Rezygnacja z decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego
Jakie uwarunkowania pozwalają na rezygnację z uzyskiwania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego? Na okoliczność jakich robót budowlanych można uznać za zbędne postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie pozwolenia na budowę? To pytania, które często zadają sobie inwestorzy działający pod presją czasu, w obliczu groźby niedotrzymania terminów na realizację inwestycji.
Literalna wykładnia art. 50 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: u.p.z.p.) w obecnym stanie prawnym prowadzi do wniosku, że wszystkie roboty budowlane, prowadzące do realizacji inwestycji celu publicznego, a wymagające przeprowadzenia postępowania w sprawie ocen oddziaływania na środowisko, powodują konieczność uzyskiwania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
