Przejmowanie urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych
Coraz częściej organy ochrony konkurencji i konsumentów podważają zasady, na jakich firmy wodociągowo-kanalizacyjne przejmują urządzenia wybudowane ze środków odbiorców usług. Najwięcej wątpliwości budzi kwestia wynagrodzenia za przejęte urządzenia.
W obowiązujących przepisach można odnaleźć dwie podstawy prawne, z których wynika obowiązek przejęcia przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne urządzeń wodociągowych lub kanalizacyjnych wybudowanych przez odbiorców usług.
Pierwszą stanowi art. 31 ustawy z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (dalej: u.z.w.), zgodnie z którym osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne, mogą je przekazywać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, na warunkach uzgodnionych w umowie.
Drugie rozwiązanie zawarte jest w art. 49 § 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (dalej: k.c.), przewidującym, że osoba, która poniosła koszty budowy urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 k.c., i jest ich właścicielem, może żądać, aby przedsiębiorca, który przyłączył urządzenia do swojej sieci, nabył ich własność za odpowiednim wynagrodzeniem, chyba że w umowie strony postanowiły inaczej. Z żądaniem przeniesienia własności tych urządzeń może wystąpić także przedsiębiorca.
