Interpretacja indywidualna z dnia 24 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL1-1.4011.412.2026.2.KM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 28 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 27 maja 2026 r. (wpływ 27 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni pozostawała w związku nieformalnym z ojcem jej dziecka. Ojciec dziecka od ponad roku leczy się (…). Przez większość 2025 ze względu na stan zdrowia ojca dziecka Wnioskodawczyni sprawowała główną opiekę nad dzieckiem, mimo wspólnego mieszkania.

W dniu (…) grudnia 2025 r. Wnioskodawczyni pojechała wraz z dzieckiem do jej rodziców na święta. W tym czasie ojciec dziecka przyjechał do Państwa, jednak jego stan zdrowia (…) ojca dziecka gwałtownie się pogorszył (…). W dniu (…) grudnia 2025 r. znajomi, pozostając w kontakcie z lekarzem (…). Od tego momentu Wnioskodawczyni nie wróciła już do wspólnie zajmowanego mieszkania i przeprowadziła się wraz z dzieckiem do swoich rodziców.

(…).

Od końca grudnia 2025 r. Wnioskodawczyni samodzielnie sprawuje bieżącą opiekę nad dzieckiem oraz nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z ojcem dziecka.

W styczniu 2026 r. Wnioskodawczyni wraz z dzieckiem mieszkała tymczasowo w hotelu, a następnie wynajęła mieszkanie, w którym obecnie mieszka wyłącznie z dzieckiem i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe (informacja ta została wskazana pomocniczo dla zobrazowania trwałości sytuacji powstałej w grudniu 2025 r.).

Wnioskodawczyni nie otrzymuje alimentów od ojca dziecka. Ojciec dziecka partycypuje jedynie częściowo w kosztach opieki, opłacając co drugi miesiąc żłobek od 2026 r. Dziecko pozostaje pod stałą opieką Wnioskodawczyni i zamieszkuje z nią. Ojciec dziecka spotyka się z nim sporadycznie – kilka godzin tygodniowo. Dziecko nie nocuje u ojca. Wnioskodawczyni nie pozostaje w związku małżeńskim.

W odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania uzupełniła Pani wniosek o następujące informacje:

Jest Pani matką jednego małoletniego dziecka, urodzonego dnia (…).05.2023. Nie jest Pani matką ani opiekunem prawnym innych dzieci. Nie pozostaje Pani w związku małżeńskim.

Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W roku 2025 uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę. W okresie objętym wnioskiem nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. W stosunku do Pani ani Pani dziecka nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Dziecko nie otrzymywało zasiłku pielęgnacyjnego, dodatku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.

Pozostawała Pani w związku nieformalnym z ojcem dziecka. Ojciec dziecka od ponad roku leczy się (…). Do dnia (…) grudnia 2025 r. wspólnie zamieszkiwaliście Państwo i prowadziliście wspólne gospodarstwo domowe. W dniu (…) grudnia 2025 r. wyjechała Pani wraz z dzieckiem do swoich rodziców na święta. W dniu (…) grudnia 2025 r. stan zdrowia (…) ojca dziecka gwałtownie się pogorszył (…). Został on zabrany przez znajomych (…).

Od dnia (…) grudnia 2025 r. nie prowadzi już Pani wspólnego gospodarstwa domowego z ojcem dziecka. Nie wróciła już Pani do wspólnie zajmowanego mieszkania.

(…).

Pod koniec grudnia 2025 r. ojciec dziecka spotkał się z dzieckiem tylko raz na 2 godziny. Kontakt ten odbywał się pod Pani nadzorem ze względu na stan zdrowia ojca dziecka. W pierwszych miesiącach 2026 r. kontakty ojca dziecka z dzieckiem również odbywały się wyłącznie pod nadzorem osób trzecich. Pod koniec grudnia 2025 roku przebywała Pani wraz z dzieckiem w domu swoich rodziców. W styczniu 2026 r. mieszkała Pani wraz z dzieckiem tymczasowo w hotelu. Od końca stycznia 2026 r. wynajmuje Pani mieszkanie, w którym mieszka wyłącznie z dzieckiem i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe.

Od końca grudnia 2025 r. faktycznie samotnie wychowuje Pani dziecko i samodzielnie sprawuje nad nim codzienną opiekę. Dziecko stale zamieszkuje z Panią i pozostaje pod Pani bieżącą opieką. To Pani zapewnia dziecku codzienną opiekę, organizuje jego życie, dba o jego rozwój emocjonalny, zdrowotny i edukacyjny, zapewnia dziecku wyżywienie, ponosi główny ciężar jego utrzymania, uczestniczy w sprawach związanych ze żłobkiem/przedszkolem oraz podejmuje bieżące decyzje dotyczące dziecka. Umowy dotyczące żłobka oraz późniejszego przedszkola były zawierane przez Panią. Ojciec dziecka jest wskazany jako osoba upoważniona do odbioru dziecka i sporadycznie korzysta z tego uprawnienia. Od marca 2026 r. ojciec dziecka odbiera dziecko ze żłobka około dwa razy w tygodniu i spędza z nim około 3-4 godzin. Dziecko każdorazowo wraca jednak na noc do Pani miejsca zamieszkania i stale zamieszkuje z Panią. Ojciec dziecka nie sprawuje opieki nocnej nad dzieckiem. Ojciec dziecka utrzymuje kontakty z dzieckiem w ograniczonym zakresie i nie uczestniczy w codziennym wychowaniu dziecka w zakresie porównywalnym do Pani codziennej opieki i odpowiedzialności za dziecko. Nie otrzymuje Pani alimentów. Ojciec dziecka od lutego 2026 partycypuje jedynie częściowo w kosztach żłobka, opłacając co drugi miesiąc czesne. Świadczenie wychowawcze 800+ było wypłacane wyłącznie na Pani rzecz jako matki dziecka, ponieważ dziecko stale zamieszkuje z Panią i pozostaje pod Pani codzienną opieką.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako osoba samotnie wychowująca dziecko za rok podatkowy 2025?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie spełnia Pani przesłanki do uznania za osobę samotnie wychowującą dziecko za rok podatkowy 2025, o których mowa w art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jest Pani osobą niepozostającą w związku małżeńskim, a od dnia (…) grudnia 2025 r. nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z ojcem dziecka.

Pomimo że stan samotnego wychowywania dziecka wystąpił pod koniec roku podatkowego, przepisy nie wymagają, aby trwał on przez cały rok – wystarczające jest jego zaistnienie w części roku. Od momentu rozstania to Pani sprawuje faktyczną, codzienną opiekę nad dzieckiem, zapewnia mu miejsce zamieszkania oraz ponosi główny ciężar jego utrzymania. Udział ojca dziecka ma charakter ograniczony i nie obejmuje codziennego wychowywania – kontakty mają charakter sporadyczny, a dziecko nie przebywa u ojca w ramach opieki nocnej.

W konsekwencji uznaje Pani, że w roku podatkowym 2025 spełnia Pani przesłanki do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Stosownie do art. 6 ust. 4c ww. ustawy:

Zgodnie z art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:

Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

-posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko;

-wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecka;

-nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego;

-niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych;

-nieuzyskiwania przez pełnoletnie dziecko przychodów/dochodów w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej (z wyjątkiem przewidzianym ustawą).

Brzmienie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób, aby nie budziło wątpliwości, iż prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje wszystkim osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione (o których mowa w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych, tj. temu, który samotnie wychowuje dziecko/dzieci. Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające jest samo legitymowanie się określonym stanem cywilnym. Równie istotne jest samotne troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca lub matki dziecka.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, sama (bez udziału drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Jak wynika z powyższego, ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku samotnego wychowywania w roku podatkowym dzieci (dziecka) wymienionych w art. 6 ust. 4c ww. ustawy. Przepis ten wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta w roku podatkowym musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.

Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka oznacza to, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich.

Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych. W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo, pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.

Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle określony status cywilny.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.

Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie wychowuje dziecko.

Podstawową kwestią jest zatem ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko, gdy rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył władzy rodzicielskiej.

Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na jego utrzymanie oraz do czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie dziecka obejmuje bowiem ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej, emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą rozwoju. Oznacza to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic osobiście zajmuje się sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. W sytuacji, gdy dziecko pozostaje pod stałą, codzienną opieką jednego rodzica, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (np. zgodnie z orzeczeniem sądu), status samotnego rodzica ma ten, który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Rodzic, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który w pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka, nie traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania sporadycznych kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego alimentów.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika m.in., że podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pozostawała Pani w związku nieformalnym z ojcem dziecka i nie pozostaje Pani w związku małżeńskim. Wychowuje Pani jedno małoletnie dziecko i nie jest Pani matką ani opiekunem prawnym innych dzieci.

Ojciec dziecka od ponad roku leczy się psychiatrycznie. Przez większość 2025 r. ze względu na stan zdrowia ojca dziecka sprawowała Pani główną opiekę nad dzieckiem, mimo wspólnego mieszkania.

(…) grudnia 2025 r. pojechała Pani wraz z dzieckiem do rodziców na święta. W tym czasie ojciec dziecka przyjechał do Państwa, jednak jego stan zdrowia gwałtownie się pogorszył (…). (…) grudnia 2025 r. znajomi, pozostając w kontakcie z lekarzem (…). Od tego momentu nie wróciła już Pani do wspólnie zajmowanego mieszkania i przeprowadziła się wraz z dzieckiem do swoich rodziców.

(…).

Od końca grudnia 2025 r. samodzielnie sprawuje Pani bieżącą opiekę nad dzieckiem oraz nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z ojcem dziecka. Samotnie wychowuje Pani dziecko i samodzielnie sprawuje nad nim codzienną opiekę. Dziecko stale zamieszkuje z Panią i pozostaje pod Pani bieżącą opieką. To Pani organizuje jego życie, dba o jego rozwój emocjonalny, zdrowotny i edukacyjny, zapewnia dziecku wyżywienie, ponosi główny ciężar jego utrzymania, uczestniczy w sprawach związanych ze żłobkiem/przedszkolem oraz podejmuje bieżące decyzje dotyczące dziecka. Umowy dotyczące żłobka oraz późniejszego przedszkola były zawierane przez Panią. Nie otrzymuje Pani alimentów od ojca dziecka. Partycypuje on jedynie częściowo w kosztach opieki, opłacając co drugi miesiąc żłobek od 2026 r. Dziecko pozostaje pod Pani stałą opieką i zamieszkuje z Panią. Świadczenie wychowawcze jest ustalone dla pani.

Pod koniec grudnia 2025 r. przebywała Pani wraz z dzieckiem w domu swoich rodziców. W styczniu 2026 r. mieszkała Pani wraz z dzieckiem tymczasowo w hotelu. Od końca stycznia 2026 r. wynajmuje Pani mieszkanie, w którym mieszka wyłącznie z dzieckiem i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe.

Ojciec dziecka spotkał się z dzieckiem tylko raz (…) 2025 r. na 2 godziny. Kontakt ten odbywał się pod Pani nadzorem ze względu na stan zdrowia ojca dziecka. W pierwszych miesiącach 2026 r. kontakty ojca dziecka z dzieckiem również odbywały się wyłącznie pod nadzorem osób trzecich.

Ojciec dziecka jest wskazany jako osoba upoważniona do odbioru dziecka i sporadycznie korzysta z tego uprawnienia. Od marca 2026 r. ojciec dziecka odbiera dziecko ze żłobka około dwa razy w tygodniu i spędza z nim około 3-4 godzin. Dziecko każdorazowo wraca jednak na noc do Pani miejsca zamieszkania i stale zamieszkuje z Panią. Ojciec dziecka nie sprawuje opieki nocnej nad dzieckiem. Ojciec dziecka utrzymuje kontakty z dzieckiem w ograniczonym zakresie i nie uczestniczy w codziennym wychowaniu dziecka w zakresie porównywalnym do Pani codziennej opieki i odpowiedzialności za dziecko.

W 2025 r. uzyskiwała Pani dochody z umowy o pracę, rozlicza się Pani według skali podatkowej.

W okresie, którego dotyczy wniosek w stosunku do Pani i dziecka nie miały zastosowania przepisy: art. 30c ustawy o PIT (podatek liniowy), ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem najmu prywatnego), ustawy o podatku tonażowym oraz ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Pani dziecko nie otrzymywało zasiłku pielęgnacyjnego, dodatku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. Nie prowadziła Pani działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.

Dodatkowo wyjaśnić należy, że aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej status osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem) nie musi trwać przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że skoro to Pani faktycznie w 2025 roku samotnie wychowywała małoletnie dziecko, bez wsparcia drugiego rodzica (ojca dziecka), tj.: stale i bez udziału drugiego rodzica, troszczyła się Pani o byt materialny dziecka, rozwój emocjonalny, zdrowotny, edukacyjny poprzez sprawowanie codziennej opieki, w zakresie dotyczącym zdrowia, edukacji (uczestniczy Pani w sprawach związanych ze żłobkiem/przedszkolem), ponosi Pani zasadnicze koszty jego utrzymania (wyżywienie), podejmuje Pani bieżące decyzje dotyczące dziecka, a ojciec: nie zajmował się jego codziennym wychowaniem i nie brał czynnego udziału w sprawach związanych z kształceniem, zdrowiem – to uznać należy, że spełnia Pani warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, może Pani rozliczyć podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 2025 na preferencyjnych warunkach jako osoba samotnie wychowująca dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku opis sprawy jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie skutki prawne.

Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to ta interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla ojca dziecka.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.