Wyrok NSA z dnia 1 kwietnia 2009 r., sygn. II FSK 1919/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, Sędzia NSA Edyta Anyżewska (sprawozdawca), Sędzia NSA del. Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, Protokolant Anna Dziewiż - Przychodzeń, po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 września 2007 r. sygn. akt I SA/Po 1097/07 w sprawie ze skargi Z. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 15 maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie kary porządkowej oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 września 2007 r., sygn. akt I SA/Po 1097/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił - na skutek skargi Z. T. - postanowienia organów podatkowych obu instancji w przedmiocie kary porządkowej.

Jak wynika z uzasadnienia wyroku, Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. wezwał pismem z dnia 14 grudnia 2006 r., w trybie art. 155 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r.nr 8 poz. 60, ze zm.), dalej O.p., skarżącego - likwidatora "B." sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w O. o dostarczenie ksiąg rachunkowych wspomnianej spółki za okres od 16 września 2002 r. do 31 grudnia 2003 r. celem zbadania ich pod kątem rzetelności. Organ pouczył stronę, że niezastosowanie się do wezwania może stanowić podstawę do wymierzenia kary porządkowej w wysokości do 2.500 zł, zgodnie z art. 262 § 2 O.p.

Postanowieniem z dnia 7 marca 2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego - powołując się na art. 262 i 263 O.p. - nałożył na skarżącego karę porządkową w wysokości 2.000 zł. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że likwidator nie dostarczył ksiąg rachunkowych, do czego został wezwany, jak również nie powiadomił o ewentualnym terminie i miejscu dokonania w/w czynności.

Na postanowienie organu pierwszej instancji skarżący złożył zażalenie podnosząc, że art. 262 O.p. nie daje podstawy do nałożenia kary porządkowej na likwidatora spółki, zarówno dlatego, że nie jest stroną, ani też jej pełnomocnikiem w sprawie, nie został wezwany w charakterze świadka ani biegłego, jak również dlatego, że nie został wezwany do osobistego stawiennictwa, lecz "poproszony o dostarczenie ksiąg rachunkowych, celem zbadania ich pod kątem rzetelności". Wskazał przy tym, że również nie odmówił złożenia wyjaśnień, zeznań, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin i nie odmówił udziału w innej czynności, nie opuszczał miejsca przeprowadzania czynności przed jej zakończeniem. W związku z tym nie zna podstawy prawnej do wymierzenia mu kary.