Opinia rzecznika generalnego Mazák przedstawiona w dniu 11 września 2007 r. - Theodor Jäger przeciwko Finanzamt Kusel-Landstuhl. - Sprawa C-256/06., sygn. C-256/06
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
JÁNA MAZÁKA
przedstawiona w dniu 11 września 2007 r.(1)
Sprawa C‑256/06
Theodor Jäger
przeciwko
Finanzamt Kusel‑Landstuhl
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy)]
Swobodny przepływ kapitału - Artykuły 56 i 58 WE - Ograniczenia - Podatek od spadków - Majątek rolniczy i leśny w kraju i w innym państwie członkowskim - Różnica w metodach wyceny i naliczeniu wysokości opodatkowania
1. W niniejszej sprawie Bundesfinanzhof (federalny sąd finansowy) (Niemcy) wnosi o dokonanie wykładni przepisów traktatu dotyczących swobodnego przepływu kapitału. W szczególności przedmiotem wniosku jest stosowanie niemieckiego prawa dotyczącego podatku spadkowego, które wprowadza rozróżnienie pomiędzy majątkiem rolniczym i leśnym położonym w kraju, a takim majątkiem położonym w innym państwie członkowskim.
I - Ramy prawne
A - Prawo wspólnotowe
2. Artykuł 56 ust. 1 traktatu WE (poprzednio art. 73b ust. 1 traktatu WE) stanowi: „[w] ramach postanowień niniejszego rozdziału zakazane są wszelkie ograniczenia w przepływie kapitału między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a państwami trzecimi”.
3. Z drugiej strony art. 58 traktatu WE (poprzednio art. 73d traktatu WE) stanowi:
„1. Artykuł 56 nie narusza prawa państw członkowskich do:
a) stosowania odpowiednich przepisów ich prawa podatkowego traktujących odmiennie podatników ze względu na różne miejsce zamieszkania lub inwestowania kapitału;
[...]
3. Środki i procedury określone [w ustępie 1] nie powinny stanowić arbitralnej dyskryminacji ani ukrytego ograniczenia w swobodnym przepływie kapitału i płatności w rozumieniu artykułu 56 [WE]”.
W dniu 7 lutego 1992 r. konferencja przedstawicieli rządów państw członkowskich przyjęła między innymi deklarację dotyczącą art. 73d traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską(), zwaną dalej „deklaracją w sprawie artykułu 73d traktatu”, która ma następujące brzmienie:
