PANA ws. istotności w procesie badania sprawozdań finansowych

PANA przedstawiła stanowisko nadzorcze dotyczące kwestii istotności wyliczanej przez biegłych rewidentów w procesie badania sprawozdań finansowych.

Wyznaczenie istotności (KSB 320) w procesie badania sprawozdań finansowych (SF) ma kluczowe znaczenie przy ustalaniu granicy, do której ujawnione w trakcie badania zniekształcenia, w tym pominięcia, nie muszą być korygowane, bez szkody dla jakości SF. Jest to jedna z najważniejszych czynności wykonywanych na etapie planowania badania, która wpływa bezpośrednio na zakres i stopień szczegółowości prowadzonego badania. Przy czym ustalona kwota istotności powinna być monitorowana w trakcie badania w kontekście ewentualnych zmian, np. wartości wzorca wybranego dla jej określenia, i w razie potrzeby weryfikowana.

W trakcie badania biegły rewident kieruje się wyznaczonymi poziomami istotności, a sposób jej ustalenia rzutuje na skuteczność tego procesu. Istotność jest brana pod uwagę przy ocenie wpływu na sprawozdanie finansowe zidentyfikowanych podczas badania zniekształceń oraz skorygowanych zniekształceń (jeśli występują), a także przy formułowaniu opinii w sprawozdaniu biegłego rewidenta. Przyjęta i zastosowana koncepcja istotności jest jedną z kluczowych spraw omawianych w ramach komunikowania się z osobami sprawującymi nadzór nad podmiotem, którego dotyczy badane sprawozdanie finansowe, co ma pomóc osobom sprawującym nadzór, w tym komitetom ds. audytu, lepiej zrozumieć metodykę i konsekwencje pracy biegłego rewidenta. Znajduje ona również swoje odzwierciedlenie w sprawozdaniu dodatkowym dla komitetu ds. audytu, w którym ujawnia się ilościowy poziom istotności stosowany do wykonania badania ustawowego w odniesieniu do sprawozdań finansowych jako całości i – w stosownym przypadkach – poziom lub poziomy istotności dla poszczególnych grup transakcji, sald albo ujawnień oraz ujawnia się czynniki jakościowe uwzględnione przy ustalaniu poziomu istotności.