Interpretacja indywidualna z dnia 22 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-3.4012.163.2026.3.JZ
Sprzedaż miejsca postojowego w garażu podziemnym na rzecz osoby fizycznej nie będącej pierwotnym nabywcą lokalu nie korzysta ze zwolnienia z VAT i podlega opodatkowaniu według obniżonej stawki 8% jako część obiektu budownictwa mieszkaniowego.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych dostawy miejsc postojowych. Uzupełnili go Państwo pismami z 15 kwietnia 2026 r. (wpływ 15 kwietnia 2026 r. i 17 kwietnia 2026 r.) Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
Osoba fizyczna (A.A.) nabyła 16 marca 2023 r. lokal mieszkalny o pow. użytkowej nieprzekraczającej 150 m2 z udziałem ułamkowym w nieruchomości wspólnej, od Dewelopera (sp. z o.o.) którego przedmiot działania stanowi m. in. budowa i sprzedaż lokali mieszkalnych w budynkach wielorodzinnych. Nabycie, o którym mowa, obejmowało prawo własności lokalu oraz udział w częściach wspólnych budynku, lecz bez prawa samodzielnego korzystania ze stanowiska postojowego w garażu podziemnym. Dla części wspólnych nieruchomości jest jedna księga wieczysta (macierzysta). Po upływie ponad 2 lat od nabycia Pan A.A. przekazał lokal wraz z przysługującymi udziałami w drodze darowizny pełnoletniemu dziecku.
Aktualnie obdarowany planuje nabyć od Dewelopera, w tym samym budynku udział w częściach wspólnych polegający na prawie samodzielnego korzystania z miejsca postojowego.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Osoba fizyczna, Pan A.A. zam. (...), PESEL (...) nabył na własność 16 marca 2023 r. lokal mieszkalny, mieszczący się przy ulicy (...) w (...) o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 150 m2 z udziałem ułamkowym w nieruchomości wspólnej, od (...) Sp. z o.o. z siedzibą w (...) przy ulicy (...) (będącego Deweloperem), której przedmiot działania stanowi m. in. budowa i sprzedaż lokali mieszkalnych w budynkach wielorodzinnych. Nabycie, o którym mowa, obejmowało prawo własności lokalu oraz udział w częściach wspólnych budynku przy ulicy (...), lecz bez prawa samodzielnego korzystania ze stanowiska postojowego w garażu podziemnym.
Dla części wspólnych nieruchomości jest jedna księga wieczysta (macierzysta). Po upływie ponad 2 lat od nabycia Pan A.A. zam. (...) przekazał lokal wraz z przysługującymi udziałami w drodze darowizny pełnoletniemu dziecku Panu B.B. zam. (...), PESEL (...). Aktualnie obdarowany B.B. zam. (...) planuje nabyć od Dewelopera, w tym samym budynku przy ulicy (...) w (...) udział w częściach wspólnych polegający na prawie samodzielnego korzystania z miejsca postojowego w garażu podziemnym nr 1 i 2.
(...) Sp. z o.o. nie wprowadziła miejsc postojowych do środków trwałych. Miejsca te stanowią towar handlowy.
Nie było pierwszego zasiedlenia.
Miejsce postojowe w garażu podziemnym nie było/jest/będzie wykorzystywane przez Wnioskodawcę przez cały okres posiadania wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
Pytanie
Czy w świetle uregulowań zawartych w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), dostawa części budynku (udziału w częściach wspólnych - miejsca postojowego w garażu podziemnym) na rzecz osoby fizycznej niebędącej pierwotnym nabywcą, podlega opodatkowaniu stawką obniżoną w wys. 8%?
Państwa stanowisko w sprawie
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega m. in. odpłatna dostawa towarów. W myśl art. 7 ust. 1 przez dostawę, o której mowa, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Darowizna Pana A.A. zam. (...), dokonana na rzecz obdarowanego będącego jego dzieckiem Pana B.B. zam. (...), PESEL (...) miała miejsce 28 sierpnia 2025 r.
Udział w nieruchomości wspólnej w postaci miejsca postojowego w budynku przy ulicy (...) w (...), mający stanowić przedmiot zakupu, aktualnie stanowi własność i pozostaje w dyspozycji (...) Sp. z o.o. (Dewelopera) od 2023 roku.
W przedstawionych uwarunkowaniach faktyczno-prawnych, planowana dostawa w 2026 roku części wspólnych budynku (miejsca postojowego w garażu podziemnym wielostanowiskowym) poprzez rozszerzenie udziału w częściach wspólnych polegającego na prawie samodzielnego korzystania z tego stanowiska, w drodze jego zakupu od (...) sp. z o.o. (Dewelopera) podlega opodatkowaniu obniżoną stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8% podstawy opodatkowania na podstawie art. 41 ust. 2 i ust. 12 pkt 1 ustawy VAT , jako stanowiącego część obiektu budownictwa mieszkaniowego zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a ustawy VAT, zgodnie z którym przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się m.in. obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 755 ze zm.) - zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle, ale i ich części - spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo deweloperem i przedmiotem Państwa działania stanowi m. in. budowa i sprzedaż lokali mieszkalnych w budynkach wielorodzinnych. 16 marca 2023 r. sprzedali Państwo lokal mieszkalny, mieszczący się przy ulicy (...). Nabycie, o którym mowa, obejmowało prawo własności lokalu oraz udział w częściach wspólnych budynku przy ulicy (...), lecz bez prawa samodzielnego korzystania ze stanowiska postojowego w garażu podziemnym. Dla części wspólnych nieruchomości jest jedna księga wieczysta (macierzysta). Po upływie ponad 2 lat od nabycia, pierwotny właściciel przekazał lokal wraz z przysługującymi udziałami w drodze darowizny pełnoletniemu dziecku. Aktualnie obdarowany planuje nabyć od Państwa, w tym samym budynku, udział w częściach wspólnych polegający na prawie samodzielnego korzystania z miejsca postojowego w garażu podziemnym nr 1 i 2.
Nie wprowadzili Państwo miejsc postojowych do środków trwałych. Miejsca te stanowią towar handlowy. Nie było pierwszego zasiedlenia. Miejsce postojowe w garażu podziemnym nie było/jest/będzie wykorzystywane przez Państwa przez cały okres posiadania wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
Państwa wątpliwości dotyczą skutków podatkowych przy sprzedaży miejsca postojowego na rzecz osoby fizycznej niebędącej pierwotnym nabywcą.
Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Według art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika - bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.
Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług, odwołuje się do przepisów ustawy o podatku dochodowym.
Kwestia ulepszenia środków trwałych została uregulowana w art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554). Zgodnie z tym przepisem:
Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
Środki trwałe można uznać więc za ulepszone, gdy zostały przebudowane, rozbudowane, dokonano ich rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji a wartość nakładów poniesionych na przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym jest wyższa niż 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
Zatem nieruchomości jak np. lokale mieszkalne lub użytkowe, części wspólne budynków, które nie stanowią u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.
Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
a)w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b)dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Tak więc, aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.
Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
Natomiast gdy nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
Dla zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwa warunki, tj.:
- towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
- przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Niespełnienie jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Jak wynika z powołanych wyżej przepisów prawa, aby ocenić, czy dostawa przez Państwa opisanego miejsca postojowego korzysta ze zwolnienia od podatku należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy względem ww. miejsca postojowego nastąpiło pierwsze zasiedlenie.
Z opisu sprawy wynika, że w miejsca postojowe stanowią towar handlowy. Nie było ich pierwszego zasiedlenia. Miejsca postojowe w garażu podziemnym nie były/nie są/nie będą wykorzystywane przez Państwa przez cały okres posiadania wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż miejsc postojowych będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia, a zatem nie zostanie spełniony jeden z warunków wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, i tym samym do tej sprzedaży nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie ww. przepisu.
Z uwagi na fakt, że sprzedaż miejsca postojowego nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT zbycia tego miejsca postojowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy,
w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje zatem wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego. Zasada ta wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Z okoliczności sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT, deweloperem, którego przedmiot działania stanowi m.in. budowa i sprzedaż lokali mieszkalnych w budynkach wielorodzinnych. Z uwagi zatem na charakter wykonywanej działalności, przy budowie wskazanego miejsca postojowego przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT. Tym samym z uwagi na niespełnienie już jednego z warunków określonych w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, opisana dostawa miejsca postojowego nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie tego przepisu.
Zbycie opisanych miejsc postojowych nie będzie korzystało również ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na niespełnienie dwóch warunków zawartych w tym przepisie - gdyż przy budowie (wytworzeniu) przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz miejsca postojowe w garażu podziemnym nie były/są/będą wykorzystywane przez Państwa przez cały okres posiadania wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
W związku powyższym, sprzedaż wskazanych we wniosku miejsc postojowych na rzecz osoby fizycznej niebędącej pierwotnym nabywcą lokalu mieszkalnego, nie będzie podlegała zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a ani pkt 2 ustawy, a więc stanowi/będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki.
Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
- stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
- zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Stosownie do art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej:
W zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, oraz wiążącymi informacjami akcyzowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, nie wydaje się interpretacji indywidualnych.
Tym samym, kwestia ustalenia wysokości stawki podatku VAT dla dostawy towarów lub świadczenia usług od 1 lipca 2020 r. może być rozstrzygnięta tylko w ramach wydania wiążącej informacji stawkowej określonej w art. 42a ustawy o VAT. Zatem wydana interpretacja indywidualna nie rozstrzyga w zakresie ustalenia stawki podatku VAT właściwej dla dokonywanych przez Państwa dostaw. W kwestii stawki podatku wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


