Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 15 lipca 2026 r., sygn. II SA/Po 338/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Daniel (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Asesor WSA Jacek Rejman Protokolant starszy sekretarz sądowy Krzysztof Dzierzgowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2026 r. sprawy ze skargi Gminy Suchy Las na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Wielkopolskiego z dnia 23 lutego 2026 r., nr NP-III.4131.1.32.2026.7 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy oddala skargę.

Uzasadnienie

Rada Gminy Suchy Las w dniu 22 stycznia 2026 r. podjęła uchwałę nr XX/228/26 w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Gminy Suchy Las na lata 2026-2030. Przedmiotowy program stanowił załącznik do uchwały. Uchwała ta została podjęta na podstawie m.in. art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 662) oraz art. 21 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 725, dalej również jako: "ustawa" albo "u.o.p.l."). Dokument został doręczony Wojewodzie Wielkopolskiemu jako organowi nadzoru w dniu 28 stycznia 2026 r.

W wyniku dokonanej oceny zgodności aktu z prawem, Wojewoda Wielkopolski wydał w dniu 23 lutego 2026 r. rozstrzygnięcie nadzorcze (znak: NP-III.4131.1.32.2026.7), w którym stwierdził nieważność uchwały w całości ze względu na istotne naruszenie prawa.

Organ nadzoru wskazał, że zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, wieloletni program gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy musi obejmować określone w przepisie elementy. Ustawodawca, używając zwrotu "w szczególności", nałożył na radę gminy obowiązek zamieszczenia w programie postanowień odnoszących się do wszystkich wymienionych w tym przepisie kwestii. Pominięcie któregoś z obligatoryjnych elementów skutkuje istotną wadą prawną uchwały. Główny zarzut Wojewody dotyczył sposobu realizacji normy kompetencyjnej z art. 21 ust. 2 pkt 4 ustawy, który nakłada obowiązek określenia zasad polityki czynszowej oraz warunków obniżania czynszu. Rada Gminy uregulowała tę materię w rozdziale VI Programu (§ 10 ust. 4), wskazując jedynie dwa czynniki obniżające stawkę czynszu o 5%: położenie lokalu na IV lub wyższym piętrze w budynku bez windy oraz zły stan techniczny budynku.