Wyrok NSA z dnia 16 lipca 2014 r., sygn. I OSK 3091/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka Sędziowie NSA Izabella Kulig-Maciszewska (spr.) del. NSA Roman Ciąglewicz Protokolant starszy asystent sędziego Wojciech Latocha po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 2048/11 w sprawie ze skargi J. P. i W. P. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...]w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP uchyla zaskarżony wyrok w pkt 1 oraz decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...].

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 2048/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. P. i W. P. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że pismem z dnia 13 grudnia 1990 r. J. B. P. złożyła do Urzędu Miejskiego w Gdańsku wniosek w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J. P. (matkę) nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczpospolitej Polskiej.

Pismem z dnia 29 grudnia 2008 r. J. B. P. złożyła do Wojewody Pomorskiego ponowny wniosek w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty. Pismem z dnia 11 grudnia 2009 r. W. P. wskazał J. B. P. jako osobę uprawnioną do realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczpospolitej Polskiej.

Wojewoda Pomorski decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. potwierdził J. B. P. prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J. P. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczpospolitej Polskiej. Organ I instancji ustalił, że wniosek wyżej wymienionej został złożony w terminie przewidzianym w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. Ponadto w ocenie organu I instancji J. B. P. spełniła przesłanki zdefiniowane w ustawie z dnia 8 lipca 2005 r. W konsekwencji uzasadnione stało się potwierdzenie jej prawa do rekompensaty. W opinii Wojewody Pomorskiego drugi ze spadkobierców J. P. - W. P. nigdy nie ubiegał się o potwierdzenie prawa do rekompensaty i nie złożył wniosku w terminie wskazanym ustawą tj. do dnia 31 grudnia 2008 r. Zaś dokonane przez niego wskazanie z 2009 r. na rzecz J. B. P. jest nieskuteczne w świetle ustawy z dnia 8 lipca 2005 r.