1. Beata Kaczmarek	6. Bogusław Wenus
2. Ewa Śpionek	7. Grażyna Kos
3. Anna Kaźmierczak	8. Barbara Polowczyk
4. Paweł Jaśkiewicz	9. Paweł Dobrzyński
5. Bogdan Łągwa	10. Roman Drozdowski

Po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2015 roku uchwały nr 59/VII/15 Rady Miejskiej w Pajęcznie z dnia 24 czerwca 2015 roku w sprawie zwolnień przedsiębiorców z podatku od nieruchomości w ramach pomocy de minimis, działając na podstawie art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku poz. 594 ze zm.)

Kolegium uchwala, co następuje:

stwierdza się nieważność uchwały nr 59/VII/15 Rady Miejskiej w Pajęcznie z dnia 24 czerwca 2015 roku w sprawie zwolnień przedsiębiorców z podatku od nieruchomości w ramach pomocy de minimis - z powodu naruszenia prawa, tj. art. 7 ust 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 roku poz. 849 ze zm.), pkt (4) preambuły do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 roku w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z dnia 24 grudnia 2013 roku) oraz wprowadzenia regulacji bez podstawy prawnej w zakresie nałożenia na przedsiębiorcę obowiązku złożenia oświadczenia o zgodności danych z prawdą pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 §1 Kodeksu Karnego (załącznik do uchwały nr 59/VII/15 Rady Miejskiej w Pajęcznie).

Uchwała nr 59/VII/15 Rady Miejskiej w Pajęcznie z dnia 24 czerwca 2015 roku w sprawie zwolnień przedsiębiorców z podatku od nieruchomości w ramach pomocy de minimis, wpłynęła do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Łodzi w dniu 3 lipca 2015 roku. W toku badania przedmiotowej uchwały Kolegium Izby stwierdziło, że uchwała ta podjęta została z naruszeniem dyspozycji art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie z którym rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 roku o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw.
W §2 ust. 1 uchwały nr 59/VII/15 Rada Miejska w Pajęczynie postanowiła zwolnić z podatku od nieruchomości grunty, budowle, budynki lub ich części zajęte na prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorców zwiększających zatrudnienie oraz rozpoczynających działalność na terenie gminy Pajęczno pod warunkiem utworzenia nowych miejsc pracy. Ponadto w §1 ust. 2 pkt 1 przedmiotowej uchwały Rada Miejska zawarła definicję przedsiębiorcy, postanawiając, iż ilekroć w uchwale jest mowa o przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą będący podatnikiem podatku od nieruchomości. Zdaniem Kolegium przytoczone regulacje uzależniają prawo do skorzystania ze zwolnienia od cech podmiotowych podatnika. Warunkiem uzyskania zwolnienia od podatku od nieruchomości jest bowiem prowadzenie przez podatnika działalności gospodarczej. Powyższe pozostaje w sprzeczności z art. 7 ust 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, na mocy którego organ stanowiący został wyposażony wyłącznie do wprowadzenia zwolnień o charakterze przedmiotowym. Kolegium stwierdziło ponadto, iż definicja przedsiębiorcy zawarta w §1 ust. 2 pkt 1 badanej uchwały pozostaje w sprzeczności z pkt (4) preambuły do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 roku w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis, zgodnie z którym do celów reguł konkurencji określonych w Traktacie, przedsiębiorstwem jest każda jednostka wykonująca działalność gospodarczą niezależnie od jej formy prawnej i sposobu finansowania.
Dyspozycję art.7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych naruszają także, zdaniem Kolegium RIO, regulacje §3 uchwały Rady Miejskiej w Pajęczynie nr 59/VII/15., mocą którego organ stanowiący postanowił zwolnić z podatku od nieruchomości przez okres 2 lat podejmujących działalność absolwentów szkół zawodowych, średnich i wyższych, jeżeli rozpoczęcie tej działalności nastąpi w ciągu 12 miesięcy od ukończenia szkoły. Zwolnienie to jest zwolnieniem o charakterze podmiotowym.
W toku badania uchwały stwierdzono również, że zapis zawarty w załączniku do uchwały w brzmieniu "Oświadczam, że podane przeze mnie dane są zgodne z prawdą. Niniejsze dane potwierdzam własnoręcznym podpisem, uprzedzony o odpowiedzialności karnej z art. 233 §1 Kodeksu Karnego" został wprowadzony bez podstawy prawnej. Podejmując uchwałę w sprawie zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych Rada Miejska w Pajęczynie nie miała umocowania prawnego do nałożenia obowiązku składania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej określonej w art. 233 Kodeksu Karnego, który dotyczy odpowiedzialności za składanie zeznania mającego służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, podczas gdy czynności w zakresie zwolnień przedmiotowych z podatku od nieruchomości stanowią czynności podejmowane na podstawie uchwały organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego.
Kolegium zwróciło także uwagę na brak przejrzystości zapisu §5 ust. 1 przedmiotowej uchwały Rady Miejskiej w Pajęczynie. Stosownie do postanowień tego zapisu uchwały zwolnienie od podatku od nieruchomości następuje na wniosek podatnika według wzoru stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały, do którego przedsiębiorca załącza dokumenty stwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w uchwale. Przytoczone postanowienie budzi wątpliwości odnośnie ustalenia czy celem jego ustanowienia było uzyskanie od przedsiębiorcy informacji niezbędnych do udzielenia indywidualnej pomocy de minimis w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 roku w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z dnia 24 grudnia 2013 roku), czy też uwarunkowanie skorzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości od złożenia pisemnego wniosku, co byłoby nieuprawnione w kontekście regulacji art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Przepis ten przyznaje bowiem organowi stanowiącemu kompetencję do wprowadzenia zwolnień od podatku od nieruchomości bez jednoczesnej możliwości scedowania tego uprawnienia na rzecz organu wykonawczego. Zwolnienie na wniosek oznaczałoby natomiast w praktyce upoważnienie organu wykonawczego do podejmowania indywidualnych rozstrzygnięć w sprawach podatkowych.
Mając na względzie wskazane w sentencji naruszenia prawa Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Łodzi postanowiło stwierdzić nieważność uchwały nr 59/VII/15 Rady Miejskiej w Pajęcznie w całości.

Od uchwały Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Łodzi służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skargę wnosi się do Sądu za pośrednictwem Regionalnej Izby Obrachunkowej w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu uchwały.