Interpretacja indywidualna z dnia 25 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.397.2026.4.EG
Sprzedaż lokalu nr 1 nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako czynność spoza działalności gospodarczej. Sprzedaż lokali nr 3, 4, 5, 6, 7, 8 stanowi czynność podlegającą VAT, jednak korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, z uwagi na upływ ponad 2 lat od pierwszego zasiedlenia.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:
-niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży lokalu nr 1 – jest prawidłowe;
-niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży lokali nr 3, 4, 5, 6, 7, 8– jest nieprawidłowe;
-zastosowania zwolnienia z podatku VAT dla dostawy ww. lokali nr 3, 4, 5, 6, 7, 8– jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 21 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
-niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży lokali;
-zastosowania zwolnienia z podatku VAT dla dostawy ww. lokali;
oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.
Uzupełniła go Pani pismem z 2 czerwca 2026 r. (data wpływu) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Kamienica będąca przedmiotem niniejszego wniosku została wybudowana ok. 1907 roku przez prapradziadka Wnioskodawczyni i od tego czasu pozostaje nieprzerwanie w majątku rodziny.
Nieruchomość nigdy nie była przedmiotem obrotu rynkowego – nie była nabywana w drodze kupna, lecz przekazywana w drodze sukcesji rodzinnej z pokolenia na pokolenie.
W lutym 2015 roku nieruchomość została przekazana Wnioskodawczyni przez ojca w drodze notarialnej umowy darowizny. Wnioskodawczyni nie nabyła nieruchomości w celu jej odsprzedaży ani prowadzenia działalności gospodarczej. Nieruchomość stanowi składnik majątku prywatnego.
W lutym 2016 roku podpisano, w formie aktu notarialnego, przedwstępną umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz sprzedaży. Lokal ten nie był remontowany ani ulepszany przez Wnioskodawczynię i został sprzedany w stanie istniejącym. Lokal w dniu podpisania aktu został wydany kupującym. Po sprzedaży wszelkie prace remontowe były prowadzone przez nabywcę.
W kolejnych latach pozostałe lokale były wykorzystywane wyłącznie w ramach najmu prywatnego. W 2016 roku dwa lokale zostały wyremontowane wyłącznie w celu ich wynajmu i były następnie nieprzerwanie wynajmowane na podstawie umów najmu okazjonalnego. Lokale te Wnioskodawczyni planuje sprzedać w stanie aktualnym, bez dodatkowych remontów, po ustaniu obowiązujących umów najmu okazjonalnego. Aktualni najemcy zamieszkują lokale nieprzerwanie od 2022 roku i drugi od 2023 roku.
W latach 2017–2018 wyremontowano kolejne dwa lokale, również wyłącznie w celu ich wynajmu, i były one następnie wynajmowane. Po ustaniu ostatnich umów najmu, lokale te, bez wykonywania remontu, zostały wystawione na sprzedaż w stanie, w jakim znajdowały się po zakończeniu użytkowania przez najemców. Dla jednego z tych lokali umowa sprzedaży podpisana została w kwietniu 2026 roku, dla drugiego z nich zostanie podpisana w maju 2026 roku.
Akty ustanowienia odrębnej własności lokali mieszkaniowych były zawierane w październiku 2017 roku oraz sierpniu 2019 roku.
W 2026 roku sprzedano również dwa lokale mieszkalne wymagające generalnego remontu. Lokale te nie były ulepszane ani przygotowywane do sprzedaży – ich stan techniczny odpowiadał wieloletniemu zużyciu wynikającemu z najmu.
Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani działalności deweloperskiej, a podejmowane czynności nie mają charakteru zorganizowanego i ciągłego właściwego dla działalności gospodarczej.
Żaden z lokali nie był remontowany ani przygotowywany z zamiarem sprzedaży. Wszystkie działania remontowe były podejmowane wyłącznie w celu najmu.
Sprzedaż lokali ma charakter incydentalny i stanowi formę stopniowego zbywania majątku prywatnego, który pozostawał w rodzinie od ponad 100 lat.
Uzupełnienie wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług:
W odpowiedzi na doprecyzowanie opisu spraw i wskazanie: „1.Oznaczenie lokali mieszkalnych będących przedmiotem wniosku, które już Pani sprzedała oraz tych, które planuje Pani sprzedać”, wyjaśniono:
1.Oznaczenie lokali mieszkalnych:
a)Lokal nr 1 – w 2016 roku została zawarta przedwstępna umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz sprzedaży. Lokal mieszkalny nie był remontowany ani ulepszany przez Wnioskodawczynię i został wydany kupującym w 2016 roku w stanie istniejącym. Umowa przenosząca własność lokalu została zawarta w 2026 roku po zapłacie całej ceny sprzedaży.
b)Lokal nr 3 – lokal mieszkalny sprzedany w 2026 roku, wymagający generalnego remontu.
c)Lokal nr 4 – lokal mieszkalny wyremontowany w 2020 roku wyłącznie w celu najmu prywatnego, sprzedany w 2026 roku po zakończeniu najmu.
d)Lokal nr 5 – lokal mieszkalny wyremontowany w latach 2016-2017 roku wyłącznie w celu najmu prywatnego; planowana sprzedaż po zakończeniu obowiązującej umowy najmu.
e)Lokal nr 6 – lokal mieszkalny wyremontowany w latach 2016-2017 roku wyłącznie w celu najmu prywatnego; planowana sprzedaż po zakończeniu obowiązującej umowy najmu.
f)Lokal nr 7 – lokal mieszkalny wyremontowany w latach 2019–2020 wyłącznie w celu najmu prywatnego; sprzedany w 2026 roku po zakończeniu najmu.
g)Lokal nr 8 – lokal mieszkalny sprzedany w 2026 roku, wymagający generalnego remontu.
W pozostałej części pisma wskazano:
2.Dla wszystkich lokali mieszkalnych objętych niniejszym wnioskiem została ustanowiona odrębna własność lokali oraz założone odrębne księgi wieczyste. Akt ustanowienia odrębnej własności lokali mieszkalnych nr 3, 5, 6 i 8 został zawarty w październiku 2017 roku. Natomiast akt ustanowienia odrębnej własności lokali mieszkalnych nr 1, 4 i 7 został zawarty w sierpniu 2019 roku. W związku z ustanowieniem odrębnej własności lokali zostały założone odrębne księgi wieczyste.
3.Przed przejęciem nieruchomości przez Wnioskodawczynię w 2015 roku lokale mieszkalne były zajmowane przez osoby trzecie na podstawie stosunków prawnych zawartych z … wykonującym zarząd nieruchomością lub na podstawie przydziałów dokonywanych przez Miasto. Do momentu faktycznego przejęcia nieruchomości przez Wnioskodawczynię rodzina nie osiągała przychodów z tytułu korzystania z tych lokali przez mieszkańców. Sposób wykorzystania lokali mieszkalnych:
a.Lokale mieszkalne będące przedmiotem wniosku były lub są udostępniane osobom trzecim na podstawie odpłatnych umów najmu prywatnego (najmu okazjonalnego), za wyjątkiem lokalu nr 1, który po zawarciu w 2016 roku przedwstępnej umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz sprzedaży został wydany kupującym do korzystania w stanie istniejącym. Stan wykorzystania pozostałych lokali mieszkalnych był następujący:
i.Lokal nr 3 – w chwili przekazania nieruchomości Wnioskodawczyni w drodze darowizny lokal był zajmowany przez osoby trzecie korzystające z niego na podstawie stosunków prawnych istniejących jeszcze przed przejęciem nieruchomości przez Wnioskodawczynię, zawartych z … wykonującym zarząd nieruchomością lub wynikających z przydziałów miejskich. Po przejęciu nieruchomości stosunki najmu były kontynuowane przez Wnioskodawczynię w ramach najmu prywatnego. Najem był kontynuowany do 2022 roku, a następnie lokal był ponownie wynajmowany do 2025 roku. Po zakończeniu najmu lokal nie był remontowany i został sprzedany w 2026 roku w stanie wymagającym generalnego remontu.
ii.Lokal nr 4 – w chwili przekazania nieruchomości lokal znajdował się w stanie technicznym uniemożliwiającym jego zamieszkiwanie. W 2020 roku lokal został wyremontowany wyłącznie w celu jego wynajmu i następnie był wynajmowany na podstawie odpłatnych umów najmu prywatnego do 2025 roku. Po zakończeniu najmu lokal został sprzedany w 2026 roku bez wykonywania dodatkowych remontów.
iii.Lokal nr 5 – w chwili przekazania nieruchomości Wnioskodawczyni w drodze darowizny lokal był zajmowany przez osoby trzecie korzystające z niego na podstawie stosunków prawnych istniejących jeszcze przed przejęciem nieruchomości przez Wnioskodawczynię, zawartych z … wykonującym zarząd nieruchomością lub wynikających z przydziałów miejskich. Po przejęciu nieruchomości stosunki najmu były kontynuowane przez Wnioskodawczynię w ramach najmu prywatnego. Najem był kontynuowany do końca 2016 roku. Następnie, z uwagi na stan techniczny lokalu uniemożliwiający dalsze zamieszkiwanie, lokal został wyremontowany i od końca 2017 roku był wynajmowany na podstawie odpłatnych umów najmu prywatnego. Obecna umowa najmu obowiązuje do końca września 2026 roku. Po zakończeniu najmu lokal zostanie przeznaczony do sprzedaży w stanie aktualnym, bez wykonywania dodatkowych remontów.
iv.Lokal nr 6 – w chwili przekazania nieruchomości Wnioskodawczyni w drodze darowizny lokal był zajmowany przez osoby trzecie korzystające z niego na podstawie stosunków prawnych istniejących jeszcze przed przejęciem nieruchomości przez Wnioskodawczynię, zawartych z … wykonującym zarząd nieruchomością lub wynikających z przydziałów miejskich. Osoby te opuściły lokal jeszcze w 2015 roku. Następnie, z uwagi na stan techniczny lokalu uniemożliwiający dalsze zamieszkiwanie, lokal został wyremontowany w 2017 roku. Lokal był wynajmowany przez te same osoby od października 2017 roku do czerwca 2023 roku. Obecny najemca wynajmuje lokal na podstawie umowy najmu prywatnego od września 2023 roku, a umowa kończy się z końcem maja 2026 roku. Po zakończeniu najmu lokal zostanie przeznaczony do sprzedaży w stanie aktualnym, bez wykonywania dodatkowych remontów.
v.Lokal nr 7 – w chwili przekazania nieruchomości lokal był zajmowany przez osobę trzecią. Po zakończeniu korzystania z lokalu w 2017 roku, z uwagi na jego stan techniczny wymagający przywrócenia funkcji mieszkalnej, lokal został wyremontowany w 2020 roku wyłącznie w celu najmu prywatnego. Następnie był wynajmowany na podstawie odpłatnych umów najmu prywatnego do 2025 roku. Po zakończeniu najmu lokal został sprzedany w 2026 roku bez wykonywania dodatkowych remontów.
vi.Lokal nr 8 - w chwili przekazania nieruchomości lokal był zajmowany przez osobę trzecią korzystającą z niego na podstawie stosunków prawnych istniejących jeszcze przed przejęciem nieruchomości przez Wnioskodawczynię, zawartych z … wykonującym zarząd nieruchomością lub wynikających z przydziałów miejskich. Po przejęciu nieruchomości stosunki najmu były kontynuowane przez Wnioskodawczynię w ramach najmu prywatnego do końca 2023 roku, kiedy najemca zmarł. Następnie lokal ten został na początku roku 2024 opróżniony przez rodzinę zmarłej. Od tego momentu lokal stał pusty i został sprzedany w roku 2026 w stanie wymagającym generalnego remontu.
b.Wszystkie umowy najmu prywatnego zawierane w odniesieniu do lokali mieszkalnych będących przedmiotem wniosku miały i mają charakter odpłatny.
c.Z tytułu zawartych umów najmu prywatnego Wnioskodawczyni odprowadzała i odprowadza podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, rozliczany w rocznych zeznaniach podatkowych PIT-28.
4.W odniesieniu do lokali mieszkalnych objętych niniejszym wnioskiem Wnioskodawczyni wyjaśnia, że lokale nr 4, 5, 6 i 7 wymagały wykonania prac remontowych z uwagi na ich stan techniczny uniemożliwiający dalsze zamieszkiwanie lub kontynuowanie najmu. Wszystkie wykonane prace były realizowane wyłącznie w celu przywrócenia funkcji mieszkalnej lokali i umożliwienia ich dalszego wykorzystywania w ramach najmu prywatnego, a nie w celu przygotowania lokali do sprzedaży.
Dla lokali nr 1, 3 i 8 nie były wykonywane prace remontowe.
W odniesieniu do lokali mieszkalnych nr 4 i nr 7 wydatki poniesione na remont lub ulepszenie przekroczyły 30% wartości początkowej tych lokali, co wynikało z ich bardzo złego stanu technicznego i konieczności przywrócenia funkcji mieszkalnej.
W odniesieniu do lokali mieszkalnych nr 5 i 6, wydatki na remont lub ulepszenie nie przekroczyły 30% ich wartości początkowej.
a.Lokal nr 4:
W stosunku do ww. wydatków na ulepszenie lokalu Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego od podatku naliczonego. Wydatki na remont i ulepszenie lokalu były ponoszone w okresie od stycznia 2020 roku do czerwca 2020 roku. Z uwagi na upływ czasu Wnioskodawczyni nie jest w stanie wskazać konkretnych dni ponoszenia poszczególnych wydatków. Lokal mieszkalny został oddany do użytkowania w lipcu 2020 roku. Od września 2020 roku lokal był wykorzystywany wyłącznie w ramach odpłatnego najmu prywatnego do sierpnia 2025 roku. Następnie lokal został przeznaczony do sprzedaży i sprzedany w 2026 roku. Od momentu oddania lokalu do użytkowania po dokonanych ulepszeniach do momentu jego sprzedaży upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
b.Lokal nr 7:
W stosunku do ww. wydatków na ulepszenie lokalu Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego od podatku naliczonego. Wydatki na remont i ulepszenie lokalu były ponoszone w okresie od stycznia 2020 roku do lipca 2020 roku. Z uwagi na upływ czasu Wnioskodawczyni nie jest w stanie wskazać konkretnych dni ponoszenia poszczególnych wydatków. Lokal mieszkalny został oddany do użytkowania w sierpniu 2020 roku. Od października 2020 roku lokal był wykorzystywany wyłącznie w ramach odpłatnego najmu prywatnego do listopada 2025 roku. Następnie lokal został przeznaczony do sprzedaży i sprzedany w 2026 roku. Od momentu oddania lokalu do użytkowania po dokonanych ulepszeniach do momentu jego sprzedaży upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
Doprecyzowanie opisu sprawy w zakresie podatku od towarów i usług:
1.Wnioskodawczyni nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.Wnioskodawczyni dokonywała i dokonuje najmu lokali mieszkalnych będących przedmiotem wniosku wyłącznie w ramach najmu prywatnego, a nie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
3.Dla każdego lokalu mieszkalnego, o którym mowa w opisie sprawy, miało miejsce pierwsze zasiedlenie. Szczegóły przedstawiają się następująco:
a.Lokal nr 1 – pierwsze zasiedlenie miało miejsce przed dostawą lokalu, lokal był wcześniej użytkowany mieszkalnie.
b.Lokal nr 3 – pierwsze zasiedlenie miało miejsce przed dostawą lokalu, lokal był wykorzystywany w ramach odpłatnego najmu prywatnego.
c.Lokal nr 4 – po dokonaniu ulepszeń w 2020 roku lokal został oddany do użytkowania w ramach odpłatnego najmu prywatnego, co stanowiło pierwsze zasiedlenie po ulepszeniu.
d.Lokal nr 5 – po wykonaniu remontu w 2017 roku lokal został oddany do użytkowania w ramach odpłatnego najmu prywatnego, co stanowiło pierwsze zasiedlenie po remoncie.
e.Lokal nr 6 – po wykonaniu remontu w 2017 roku lokal został oddany do użytkowania w ramach odpłatnego najmu prywatnego, co stanowiło pierwsze zasiedlenie po remoncie.
f.Lokal nr 7 – po dokonaniu ulepszeń w 2020 roku lokal został oddany do użytkowania w ramach odpłatnego najmu prywatnego, co stanowiło pierwsze zasiedlenie po ulepszeniu.
g.Lokal nr 8 – pierwsze zasiedlenie miało miejsce przed dostawą lokalu, lokal był wykorzystywany w ramach odpłatnego najmu prywatnego.
4.Pomiędzy pierwszym zasiedleniem poszczególnych lokali mieszkalnych a ich dostawą upłynął lub upłynie okres dłuższy niż 2 lata:
a.Lokal nr 1 – tak, upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
b.Lokal nr 3 – tak, upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
c.Lokal nr 4 – tak, od oddania lokalu do użytkowania po ulepszeniu w 2020 roku do sprzedaży w 2026 roku upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
d.Lokal nr 5 – tak, od oddania lokalu do użytkowania po remoncie w 2017 roku do planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
e.Lokal nr 6 – tak, od oddania lokalu do użytkowania po remoncie w 2017 roku do planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
f.Lokal nr 7 – tak, od oddania lokalu do użytkowania po ulepszeniu w 2020 roku do sprzedaży w 2026 roku upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
g.Lokal nr 8 – tak, upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
5.Lokale mieszkalne będące przedmiotem wniosku były wykorzystywane wyłącznie w ramach najmu prywatnego na cele mieszkaniowe. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie najmu i nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pytanie (w zakresie podatku od towarów i usług ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy sprzedaż lokali mieszkalnych opisanych we wniosku, zarówno już dokonana (stan faktyczny), jak i planowana (zdarzenie przyszłe), podlega lub będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT), a w przypadku uznania, że dostawa lokali podlega opodatkowaniu podatkiem VAT – czy dostawa poszczególnych lokali mieszkalnych będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż lokali mieszkalnych nie stanowi działalności gospodarczej,lecz jest przejawem wykonywania prawa własności w ramach majątku prywatnego.
Nieruchomość nie została nabyta w celu odsprzedaży, lecz stanowi majątek rodzinny przekazywany z pokolenia na pokolenie, a następnie została nabyta w drodze darowizny.
Lokale były przez wiele lat wykorzystywane w ramach najmu prywatnego na podstawie umów najmu okazjonalnego, a wszelkie remonty były wykonywane wyłącznie w celu utrzymania lub poprawy standardu najmu, a nie w celu sprzedaży.
Sprzedaż lokali następuje po wieloletnim okresie ich użytkowania i nie ma charakteru zorganizowanej działalności handlowej.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (m.in. wyroki: II FSK 3706/17, II FSK 488/16, II FSK 378/15),
sprzedaż majątku prywatnego, nawet realizowana w kilku transakcjach, nie stanowi działalności gospodarczej, jeżeli brak jest zamiaru handlowego przy nabyciu oraz brak jest cech profesjonalnego, zorganizowanego obrotu.
Ponadto sprzedaż nie następuje w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, co stanowi dodatkową przesłankę braku opodatkowania.
W konsekwencji:
1.sprzedaż lokali po upływie ponad 5 lat od nabycia nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
2.sprzedaż lokali nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż lokale były wykorzystywane w najmie przez okres dłuższy niż 2 lata, co oznacza, że doszło do pierwszego zasiedlenia i spełnione są przesłanki zwolnienia z VAT.
Stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku
Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż lokali mieszkalnych opisanych we wniosku, zarówno już dokonana, jak i planowana, nie podlega lub nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT), ponieważ Wnioskodawczyni nie działa jako podatnik podatku od towarów i usług prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, lecz dokonuje zwykłego wykonywania prawa własności w ramach majątku prywatnego. Lokale mieszkalne nie zostały nabyte z zamiarem ich odsprzedaży, lecz weszły do majątku Wnioskodawczyni w drodze darowizny jako składnik majątku rodzinnego pozostającego w rodzinie od ponad 100 lat. Sprzedaż lokali ma charakter incydentalny i następuje po wieloletnim okresie wykorzystywania lokali na cele najmu prywatnego. Wnioskodawczyni nie podejmowała działań właściwych dla profesjonalnego, zorganizowanego i ciągłego obrotu nieruchomościami.
Jednocześnie, nawet w przypadku uznania, że sprzedaż poszczególnych lokali mieszkalnych podlega lub będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, zdaniem Wnioskodawczyni dostawa poszczególnych lokali korzysta lub będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ w odniesieniu do każdego z lokali doszło do pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a sprzedażą lokalu upłynął lub upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w podatku od towarów i usług w zakresie:
-niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży lokalu nr 1 – jest prawidłowe;
-niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży lokali nr 3, 4, 5, 6, 7, 8– jest nieprawidłowe;
-zastosowania zwolnienia z podatku VAT dla dostawy ww. lokali nr 3, 4, 5, 6, 7, 8 – jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Według art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle przedstawionych powyżej przepisów, nieruchomość (w tym lokal mieszkalny) spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…)
Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.
Z treści art. 8 ust. 1 ustawy, wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Słownik języka polskiego definiuje czasownik „świadczyć” jako „wykonywać coś na czyjąś rzecz”, „świadczenie” zaś, to obowiązek wykonywania, przekazania czegoś.
Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Spod pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo dostawę towarów.
Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
W tym miejscu należy wskazać, że z uwagi na fakt, że ustawa oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232).
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali:
Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
Stosownie do art. 2 ust. 1a-2 ww. ustawy o własności lokali:
1a. Ustanowienie odrębnej własności samodzielnego lokalu następuje zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo treścią decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zgodnie z pozwoleniem na budowę albo skutecznie dokonanym zgłoszeniem, i zgodnie z pozwoleniem na użytkowanie albo skutecznie dokonanym zawiadomieniem o zakończeniu budowy.
1b. Przepisu ust. 1a nie stosuje się do budynków istniejących przed dniem 1 stycznia 1995 r. lub wybudowanych na podstawie pozwolenia na budowę wydanego przed tą datą.
1c. Odrębną nieruchomość w budynku mieszkalnym jednorodzinnym mogą stanowić co najwyżej dwa samodzielne lokale mieszkalne. Ograniczenie to nie ma zastosowania do budynków, które zostały wybudowane na podstawie pozwolenia na budowę wydanego przed dniem 11 lipca 2003 r.
2. Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
W myśl art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali:
Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia.
Oznacza to, że dokumentem kluczowym dla potwierdzenia prawnego wyodrębnienia danego lokalu jest uzyskanie zaświadczenia o samodzielności lokalu, wydanego przez odpowiedni organ władzy publicznej.
Jak stanowi art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o własności lokali:
1.Odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego współwłasność.
2.Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi wieczystej.
Z powołanych przepisów wynika, że odrębną nieruchomość może stanowić samodzielny lokal, a dla powstania odrębnej własności lokali niezbędny jest wpis do księgi wieczystej mający charakter konstytutywny. Bez wpisu do księgi wieczystej odrębna własność lokalu (części budynku) nie może skutecznie powstać. Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług lokal ten staje się odrębnym od budynku towarem i stanowi samodzielny przedmiot czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem.
Wskazania wymaga, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Zatem, osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług.
Konsekwentnie, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że kamienica będąca przedmiotem niniejszego wniosku została wybudowana ok. 1907 roku przez Pani prapradziadka i od tego czasu pozostaje nieprzerwanie w majątku rodziny.
Nieruchomość nigdy nie była przedmiotem obrotu rynkowego – nie była nabywana w drodze kupna,lecz przekazywana w drodze sukcesji rodzinnej z pokolenia na pokolenie.
W lutym 2015 roku nieruchomość została przekazana Pani przez ojca w drodze notarialnej umowy darowizny.
Lokale mieszkalne będące przedmiotem wniosku były lub są udostępniane osobom trzecim na podstawie odpłatnych umów najmu prywatnego (najmu okazjonalnego), za wyjątkiem lokalu nr 1, który po zawarciu w 2016 roku przedwstępnej umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz sprzedaży został wydany kupującym do korzystania w stanie istniejącym.
Lokal nr 3 – w chwili przekazania Pani nieruchomości w drodze darowizny lokal był zajmowany przez osoby trzecie korzystające z niego na podstawie stosunków prawnych istniejących jeszcze przed przejęciem nieruchomości przez Panią, zawartych z … wykonującym zarząd nieruchomością lub wynikających z przydziałów miejskich. Po przejęciu nieruchomości stosunki najmu były kontynuowane przez Panią w ramach najmu prywatnego. Najem był kontynuowany do 2022 roku, a następnie lokal był ponownie wynajmowany do 2025 roku. Po zakończeniu najmu lokal nie był remontowany i został sprzedany w 2026 roku w stanie wymagającym generalnego remontu.
Lokal nr 4 – w chwili przekazania nieruchomości lokal znajdował się w stanie technicznym uniemożliwiającym jego zamieszkiwanie. W 2020 roku lokal został wyremontowany wyłącznie w celu jego wynajmu i następnie był wynajmowany na podstawie odpłatnych umów najmu prywatnego do 2025 roku. Po zakończeniu najmu lokal został sprzedany w 2026 roku bez wykonywania dodatkowych remontów.
Lokal nr 5 – w chwili przekazania Pani nieruchomości w drodze darowizny lokal był zajmowany przez osoby trzecie korzystające z niego na podstawie stosunków prawnych istniejących jeszcze przed przejęciem nieruchomości przez Panią, zawartych z … wykonującym zarząd nieruchomością lub wynikających z przydziałów miejskich. Po przejęciu nieruchomości stosunki najmu były kontynuowane przez Panią w ramach najmu prywatnego. Najem był kontynuowany do końca 2016 roku. Następnie, z uwagi na stan techniczny lokalu uniemożliwiający dalsze zamieszkiwanie, lokal został wyremontowany i od końca 2017 roku był wynajmowany na podstawie odpłatnych umów najmu prywatnego. Obecna umowa najmu obowiązuje do końca września 2026 roku. Po zakończeniu najmu lokal zostanie przeznaczony do sprzedaży w stanie aktualnym, bez wykonywania dodatkowych remontów.
Lokal nr 6 – w chwili przekazania Pani nieruchomości w drodze darowizny lokal był zajmowany przez osoby trzecie korzystające z niego na podstawie stosunków prawnych istniejących jeszcze przed przejęciem nieruchomości przez Panią, zawartych z … wykonującym zarząd nieruchomością lub wynikających z przydziałów miejskich. Osoby te opuściły lokal jeszcze w 2015 roku. Następnie, z uwagi na stan techniczny lokalu uniemożliwiający dalsze zamieszkiwanie, lokal został wyremontowany w 2017 roku. Lokal był wynajmowany przez te same osoby od października 2017 roku do czerwca 2023 roku. Obecny najemca wynajmuje lokal na podstawie umowy najmu prywatnego od września 2023 roku, a umowa kończy się z końcem maja 2026 roku. Po zakończeniu najmu lokal zostanie przeznaczony do sprzedaży w stanie aktualnym, bez wykonywania dodatkowych remontów.
Lokal nr 7 – w chwili przekazania nieruchomości lokal był zajmowany przez osobę trzecią. Po zakończeniu korzystania z lokalu w 2017 roku, z uwagi na jego stan techniczny wymagający przywrócenia funkcji mieszkalnej, lokal został wyremontowany w 2020 roku wyłącznie w celu najmu prywatnego. Następnie był wynajmowany na podstawie odpłatnych umów najmu prywatnego do 2025 roku. Po zakończeniu najmu lokal został sprzedany w 2026 roku bez wykonywania dodatkowych remontów.
Lokal nr 8 - w chwili przekazania nieruchomości lokal był zajmowany przez osobę trzecią korzystającą z niego na podstawie stosunków prawnych istniejących jeszcze przed przejęciem nieruchomości przez Panią, zawartych z … wykonującym zarząd nieruchomością lub wynikających z przydziałów miejskich. Po przejęciu nieruchomości stosunki najmu były kontynuowane przez Panią w ramach najmu prywatnego do końca 2023 roku, kiedy najemca zmarł. Następnie lokal ten został na początku roku 2024 opróżniony przez rodzinę zmarłej. Od tego momentu lokal stał pusty i został sprzedany w roku 2026 w stanie wymagającym generalnego remontu.
Wszystkie umowy najmu prywatnego zawierane w odniesieniu do lokali mieszkalnych będących przedmiotem wniosku miały i mają charakter odpłatny.
W związku z powyższym Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż lokali mieszkalnych opisanych we wniosku, zarówno już dokonana, jak i planowana, podlega lub będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w przypadku uznania, że dostawa lokali podlega opodatkowaniu podatkiem VAT – czy dostawa poszczególnych lokali mieszkalnych będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę. Należy wskazać, że umowa najmu jest umową cywilnoprawną, nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, umowa najmu wypełnia definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, gdyż w wyniku zawartej umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
W kontekście rozpatrywanej sprawy należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji pojęcia „działalność gospodarcza”, do którego odwołuje się art. 15 ust. 2 ustawy, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
Istota umowy najmu wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez właściciela na rzecz najemcy. Najemca – za oddaną mu w najem rzecz – płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
W konsekwencji, odpłatny najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Jak Pani wskazała lokale mieszkalne będące przedmiotem wniosku były lub są udostępniane osobom trzecim na podstawie odpłatnych umów najmu prywatnego (najmu okazjonalnego), za wyjątkiem lokalu nr 1, który po zawarciu w 2016 roku przedwstępnej umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz sprzedaży został wydany kupującym do korzystania w stanie istniejącym.
Zatem najem będących przedmiotem wniosku lokali mieszkalnych, za wyjątkiem lokalu nr 1 stanowi odpłatne świadczenie usług, a zawarcie umowy najmu powoduje wyłączenie nieruchomości z majątku osobistego. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że przedmiotowe lokale mieszkalne, nie były wykorzystywane wyłącznie w ramach majątku osobistego. Jak Pani wskazała w opisie sprawy – lokale były wykorzystywane wyłącznie w ramach najmu prywatnego.
Taki sposób wykorzystania przez Panią przedmiotowych lokali mieszkalnych sprawił, że są one wykorzystywane w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego. Tym samym, dokonując dostawy ww. nieruchomości, nie dokonuje Pani zbycia majątku osobistego, ale majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzam, że w związku ze sprzedażą lokalu nr 1 korzystała Pani z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży lokalu mieszkalnego nr 1, a dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Tym samym Pani stanowisko w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży lokalu nr 1 uznaje za prawidłowe.
Natomiast w związku ze sprzedażą Lokalu nr 3, Lokalu nr 4, Lokalu nr 5, Lokalu nr 6, Lokalu nr 7, Lokalu nr 8, które były lub są udostępniane osobom trzecim na podstawie odpłatnych umów najmu prywatnego stwierdzam, że wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, ww. sprzedaż podlegała/będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Zatem, Pani stanowisko w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży lokali nr 3, 4, 5, 6, 7, 8 uznaje za nieprawidłowe.
Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a)dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b)pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki okres upłynął od tego momentu.
Według art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a)wybudowaniu lub
b)ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku/budowli lub ich części do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je do użytkowania pierwszemu nabywcy, oddano je w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w tych przypadkach doszło do korzystania z budynku/budowli.
W przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
a)w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b)dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Jeżeli natomiast nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.
Z opisu sprawy wynika, że Lokale nr 4, 5, 6 i 7 wymagały wykonania prac remontowych z uwagi na ich stan techniczny uniemożliwiający dalsze zamieszkiwanie lub kontynuowanie najmu. Wszystkie wykonane prace były realizowane wyłącznie w celu przywrócenia funkcji mieszkalnej lokali i umożliwienia ich dalszego wykorzystywania w ramach najmu prywatnego, a nie w celu przygotowania lokali do sprzedaży. Dla lokali nr 1, 3 i 8 nie były wykonywane prace remontowe.
W odniesieniu do Lokali mieszkalnych nr 4 i nr 7 wydatki poniesione na remont lub ulepszenie przekroczyły 30% wartości początkowej tych lokali, co wynikało z ich bardzo złego stanu technicznego i konieczności przywrócenia funkcji mieszkalnej.
W odniesieniu do lokali mieszkalnych nr 5 i 6, wydatki na remont lub ulepszenie nie przekroczyły 30% ich wartości początkowej.
Wskazała Pani również, że dla każdego lokalu mieszkalnego, o którym mowa w opisie sprawy, miało miejsce pierwsze zasiedlenie:
‒Lokal nr 3 – pierwsze zasiedlenie miało miejsce przed dostawą lokalu, lokal był wykorzystywany w ramach odpłatnego najmu prywatnego.
‒Lokal nr 4 – po dokonaniu ulepszeń w 2020 roku lokal został oddany do użytkowania w ramach odpłatnego najmu prywatnego, co stanowiło pierwsze zasiedlenie po ulepszeniu.
‒Lokal nr 5 – po wykonaniu remontu w 2017 roku lokal został oddany do użytkowania w ramach odpłatnego najmu prywatnego, co stanowiło pierwsze zasiedlenie po remoncie.
‒Lokal nr 6 – po wykonaniu remontu w 2017 roku lokal został oddany do użytkowania w ramach odpłatnego najmu prywatnego, co stanowiło pierwsze zasiedlenie po remoncie.
‒Lokal nr 7 – po dokonaniu ulepszeń w 2020 roku lokal został oddany do użytkowania w ramach odpłatnego najmu prywatnego, co stanowiło pierwsze zasiedlenie po ulepszeniu.
‒Lokal nr 8 – pierwsze zasiedlenie miało miejsce przed dostawą lokalu, lokal był wykorzystywany w ramach odpłatnego najmu prywatnego.
Pomiędzy pierwszym zasiedleniem poszczególnych lokali mieszkalnych a ich dostawą upłynął lub upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
Analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że przy sprzedaży Lokalu nr 3, Lokalu nr 4, Lokalu nr 5, Lokalu nr 6, Lokalu nr 7, Lokalu nr 8, spełnione zostaną warunki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem planowane transakcje nie będą dokonywane w ramach pierwszego zasiedlenia, a od daty pierwszego zasiedlenia ww. lokali do dnia sprzedaży miął/minie okres dłuższy niż 2 lata. Jakkolwiek poniosła Pani wydatki na ulepszenie Lokalu nr 4 i Lokalu nr 7, które przekroczyły 30% wartości początkowej tych lokali, to jednak - jak Pani wskazała – od oddania lokali do użytkowania po ulepszeniu do sprzedaży upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
Podsumowując, w związku ze sprzedażą Lokalu nr 3, Lokalu nr 4, Lokalu nr 5, Lokalu nr 6, Lokalu nr 7, Lokalu nr 8, wystąpi Pani w charakterze podatnika VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, a sprzedaż będzie stanowiła odpłatną dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, która korzysta/będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Wobec powyższego, Pani stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia z podatku VAT dla dostawy ww. lokali nr 3, 4, 5, 6, 7, 8 uznaje za prawidłowe.
Natomiast,w odniesieniu do sprzedaży Lokalu nr 1 nie została Pani uznana za podatnika podatku od towarów i usług i ta czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, tym samym przepisy dotyczące zwolnienia z opodatkowania dostawy ww. lokalu nie mają zastosowania.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Tą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych został załatwiony odrębnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


