Opinia rzecznika generalnego Poiares Maduro przedstawiona w dniu 1 marca 2007 r. - J. van der Weerd oraz inne (C-222/05), H. de Rooy sr. oraz H. de Rooy jr. (C-223/05), Maatschap H. en J. van t Oever oraz inne (C-224/05) oraz B. J. van Middendorp (C-225/05) przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. - Sprawy połączone C-222/05 do C-225/05., sygn. C-222/05 do C-225/05

OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO

M. POIARESA MADURA

przedstawiona w dniu 1 marca 2007 r.(1)

Sprawy połączone od C‑222/05 do C‑225/05

J. van der Weerd

Maatschap van der Bijl

J.W. Schoonhoven

i

H. de Rooy sr.

H. de Rooy jr.

i

Maatschap H. en J. van ’t Oever

Maatschap F. van ’t Oever en W. Fien

B. van ’t Oever

Maatschap A. en J. Fien

Maatschap K. Koers en J. Stellingwerf

H. Koers

Maatschap K. en G. Polinder

G. van Wijhe

i

B.J. van Middendorp

przeciwko

Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven (Niderlandy)]

Rolnictwo - Zwalczanie pryszczycy - Dyrektywa 85/511/EWG - Obowiązek uwzględnienia zarzutów z urzędu przez sąd krajowy - Zasada skuteczności - Zasada równoważności

I -    Wprowadzenie

1.        Pytania co do istoty sprawy przedłożone przez College van Beroep voor het bedrijfsleven (sąd administracyjny ds. handlowych i przemysłowych, Niderlandy) w niniejszej grupie spraw są takie same jak w sprawie Dokter i in.(2). Dotyczą one wykładni dyrektywy Rady 85/511/EWG z dnia 18 listopada 1985 r. wprowadzającej wspólnotowe środki w sprawie zwalczania pryszczycy(3). Jednakże tym razem sąd krajowy zwraca się do Trybunału o wskazówki dotyczące problemu bardziej związanego z zasadami regulującymi postępowanie sądowe niż ze zwalczaniem pryszczycy.

        W sprawie Dokter i in. skarżący w postępowaniu przed sądem krajowym podważyli legalność decyzji o uboju zwierząt w ich gospodarstwach na tej podstawie, że decyzja ta została wydana w oparciu o analizę laboratoryjną przeprowadzoną w laboratorium, które nie zostało wymienione w załączniku B do dyrektywy. W niniejszych sprawach skarżący w postępowaniu głównym również kwestionują decyzje o uboju zwierząt w swoich gospodarstwach. Jednakże we wnioskach złożonych do sądu krajowego nie powołali się na okoliczność, że laboratorium nie zostało wymienione w załączniku B do dyrektywy, chociaż sprawy dotyczyły dokładnie tego samego laboratorium. Sąd krajowy zwraca się zatem z pytaniem, czy zgodnie z ustawodawstwem wspólnotowym jest on zobowiązany uwzględnić tę okoliczność z urzędu, chociaż krajowe przepisy proceduralne stoją temu na przeszkodzie.