Na podstawie art. 91 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.) w związku z art. 11 ust. 1 pkt 5 i art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1113 z późn. zm.), - Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie uchwala, co następuje:

§ 1. Orzeka o nieważności Uchwały Nr V/23/2015 Rady Gminy Rzewnie z dnia 17 marca 2015 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty i opłaty za pojemnik o określonej pojemności z powodu istotnego naruszenia prawa tj. art. 6k ust. 1 pkt 2 i art. 6j ust. 3c ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1399 z późn. zm.).

§ 2. Na niniejsze orzeczenie służy Gminie Rzewnie prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie.

Uzasadnienie

W dniu 23 marca 2015 roku wpłynęła do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie Uchwała Nr V/23/2015 Rady Gminy Rzewnie z dnia 17 marca 2015 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty i opłaty za pojemnik o określonej pojemności. Stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, uchwała podlega nadzorowi izby.

W § 1 badanej uchwały Rada Gminy dokonała wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy oraz ustaliła stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku, gdy odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny oraz ustaliła wyższą stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, gdy odpady nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny.

W § 2 ust. 1 i 2 badanej uchwały Rada Gminy postanowiła, że " 1. Od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (budynki użyteczności publicznej, sklepy, zakłady pracy), które są zbierane i odbierane w sposób selektywny ustala się miesięczną stawkę za pojemnik:

1) o pojemności 120 L - w wysokości 22,50 zł.

2) o pojemności 240 L - w wysokości 45,00 zł.

3) o pojemności 1100 L - w wysokości 75,00 zł.

4) kontener KP 7 - w wysokości 750,00 zł.

2. Od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (budynki użyteczności publicznej, sklepy, zakłady pracy), które nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny ustala się miesięczną stawkę za pojemnik: 1) o pojemności 120 L - w wysokości 37,50 zł. 2) o pojemności 240 L - w wysokości 75,00 zł. 3) o pojemności 1100 L - w wysokości 135,00 zł. 4) kontener KP 7 - w wysokości 1125,00 zł."

W ocenie Kolegium Izby powyższa regulacja jest niezgodna z art. 6k ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zgodnie z tym artykułem Rada Gminy ustala stawkę opłaty za pojemnik o określonej pojemności a nie miesięczną stawkę za pojemnik. Rada Gminy uchwalając stawkę opłaty za pojemnik bierze pod uwagę określoną pojemność pojemnika oraz to czy odpady są zbierane i odbierane w sposób selektywny bądź nieselektywny. Stawka opłaty za pojemnik nie jest stawką miesięczną, natomiast ze względu na obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi przez właścicieli nieruchomości niezamieszkałych, który zgodnie z art. 6i ust. 1 pkt 2 powstaje za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne można mówić o opłacie miesięcznej. Na podstawie art. 6j ust. 3 miesięczna opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności ustalonymi w uchwale przez Radę Gminy.

Na podstawie Art. 6c ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach Rada Gminy może w drodze uchwały postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy.

Art. 6c ust. 3 ww. ustawy dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015, poz. 87) wskazuje, że uchwała Rady Gminy może dotyczyć wszystkich właścicieli nieruchomości lub właścicieli określonych nieruchomości, w szczególności nieruchomości, na których jest prowadzony określony rodzaj działalności. Przy zapisie dokonanym w § 2 ust. 1 i 2 badanej uchwały "od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (budynki użyteczności publicznej, sklepy, zakłady pracy)….." trudno stwierdzić, czy stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności dotyczą wszystkich nieruchomości niezamieszkałych czy tylko tych nieruchomości, które zostały wymienione w nawiasie. Zdaniem Kolegium wprowadzane przez Radę Gminy uregulowania nie powinny budzić wątpliwości interpretacyjnych, ale powinny być czytelne i jasne dla adresatów.

W § 3 Rada Gminy ustaliła ryczałtową stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od domku letniskowego lub od innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe w wysokości 108,00 zł rocznie jeżeli odpady są zbierane i odbierane w sposób selektywny i 204,00 zł rocznie jeżeli odpady nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny. W ocenie Kolegium powyższe postanowienie Rady Gminy Rzewnie jest sprzeczne z art. 6j ust. 3c cyt. ustawy. Ryczałtowa stawka opłaty powinna być ustalona jako iloczyn średniej ilości odpadów powstających na nieruchomościach, o których mowa w ust. 3b, na obszarze gminy, wyrażonej w liczbie pojemników oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Uchwała dotycząca ustalenia ryczałtowej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powinna więc zawierać odpowiednie postanowienia, z których będzie wynikało, że dana ryczałtowa stawka jest ww. iloczynem. W badanej uchwale nie zamieszczono w tym zakresie stosownych postanowień.

Mając powyższe na uwadze, Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie orzekło jak w sentencji uchwały.