Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.) w związku z art. 11 ust. 1 pkt 5 i art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1113 z późn. zm.) - Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie uchwala, co następuje:

§ 1. Orzeka o nieważności Uchwały Nr V/34/15 Rady Gminy Troszyn z 31 marca 2015 r. zmieniającej uchwałę w sprawie określenia zasad ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokości dziennych stawek opłaty targowej oraz zarządzenia poboru opłaty w drodze inkasa z powodu istotnego naruszenia art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 849).

§ 2. Na niniejszą uchwałę służy Gminie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem tutejszego Kolegium.

Uzasadnienie

W dniu 2 kwietnia 2015 r. doręczono Regionalnej Izbie Obrachunkowej w Warszawie Uchwałę Nr V/34/15 Rady Gminy Troszyn z dnia 31 marca 2015 r. zmieniającą uchwałę w sprawie określenia zasad ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokości dziennych stawek opłaty targowej oraz zarządzenia poboru opłaty w drodze inkasa.

Kolegium ustaliło, że badaną uchwałą Rada Gminy zmieniła uchwałę Nr XVII/135/09 Rady Gminy w Troszynie z dnia 4 marca 2009 r. Zmiana ta spowodowała, że Rada Gminy faktycznie nie wskazała inkasenta opłaty targowej.

W ocenie Kolegium badaną uchwałę zaliczyć należy do aktów prawa miejscowego, ma bowiem ona charakter generalny i abstrakcyjny. Z tego też powodu Rada Gminy wydając taki akt powinna działać na podstawie i w granicach prawa, zgodnie z art. 40 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.). Z uwagi na to, że przepis art. 19 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych przyznaje Radzie Gminy kompetencje do wyznaczenia inkasenta i ustalenia mu wynagrodzenia, przepis ten nakłada jednocześnie te same obowiązki. Rada, jeśli zarządza pobór opłaty w drodze inkasa to musi wyznaczyć inkasenta i ustalić mu wynagrodzenie. W badanej uchwale rada tego zaniechała, co w ocenie Kolegium jest istotnym naruszeniem prawa. Wskazać przy tym należy, że inkasent o ile jest osobą fizyczną musi byś wskazany z imienia i nazwiska. Poprzez wskazanie inkasenta nawiązywany jest między nim a gminą stosunek publicznoprawny, jednocześnie na inkasenta nakładane są obowiązki i odpowiedzialność płynąca z przepisów ustawy Ordynacja podatkowa. Pogląd ten jest utrwalony w linii orzeczniczej sądów administracyjnych, dla przykładu przywołać można wyrok WSA w Gliwicach z dnia 15 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 1757/13, zgodnie z którym: "Wyznaczenie inkasenta należy do wyłącznej kompetencji rady gminy i nie może być przez nią przenoszone na inne podmioty, w tym na pozostałe, upoważnione przez nią organy. Uchwała powinna zawierać wskazanie inkasentów przybierając postać określenia konkretnego, a więc zwrotu odnoszącego się do zindywidualizowanego przez podanie imienia i nazwiska podmiotu. Status inkasenta zobowiązanego do poboru podatków i opłat stanowiących dochód budżetu jednostek samorządu terytorialnego powinien wynikać wprost z aktu prawa miejscowego, jakim jest stosowna uchwała rady gminy wydana na podstawie upoważnienia ustawowego."(LEX nr 1522230)

Mając powyższe na uwadze, Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie orzekło jak w sentencji.