Wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2023 r., sygn. III OSK 628/22

Policja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) sędzia del. WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T.H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 1958/21 w sprawie ze skargi T.H. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia 8 marca 2021 r., nr 573 w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wojewódki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 4 listopada 2021 r., II SA/Wa 1958/21 oddalił skargę T.H. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z 8 marca 2021 r., nr 573 w przedmiocie zwolnienia ze służby.

Powyższy wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym sprawy.

Komendant Powiatowy Policji [...] wnioskiem z 24 września 2020 r. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] o zwolnienie T.H. (dalej: "skarżący") - wówczas specjalisty Zespołu do spraw Wykroczeń Wydziału Prewencji Komendy Powiatowej Policji [...] ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2020 r. poz. 360 ze zm., dalej: "ustawa o Policji").

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że 22 września 2020 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej [...], w toku śledztwa [...] przedstawił skarżącemu zarzut o to, że w okresie od 20 do 21 grudnia 2019 r. w H., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, będąc funkcjonariuszem Policji z Komendy Powiatowej Policji [...], przekroczył uprawnienia i nie dopełnił obowiązków służbowych określonych w art. 1 ust. 4 ustawy o Policji oraz § 9 zarządzenia nr 1173 Komendanta Głównego Policji z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie organizacji służby dyżurnej w jednostkach organizacyjnych Policji (Dz. Urz. KGP z 2013 r. poz. 73, z późn. zm.) i załączniku nr 2 do zarządzenia nr 1173, działając na szkodę interesu publicznego i prywatnego oraz w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez inną osobę, w ten sposób, że pełniąc funkcję zastępcy dyżurnego Komendy Powiatowej Policji [...] uzyskał uprzednio od sprawcy informację o popełnionych przez niego przestępstwach kierowania gróźb karalnych w stosunku do R. S. i K. Ś. przy użyciu broni palnej, po czym skontaktował się z funkcjonariuszami Policji skierowanymi w patrolu na miejsce zdarzenia, udzielając im instrukcji co do sposobu postępowania tak, aby sprawca uniknął odpowiedzialności karnej, przez co funkcjonariusze Policji będący na miejscu popełnienia przestępstwa zaniechali podjęcia czynności zmierzających do bezpośredniego ustalenia sprawcy i stwierdzenia czy posługiwał się on bronią palną, a ponadto nakłonił ich do oddania mu telefonu komórkowego, który sprawca zgubił na miejscu zdarzenia, a który przekazali funkcjonariuszom Policji świadkowie, a następnie zwrócił go sprawcy, utrudniając w ten sposób postępowanie karne oraz pomagając sprawcy przestępstwa uniknąć odpowiedzialności karnej, tj. o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 231 § 1 i 2 w zb. z art. 239 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.