Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 16 lipca 2026 r. Elena Petrovna Timchenko przeciwko Radzie Unii Europejskiej., sygn. C-399/25 P
Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w pozostałym zakresie oddalone.Elena Petrovna Timchenko zostaje obciążona kosztami postępowania.
Wydanie tymczasowe
WYROK TRYBUNAŁU (trzecia izba)
z dnia 16 lipca 2026 r.(*)
Odwołanie – Środki ograniczające przyjęte w związku z agresją wojskową wobec Ukrainy – Decyzja 2014/145/WPZiB – Artykuł 1 ust. 1 in fine i art. 2 ust. 1 in fine – Środki ograniczające nałożone na osobę fizyczną powiązaną z inną osobą fizyczną, która została objęta środkami ograniczającymi – Pojęcie „powiązania w odniesieniu do dwóch osób połączonych więzią rodzinną” – Artykuł 21 TFUE – Artykuł 45 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Obywatelstwo Unii Europejskiej – Swoboda przemieszczania się – Środki ograniczające mające wpływ na swobodę przemieszczania się i pobytu obywatela Unii
W sprawie C‑399/25 P
mającej za przedmiot odwołanie w trybie art. 56 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wniesione w dniu 13 czerwca 2025 r.,
Elena Petrovna Timchenko, zamieszkała w Moskwie (Rosja), którą reprezentowali S. Bonifassi, T. Bontinck, E. Fedorova oraz J. Goffin, avocats,
strona wnosząca odwołanie,
w której drugą stroną postępowania jest:
Rada Unii Europejskiej, którą reprezentowali M.-C. Cadilhac oraz V. Piessevaux, w charakterze pełnomocników,
strona pozwana w pierwszej instancji,
Komisja Europejska, którą reprezentowali M. Carpus-Carcea oraz C. Giolito, w charakterze pełnomocników,
interwenient w pierwszej instancji,
TRYBUNAŁ (trzecia izba),
w składzie: C. Lycourgos, prezes izby, O. Spineanu-Matei (sprawozdawczyni), S. Rodin, N. Piçarra i N. Fenger, sędziowie,
rzecznik generalny: J. Kokott,
sekretarz: A. Calot Escobar,
uwzględniając pisemny etap postępowania,
podjąwszy, po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzeczniczki generalnej, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,
wydaje następujący
Wyrok
W odwołaniu Elena Petrovna Timchenko wnosi o uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 2 kwietnia 2025 r., Timchenko/Rada (T‑298/23, zwanego dalej „zaskarżonym wyrokiem”, EU:T:2025:353), w którym Sąd oddalił jej skargę mającą na celu, po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2023/572 z dnia 13 marca 2023 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. 2023, L 75 I, s. 134), oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2023/571 z dnia 13 marca 2023 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. 2023, L 75 I, s. 1) (zwanych dalej łącznie „spornymi aktami”), a po drugie, zasądzenia zadośćuczynienia za krzywdę, jakiej miała doznać w wyniku przyjęcia spornych aktów.
