Postanowienie Trybunału (druga izba) z dnia 4 maja 2006 r. - Postępowania karne przeciwko Michel Mulliez i in. i Giuseppe Momblano (sprawy połączone C-23/03 i C-52/03), Alessandro Nizza i Giacomo Pizzi (C-133/03), Fabrizio Barra (C-337/03) i Adelio Aggio i in. (C-473/03). - sprawy połączone C-23/03, C-52/03, C-133/03, C-337/03 oraz C-473/03., sygn. C-23/03, C-52/03, C-133/03, C-337/03 oraz C-473/03

Sprawy połączone C-23/03, C-52/03, C-133/03, C-337/03 i C-473/03

Postępowania karne

przeciwko

Michelowi Mulliezowi i in.

(wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożone przez Tribunale ordinario di Torino oraz przez Tribunale ordinario di Milano)

Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu - Prawo spółek - Pierwsza dyrektywa 68/151/EWG, czwarta dyrektywa 78/660/EWG i siódma dyrektywa 83/349/EWG - Roczne sprawozdania finansowe - Zasada rzetelnego i prawdziwego obrazu spółki - Kary przewidziane w przypadku nieprawdziwych informacji o spółkach (nieprawdziwe zapisy rachunkowe) - Artykuł 6 pierwszej dyrektywy 68/151/EWG - Wymóg odpowiednich kar za naruszenie prawa wspólnotowego

Streszczenie postanowienia

Swobodny przepływ osób - Swoboda przedsiębiorczości - Spółki - Dyrektywa 68/151 - Roczne sprawozdania finansowe

(dyrektywa Rady 68/151, art. 6)

Wymóg, aby kary - za brak ujawnienia rocznego sprawozdania finansowego, którego wymaga artykuł 6 pierwszej dyrektywy 68/151 w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu art. 58 akapit drugi traktatu, w celu uzyskania ich równoważności w całej Wspólnocie dla zapewnienia ochrony interesów zarówno wspólników, jak i osób trzecich - były odpowiednie, nie może być powoływany jako taki przez organy państwa członkowskiego w stosunku do oskarżonych w postępowaniu karnym w celu kontroli zgodności z tym wymogiem przepisów karnych łagodniejszych dla oskarżonych, które weszły w życie po popełnieniu czynów zabronionych, ponieważ kontrola taka mogłaby skutkować wyłączeniem stosowania systemu łagodniejszych kar przewidzianego w tych przepisach. Dyrektywa, samoistnie i niezależnie od wewnętrznej ustawy państwa członkowskiego wydanej w celu jej wykonania, nie może bowiem prowadzić do ustalenia lub zaostrzenia odpowiedzialności karnej oskarżonych.