Wyrok NSA z dnia 13 kwietnia 2010 r., sygn. I FSK 132/09

Przepisy art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, iż dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia NSA Krzysztof Stanik (spr.), Sędzia del. WSA Katarzyna Wolna-Kubicka, Protokolant Anna Rembowska, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2010 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 października 2008 r. sygn. akt I SA/Ol 324/08 w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 30 czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec i październik 2004 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M. P. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w O. kwotę 900 zł (dziewięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 09.10.2008 r., sygn. I SA/Ol 324/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "popsa" oddalił skargę M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 30.06.2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z dnia 28.08.2007 r., w której organ pierwszej instancji określił skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec i październik 2004 r.

W uzasadnieniu do tego wyroku Sąd w pierwszej kolejności przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania przed organami podatkowymi. W tych ramach Sąd wskazał, że organy podatkowe zgodnie przyjęły, iż skarżący sprzedając w lipcu i październiku 2004 r., wydzielone wcześniej działki gruntu z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową, prowadził działalność gospodarczą handlowca w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej "u.p.t.u.". Zdaniem organów podatkowych skarżący wykonywał te czynności w okolicznościach wskazujących na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy. Uzasadniając swoje stanowisko organy wskazały na następujące fakty: udzielenie przez konkubinę skarżącego w dniu nabycia przez nich od Agencji Rynku Rolnego nieruchomości gruntowej pełnomocnictwa do sprzedaży w całości lub w części nieruchomości za cenę i na warunkach ustalonych przez skarżącego, do odbioru ceny sprzedaży oraz do reprezentacji jej przed wszelkimi urzędami, organami administracji rządowej i samorządowej, osobami fizycznymi i prawnymi we wszystkich sprawach związanych z tą nieruchomością, które okażą się konieczne w wykonaniu udzielonego pełnomocnictwa; złożenie w dniu 08.11.2001 r. wniosku o podział zakupionej nieruchomości na 38 działek; zamieszczanie ogłoszeń w [...]; umieszczenie na terenie sprzedawanych działek tablicy informacyjnej; korzystanie z usług biura nieruchomości, przedłożenie w 2003 r. mapki geodezyjnej z podziałem nieruchomości na mniejsze działki, sprzedaż w latach: 2003-2004 17 działek, uzyskanie z tytułu sprzedaży przychodu przewyższającego cenę zakupu nieruchomości, zeznania nabywców działek, że nabyli działki w celu wybudowania domów jednorodzinnych, a nie prowadzenia działalności rolniczej; doprowadzenie sieci wodno-kanalizacyjnych. Przedstawione fakty według organów podatkowych pozwalały na wyciągnięcie wniosków, że zakup nieruchomości od Agencji nie nastąpił dla zaspokojenia potrzeb własnych. W szczególności organy odrzuciły twierdzenia skarżącego o chęci prowadzenia gospodarstwa agroturystycznego i wycofania się z tej inwestycji po stwierdzenia, iż w sąsiedztwie znajduje się zakład chemiczny. W tym względzie organy wskazały na oczywistą sprzeczność twierdzeń skarżącego z zasadami doświadczenia życiowego, albowiem trudno przypuszczać, aby nabywając grunt o powierzchni ponad 5 ha nabywca nie dokonał jego wcześniejszych oględzin. Ponadto organy wskazały, że skarżący otrzymał od właściciela zakładu chemicznego propozycję zamiany gruntu, ale odmówił, wyraźnie twierdząc, że zakupiony grunt chce podzielić na mniejsze działki i je sprzedać. W ten sposób skarżący nie tylko osiągał znaczne zyski, ale również finansował spłatę rat na rzecz Agencji, czego w opinii organów nie osiągnąłby, prowadząc gospodarstwo rolne.