Zasady inwestowania na terenie parku kulturowego
Możliwość zagospodarowania terenu uzależniona jest od ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub, w przypadku jego braku, od decyzji o warunkach zabudowy oraz od ustanowionych w przepisach odrębnych zakazów i nakazów. Występują jednak przypadki, w których zagospodarowanie terenu, w tym zmiana sposobu jego użytkowania, jest znacznie ograniczone.
W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego następuje ustalenie przeznaczenia terenu, jak również rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu (art. 4 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; dalej: u.p.z.p.). Planami miejscowymi pokryty jest nadal niewielki procent powierzchni kraju. Dlatego ustawodawca wprowadził instytucję decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (dalej: decyzja WZ), umożliwiającą podejmowanie działań inwestycyjnych na terenach, dla których nie obowiązuje plan miejscowy. Przy czym, jeśli inwestycja zawiera się w katalogu inwestycji celu publicznego, prowadzone jest postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego (dalej: decyzja lokalizacyjna), natomiast w przypadku pozostałych inwestycji wydawane są decyzje WZ (art. 4 ust. 2 u.p.z.p.).
POTRZEBUJESZ POMOCY?