Estoński CIT: kiedy ryczałt obciąża zysk netto spółki

PRAKTYKA Podział zysku wypracowanego w okresie opodatkowania estońskim CIT powoduje konieczność rozliczenia ryczałtu. Wątpliwości pojawiają się jednak wtedy, gdy zysk został osiągnięty w jednym roku, a uchwała o jego wypłacie udziałowcom została podjęta w kolejnym. W którym okresie wykazać podatek i jak ująć go w rachunku zysków i strat?

Przeanalizujmy ten problem na przykładzie spółki, która od 1 maja 2022 r. korzysta z opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Zysk wypracowany w 2025 r. został w 2026 r. przeznaczony uchwałą o podziale wyniku finansowego netto do wypłaty udziałowcom. Kwota zysku za 2025 r. przeznaczona do wypłaty udziałowcom stanowi podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 28n ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Stanowisko KSR i organów podatkowych

Spółka powinna wykazać należny ryczałt w rachunku zysków i strat w pozycji „Podatek dochodowy” i tym samym pomniejszyć wynik finansowy netto za rok, w którym podjęto uchwałę o podziale lub pokryciu wyniku finansowego, czyli za 2026 r. Podatek nie obciąża natomiast wyniku roku, w którym zysk został wypracowany i wykazany w sprawozdaniu finansowym, a następnie przeznaczony do wypłaty.

► Stanowisko to potwierdza pkt 5.3.3 zaktualizowanego Krajowego Standardu Rachunkowości nr 2 „Podatek dochodowy”, stanowiącego załącznik do uchwały nr 9/2024 Komitetu Standardów Rachunkowości z 2 lipca 2024 r.

Zgodnie ze standardem zobowiązanie oraz koszt z tytułu podatku dochodowego ujmuje się w momencie podjęcia przez właściwy organ decyzji o wypłacie dywidendy, zaliczki na jej poczet albo dokonaniu innej opodatkowanej dystrybucji na rzecz udziałowców. Ujęcie zobowiązania powoduje obciążenie rachunku zysków i strat w tym samym okresie. Zaktualizowany KSR nr 2 stosuje się po raz pierwszy do sprawozdań finansowych sporządzanych za rok obrotowy rozpoczynający się 1 stycznia 2025 r., przy czym dopuszczono jego wcześniejsze zastosowanie.