Postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2026 r., sygn. I FZ 104/26

Nader krytycznie należy ocenić bezrefleksyjne korzystanie z narzędzi AI przez zawodowego pełnomocnika przy sporządzaniu pism procesowych składanych w imieniu mocodawcy do sądu. Wątpliwości budzi etyczny wymiar takiego działania, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę to, że zawodowy pełnomocnik pobiera wynagrodzenie za świadczone przez siebie usługi prawne, a jego mocodawca ma prawo oczekiwać, że sporządzane pisma procesowe będą spełniały najwyższe wymogi profesjonalizmu. Trudno dopatrzyć się takiego profesjonalizmu, jeśli działanie zawodowego pełnomocnika w istocie sprowadza się do wykorzystania narzędzi AI, które są – w tym samym stopniu – dostępne osobom niewykonującym zawodów prawniczych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Ł. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Łd 50/26, odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Ł. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 28 listopada 2025 r., nr 1001-IOV-2.4103.47.2024.63.U20.AK, w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2019 r. i poszczególne kwartały 2020 r. postanawia: oddalić zażalenie. Sylwester Marciniak Sędzia NSA

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Łd 50/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: sąd pierwszej instancji) odmówił Ł. R. (dalej: skarżący) wstrzymania wykonania zaskarżonej przez niego decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 28 listopada 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2019 r. oraz poszczególne kwartały 2020 r.