Wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2022 r., sygn. VI SA/Wa 3087/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi [...] w [...] na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. umarza postępowanie administracyjne; 3. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącego [...] w [...] kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych.
Uzasadnienie
U. w O. (dalej także jako "skarżący" lub "płatnik") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej w skrócie także jako "Prezes NFZ" lub "organ") z dnia [...] października 2021 roku numer [...].
Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji organ wskazał art. 109 ust. 1 - 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 1285 z późn. zm., dalej także jako "ustawa o świadczeniach").
Zaskarżoną decyzją organ stwierdził, że P. K. (dalej także jako "uczestnik postępowania", "zainteresowany" lub "ubezpieczony"), podlegał od dnia 24 maja 2016 roku do dnia 5 lipca 2016 roku, obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania pracy na podstawie zawartej z płatnikiem w dniu 24 maja 2016 roku umowy oznaczonej numerem [...], której przedmiotem było "wykonanie recenzji w postępowaniu habilitacyjnym dr J. D.".
Zdaniem organu, umowa ta, pomimo określenia jej przez strony jako umowy o dzieło, z uwagi na swój zakres i charakter nosi znamiona umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy kodeksu cywilnego dotyczące zlecenia.
Organ podkreślił, że zgodnie z art. 627 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.- Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm., dalej też jako "k.c.") w ramach umowy o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. W ocenie organu sporządzona przez uczestnika recenzja nie wykazuje cech dzieła. Zdaniem organu, także przedłożony przedmiot umowy – "Recenzja osiągnięć naukowych dra J. D." sporządzona w postępowaniu habilitacyjnym - tylko potwierdza, iż przedmiotem umowy było przede wszystkim świadczenie usługi (staranne działanie), a nie stworzenie unikatowego utworu intelektualnego. Uczestnik przedstawia bowiem szereg uwag dotyczących całościowej oceny recenzowanego osiągnięcia naukowego w postaci cyklu publikacji, jak również odnosi się do tych aspektów pracy, które mogą skłaniać do uwag uzupełniających lub polemicznych. Recenzent dokonuje ponadto oceny pozostałego dorobku naukowego dra J. D. We wniosku końcowym recenzent stwierdza, że oceniana całościowo aktywność naukowa doktora J. D. nie może na aktualnym etapie zostać uznana za znaczący wkład w rozwój nauki prawa karnego, a tym samym w tym momencie nie można jej uznać za istotną w rozumieniu art 16 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 roku o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki.
