Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 lipca 2026 r. Ministerio Fiscal i in. przeciwko EGB i in., sygn. C-666/24

Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/541 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie zwalczania terroryzmu i zastępującą decyzję ramową Rady 2002/475/WSiSW oraz zmieniającą decyzję Rady 2005/671/WSiSW, odczytywaną w świetle zasad pierwszeństwa i lojalnej współpracy, pewności prawa, równego traktowania i niedyskryminacji,należy interpretować w ten sposób, że:nie stoi ona na przeszkodzie krajowej ustawie o abolicji, która w celu zmniejszenia napięć instytucjonalnych i politycznych oraz ułatwienia scenariusza pojednania przewiduje wygaśnięcie odpowiedzialności karnej każdego, kto w trakcie zakreślonego okresu i w kontekście dążenia do uzyskania niepodległości części terytorium krajowego jednego z państw członkowskich popełnił czyny wskazane w tej dyrektywie, które nie doprowadziły do umyślnych poważnych naruszeń praw człowieka, przy czym ustawa ta nie precyzuje ani dokładnego charakteru, ani progu wagi tych czynów, jeżeli właściwe sądy są w stanie ustalić przestępstwa terrorystyczne wyłączone z abolicji.