Interpretacja indywidualna z dnia 1 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.317.2026.2.RM

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2026 r., za pośrednictwem systemu e-Doręczenia, wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości opodatkowania usług transportu towarów stawką VAT w wysokości 0%. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 17 czerwca 2026 r. (wpływ 17 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(...) sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) posiada siedzibę oraz miejsce sprawowania zarządu w Polsce i jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka wykonuje działalność gospodarczą w zakresie drogowego transportu towarów.

Opis transakcji będących przedmiotem niniejszego wniosku:

1.Przedsiębiorca posiadający w Polsce siedzibę oraz stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, zarejestrowany jako czynny podatnik VAT, będący agentem sprzedaży towarów należących do linii lotniczych (dalej: „Agent”), zleca Spółce przewóz wskazanych towarów z miejsca załadunku położonego w Polsce (co do zasady z magazynu cargo znajdującego się na lotnisku w A.) do miejsca dostarczenia położonego na lotnisku w B., tj. do magazynu cargo obsługującego linie lotnicze będące odbiorcą towarów (dalej: „Odbiorca”).

2.Już w momencie rozpoczęcia przewozu towary są przeznaczone do dalszego transportu lotniczego do miejsca docelowego znajdującego się poza terytorium Unii Europejskiej.

3.Transport realizowany przez Spółkę stanowi pierwszy etap jednego, nieprzerwanego procesu transportowego, którego ostatecznym celem jest wywóz towarów poza Unię Europejską.

4.Transport wykonywany przez Spółkę odbywa się bezpośrednio z Polski do Niemiec, bez przejazdu przez terytoria innych państw.

5.Towary po dostarczeniu do magazynu cargo na lotnisku w B. nie są przedmiotem obrotu handlowego ani magazynowania o charakterze docelowym na terytorium Niemiec, lecz wyłącznie przeładunku oraz dalszego transportu lotniczego poza terytorium Unii Europejskiej.

6.Spółka odpowiada wyłącznie za transport towarów z magazynu cargo w Polsce do magazynu cargo na lotnisku we B. Spółka nie występuje w szczególności w charakterze importera, eksportera, nabywcy ani sprzedawcy towarów.

7.W związku z wykonywaną usługą transportową Spółka posiada następujące dokumenty i informacje:

i.międzynarodowy samochodowy list przewozowy CMR (International Consignment Note), identyfikujący Spółkę jako przewoźnika, określone linie lotnicze operujące na lotnisku w B. jako odbiorcę oraz lotnisko w B. jako miejsce dostarczenia towarów;

ii.Lotniczy list przewozowy (Air Waybill – AWB), obejmujący przewóz towarów z A. przez B. do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium Unii Europejskiej. Dokument posiada oznaczenie statusu towaru jako bezpiecznego, transportowanego w tzw. bezpiecznym łańcuchu dostaw (status SPX), powodującego brak kolejnych kontroli bezpieczeństwa na dalszych etapach transportu.

iii. manifest lotniczy obejmujący przewóz towarów z A. do B.;

iv. fakturę wystawioną przez Spółkę Agentowi z tytułu wykonania usługi transportowej;

v.informacje pochodzące z systemów śledzenia przesyłek cargo, pozwalające na monitorowanie dalszego przebiegu transportu lotniczego towarów oraz koordynację dostarczenia towarów do magazynu cargo w B. z planowanym dalszym transportem lotniczym.

Ww. dokumenty i informacje pozwalają na jednoznaczne powiązanie transportu wykonywanego przez Spółkę (z A. do B.) z dalszym przewozem tych samych towarów z B. do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium Unii Europejskiej. Spółka nie ma jednak możliwości uzyskania dokumentu wystawionego przez niemiecki urząd celny, potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium UE, ani też faktur wystawionych przez innych niż Spółka przewoźników lub spedytorów oraz ewentualnej dokumentacji importowej.

Uzupełnienie wniosku

Towary zostały przez Spółkę przetransportowane z magazynu cargo znajdującego się na lotnisku w A. do magazynu cargo obsługującego linie lotnicze położonego na lotnisku we B. w dniach 3-4 marca 2026 roku.

Przedmiotem transportu były dywany i ozdoby choinkowe.

Krajem trzecim, do którego zostały przetransportowane towary z B. były Zjednoczone Emiraty Arabskie.

Pytanie

Czy do wykonywanych przez Wnioskodawcę usług transportu znajduje zastosowanie – na podstawie § 4 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia – obniżona do wysokości 0% stawka podatku?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, do wykonywanych przez Spółkę usług transportu znajduje zastosowanie – na podstawie § 4 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia – obniżona do wysokości 0% stawka podatku.

Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia, obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się również do wewnątrzwspólnotowych usług transportu towarów, jeżeli transport ten stanowi część usługi transportu międzynarodowego.

Przez ww. wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów rozumie się transport towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich (§ 4 ust. 3 Rozporządzenia).

Transport towarów przez Spółkę z A. do B. stanowi wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów.

Zgodnie z art. 83 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, przez usługi transportu międzynarodowego rozumie się przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej.

Ponieważ miejscem nadania towarów jest A., a docelowe miejsce ich przeznaczenia znajduje się poza terytorium UE, wykonywana przez Spółkę wewnątrzwspólnotowa usługa transportu towarów stanowi część usługi transportu międzynarodowego.

§ 4 ust. 2 Rozporządzenia uzależnia stosowanie stawki 0% od posiadania przez podatnika odpowiednich dokumentów, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT, tj.: listu przewozowego lub dokumentu spedytorskiego (w tym lotniczego), stosowanego wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub innego dokumentu, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2 wskazującego, iż w przypadku towarów importowanych, podatnik powinien posiadać dodatkowo dokument potwierdzony przez urząd celno-skarbowy, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów.

Należy zwrócić uwagę, że § 4 ust. 2 Rozporządzenia odwołuje się do art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT na zasadzie odpowiedniości, tj. z uwzględnieniem faktu, że chodzi o należyte udokumentowanie nie transportu międzynarodowego, lecz wewnątrzwspólnotowej usługi transportu towarów stanowiącej część usługi transportu międzynarodowego.

Spółka posiada lotniczy list przewozowy (Air Waybill – AWB), obejmujący przewóz towarów z A. przez B. do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium Unii Europejskiej. Wynika z niego, że w wyniku przewozu z miejsca nadania w A. do miejsca przeznaczenia poza terytorium UE, nastąpi przekroczenie granicy z państwem trzecim. Ponieważ Spółka nie wykonuje transportu międzynarodowego, a jedynie jego część, nie ma możliwości wejścia w posiadanie dokumentu, z którego jednoznacznie wynikałoby, iż przekroczenie granicy z państwem trzecim już nastąpiło. Wzmiankowana wcześniej odpowiedniość dokumentów wymaga uwzględnienia specyfiki usługi świadczonej tylko na jednym z odcinków transportu międzynarodowego, mającej miejsce przed faktycznym wywozem towarów z UE, dokonywanym już przez innego niż Spółka przewoźnika. Stąd, ww. lotniczy list przewozowy oraz korespondujący z nim manifest lotniczy obejmujący przewóz towarów z A. do B. oraz międzynarodowy samochodowy list przewozowy CMR (International Consignment Note), identyfikujący Spółkę jako przewoźnika towarów z A. do B. należy uznać za wystarczające spełnienie przesłanki posiadania dokumentów odpowiednich do „listu przewozowego lub dokumentu spedytorskiego (w tym lotniczego), stosowanego wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub innego dokumentu, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim”.

Jeśli chodzi o „fakturę wystawioną przez przewoźnika” to odpowiednim dokumentem w przypadku usługi transportowej będącej częścią usługi transportu międzynarodowego może być wyłącznie faktura wystawiona przez samego podatnika, dokumentująca wykonanie jego usługi transportowej. Oczywiście Spółka taki dokument wystawia i jest w jego posiadaniu. Wejście w posiadanie faktur wystawionych przez innych przewoźników obsługujących ten transport międzynarodowy jest z oczywistych względów niemożliwy.

Zastrzeżenie pkt 2 dokonane w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT, w ogóle nie dotyczy § 4 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia, tj. wewnątrzwspólnotowych usług transportu towarów stanowiących część usługi transportu międzynarodowego, bowiem wewnątrzwspólnotowość tych usług wyklucza bycie importerem towarów przez świadczącego je podatnika. Zresztą § 4 ust. 2 Rozporządzenia świadomie odwołuje się tylko do art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT, a do pkt 2 już nie. Spółka nie dokonuje importu przewożonych przez siebie towarów, a ich ewentualny, wcześniejszy import dokonany przez inny podmiot pozostaje bez znaczenia dla usług transportowych świadczonych przez Spółkę.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Według art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi, od tego bowiem zależy, czy dane świadczenie podlega opodatkowaniu tym podatkiem w Polsce, czy też nie.

Jak stanowi art. 28a ustawy:

Powyższy przepis wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Według tej regulacji, podatnikiem jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy:

W myśl art. 28b ust. 2 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika, w rozumieniu art. 28a ustawy, dla których ustawodawca nie przewidział szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że w odniesieniu do niektórych kategorii usług przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje w zakresie ustalenia miejsca świadczenia.

W myśl art. 28f ust. 1a ustawy:

Na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy:

W myśl art. 83 ust. 3 pkt 1 ustawy:

Jak stanowi art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy:

Według art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy:

Z powołanych przepisów wynika, że polskiemu podatnikowi świadczącemu usługę transportu towarów na rzecz innego polskiego podatnika, przysługuje prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% pod warunkiem, że posiada on dokumenty wymienione w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy.

Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług z dnia 9 grudnia 2023 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 2670), zwanego dalej „Rozporządzeniem”:

Według § 4 ust. 2 Rozporządzenia:

Stosownie do § 4 ust. 3 Rozporządzenia:

Z opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na drogowym transporcie towarów. Transakcja przebiega w ten sposób, że Agent sprzedaży towarów należących do linii lotniczych (Agent) zleca Wnioskodawcy transport towarów z magazynu cargo na lotnisku w A. do magazynu cargo na lotnisku w B. obsługującego linie lotnicze będące odbiorcą towarów (Odbiorca). Na lotnisku w B. towary są przeładowywane i przewożone transportem lotniczym poza UE. Na terytorium Niemiec towary nie są magazynowane i nie są przedmiotem obrotu handlowego. Jedna z takich transakcji została zrealizowana w marcu 2026 roku i dotyczyła transportu dywanów i ozdób choinkowych z A. do B., a następnie do Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Wątpliwości Spółki dotyczą prawa do opodatkowania usługi transportu towarów stawką VAT w wysokości 0%.

Na wstępie należy przypomnieć, że podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze terytorialnym, co oznacza, że opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane za wykonane w tym państwie. Określenie miejsca świadczenia determinuje miejsce opodatkowania.

Spółka będąca czynnym podatnikiem podatku VAT świadczy usługi transportu towarów z Polski do Niemiec. Usługobiorcą tych usług jest podmiot spełniający definicję podatnika, wskazaną w art. 28a ustawy, tj. Agent posiadający siedzibę oraz stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce i zarejestrowany w Polsce jako czynny podatnik VAT. Do usług świadczonych przez Spółkę nie znajdują zastosowania szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług, w szczególności nie ma zastosowania art. 28f ust. 1a ustawy, gdyż co prawda usługobiorcą usługi świadczonej przez Spółkę jest polski podatnik, niemniej jednak transport towarów nie jest wykonywany w całości poza terytorium UE. Zatem, miejscem opodatkowania usług realizowanych przez Spółkę jest - stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy - miejsce, w którym usługobiorca (Agent) posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. terytorium Polski.

Przy tym, transport towarów realizowany przez Spółkę rozpoczyna się i kończy na terytorium dwóch różnych państw członkowskich UE (Polska-Niemcy), ale jak wskazuje Spółka - od momentu rozpoczęcia transportu, towary przeznaczone są do dalszego transportu lotniczego do miejsca docelowego poza UE. Transport towarów realizowany przez Spółkę stanowi pierwszy etap jednego, nieprzerwanego procesu transportowego, którego ostatecznym celem jest wywóz towarów poza Unię Europejską. Przedstawiony opis sprawy wskazuje, że realizowany przez Spółkę transport towarów stanowi wewnątrzwspólnotowe usługi transportu towarów będące częścią usługi transportu międzynarodowego, w rozumieniu § 4 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia.

Skoro usługi świadczone przez Spółkę stanowią wewnątrzwspólnotowe usługi transportu towarów będące częścią usługi transportu międzynarodowego, to do ich opodatkowania znajduje zastosowanie § 4 ust. 2 rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, aby podatnik miał możliwość zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% musi posiadać dokumenty, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy.

Natomiast z art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy wynika, że prawo podatnika do zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 0% dla usług międzynarodowego transportu towarów uzależnione jest od posiadania dokumentów, które jednoznacznie potwierdzają, że w wyniku przewozu towaru z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim. Istotą przywołanego przepisu jest zobowiązanie podatnika do udowodnienia, iż towary będące przedmiotem transportu rzeczywiście przekroczyły granicę z państwem trzecim. Podstawowe znaczenie dla udokumentowania międzynarodowego transportu towarów ma list przewozowy stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, który potwierdzałby fakt, iż nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim. Dopuszczalne są też inne dokumenty, niemniej jednak muszą one jednoznacznie, w sposób niebudzący wątpliwości, potwierdzać spełnienie ww. warunku.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że dokumentacja jaką posiada Spółka nie jest wystarczająca dla opodatkowania świadczonej przez Spółkę usługi międzynarodowego transportu towarów stawką VAT w wysokości 0%. Żaden ze wskazanych dokumentów nie wskazuje bowiem jednoznacznie, że towary będące przedmiotem transportu faktycznie przekroczyły granicę z państwem trzecim.

Spółka wskazała, że nie ma możliwości uzyskania dokumentu wystawionego przez niemiecki urząd celny, potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium UE, faktur wystawionych przez innych niż Spółka przewoźników lub spedytorów oraz ewentualnej dokumentacji importowej. W związku z wykonywaną usługą transportową Spółka posiada natomiast:

‒międzynarodowy samochodowy list przewozowy CMR (International Consignment Note), który identyfikuje Spółkę jako przewoźnika, odbiorcę (linie lotnicze operujące na lotnisku w B.) oraz lotnisko w B. jako miejsce dostarczenia towarów,

‒Lotniczy list przewozowy (Air Waybill – AWB) obejmujący przewóz towarów z A. przez B. do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza UE. Dokument posiada oznaczenie statusu towaru jako bezpiecznego, transportowanego w tzw. bezpiecznym łańcuchu dostaw (status SPX), powodującego brak kolejnych kontroli bezpieczeństwa na dalszych etapach transportu,

‒manifest lotniczy obejmujący przewóz towarów z A. do B.,

‒fakturę wystawioną przez Spółkę na rzecz Agenta z tytułu wykonania usługi transportowej oraz

‒informacje z systemów śledzenia przesyłek cargo, pozwalające na monitorowanie dalszego przebiegu transportu lotniczego towarów i koordynację dostarczenia towarów do magazynu cargo w B. z planowanym dalszym transportem lotniczym.

Należy zauważyć, że z międzynarodowego samochodowego listu przewozowego CMR, z Lotniczego listu przewozowego (Air Waybill – AWB) jak również z manifestu lotniczego nie wynika jednoznacznie, że towar przekroczył granicę z państwem trzecim. Dokumenty te odnoszą się jedynie do transportu towarów z A. do B., podobnie jak faktura wystawiona przez Spółkę na rzecz Agenta, która dotyczy realizacji zlecenia na transport towarów z A. na lotnisko w B. Również z informacji udostępnianej w systemie śledzenia przesyłek nie wynika w sposób jednoznaczny, że towar opuścił terytorium UE. Zgodnie ze wskazaniem Spółki, ww. informacje pozwalają jedynie na monitorowanie dalszego przebiegu transportu lotniczego towarów i koordynację dostarczenia towarów do magazynu cargo w B. z planowanym dalszym transportem lotniczym.

Z okoliczności sprawy wynika więc, że Spółka dysponuje jedynie dokumentami potwierdzającymi przewóz towarów z A. do B. Dokumenty jakie posiada Spółka, nie potwierdzają natomiast dalszego transportu towarów, tj. z B. poza terytorium UE. Powyższe potwierdza sama Spółka, która we własnym stanowisku w sprawie wskazuje, że z uwagi na to, iż wykonuje jedynie część transportu międzynarodowego, nie ma możliwości uzyskania dokumentu, z którego jednoznacznie wynikałoby, iż nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim.

Zatem, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że z uwagi na brak dokumentów, z których jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, Spółka nie ma prawa do opodatkowania usługi transportowej stawką VAT w wysokości 0%, na podstawie § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w zw. z art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy.

Tym samym, stanowisko zgodnie z którym, do wykonywanych przez Spółkę usług transportu towarów znajduje zastosowanie stawka podatku VAT w wysokości 0% jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Informuję również, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. W związku z tym, rozstrzygnięcie czy dokumenty, którymi dysponuje podatnik rzeczywiście stanowią dokumenty, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.