Wyrok NSA z dnia 8 kwietnia 2015 r., sygn. I OSK 2130/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jolanta Rajewska Sędziowie NSA Jolanta Rudnicka (spr.) del. WSA Mirosław Wincenciak Protokolant starszy asystent sędziego Joanna Ukalska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Skarbu Państwa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 245/13 w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty 1. oddala skargę kasacyjną, 2. odstępuje od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego od Ministra Skarbu Państwa na rzecz B.K..

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 czerwca

2013 r., sygn. akt I SA/Wa 245/13 po rozpoznaniu sprawy ze skargi B.K. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty, uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...].

Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Wnioskiem z dnia 30 grudnia 2008 r. B.K. zwróciła się do Wojewody [...] o wydanie decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, w miejscowości D., przez H. K. (po zmianie stanu cywilnego K.). Wnioskodawczyni wskazała, że prawo do rekompensaty zostało już częściowo zrealizowane poprzez nabycie przez jej ojca w 1991 r. nieruchomości w P.. Jak wynika bowiem z postanowienia Sądu Rejonowego w P. z dnia 15 lipca 1988 r., Ns 588/88, spadek po H.K.(K.) na podstawie ustawy nabyli: córka - U. W. oraz synowie - J.K. i B.K., każde z nich po 1/3 części spadku. Oświadczeniem z dnia 2 marca 1988 r. H.K. oraz następnie oświadczeniem z dnia 27 lipca 1988 r. U. W. oraz B. K., wskazali J.K., jako osobę uprawnioną do potwierdzenia prawa do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Wobec powyższego wskazania J. K. wystąpił wnioskiem z dnia 9 sierpnia 1988 r. do Urzędu Miejskiego w P. o przyznanie ekwiwalentu za mienie pozostawione poza obecnymi granicami RP. Postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zakończone decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia