Interpretacja indywidualna z dnia 9 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.352.2026.2.MD

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2026 r. wpłynął wniosek Wnioskodawcy, z 29 kwietnia 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za 2025 r. i możliwości złożenia korekty za lata 2023-2024 w zakresie takiego rozliczenia. Wnioskodawca uzupełnił go – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 czerwca 2026 r., które wpłynęło 9 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną zatrudnioną na podstawie umowy o pracę od 2019 r., rozliczającą się na zasadach ogólnych (PIT-37). W latach 2023-2025 Wnioskodawca podlegał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Na mocy wyroku sądowego z 15 czerwca 2023 r., który uprawomocnił się dnia 1 sierpnia 2023 r., Wnioskodawca jest rozwiedziony i od tej daty pozostaje rozwiedziony – nie zawarł kolejnego związku małżeńskiego. Na podstawie orzeczenia sądowego wykonuje opiekę naprzemienną nad małoletnią córką (urodzoną 13 maja 2017 r.) w systemie tygodniowym – tydzień opieki sprawuje Wnioskodawca, tydzień – matka dziecka. Wnioskodawca nie wychowuje wspólnie z drugim rodzicem żadnego innego dziecka. W tygodniach sprawowania opieki, w których córka przebywa u Wnioskodawcy, Wnioskodawca wykonuje samodzielnie wszystkie obowiązki rodzicielskie. Zapewnia dziecku wyżywienie, ubranie, opiekę zdrowotną, dowoź do szkoły, odrabianie lekcji oraz wszelkie inne czynności związane z codziennym wychowaniem.

Świadczenie wychowawcze 800+, przyznane na córkę Wnioskodawcy, w całości pobierane jest przez matkę dziecka, na jej rachunek bankowy, przez cały okres 2023-2025. Wnioskodawca nie jest stroną decyzji o przyznaniu świadczenia i nie pobiera tego świadczenia w żadnej części. Świadczenie nie zostało podzielone pomiędzy rodziców zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

W latach 2023-2025 do Wnioskodawcy ani do jego dziecka nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o PIT, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (poza najmem prywatnym), ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego.

W złożonych zeznaniach podatkowych za lata 2023, 2024 i 2025 Wnioskodawca nie korzystał z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Według wiedzy Wnioskodawcy matka dziecka nie rozliczała się w sposób preferencyjny dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

Pytanie

Czy Wnioskodawca, sprawujący opiekę naprzemienną nad małoletnią córką na podstawie orzeczenia sądowego w systemie tygodniowym (tydzień/tydzień), ma prawo do preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako osoba samotnie wychowująca dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o PIT – w odniesieniu do roku podatkowego 2023, 2024 oraz 2025 – przy jednoczesnym spełnieniu pozostałych warunków ustawowych, a w szczególności przy braku pobierania świadczenia wychowawczego 800+?

Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego jako osobie samotnie wychowującej dziecko na podstawie art 6 ust. 4c ustawy o PIT.

1. Wykładnia art. 6 ust. 4c ustawy o PIT w świetle orzecznictwa NSA

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 sierpnia 2024 r., sygn. akt II FSK 182/24, zajął kluczowe stanowisko w sprawie stosowania ulgi dla osób samotnie wychowujących dzieci w przypadku opieki naprzemiennej. NSA wskazał, że sprawowanie opieki naprzemiennej nie wyklucza uznania rodzica za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu przepisów ustawy o PIT, jeżeli w określonych, wyodrębnionych czasowo okresach (np. tygodniowych) dany rodzic wykonuje tę opiekę samodzielnie, bez udziału drugiego rodzica.

Sąd podkreślił, że pojęcie „samotnego wychowywania" należy interpretować w odniesieniu do faktycznego, codziennego sprawowania pieczy nad dzieckiem w konkretnym przedziale czasowym, a nie wyłącznie do stanu cywilnego rodzica. W konsekwencji rodzic wykonujący opiekę naprzemienną, który w swoich tygodniach samodzielnie ponosi ciężar wychowania dziecka, spełnia przesłankę „samotnego wychowywania” w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o PIT.

2. Stan faktyczny Wnioskodawcy w świetle ww. wyroku

Sytuacja Wnioskodawcy jest tożsama ze stanem faktycznym analizowanym przez NSA. Opieka naprzemienna wykonywana jest na podstawie prawomocnego orzeczenia sądowego w systemie tygodniowym. W tygodniach sprawowania opieki Wnioskodawca wychowuje córkę samodzielnie bez udziału matki dziecka. Wnioskodawca nie pobiera świadczenia wychowawczego 800+, co wyklucza zastosowanie wyłączenia, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o PIT. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że spełnia wszystkie ustawowe przesłanki uprawniające do preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata podatkowe 2023, 2024 i 2025.

3. Korekta zeznań podatkowych

Uzyskanie pozytywnej interpretacji indywidualnej umożliwi Wnioskodawcy złożenie korekt zeznań podatkowych za lata 2023 i 2024 (zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej) oraz uwzględnienie preferencji w zeznaniu za rok 2025. Wnioskodawca wskazuje, że termin do złożenia korekty za wskazane lata nie upłynął.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Wnioskodawca przedstawił we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)małoletnie,

2)pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

W myśl art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2)przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

-w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).

Stosownie do art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)stosuje przepisy:

a)art. 30c lub

b)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Przenosząc cytowane uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako całokształt działań i czynności, wykonywanych przez każdego z rodziców, zmierzających do ukształtowania osobowości dziecka poprzez formowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kreowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przepisy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Jednocześnie podkreślić należy, że na mocy art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przyznaje się preferencji osobie, która wychowuje dziecko z drugim rodzicem w systemie opieki naprzemiennej, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Wychowywanie dziecka/dzieci w systemie opieki naprzemiennej przez rozwiedzionych rodziców nie stanowi więc samo w sobie przesłanki negatywnej, która pozbawia rodzica prawa do opodatkowania dochodów na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowujących dzieci, gdyż do zastosowania wyłączenia z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek tj. zarówno wychowywanie dziecka w systemie opieki naprzemiennej, jak i ustalenie świadczenia wychowawczego zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Oznacza to, że rodzice sprawujący nad dzieckiem opiekę w formule naprzemiennej mogą być rodzicami samotnie wychowującymi dziecko. Jednakże zarówno ojciec, jak i matka dziecka, nie mogą równocześnie za ten sam rok opodatkować swoich dochodów na zasadach przewidzianych dla rodziców samotnie wychowujących dzieci. Z preferencji tej może bowiem skorzystać tylko jeden rodzic (opiekun prawny), o ile spełnił pozostałe warunki określone dla tej preferencji.

Wykładnia art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaprezentowana przez organ znajduje potwierdzenie w orzecznictwie. Przykładowo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 10 sierpnia 2023 r. sygn. akt I SA/Kr 570/2023 zajął stanowisko, że:

Zgodnie z art. 6 ust. 4f u.p.d.o.f. preferencyjne opodatkowanie nie przysługuje samotnym rodzicom, którzy wychowują co najmniej jedno dziecko wspólnie, rozumiane także jako „naprzemienne” wykonywanie opieki nad dzieckiem w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze. Należy zauważyć, że taka redakcja przepisu nie modyfikuje rozumienia pojęcia „samotnego wychowywania dzieci”, lecz wyklucza jedynie wspólne opodatkowanie w określonym ustawą przypadku. Regulacja ta nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, z uwagi na fakt, że Skarżący nie pobiera żadnego świadczenia wychowawczego.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia stwierdzić należy, że za rok 2023, 2024 i 2025 Wnioskodawca jest uprawniony do rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca spełnił bowiem warunki wymagane do skorzystania z tej preferencji. Od uprawomocnienia się w 2023 r. wyroku rozwiązującego małżeństwo pozostaje rozwodnikiem. Ponadto w latach 2023-2025 wykonywał opiekę naprzemienną nad małoletnim dzieckiem. Istotne jest również, że nie miały zastosowania wobec Wnioskodawcy oraz dziecka Wnioskodawcy przepisy wynikające z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak też że świadczenie wychowawcze (800+) pobierała matka dziecka (po przyznaniu jej świadczenia w całości), która nie rozliczała się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Odnosząc się natomiast do wątpliwości Wnioskodawcy dotyczących możliwości złożenia korekty zeznania podatkowego za lata 2023-2024 należy wskazać, że stosownie do art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622):

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Z przepisu art. 81 § 2 przywołanej ustawy wynika, że:

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Jednocześnie podkreślić należy, że zgodnie z art. 3 pkt 5 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa).

Uwzględniając powyższe, Wnioskodawca może złożyć korektę zeznania podatkowego za rok 2023 i 2024 w celu skorzystania z preferencyjnej formy rozliczenia przeznaczonej dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·stanu faktycznego, który Wnioskodawca przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

·zdarzenia przyszłego, które Wnioskodawca przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: sytuacja Wnioskodawcy będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i Wnioskodawca zastosuje się do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Wnioskodawca ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.