Wyrok NSA z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. II FSK 1760/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Krystyna Nowak (sprawozdawca), Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. sp. z o. o. z siedzibą w S. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 września 2006 r. sygn. akt I SA/Rz 44/06 w sprawie ze skargi T. sp. z o. o. z siedzibą w S. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 14 listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od T. sp. z o. o. z siedzibą w S. W. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w R. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z 12 września 2006 r. sygn. akt I SA/Rz 44/06, wydanym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę "T." Spółki z o.o. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. z 14 listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych.

Z uzasadnienia wyroku wynikało, że wnioskiem z 10 września 2004 r. Spółka zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. o umorzenie kosztów egzekucyjnych objętych tytułami wykonawczymi od nr [...] do [...] w sumie 51.310,92 zł. W uzasadnieniu wskazała, że na skutek splotu wyjątkowo niekorzystnych zdarzeń uzyskiwała ujemne wyniki w działalności gospodarczej, co spowodowało brak środków na bieżące finansowanie Spółki i przyrost zadłużenia zarówno publicznoprawnego, jak i cywilnoprawnego, w tym wobec pracowników. Zobowiązania wobec pracowników z tytułu Karty Hutnika wyniosły 400.000 zł, a wobec kontrahentów 2.340.000 zł. Spółka zrealizowała program naprawczy, którego założeniem było obniżenie poziomu zatrudnionych pracowników, co umożliwiało spłatę podatków i zobowiązań wobec ZUS. Zdaniem wnioskodawcy za umorzeniem kosztów egzekucyjnych przemawiał ważny interes publiczny, czyli utrzymanie 100 miejsc pracy w S., jak również spłata zobowiązań wobec kontrahentów. W piśmie z 30 marca 2005 r. Spółka sprecyzowała, że wnioskuje o pomoc de minimis i oświadczyła, że korzystała już z tego rodzaju pomocy w wysokości 110 706,92 zł. Dodała też, że otrzymaną pomoc przeznaczy na tworzenie nowych miejsc pracy i rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji.