - są uznawana za wyroby energetyczne. Natomiast wyroby o kodzie CN 3824 99 92 - zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym - stanowią wyroby energetyczne, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych.

Dodatkowo wyroby o kodzie CN 3811 90 00 - zostały wymienione w załączniku nr 1 do ustawy (poz. 38) oraz w załączniku nr 2 (poz. 24a), z kolei wyroby o kodzie CN 3824 99 92 zostały wymienione w załączniku nr 1 do ustawy (poz. 39a) oraz w załączniku nr 2 (poz. 24b). Z powyższego zatem wynika, iż oba wyroby tj. o kodzie CN 3811 90 00 i CN 3824 99 92 - stanowią grupę wyrobów energetycznych.

Ad. 2)

Mając na uwadze, iż ustawodawca w art. 89 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym - nie przewidział dedykowanej stawki podatku akcyzowego dla tych wyrobów - dlatego zgodnie art. 89 ust. 2e ustawy o podatku akcyzowym - dla wyrobów energetycznych wymienionych w załączniku nr 2 do ww. ustawy, innych niż określone w ust. 1 pkt 1-13, nie ma zastosowania zerowa stawka akcyzy, i należy stosować stawkę akcyzy w wysokości 1822,00 zł/1000 litrów.

Ad. 3)

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 16a lit. a ustawy o podatku akcyzowym: użyte w ustawie określenie e-SAD oznacza elektroniczny uproszczony dokument administracyjny, na podstawie którego przemieszcza się, w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy - wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do tej ustawy.

Dla celów podatku akcyzowego przez nabycie wewnątrzwspólnotowego zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym uznaje się przemieszczanie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

W przypadku przemieszczania produktów o kodzie CN 3811 90 00 i CN 3824 99 92 - ze względu na fakt, iż produkty te zostały wymienione w załączniku nr 2 do ustawy o VAT - zasadniczo istnieje obowiązek sporządzania dokumentu e-SAD.

W sytuacji jednak, kiedy podmiot rozpoczynający przemieszczenie wyrobów wymienionych w załączniku nr 2 do ww. ustawy nie rozpocznie procedury e-SAD Wnioskodawca nie ma możliwości wypełnienie tego dokumentu. W ocenie Wnioskodawcy, w takiej sytuacji, przed zakupem towarów o kodzie CN 3811 90 00 i CN 3824 99 92 będzie ciążył na nim obowiązek posiadania zabezpieczenia akcyzowego (generalnego) złożenia dokumentu ZPNW i złożenia deklaracji AKC-UA (po przywozie towaru do kraju).

Ad. 4)

Zgodnie z art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym - paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

Zatem zdaniem Wnioskodawcy - aby dany wyrób uznać za paliwo silnikowe należy przeanalizować jego charakter w kontekście przydatności - tj. przeznaczenia, oferowania na sprzedaż, używania - do napędu silników spalinowych. Przez przeznaczenie rozumie się praktyczny cel, do którego coś jest przeznaczone, zakwalifikowane, któremu dana rzecz służy. Nie jest nią hipotetyczna, czy też potencjalna możliwość wykorzystania danego wyrobu do celu, do którego zasadniczo przeznaczony jest inny wyrób. Innymi słowy, przeznaczenie należy rozumieć jako zamiar faktycznego wykorzystania wyrobów do określonych celów, a nie jako samą możliwość ich wykorzystania do tych celów.

Paliwami silnikowymi będą więc nie tylko inne wyroby energetyczne, które przeznaczone są do wyżej wymienionych celów, ale również wszelkie inne towary, które co do zasady nie są wyrobami energetycznymi, jednak ze względu na swoje przeznaczenie stają się paliwami silnikowymi, a w rezultacie wyrobami energetycznymi i wyrobami akcyzowymi. Jednak definicja paliw silnikowych, która zawiera paliwa silnikowe sensu stricto, jak i pozostałe paliwa silnikowe, nie obejmuje swoim zakresem dodatków i domieszek do paliw silnikowych. Z definicji paliw silnikowych wyłączone zostały również substancje stosowane do znakowania i barwienia (por. „Akcyza. Komentarz” S. Parulski, Wolters Kluwers wydanie III do art. 86).

Dlatego w ocenie Wnioskodawcy przedmiotowe dodatki do paliw nie spełniają definicji paliw silnikowych.

Ad.5)

Zgodnie z art. 103 ust. 5a ustawy o VAT w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o których mowa w ust. 5aa, podatnik jest obowiązany, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczenia i wpłacenia kwoty podatku na rachunek urzędu skarbowego właściwego w zakresie podatku akcyzowego:

1) w terminie 5 dni od dnia, w którym towary te zostały wprowadzone do określonego we właściwym zezwoleniu miejsca odbioru wyrobów akcyzowych - jeżeli towary są nabywane wewnątrzwspólnotowo w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym przez zarejestrowanego odbiorcę z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym;

2) w terminie 5 dni od dnia wprowadzenia tych towarów z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju do składu podatkowego;

3) z chwilą przemieszczenia tych towarów na terytorium kraju - jeżeli towary są przemieszczane poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym.

Według art.103 ust. 5aa ustawy:

Przepis ust. 5a stosuje się do następujących towarów:

1) benzyn lotniczych (CN 2710 12 31);

2) benzyn silnikowych (CN 2710 12 25 - z wyłączeniem benzyn lakowych i przemysłowych, CN 2710 12 41, CN 2710 12 45, CN 2710 12 49, CN 2710 12 50, CN 2710 12 90, CN 2207 20 00);

3) gazu płynnego (LPG) - (CN 2711 12, CN 2711 13, CN 2711 14 00, CN 2711 19 00);

4) olejów napędowych (CN 2710 19 43, CN 2710 20 11);

5) olejów opałowych (CN 2710 19 62, CN 2710 19 66, CN 2710 19 67, CN 2710 20 32, CN 2710 20 38, CN 2710 20 90);

6) paliw typu benzyny do silników odrzutowych (CN 2710 12 70);

7) paliw typu nafty do silników odrzutowych (CN 2710 19 21);

8) pozostałych olejów napędowych (CN 2710 19 46, CN 2710 19 47, CN 2710 19 48, CN 2710 20 16, CN 2710 20 19);

9) paliw ciekłych w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2021 r. poz. 133, 694, 1093 i 1642), które nie zostały ujęte w pkt 1-4 i 6-8;

10) biopaliw ciekłych w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2024 r. poz. 20);

11) pozostałych towarów, o których mowa w art. 86 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, wymienionych w załączniku nr 1 do tej ustawy, bez względu na kod CN

Z kolei zgodnie z definicją zawartą w art. 86 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym: paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

Ponadto analiza przepisów ustawy o podatku akcyzowym w zakresie opodatkowania wyrobów energetycznych oraz orzecznictwa sądów administracyjnych pozwala na wskazanie dwóch kategorii paliw silnikowych tj.:

1) paliw silnikowych sensu stricto, dla których ustawodawca w art. 89 ust. 1 pkt 2-12 ustawy o podatku akcyzowym określił wprost stawki akcyzy,

oraz

2) pozostałych paliw silnikowych.

Jako paliwa silnikowe sensu stricto, ustawa wymienia następujące wyroby energetyczne:

a) benzyny silnikowe o kodach CN 2710 11 45 lub 2710 11 49 (w tym z zawartością biokomponentów);

b) benzyny lotnicze o kodzie CN 2710 11 31, benzyny do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 11 70, naftę pozostałą o kodzie CN 2710 19 25, paliwa do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 19 21;

c) oleje napędowe o kodzie CN 2710 19 41 (w tym z zawartością biokomponentów);

d) biokomponenty stanowiące samoistne paliwa silnikowe;

e) gazy przeznaczone do napędu silników spalinowych (gaz ziemny skroplony, gazowy, biogaz, wodór i biowodór).

Posłużenie się przez ustawodawcę pojęciem paliwa silnikowe w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym dotyczy ograniczenia regulacji art. 103 ust. 5a ustawa o podatku od towarów i usług do olejów przeznaczonych wyłącznie do napędu silników spalinowych.

Ustawodawca, posługując się w art. 103 ust. 5a ustawy o VAT pojęciem paliwa silnikowe miał na myśli paliwa silnikowe w rozumieniu art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym. Ustawodawca ograniczył regulację z art. 103 ust. 5a ustawy o VAT do podatnika lub płatnika nabywającego wewnątrzwspólnotowo olej napędowy przeznaczony do użycia, oferowany na sprzedaż lub używany do napędu silników spalinowych. Użycie przez ustawodawcę pojęcia paliwa silnikowe w art. 103 ust. 5a ustawy o VAT było celowe i nie można tej regulacji rozszerzać na podatników dokonujących nabyć wewnątrzwspólnotowych dodatków do paliw silnikowych na cele inne niż do napędu silników spalinowych.

Dlatego w ocenie Wnioskodawcy - w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów o kodzie CN 3811 90 00 i CN 3824 99 92 - nie ma on obowiązku do obliczenia i wpłacenia podatku VAT w terminie 5 dni od dnia wprowadzenia do kraju tych wyrobów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku odnośnie sformułowanych w nim pytań jest:

- w zakresie pytania nr 1 - prawidłowe;

- w zakresie pytań nr 2, 3, 4 i 5 – nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):

Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 38 załącznika nr 1 do ustawy, zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych, wymieniony został wyrób o kodzie CN 3811, obejmującym środki przeciwstukowe, inhibitory utleniania, inhibitory tworzenia się żywic, dodatki zwiększające lepkość, preparaty antykorozyjne oraz pozostałe preparaty dodawane do olejów mineralnych (włącznie z benzyną) lub do innych cieczy, stosowanych do tych samych celów, co oleje mineralne.

Natomiast w poz. 39a załącznika nr 1, pod kodem CN ex 3824 99 92, wymieniono pozostałe produkty chemiczne i preparaty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych (włączając te składające się z mieszanin produktów naturalnych), gdzie indziej niewymienione ani niewłączone – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych (ex dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu).

Z kolei w poz. 24a załącznika nr 2 do ustawy, zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o których mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG, w poz. 24a wymieniony został wyrób o kodzie CN 3811 90 00, obejmującym środki przeciwstukowe, inhibitory utleniania, inhibitory tworzenia się żywic, dodatki zwiększające lepkość, preparaty antykorozyjne oraz pozostałe preparaty dodawane do olejów mineralnych (włącznie z benzyną) lub do innych cieczy, stosowanych do tych samych celów, co oleje mineralne, wyłącznie pozostałe.

W poz. 24b załącznika nr 2, pod kodem CN ex 3824 99 92, wymieniono pozostałe produkty chemiczne i preparaty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych (włączając te składające się z mieszanin produktów naturalnych), gdzie indziej niewymienione ani niewłączone (wyłączając preparaty przeciwrdzewne zawierające aminy jako składniki aktywne i złożone rozpuszczalniki nieorganiczne i rozcieńczalniki do lakierów i produktów podobnych) – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych.

Art. 3 ustawy:

1. Do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych, zwanych dalej „WIA”, stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).

2. Zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie.

Jak stanowi art. 86 ust. 1 ustawy:

Do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby:

1) objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;

2) objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715;

3) objęte pozycjami CN 2901 i 2902;

4) oznaczone kodem CN 2905 11 00, niebędące pochodzenia syntetycznego, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;

5) objęte pozycją CN 3403;

6) objęte pozycją CN 3811;

7) objęte pozycją CN 3817;

8) oznaczone kodami CN: 3824 99 86, 3824 99 92, 3824 99 93, 3824 99 96, 3826 00 10 oraz 3826 00 90, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;

9) pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1 , przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN;

10) pozostałe wyroby będące węglowodorami, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych - bez względu na kod CN.

Jak wskazano w art. 86 ust. 2 i 3 ustawy:

2. Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

3. Paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy:

Procedura zawieszenia poboru akcyzy to procedura stosowana podczas produkcji, w tym przetwarzania, lub magazynowania, w tym przechowywania, lub przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są spełnione warunki określone w przepisach niniejszej ustawy i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 16a lit. a ustawy:

Użyte w ustawie określenie e-SAD oznacza elektroniczny uproszczony dokument administracyjny, na podstawie którego przemieszcza się, w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy.

Art. 2 ust. 1 pkt 16c ustawy:

Użyte w ustawie określenie uprawniony wysyłający oznacza podmiot posiadający numer akcyzowy, który wysyła w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej wyroby akcyzowe poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-SAD albo dokumentu zastępującego e-SAD, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym podmiot prowadzący skład podatkowy lub zarejestrowanego wysyłającego.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 16d ustawy o podatku akcyzowym:

Użyte w ustawie określenie uprawniony odbiorca oznacza podmiot posiadający numer akcyzowy, który odbiera w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego wyroby akcyzowe poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-SAD albo dokumentu zastępującego e-SAD, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym podmiot prowadzący skład podatkowy lub zarejestrowanego odbiorcę.

Art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje, że:

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego.

Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

W świetle art. 10 ust. 4 ustawy:

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, dokonanego przez uprawnionego odbiorcę, powstaje z dniem, w którym wyroby akcyzowe zostały wprowadzone do miejsca odbioru wskazanego w e-SAD, na podstawie którego wyroby zostały przemieszczone.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt ustawy:

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot będący uprawnionym odbiorcą - w przypadku ubytków wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20 lit. f.

Jak stanowi art. 89 ust. 1 ustawy:

Stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla:

1) węgla i koksu przeznaczonych do celów opałowych objętych pozycjami CN 2701, 2702 oraz 2704 00 - 1,38 zł/1 gigadżul (GJ);

2) benzyn silnikowych o kodach CN 2710 12 45 lub 2710 12 49 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych benzyn z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1529 zł/1000 litrów;

3) (uchylony)

4) benzyn lotniczych o kodzie CN 2710 12 31, paliw typu benzyny do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 12 70 oraz nafty pozostałej o kodzie CN 2710 19 25 - 1822,00 zł/1000 litrów;

5) paliw do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 19 21 - 1446,00 zł/1000 litrów;

6) olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 43 i 2710 20 11 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1160 zł/1000 litrów;

7) (uchylony)

8) biokomponentów stanowiących samoistne paliwa, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach, przeznaczonych do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN - 1160 zł/1000 litrów;

9) olejów napędowych przeznaczonych do celów opałowych o kodach CN od 2710 19 43 do 2710 19 48 i od 2710 20 11 do 2710 20 19, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów;

10) olejów opałowych o kodach CN od 2710 19 51 do 2710 19 68 i od 2710 20 31 do 2710 20 39:

a) z których 30% lub więcej objętościowo destyluje przy 350^oC lub których gęstość w temperaturze 15^oC jest niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów,

b) pozostałych, niepodlegających obowiązkowi barwienia i znakowania na podstawie przepisów szczególnych - 69,00 zł/1000 kilogramów;

11) olejów i preparatów smarowych:

a) olejów smarowych, pozostałych olejów o kodach CN od 2710 19 71 do 2710 19 99, z wyłączeniem wyrobów o kodzie CN 2710 19 85 (oleje białe, parafina ciekła) oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99,

b) olejów smarowych o kodzie CN 2710 20 90,

c) preparatów smarowych objętych pozycją CN 3403, z wyłączeniem smarów plastycznych objętych tą pozycją

- 1180,00 zł/1000 litrów;

12) gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych:

a) gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711 oraz gazowych węglowodorów alifatycznych objętych pozycją CN 2901:

- skroplonych - 659,00 zł/1000 kilogramów,

- w stanie gazowym - 10,32 zł/1 gigadżul (GJ),

aa) gazu ziemnego o kodach CN 2711 11 00 i 2711 21 00 - 0 zł,

a) wyprodukowanych w składzie podatkowym i spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach:

- biogazu, bez względu na kod CN - 0 zł,

- wodoru i biowodoru o kodzie CN 2804 10 00 - 0 zł,

b) pozostałych - 14,00 zł/1 gigadżul (GJ);

13) gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711, przeznaczonych do celów opałowych - 1,38 zł/1 gigadżul (GJ);

14) pozostałych paliw silnikowych - 1786 zł/1000 litrów;

15) pozostałych paliw opałowych:

a) w przypadku gdy ich gęstość w temperaturze 15^oC jest:

- niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 232,00 zł/1000 litrów,

- równa lub wyższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 69,00 zł/1000 kilogramów,

b) gazowych - 1,38 zł/gigadżul (GJ).

Art. 89 ust. 2 ustawy:

Stawka akcyzy na wyroby energetyczne wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, inne niż określone w ust. 1 pkt 1-13, przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł, jeżeli wyroby te są:

1) w posiadaniu zużywającego podmiotu gospodarczego;

2) przemieszczane na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD ze składu podatkowego do zużywającego podmiotu gospodarczego lub do składu podatkowego od zużywającego podmiotu gospodarczego, który posiadał je w celu zużycia do celów uprawniających do zastosowania zerowej stawki akcyzy;

3) przemieszczane na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD do składu podatkowego w przypadku niedostarczenia ich do zużywającego podmiotu gospodarczego;

4) nabywane wewnątrzwspólnotowo na podstawie e-SAD lub dokumentu handlowego przez zużywający podmiot gospodarczy;

5) nabywane wewnątrzwspólnotowo w procedurze zawieszenia poboru akcyzy przez zarejestrowanego odbiorcę w celu dostarczenia ich do zużywającego podmiotu gospodarczego i przemieszczane do tego podmiotu na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD;

6) importowane przez zużywający podmiot gospodarczy;

6a) przemieszczane na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD - w przypadku zwrotu przez zużywający podmiot gospodarczy, który importował te wyroby, do sprzedawcy spoza terytorium Unii Europejskiej, jeżeli wyprowadzenie wyrobów akcyzowych następuje przez urząd celno-skarbowy znajdujący się na terytorium kraju;

7) przeznaczone do sprzedaży detalicznej w opakowaniach jednostkowych o pojemności do 5 litrów lub wadze do 5 kilogramów;

8) importowane lub nabywane wewnątrzwspólnotowo w opakowaniach jednostkowych o pojemności do 5 litrów lub wadze do 5 kilogramów przez osobę fizyczną w celach innych niż prowadzenie działalności gospodarczej lub innych niż cele handlowe.

Art. 89 ust. 2e ustawy:

Jeżeli do wyrobów energetycznych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, innych niż określone w ust. 1 pkt 1-13, nie ma zastosowania zerowa stawka akcyzy, stosuje się stawkę akcyzy w wysokości 1822,00 zł/1000 litrów, a w przypadku gazów - 14,72 zł/GJ.

W myśl art. 46pa ustawy:

Wewnątrzwspólnotowe przemieszczanie wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy odbywa się z użyciem Systemu na podstawie e-SAD lub dokumentu zastępującego e-SAD, jeżeli wyroby wymienione w załączniku nr 2 do ustawy są przemieszczane w ramach:

1) dostawy wewnątrzwspólnotowej od uprawnionego wysyłającego na terytorium kraju do uprawnionego odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego,

2) nabycia wewnątrzwspólnotowego do uprawnionego odbiorcy na terytorium kraju od uprawnionego wysyłającego na terytorium państwa członkowskiego

- z tym że w przypadku wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 40 ust. 5a, wewnątrzwspólnotowe przemieszczanie poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy odbywa się z użyciem Systemu na podstawie e-SAD lub dokumentu zastępującego e-SAD, jeżeli wyroby te są przemieszczane luzem.

Z kolei zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.; dalej jako: „ustawa o VAT”):

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 9 ustawy o VAT:

1. Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

2. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1) nabywcą towarów jest:

a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

- z zastrzeżeniem art. 10;

2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

3. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy:

1) nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,

2) dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2

- jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 99 ust. 11a ustawy o VAT:

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 103 ust. 5a, podatnik jest obowiązany składać naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu w sprawie rozliczania podatku akcyzowego deklaracje o należnych kwotach podatku za okresy miesięczne, w terminie do 5. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek ich zapłaty. W przypadku, o którym mowa w art. 17a, deklarację składa płatnik.

Stosownie do art. 103 ust. 5a ustawy o VAT:

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o których mowa w ust. 5aa, podatnik jest obowiązany, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania kwot podatku na rachunek urzędu skarbowego właściwego w zakresie wpłat podatku akcyzowego:

1) w terminie 5 dni od dnia, w którym towary te zostały wprowadzone do określonego we właściwym zezwoleniu miejsca odbioru wyrobów akcyzowych - jeżeli towary są nabywane wewnątrzwspólnotowo w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym przez zarejestrowanego odbiorcę z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym;

2) w terminie 5 dni od dnia wprowadzenia tych towarów z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju do składu podatkowego;

3) z chwilą przemieszczenia tych towarów na terytorium kraju - jeżeli towary są przemieszczane poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym.

Jak stanowi art. 103 ust. 5aa ustawy o VAT:

1) benzyn lotniczych (CN 2710 12 31);

2) benzyn silnikowych (CN 2710 12 25 - z wyłączeniem benzyn lakowych i przemysłowych, CN 2710 12 41, CN 2710 12 45, CN 2710 12 49, CN 2710 12 50, CN 2710 12 90, CN 2207 20 00);

3) gazu płynnego (LPG) - (CN 2711 12, CN 2711 13, CN 2711 14 00, CN 2711 19 00);

4) olejów napędowych (CN 2710 19 43, CN 2710 20 11);

5) olejów opałowych (CN 2710 19 62, CN 2710 19 66, CN 2710 19 67, CN 2710 20 32, CN 2710 20 38, CN 2710 20 90);

6) paliw typu benzyny do silników odrzutowych (CN 2710 12 70);

7) paliw typu nafty do silników odrzutowych (CN 2710 19 21);

8) pozostałych olejów napędowych (CN 2710 19 46, CN 2710 19 47, CN 2710 19 48, CN 2710 20 16, CN 2710 20 19);

9) paliw ciekłych w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1209, 1940 i 1946 oraz z 2025 r. poz. 303), które nie zostały ujęte w pkt 1-4 i 6-8;

10) biopaliw ciekłych w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz.U. z 2024 r. poz. 20 , 834 i 1946 oraz z 2025 r. poz. 303);

11) pozostałych towarów, o których mowa w art. 86 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, wymienionych w załączniku nr 1 do tej ustawy, bez względu na kod CN.

Przepis art. 103 ust. 5ab ustawy o VAT stanowi, że:

Zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian opodatkowania podatkiem towarów wymienionych w ust. 5aa, jeżeli nie zostały określone w ustawie.

W myśl art. 103 ust. 5ac ustawy o VAT:

Jeżeli termin płatności podatku określony zgodnie z ust. 5a przypada na dzień wcześniejszy niż dzień wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, dokumentującej dokonanie dostawy towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, termin ten upływa w dniu następującym po dniu wystawienia tej faktury, nie później jednak niż 16. dnia miesiąca następującego po miesiącu dokonania dostawy towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Stosownie do art. 103 ust. 5d ustawy o VAT:

Organem właściwym w zakresie zobowiązań z tytułu kwot podatku, o których mowa w ust. 5a, jest organ podatkowy właściwy w sprawie rozliczania podatku akcyzowego.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka - Wnioskodawca, w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (pojęcia zdefiniowanego na potrzeby podatku VAT) planuje zakup towarów o kodzie CN 3811 90 00 oraz o kodzie CN 3824 99 92. Nabyte towary będą dodatkami do paliw silnikowych. Wskazali Państwo, że dostawca tego produktu z Niemiec poinformował Wnioskodawcę, iż ich sprzedaż nie zostanie przez niego potwierdzona dokumentem e-SAD. Przemieszczenie tych wyrobów nastąpi poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Nabywane w przyszłości towary będą służyć do dalszej odprzedaży.

W ramach kodu CN 3811 90 00 Spółka planuje nabycie dodatków do paliw jako środków przeznaczonych do:

a) Czyszczenia katalizatora. Jest to środek, który może być wykorzystany we wszystkich pojazdów z silnikami benzynowymi lub wysokoprężnymi, a także może być przeznaczony do pojazdów hybrydowych;

b) Czyszczenia filtra cząstek stałych w silnikach wysokoprężnych;

c) Czyszczenia układu paliwowego w silnikach benzynowych;

d) Czyszczenia wnętrza silnika benzynowego lub z instalacją LPG;

e) Czyszczenia układu biodiesla (w silnikach wysokoprężnych);

f) Czyszczenia układu wtrysku oleju napędowego Common Rail w silnikach wysokoprężnych.

W ramach produktów o kodzie CN 3824 99 92 przewidziane są nabycia:

a) Środka ochrony układu wtryskowego do silników benzynowych;

b) Środka do czyszczenia silników wysokoprężnych;

c) Środka ochrony silnika wysokoprężnego przez mrozem;

d) Środka ochrony do silników benzynowych z instalacją LPG.

Wszystkie ww. preparaty w celu ich użycia muszą zostać wlane do baku paliwa. W przypadku środków przeznaczonych do silników benzynowych z instalacją LPG środek musi zostać wtłoczony do zbiornika LPG.

Państwa wątpliwości w zakresie sformułowanych pytań dotyczą pięciu zagadnień związanych z podatkiem akcyzowym i podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do Państwa pytania nr 1 zauważyć należy, że wskazane przez Państwa we wniosku dodatki do paliw silnikowych, objęte kodami CN 3811 90 00 i CN 3824 99 92, zostały wskazane przez ustawodawcę w art. 86 ust. 1 ustawy, odpowiednio w pkt 6 i 8, a więc w katalogu wyrobów stanowiących wyroby energetyczne.

W przedstawionych zatem we wniosku okolicznościach nabywane przez Państwa dodatki do paliw, objęte kodami CN 3811 90 00 i CN 3824 99 92, stanowią wyroby energetyczne.

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą ustalenia stawki, jaką powinny zostać opodatkowane wskazane wyroby. W Państwa ocenie stawką tą winna być stawka określona w art. 89 ust. 2e ustawy (w wysokości 1822,00 zł/1000 litrów).

Z tym stanowiskiem nie można się jednak zgodzić. Co do zasady bowiem stawki podatku dla dodatków do paliw silnikowych powinny być ustalane według stawek podatku akcyzowego odpowiednich dla paliw, do których wyroby te są przeznaczone.

W przedstawionych zatem we wniosku okolicznościach dodatki przeznaczone do silników benzynowych powinny być opodatkowane stawką określoną w art. 89 ust. pkt 2 ustawy (1529 zł/1000 litrów).

W przypadku dodatków przeznaczonych do silników zasilanych olejem napędowych (silników wysokoprężnych), właściwą stawką podatku akcyzowego winna być stawka określona w art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy (1160 zł/1000 litrów).

W przypadku dodatków uniwersalnych, które zgodnie z opisem przeznaczone są do stosowania w silnikach benzynowych (w tym z instalacją LPG) i silnikach wysokoprężnych, gdzie dodatek jest wlewany do baku, dodatki do tych paliw winny być opodatkowane z uwzględnieniem stawki określonej w art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy (1529 zł/1000 litrów).

W przypadku natomiast dodatku wtłaczanego do zbiornika LPG, zastosowanie znajdzie stawka określona w art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. a tiret pierwsze ustawy (659,00 zł/1000 kilogramów).

W świetle powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 3 dotyczą kwestii ustalenia, czy w przypadku braku wystawionego przez dostawcę dokumentu e-SAD, będą Państwo uprawnieni do nabycia przedmiotowych wyrobów w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Odnosząc się do tych wątpliwości wyjaśnić należy, że obowiązująca od 13 lutego 2023 r. elektronizacja wewnątrzwspólnotowych przemieszczeń wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy jest konsekwencją implementacji do polskiego porządku prawnego (ustawą z dnia 9 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2427, ze zm.), przepisów unijnych, tj. dyrektywy Rady (UE) 2020/262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiającej ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (przekształcenie) oraz rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/1636 z dnia 5 lipca 2022 r. uzupełniającego dyrektywę Rady (UE) 2020/262 przez określenie struktury i treści dokumentów wymienianych w kontekście przemieszczania wyrobów akcyzowych oraz określenie progu utraty wynikającej z właściwości wyrobów.

Art. 35 ust. 1 dyrektywy 2020/262 stanowi, że przemieszczanie wyrobów akcyzowych jest uznawane za spełniające wymogi niniejszej sekcji tylko wówczas, gdy dokonywane jest na podstawie elektronicznego uproszczonego dokumentu administracyjnego stosowanego zgodnie z art. 36.

Natomiast, zgodnie z art. 33 ust. 1 akapit drugi tej dyrektywy w zakresie uregulowań zawartych w niniejszej sekcji wyroby akcyzowe są przemieszczane wyłącznie od uprawnionego wysyłającego do uprawnionego odbiorcy.

Należy przy tym podkreślić, że tylko w sekcji 2 dyrektywy 2020/262 (art. 33-43) zawarte są przepisy dotyczące przemieszczania w obrocie wewnątrzwspólnotowym wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji pomiędzy przedsiębiorcami do celów handlowych (B2B).

Całość regulacji zawartych w dyrektywie 2020/262 i rozporządzeniu delegowanym 2022/1636 ma na celu monitorowanie z użyciem unijnego Systemu EMCS przemieszczania wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji oraz zapobieganie nieprawidłowościom i oszustwom podatkowym.

Wykaz wyrobów akcyzowych, których wewnątrzunijne przemieszczanie poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy odbywa się na podstawie e-SAD z użyciem Systemu, znajduje się w załączniku II do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/1636.

Jednocześnie z przepisu art. 2 ust. 1 pkt 16a ustawy o podatku akcyzowym wprost wynika, że przemieszczanie w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy – na podstawie elektronicznego uproszczonego dokumentu administracyjnego e-SAD – dotyczy wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy.

Z treści natomiast art. 2 ust. 1 pkt 26 lit. d ustawy wynika, że za pomocą Systemu obsługuje się przemieszczania wyrobów akcyzowych w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w szczególności do przesyłania e-SAD, raportu odbioru, zmiany miejsca przeznaczenia oraz zawiadomienia o zmianie miejsca przeznaczenia, o których mowa w aktach delegowanych i wykonawczych Komisji Europejskiej wydanych na podstawie art. 43 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady (UE) 2020/262.

Równocześnie jak wynika wprost z rozporządzenia delegowanego:

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Odnosząc powyższe do zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa należy zauważyć, że nabywane przez Państwa wewnątrzwspólnotowo wyroby energetyczne o kodzie CN 3811 90 00 oraz o kodzie CN 3824 99 92 znajdują się w załączniku nr 2 do ustawy.

Tym samym przedmiotowe wyroby o kodzie CN 3811 90 00 oraz o kodzie CN 3824 99 92, w przypadku przemieszczenia poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają obowiązkowi przemieszczenia na podstawie dokumentu e-SAD z użyciem Systemu.

W związku z tym nabycie wewnątrzwspólnotowe objętych wnioskiem wyrobów akcyzowych, wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, przemieszczanych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, Spółka winna dokonywać na podstawie dokumentu e-SAD z użyciem Systemu jako uprawniony odbiorca.

Nie jest zatem możliwe nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów objętych wnioskiem w zaproponowany przez Państwa sposób. Takie bowiem nabycie, poza System i bez dokumentu e-SAD byłoby niezgodne zarówno z przepisami unijnymi jak i z krajowymi.

Dla wykładni powyższych przepisów nie ma znaczenia podana przez Państwa informacja, iż dostawca tego produktu z Niemiec poinformował Państwa, iż ich sprzedaż nie zostanie przez niego potwierdzana dokumentem e-SAD. Okoliczność ta nie może zwalniać z przestrzegania ustanowionych przepisów i stanowić podstawy do wykreowania w drodze nieprawidłowej wykładni indywidualnego uprawnienia, sprzecznego z obowiązującymi przepisami.

Zgodnie z przyjętymi i obowiązującym zasadami, podmioty prowadzące działalność gospodarczą zobowiązane są do dostosowania swojej działalności względem obowiązujących przepisów prawa. Prawo podatkowe ma bowiem charakter ingerencyjny w sferę własności podmiotu (przedmiotem tego prawa są stosunki społeczne, należące do sfery prawnopodatkowej). Podmioty w prowadzonej działalności gospodarczej samodzielnie kształtują model biznesowy, z zastrzeżeniem jednak, że musi on być zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Jeżeli zatem przedmiot działalności podmiotu powoduje, że ciążą na nim określone z mocy prawa obowiązki, to winien on realizować prawa i przyjmować obowiązki z tym związane. To na podmiocie prowadzącym działalność spoczywa bowiem obowiązek prowadzenia jej w sposób zgodny z przepisami, w tym takie dostosowanie modelu działalności, który będzie najefektywniejszy pod względem uzyskiwanych przychodów, a jednocześnie będzie realizowany z dopełnieniem obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego (por. m.in. wyrok WSA w Warszawie z 19 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1083/22).

Podsumowując, w przypadku braku wystawionego przez dostawcę dokumentu e-SAD nie będą Państwo uprawnieni do nabycia przedmiotowych wyrobów w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego.

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za nieprawidłowe.

Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniach nr 4 i 5 sprowadzają się do ustalenia czy objęte wnioskiem wyroby stanowią paliwa silnikowe, a w konsekwencji czy na podstawie art. 103 ust. 5a ustawy o VAT, będą Państwo zobowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczenia i wpłacenia kwoty podatku VAT na rachunek urzędu skarbowego właściwego w zakresie podatku akcyzowego w terminie 5 dni od dnia wprowadzenia tych towarów na terytorium kraju.

Oceniając Państwa stanowisko w tym zakresie wyjaśnienia wymaga, że definicja paliw silnikowych zawarta w art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym obejmuje „wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych”. Sama konstrukcja takiego zapisu skutkuje tym, że termin „paliwa silnikowe” stanowi de facto otwarty katalog wyrobów. Wynika to z faktu, że paliwami silnikowymi w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym będą nie tylko wyroby energetyczne przeznaczone/oferowane na sprzedaż do napędu silników spalinowych ale również wyroby energetyczne oferowane na sprzedaż do innych niż paliwowe celów, ale używane do napędu silników spalinowych.

Wykładnia art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym prowadzi do wniosku, że za paliwo silnikowe mogą być uznane wszelkie wyroby energetyczne, bez względu na kod CN, które są przeznaczone do użycia do napędu silników spalinowych albo oferowane na sprzedaż do napędu silników spalinowych albo używane do napędu silników spalinowych. Za przeznaczenie należy rozumieć zamiar wykorzystania wyrobów do określonych celów, zatem to podmiot, np. nabywając wewnątrzwspólnotowo te wyroby, które będą wykorzystywane jako dodatki do paliw silnikowych, decyduje o tym jakie ma być ich przeznaczenie. Należy przy tym zwrócić uwagę, że dany wyrób energetyczny może być uznany za paliwo silnikowe na każdym etapie, np. produkcji, sprzedaży, zużycia. Wyrób, który na etapie produkcji nie musi być przeznaczony do użycia do napędu, może stać się paliwem silnikowym na etapie jego zużycia. Więc dodatki lub domieszki do paliw silnikowych z chwilą przeznaczenia ich do dodania do paliw silnikowych staną się paliwem silnikowym, w rozumieniu art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym.

Przez dodatki lub domieszki do paliw silnikowych należy rozumieć wyroby dodawane do tych paliw w celu poprawy ich właściwości, np. smarowych, myjących, kalorycznych, z wyjątkiem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o których mowa w ustawie o podatku akcyzowym. W przypadku takich wyrobów nie ma znaczenia kod CN, muszą one być jedynie przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych.

Taka wykładnia wynika również z orzecznictwa sądów administracyjnych, które wskazuje, że: „Przepis art. 86 ust 2 u.p.a. stanowi, że paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozstrzygającym sprawę akceptuje dokonaną już w orzecznictwie tego Sądu wykładnię art. 86 ust. 2 u.p.a. Jak wskazano w wyroku NSA z 24 maja 2012 r., sygn. akt I GSK 391/11: „(...) ustawa akcyzowa w art. 86 ust. 2 i 3 nadaje szeroki zakres pojęciom „paliwa silnikowe” i „paliwa opałowe”. W rozumieniu tych przepisów paliwami silnikowymi (podobnie opałowymi) są wyroby energetyczne nie tylko przeznaczone do użycia, czy oferowane na sprzedaż, ale także, co wymaga podkreślenia, używane, bądź mogące być użyte do napędu silników spalinowych lub na potrzeby opałowe. Oznacza to, że na gruncie ustawy akcyzowej paliwem silnikowym lub paliwem opałowym jest wyrób energetyczny, który już tylko z uwagi na swoje właściwości fizyko-chemiczne jest używany lub może być użyty na wspomniane wyżej potrzeby, choćby nie spełniał obowiązujących w tym względzie wymagań, jakim powinno odpowiadać paliwo silnikowe lub opałowe, a jego użycie na wspomniane potrzeby byłoby nawet nielegalne (...)”. Nie oznacza to, że wyrób Spółki jest paliwem silnikowym, jest natomiast traktowany za takie w rozumieniu u.p.a. na użytek podatku akcyzowego” (wyrok NSA z 8 czerwca 2022 r., sygn. akt I GSK 1560/19)”.

Tożsamą wykładnię zaprezentowano również w innych orzeczeniach NSA: z 8 czerwca 2022 r., sygn. akt I GSK 1560/19; z 29 stycznia 2020 r., sygn. akt I GSK 1087/19; z 12 marca 2021 r., sygn. akt I GSK 72/18; z 26 listopada 2021 r., sygn. akt I GSK 838/17.

Warto przy tym zauważyć, że wyroby akcyzowe będące przedmiotem wyżej cytowanych orzeczeń NSA były przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, a sam wyrób nie spełniał kryteriów jakościowych określonych dla paliw silnikowych.

Jak z kolei wynika z cytowanego orzeczenia NSA z 12 marca 2021 r., sygn. akt I GSK 72/18, odwołującego się do uchwały NSA z 7 lipca 2011 r., sygn. akt I GPS 2/11: „(…) paliwami silnikowymi nie są tylko paliwa wymienione w ustawie ale również te (...) które ze względu na swoje właściwości fizyczne oraz strukturę mogłyby być wykorzystane bezpośrednio lub po poddaniu zabiegom adaptacyjnym, jako paliwa silnikowe do napędu pojazdów (...)”.

Co więcej m.in. w orzeczeniu z 26 listopada 2021 r., sygn. akt I GSK 838/17, dla uznania wyrobów za paliwa silnikowe nie miało znaczenia to, że zastosowanie wyrobów objętych skargą (jako preparat do czyszczenia tarcz hamulcowych, który jest także stosowany jako dodatek do paliw – por. powołane w sprawie objętej tym wyrokiem Wiążące Informacje Taryfowe) za „(…) samoistne paliwo spowodowałoby zatarcia silnika”.

Również wykładnia zaprezentowana przez NSA w wyroku z 3 lipca 2018 r., sygn. akt I GSK 728/17 jest jednoznaczna i wskazuje, że: „Pozostałym paliwem silnikowym czy też pozostałym paliwem opałowym może więc być zarówno wyrób energetyczny wymieniony wprost w art. 86 ust. 1 pkt 1-8 AkcyzU, inny niż te, dla których ustawodawca określił stawki akcyzy w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 AkcyzU, jak również inne wyroby niewymienione w przepisach ustawy, ale przeznaczone dla celów opałowych lub napędowych lub jako dodatki lub domieszki do takich paliw” (por. także prawomocny wyrok WSA w Olsztynie z 27 września 2018 r., sygn. akt I SA/Ol 225/18).

Wykładnia prezentowana przez sądy administracyjne, którą Organ w ramach postępowania o wydanie interpretacji indywidulanej jest obowiązany uwzględnić, zgodnie z zasadami wykładni prawa podatkowego, jest zatem jasna i nie pozostawia wątpliwości, że wyroby energetyczne, takie jak m.in. dodatki do paliw silnikowych, na potrzeby określonych przepisów, w tym na potrzeby art. 103 ust. 5a ustawy o VAT, należy traktować jak paliwa silnikowe.

Tezy te są równocześnie zbieżne z prawem unijnym, do którego odwołuje się wspomniane wyżej orzecznictwo krajowych sądów administracyjnych. W orzeczeniu TSUE z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie C‑275/14, który co należy zauważyć dotyczył określenia stawki jaką należy opodatkować dodatki do paliw, wskazano: „Trybunał przyjął w tym względzie, iż z art. 2 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 2003/96 wynika, że ustawodawca Unii Europejskiej zamierzał potraktować dodatki dodawane do paliw silnikowych w taki sam sposób jak paliwa silnikowe, niezależnie od natury tych dodatków, wyłącznie z uwagi na fakt, iż są one dodawane do tychże paliw, tak by poddać je tej samej regulacji podatkowej co same paliwa (zob. wyrok Afton Chemical, EU:C:2008:751, pkt 40)”.

Zatem także w świetle orzecznictwa TSUE, dodatki dodawane do paliw silnikowych powinno się potraktować w taki sam sposób jak paliwa silnikowe i poddawać je tym samym regulacjom co same paliwa.

Powyższe prowadzi do konkluzji, że wszelkie wyroby energetyczne, które będą wprowadzane na rynek krajowy z zamiarem wykorzystania do szeroko pojętych celów napędowych – zgodnie z szeroką definicją paliw silnikowych – powinny być traktowane na użytek przepisów art. 103 ust. 5a jak paliwa silnikowe, zgodnie z celem dla jakich te przepisy przez racjonalnego ustawodawcę zostały ustanowione.

Przepisy art. 103 ust. 5aa i 5ab ustawy o VAT zostały dodane na mocy art. 1 pkt 20 lit. b ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1520, ze zm.; dalej jako: „ustawa zmieniająca”) i weszły w życie 1 września 2019 r. Jak wynika z uzasadnienia do ustawy zmieniającej (druk sejmowy nr 3499): „W dniu 1 sierpnia 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (tzw. „Pakiet paliwowy”), której głównym celem było wprowadzenie rozwiązań zapobiegających lub ograniczających możliwość wyłudzenia VAT w obrocie paliwami ciekłymi. Wprowadzone przepisy odwoływały się do definicji paliw silnikowych, która obowiązuje na gruncie podatku akcyzowego. Paliwa silnikowe definiowane są tam również poprzez deklarowane przeznaczenie wyrobów energetycznych do użycia jako paliwo do napędu silników albo ich oferowanie na sprzedaż lub faktyczne używanie do napędu silników spalinowych.

Zmiany w tzw. pakiecie paliwowym polegają zasadniczo na wprowadzeniu do ustawy o VAT katalogu towarów, co do których podatnik jest obowiązany bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania kwot podatku od towarów i usług na rachunek urzędu skarbowego właściwego w zakresie wpłat podatku akcyzowego, co zapobiegnie wątpliwościom co do zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku akcyzowym i ustawy o podatku od towarów i usług w odniesieniu do produktów ropopochodnych, które mogą być stosowane zarówno do napędu pojazdów, jak i stanowić surowiec do produkcji innych towarów. (…)

Zasadne wydaje się objęcie tym obowiązkiem nie tylko paliw silnikowych, ale również tych paliw opałowych, które wymagają uzyskania koncesji. Proponowany katalog towarów objętych mechanizmem szybkiego VAT z jednej strony nawiązuje do § 1 rozp. ME (z wyjątkiem półproduktów rafineryjnych i benzyn pirolitycznych, w odniesieniu do których ryzyko nadużyć wydaje się niskie, ale jednocześnie odwołuje się do trzech dodatkowych kategorii, tj.:

-paliw ciekłych w rozumieniu ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (a więc zarówno do takich paliw z dodatkiem biokomponentów jak i bez takiego dodatku), jak też:

-do biopaliw ciekłych w rozumieniu ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (a więc do towarów zawierających ilość biokomponentów wyższą od poziomu zastrzeżonego dla paliw ciekłych; oraz końcowo

-do kategorii paliw silnikowych z ustawy o podatku akcyzowym, co ma na celu objęcie mechanizmem przyspieszonego VAT wszystkich wyrobów energetycznych, którym nadano by przeznaczenie napędowe do silników spalinowych (w tym również w sposób niezgodny z przepisami).

W związku z tym wprowadzenie w ustawie o VAT katalogu towarów objętych pakietem paliwowym (art. 103 ust. 5aa) i odwołanie się w ustawie o podatku akcyzowym (art. 48 ust. 9-11, art. 59 ust. 8-10, art. 78 ust. 7a oraz art. 78a) do katalogu wskazanego w ustawie o VAT zapobiegnie pojawiającym się wątpliwościom co do zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku akcyzowym i ustawy o podatku od towarów i usług w odniesieniu do produktów ropopochodnych, które mogą być zastosowane zarówno do napędu pojazdów, jak i stanowić surowiec do produkcji innych towarów (np. olej napędowy zużywany do produkcji olejów smarowych). Doświadczenia organów podatkowych wskazują ponadto na działania nieuczciwych podatników, którzy dokonując de facto przywozu paliw ciekłych, deklarują jednocześnie, że przewożone towary przeznaczone są do celów innych niż do napędu silników spalinowych albo wytwarzania innych towarów ropopochodnych, a więc nie podlegają reżimowi wprowadzonemu „Pakietem paliwowym”. Działania takie ukierunkowane są na omijanie obowiązków koncesyjnych i podatkowych. Proponowana zmiana pozwoli na dalsze uszczelnienie przepisów podatkowych”.

Zatem nie może budzić wątpliwości fakt, że celem racjonalnego ustawodawcy było wprowadzenie znaczącego ograniczenia w obrocie towarami, które mogą być zastosowane zarówno do napędu pojazdów, jak i stanowić surowiec do produkcji innych towarów, a tym samym objęcie mechanizmem przyspieszonego VAT wszystkich wyrobów energetycznych (nie tylko tych, które wymagają uzyskania koncesji), którym by nadano przeznaczenie napędowe. Taka teza wpisuje się w liczne orzecznictwo sądów administracyjnych wskazujące na przepis art. 86 ust 2 ustawy, stanowiący, że paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

Powyższe prowadzi do konkluzji, że wszelkie wyroby energetyczne, które będą nabywane wewnątrzwspólnotowo z zamiarem wykorzystania do celów napędowych – zgodnie z szeroką definicją paliw silnikowych – powinny być traktowane na użytek przepisów pakietu paliwowego jak paliwa silnikowe. Jest to zgodne z celem dla jakich te przepisy zostały ustanowione przez racjonalnego ustawodawcę i funkcji jaką mają pełnić w systemie podatkowym – nawet jeśli te wyroby energetyczne same w sobie paliwem silnikowym nie są, ale są przeznaczone do szeroko pojętych celów napędowych.

W konsekwencji nabywane wewnątrzwspólnotowo przez Państwa wyroby kodzie CN 3811 90 00 i 3824 99 92 mieszczą się w art. 103 ust. 5aa pkt 11 ustawy o VAT, który wprost odwołuje się do art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, zawierającego szeroką definicję paliw silnikowych. Te dodatki do paliw są traktowane jak paliwa silnikowe w rozumieniu art. 86 ust. 2 ustawy, a przy tym zostały wymienione w załączniku nr 1 do tej ustawy. Mając na uwadze powyższe, te dodatki podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 103 ust. 5a ustawy o VAT.

W konsekwencji stwierdzić należy, że objęte wnioskiem wyroby, które zamierzają Państwo nabywać wewnątrzwspólnotowo będą traktowane jak paliwa silnikowe w rozumieniu art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, a w konsekwencji na podstawie art. 103 ust. 5a ustawy o VAT, będą Państwo zobowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczenia i wpłacenia kwoty podatku VAT na rachunek urzędu skarbowego właściwego w zakresie podatku akcyzowego w terminie 5 dni od dnia wprowadzenia tych towarów na terytorium kraju.

Tym samym stanowisko Spółki w zakresie zadanych pytań nr 4 i 5 należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z zdarzenie przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.