Reguły pomocy publicznej UE w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw

Z uwagi na fakt, iż małe i średnie przedsiębiorstwa odgrywają decydującą rolę w tworzeniu miejsc pracy, są czynnikiem stabilności społecznej i rozwoju gospodarczego, przepisy prawa konkurencji odnoszące się do kontroli udzielania przez państwa członkowskie pomocy publicznej nie są skierowane do tych przedsiębiorstw. Oznacza to, że art. 87 Traktatu Wspólnot Europejskich (TWE) stanowiący, że pomoc świadczona przez państwa członkowskie lub pochodzące z funduszy państwowych, bez względu na formę, jest niezgodna z zasadami wspólnego rynku, uprzywilejowuje bowiem określonych przedsiębiorców, przez co wypacza konkurencję, nie odnosi się do małych i średnich przedsiębiorstw.

Komisja Europejska w 2001 r. wydała rozporządzenie nr 70/2001 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 TWE w odniesieniu do pomocy publicznej dla małych i średnich przedsiębiorstw, w którym zawarte są przepisy stanowiące o stwierdzeniu, czy pomoc udzielana małym i średnim przedsiębiorstwom umożliwia im rozwój gospodarczy oraz czy nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

W świetle prawa europejskiego rozróżnia się mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa, przy czym definicja przedsiębiorstwa sprowadza się do jednostki utworzonej w zgodnej z prawem formie zaangażowanej w działalność gospodarczą. Kryterium podziału na mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa związane jest z liczbą zatrudnionych pracowników oraz rocznymi obrotami przedsiębiorstwa. Stąd mikroprzedsiębiorstwa to takie, które zatrudniają mniej niż 10 pracowników, a ich roczny obrót i/lub roczna suma bilansowa nie przekraczają 2 mln euro. Przedsiębiorstwa małe zatrudniają mniej niż 50 osób, a ich roczny obrót i/lub roczna suma bilansowa nie przekraczają 10 mln euro, natomiast powyższe wskaźniki dla średnich przedsiębiorstw wynoszą odpowiednio 250 osób i 43 mln euro.