Wyrok NSA z dnia 20 marca 2009 r., sygn. I OSK 430/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wiśniewska Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski Sędzia WSA del. Marian Wolanin (spr.) Protokolant Barbara Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 września 2007 r. sygn. akt II SA/Kr 686/07 w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 września 2007 r. sygn. akt II SA/Kr 686/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. D. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości.

W uzasadnieniu wyroku Sąd przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy.

Starosta Tarnowski decyzją z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] odmówił zwrotu na rzecz M. D. nieruchomości położonej w Tarnowie, oznaczonej jako działka nr [...] obręb [...], stanowiącej własność Gminy Miasta Tarnowa. Uzasadniając swoją decyzję organ wskazał, że nabycie własności na rzecz Skarbu Państwa nastąpiło na podstawie aktu notarialnego sporządzonego w dniu [...] sierpnia 1986 r., a następnie została zawarta umowa dzierżawy przedmiotowej nieruchomości pomiędzy Wydziałem Geodezji i Gospodarki Gruntami w Tarnowie, a M. D. na okres od [...] sierpnia 1986 r. do [...] grudnia 1991r. W dniu [...] września 1986 r. Miejska Rada Narodowa w Tarnowie podjęła uchwałę nr [...] w sprawie ustalenia miejscowego szczegółowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla budownictwa jednorodzinnego Tarnów "[...]", po czym zawiadomieniem z dnia [...] listopada 1986 r. poinformowała M. D., jako dzierżawcę o planowanej zabudowie. Starosta Tarnowski, powołując się na treść art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami stwierdził, że poprzedni właściciel nieruchomości lub jego spadkobierca, może żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stała się zbędna na cele określone w decyzji o wywłaszczeniu. Przepis ten - zdaniem organu - nie ma zastosowania do nabycia nieruchomości na podstawie umowy cywilnoprawnej. Nieruchomości tak nabytej nie można bowiem traktować jako wywłaszczonej lub sprzedanej pod przymusem.