Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 16 lipca 2026 r. Gennady Nikolayevich Timchenko przeciwko Radzie Unii Europejskiej., sygn. C-400/25 P

Wydanie tymczasowe

WYROK TRYBUNAŁU (trzecia izba)

z dnia 16 lipca 2026 r.(*)

Odwołanie – Środki ograniczające przyjęte w związku z agresją wojskową wobec Ukrainy – Decyzja 2014/145/WPZiB – Artykuł 1 ust. 1 lit. b) i art. 2 ust. 1 lit. d) – Środki ograniczające nałożone na osobę fizyczną udzielającą wsparcia finansowego rosyjskim decydentom odpowiedzialnym za aneksję Krymu lub destabilizację Ukrainy – Artykuł 21 TFUE – Artykuł 45 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Obywatelstwo Unii Europejskiej – Swoboda przemieszczania się – Środki ograniczające mające wpływ na swobodę przemieszczania się i pobytu obywatela Unii

W sprawie C‑400/25 P

mającej za przedmiot odwołanie w trybie art. 56 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wniesione w dniu 13 czerwca 2025 r.,

Gennady Nikolayevich Timchenko, zamieszkały w Moskwie (Rosja), którego reprezentowali S. Bonifassi, T. Bontinck, E. Fedorova oraz J. Goffin, avocats,

strona wnosząca odwołanie,

w której drugą stroną postępowania jest:

Rada Unii Europejskiej, którą reprezentowali M.-C. Cadilhac oraz V. Piessevaux, w charakterze pełnomocników,

strona pozwana w pierwszej instancji,

TRYBUNAŁ (trzecia izba),

w składzie: C. Lycourgos, prezes izby, O. Spineanu-Matei (sprawozdawczyni), S. Rodin, N. Piçarra i N. Fenger, sędziowie,

rzecznik generalny: J. Kokott,

sekretarz: A. Calot Escobar,

uwzględniając pisemny etap postępowania,

podjąwszy, po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzeczniczki generalnej, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,

wydaje następujący

Wyrok

W odwołaniu Gennady Nikolayevich Timchenko [Giennadij Timczenko] wnosi o uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 2 kwietnia 2025 r., Timchenko/Rada (T‑297/23, zwanego dalej „zaskarżonym wyrokiem”, EU:T:2025:352), w którym Sąd oddalił jego skargę, w której żądał z jednej strony, na podstawie art. 263 TFUE, stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2023/572 z dnia 13 marca 2023 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. 2023, L 75 I, s. 134), a także rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2023/571 z dnia 13 marca 2023 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. 2023, L 75 I, s. 1) (zwanych dalej łącznie „aktami z marca 2023 r.”), i po drugie, decyzji Rady (WPZiB) 2023/1767 z dnia 13 września 2023 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. 2023, L 226, s. 104) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2023/1765 z dnia 13 września 2023 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną lub im zagrażających, suwerenność i niezależność Ukrainy (Dz.U. 2023, L 226, s. 3) (zwanych dalej łącznie „aktami z września 2023 r.”) w zakresie, w jakim akty z marca i września 2023 r. (zwane dalej łącznie „spornymi aktami”) dotyczą wnoszącego odwołanie, a z drugiej strony, na podstawie art. 268 TFUE, zasądzenia zadośćuczynienia za krzywdę, jakiej miał doznać w wyniku przyjęcia spornych aktów.