Postanowienie NSA z dnia 16 marca 2023 r., sygn. II GZ 51/23

Inne; Administracyjne postępowanie

POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2023 r. Przewodniczący: Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 1014/22 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 11 lutego 2022 r., nr DPS-DPSZPO.456.18.2021.JC w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, objętym zażaleniem postanowieniem z 9 grudnia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 1014/22, oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej cyt. jako: p.p.s.a.), w sprawie ze skargi M. P.(dalej: skarżący) na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: Komisja, KNF) z 11 lutego 2020 r. w przedmiocie kary pieniężnej.

W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący w skardze na opisaną wyżej decyzję KNF wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że posiada liczne zobowiązania przekraczające w skali miesięcznej uzyskiwany z tytułu świadczenia pracy dochód, koszty związane z codziennym funkcjonowaniem pochłaniają praktycznie 100% środków uzyskanych przez niego i żonę w ramach prowadzonej działalności. Wskazał również, że majątek w postaci nieruchomości, obciążony jest hipotekami umownymi wynikającymi z umów kredytów hipotecznych, a także hipotekami przymusowymi na rzecz Prokuratury Regionalnej w Warszawie. Zdaniem skarżącego konsekwencje egzekucji nałożonej kary w wysokości 550 000 zł mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot tej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji. Ponadto egzekucja kary pogłębi zadłużenie strony i po pierwsze uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków, a po drugie musiałaby zostać skierowana do nieruchomości jako jedynego składnika majątkowego skarżącego, a zatem może dojść do nieodwracalnych skutków prawnych i faktycznych w postaci gwałtownego wzrostu zadłużenia i niemożności jego bieżącego regulowania. Do skargi nie załączono żadnych dokumentów obrazujących opisaną sytuację finansową i majątkową skarżącego.